รักทรมาน Novels & Stories

เดือนฉายพูดไม่ทันจบ จำเป็นต้องปิดปากลงทันใด เมื่อสบเข้ากับดวงตาแข็งกร้าวของคนเหนือร่าง ด้วยความโกรธเคืองที่เธอกำลังจะเอ่ยถึงใครคนหนึ่งที่อยู่ในใจของเขาตลอดมา จึงกระแทกกระทั้นแท่งร้อนใส่ช่องทางรักอย่างป่าเถื่อนทำเอาเดือนฉายทรมานยิ่งนัก จากนั้นปล่อยน้ำรักใส่โพรงสวาท วินาทีต่อมาถอดถอนท่อนลำและทิ้งตัวนอนข้างกายเธอ

ภัทรพลร้องไห้ รู้สึกเหมือนหัวใจแตกสลาย สิ่งที่เขากระทำต่อแสนรัก มันทำให้เขาเจ็บปวดจนแทบจะทนไม่ได้ ชีวิตแสนสดใสของเธอถูกคนเลวทรามอย่างเขาพังจนย่อยยับเพราะความแค้น เขาละอายใจและเสียใจเหลือเกินที่ทำให้แสนรักต้องทรมาน ลูกที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไข เขาก็จะไม่มีสิทธิ์ยุ่ งวุ่นวาย นี่คือความทรมานที่แท้จริง นี่คือความทรมานที่เขาได้รับ ความทรมานที่เขาที่ต้องอยู่กับมันไปตลอดทั้งชีวิต ชมพูสิรินเดินมาจับมือของเพื่อนแล้วบีบเบาๆเพื่อปลอบใจ

ฉันใช้ปลายนิ้วลูบสัมผัสแผงอกของเซ็นเบาๆ ฉันไม่ต้องการผู้ชายคนไหนนอกจากเซ็น ฉันรักเขา ฉันตัดสินใจรุกจูบเขาเบาๆ พลันใช้ปลายลิ้นอุ่นๆ สอดใส่ จนลมหายใจของเราแลกเปลี่ยนกัน “เรือนร่างนี้ฉันมอบให้คุณไปแล้วมันจะเป็นของคุณตลอดไปค่ะเซ็น” น้ำเสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาข้างกก หูหนา ดวงตาคู่สวยมองจ้องใบหน้าหล่อเหลาท่ามกลางความมืดสลัว ต่อให้วันพรุ่งนี้ต้องกลับไปเป็นซ้อใหญ่ของแก๊งยากูซ่า ทว่าคืนนี้ก็ขอมีความสุขกับคนที่รักให้เต็มอิ่ม

------- END WITH LOVE ------ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน วันหนึ่งรักแท้จะตามหาคุณจนเจอ และจะเยียวยาทุก ๆ บาดแผลที่คุณเคยพบเจอมา จำเอาไว้ว่ารักแท้ คือยารักษาที่ดีที่สุดในโลกนี้ 💝 CL

I Hate You and I Love You บทที่ 16 (ภวังค์รัก) รักเหมือนโคถึก ที่คึกพิโรธ nc18+ …………………………… ความรัก เป็นห้วงความรู้สึกที่แสนประหลาด ทำให้ทุกคนสูญเสียความสามารถในการควบคุมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง ส่งผลให้ประสาทสัมผัสหรือการใช้เหตุผลต่างๆ บกพร่องอย่างเฉียบพลัน มักจะใช้หัวใจตัดสินทุกอย่างแทนสมอง เห ตุผล หรือ ตรรกะใดๆ ก็ไม่สำคัญ ห้องน้ำหนาว

ร้ายพ่ายรัก 74 (สามเดือนผ่านไป) "My last salutations are to them who knew me imperfect and loved me" "นมัสการสุดท้าย ขอมอบแด่ผู้ซึ่งรู้ว่าข้าบกพร่อง แต่ก็รัก" (ข้อความจาก รพินทรนาถ ฐากูร จากกวีนิพนธ์ หิ่งห้อย)

อิคชานนิ่ง…ชั่วอึดใจ ไม่ตอบ ไม่แม้แต่จะหายใจแรงขึ้น สุฮาขยับเพียงเล็กน้อย ริมฝีปากขยับคำเดียวในใจ "พระแม่...ได้โปรดให้ลูกของข้ารู้ว่ารักคือการรักษา ไม่ใช่การผลักไส" คำพูดของริวานไม่ใช่การล่วงเกิน…แต่มันคือความจริงที่ไม่มีใครอยากฟัง และบางทีมันอาจเป็นเสียงในหัวที่อิคชานไม่เ คยกล้าเผชิญมาก่อนเลย

เธอยกมือขึ้นไหว้ทั้งน้ำตา “ฉันเห็นเขาดีกับคุณ ฉันอิจฉา ฉันอยากได้ความรักแบบนั้น จนไม่สนอะไรอีก” จอมขวัญหันมามองเต็มตา น้ำเสียงเรียบแต่เฉียบ “ความรักที่เริ่มจากการทำร้ายคนอื่น มันไม่ใช่รัก มันคือความเห็นแก่ตัว…และเธอก็เกือบฆ่าคนที่ฉันรักที่สุด”

วรางคณานั่งมองสามีที่นอนหลับอย่างหมดเรี่ยวหมดแรงอยู่บนตักของเธอ นึกสงสารเขา อาเจียนแบบน่ากลัวมาก หญิงาวก้มหน้ามองสามีอีกครั้ง ไม่คิดว่าตัวเองจะรักผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ได้มากขนาดนี้ เคยเผลอคิดว่า ถ้าหากไม่มีเขาอยู่ แล้วเธอจะอยู่ได้ไหม รู้สึกว่าตัวเองรักเขาห มดใจ รักมาก รักที่สุด และจะรักตลอดไป นิยายเรื่องรักที่ปรารถนา ได้จบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว พรรณพสาขอขอบคุณทุกท่าน ที่เข้ามาให้กำลังใจ ตลอด ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ และหากมีสิ่งใดที่ต้องการแนะนำ สามารถแนะนำพรรณพสาได้เลยนะคะ

สามวัน ฉันบีบมือเข้าหากันแน่น ในหัวเริ่มคิดอย่างบ้าคลั่ว 72 ชั่วโมงโดยไม่มีน้ำ อากาศเย็นจัด กล้ามเนื้ออ่อนแรง และสารแปลกปลอมที่โดนฉีดเข้าร่างกาย การทรมานแบบนี้ไม่ใช่แค่การข่มขู่ แต่มันคือการส่งสัญญาณบางอย่าง .. .. [ระบบหญิง] “เป็นการกระทำที่เหี้ยมโหดมาก!” [ระบบชาย] “จากข้อมูลขอ งระบบ รูปแบบการทรมานแบบ slow toxemia มีลักษณะเจาะจง เป้าหมายคือสร้างความหวาดกลัวและกดดันฝ่ายตรงข้าม”