Novel & Cerita รักทรมาน

ทรมานเธอตลอด ความทรมานแสนรัญจวนใจ จนเธอตกอยู่ในภวังค์แห่งแรงปรารถนาแสนเร่าร้อน เมื่อความทรมานแสนหวานถูกปลดปล่อยออกมา เขาก็โอบอุ้มเธอมายังโซฟาตัวยาวกลางวอล์กอินคลอเซต จากนั้นเขาก็สร้างความทรมานให้เธอต่อด้วยการส่งตัวตนของเขาเข้ามาในกายเธอ หญิงสาวร้องค รางไม่หยุด

สัมผัสนุ่มของปลายลิ้นที่โลมเล้าทำให้รู้สึกเหมือนความร้อนในตัวกำลังปะทุถึงสวรรค์ ทึบ ทึบ ทึบ เสียงจังหวะรักที่เขามอบให้อย่างสุดแรงที่มีทำเอาฉันที่ดูดนิ้วเรียวอยู่เผลอกัดอย่างแรงจนรู้สึกถึงความคาวของเลือด

คำว่ารักที่ออกมาจากปากของเขาทำให้ร่างบางต้องหันไปมองหน้าเขาอย่างไม่นึกเชื่อหูตัวเองคำที่เธอไม่คิดว่าจะเคยได้ยินคำนี้จากผู้ชายที่เจ้าชู้อย่างเขา “รักเหลือเกิน” หมดแล้วความรู้สึกทุกอย่างตอนนี้พัสวีร์ไม่คิดจะเก็บไว้เขาเพียงแค่อยากให้เธอรับรู้ความรู้สึกของเขายอมรับอย่างไม่ อายว่ารักผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งอย่างเธอจนหมดใจเวลาที่ผ่านมาทำให้เขารู้ว่าถ้าเขาเสียหญิงสาวตรงหน้าไปอีกเขาคงได้ตายเข้าสักวัน

เพื่อนรักทำท่าทางตกใจเมื่อฉันพูดจบ “จริงสิ แค่ครั้งเดียวเองไม่เป็นไรหรอก หาเงินมาจ่ายทุนคืนแล้วก็จ่ายค่าเทอม”

ฮ่องเต้ตรัสถามอย่างเข้มงวด เซี่ยวหลานที่ยังคงยืนอย่างมั่นใจ หัวเราะชอบใจราวกับไม่แยแสต่อคำถาม “นั่นเป็นความผิดของข้าหรือ? ข้าฆ่าผู้ใดไปบ้างงั้นหรือ? หากข้าจะผิด ก็เพราะข้ารักท่านมากเกินไปกระมัง ในวังนี้มีหญิงสาวเกิดใหม่ทุกวัน หากข้าไม่มีสูตรยาที่ทำให้ข้าเป็นอมตะ ข้าจะเป ็นคนโปรดของท่านคนเดียวตลอดไปได้อย่างไรเล่าเพคะ”

พี่ทัพปฏิเสธใช่ไหม ถามตนเองในใจ ความเจ็บปวดจากรักเป็นอย่างไรณชาได้รับรู้วินาทีนี้เอง มันเจ็บยิ่งกว่าหกล้มครั้งแรกอีก มันเหมือนมีเข็มแหลมทิ่มเข้ามาจี๊ดจนขึ้นสมองก่อนทุกอย่างจะว่างเปล่า หูอื้ออึงไม่ได้ยินแม้เสียงลมหายใจของตนเอง เหมือนคนที่ตายไปแล้ว.. “ไอ้ทัพมันแค่อายเ ฉยๆ ไม่เป็นไรนะ” เห็นน้องร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กมอต้นจะปักใจรักใครได้มากขนาดนี้

จ้าวชิงเยว่สะอื้นฮัก นางโผเข้ากอดเขา ซบหน้าลงกับอกกว้างที่พันผ้าพันแผล กำแพงน้ำแข็งชั้นสุดท้ายในใจนาง พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ ความเจ็บปวดในอดีตอาจจะยังทิ้งรอยแผลเป็นไว้ แต่ยาขนานเอกที่ชื่อว่า "ความรักและความสำนึกผิด" ของเขา กำลังเริ่มสมานแผลนั้นอย่างช้าๆ

คำบอกรักดังที่ซอกคอขาวเนียนของดาวเรือง บทรักครั้งนี้หนักหน่วงกว่าครั้งไหนๆ ทำเธอเหนื่อยล้า และผล็อยหลับไปในที่สุด เขมรินทร์ได้แต่ยิ้มหวานมองหญิงคนรักที่หลับใหลไปแล้วด้วยหัวใจที่พองโต เขาจัดการทำความสะอาดน้ำรักที่เขาปล่อยไว้เปรอะเปื้อนที่ตัวเธอ

นิ้วเรียวของตีรณาจิกกำแน่นด้วยความเจ็บปวดและเกลียดชัง ทั้งรักทั้ง เกลียดเขา เธออยากอยู่ใกล้เขา ทำมากขนาดยอมแต่งงานกับเตชน์แสร้งว่ารักทั้ง ที่ไม่ได้รัก แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าเธอนั้นรักเขามากแค่ไหน ‘ฮึ! คุณรอไปทั้งชาติยังไงนังชนิตราก็ไม่มีวันกลับมาหาคุณ! ถึงยังไง ผู้หญิงจนๆ อย่างนั้นก็เห็นเงินดีกว่าคุณ ป่านนี้คงจะหนีไปมีชู้แล้วละมั้ง ดีไม่ดี...’

ทรมาน ทรมานเหลือเกิน เสือลักษมณ์ทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน เขาไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน ร่างแกร่งนอนดิ้นไปมาบนพื้นพลันคำสัตย์สาบานในอดีตก็แล่นเข้ามาในหัว เป็นเสียงของเขา ราม และไอ้ดำ หากผู้ใดทำร้ายเพศหญิงที่เปรียบเสมือนแม่ผู้ให้กำเนิด ของจะแตก เจ็บทุรนทุราย ครูบาอาจารย์จะถอนวิชา