รักทรมาน Novels & Stories

เขมจิราแหงนหน้าครางเสียงกระเส่าเรียกชื่อเขา ร่างบางกระตุกเกร็งน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาเป็นทางชโลมทั่ว Sex toy “ฉันพอจะผ่านบทเรียนนี้หรือเปล่าธาม” “แน่นอนที่รัก คุณทำให้ผมทึ่งในตัวคุณได้เสมอเลยนะ” “งั้น คืนนี้...” “ไม่ที่รัก มันแค่เริ่มต้นเอง”

้รู้จักคำว่ารัก ก็คือเธอคนนี้ เธอค่อยๆ ทำให้เขาลุ่มหลงในร่างกายของเธอช้าๆ เหมือนยาเสพติดที่ขาดไม่ได้ ที่พอขาดไปเมื่อไหร่ ร่างกายเหมือนจะลงแดง รู้สึกทรมานจนต้องเรียกร้องหา และต้องเป็นเธอเท่านั้น ที่จะสามารถทำให้อาการเหล่านั้นทุเลาลงได้ จากการลุ่มหลงในกายสาว ค่อยๆแปรเปล

ขยับหาจังหวะอย่างเชี่ยวชาญ เมื่อการทรมานที่ยาวนานกำลังจะนำไปสู่การทรมานยิ่งกว่า ครู่เดียวไรอันก็ส่งความร้อนผะผ่าวเข้าไปพร้อมด้วยท่อนลำความเป็นชายจนสุดปลายแห่งลำรัก ยืนยันในความลึกของมันด้วยแพรขนสีดำสนิทของเธอและเขาที่เบียดบดและสีกันปานว่าจะลุกร้อนติดไฟ “อ๊ะ...” ทอรุ้งสะดุ้ งเฮือก

ทรมานเธอตลอด ความทรมานแสนรัญจวนใจ จนเธอตกอยู่ในภวังค์แห่งแรงปรารถนาแสนเร่าร้อน เมื่อความทรมานแสนหวานถูกปลดปล่อยออกมา เขาก็โอบอุ้มเธอมายังโซฟาตัวยาวกลางวอล์กอินคลอเซต จากนั้นเขาก็สร้างความทรมานให้เธอต่อด้วยการส่งตัวตนของเขาเข้ามาในกายเธอ หญิงสาวร้องค รางไม่หยุด

สัมผัสนุ่มของปลายลิ้นที่โลมเล้าทำให้รู้สึกเหมือนความร้อนในตัวกำลังปะทุถึงสวรรค์ ทึบ ทึบ ทึบ เสียงจังหวะรักที่เขามอบให้อย่างสุดแรงที่มีทำเอาฉันที่ดูดนิ้วเรียวอยู่เผลอกัดอย่างแรงจนรู้สึกถึงความคาวของเลือด

คำว่ารักที่ออกมาจากปากของเขาทำให้ร่างบางต้องหันไปมองหน้าเขาอย่างไม่นึกเชื่อหูตัวเองคำที่เธอไม่คิดว่าจะเคยได้ยินคำนี้จากผู้ชายที่เจ้าชู้อย่างเขา “รักเหลือเกิน” หมดแล้วความรู้สึกทุกอย่างตอนนี้พัสวีร์ไม่คิดจะเก็บไว้เขาเพียงแค่อยากให้เธอรับรู้ความรู้สึกของเขายอมรับอย่างไม่ อายว่ารักผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งอย่างเธอจนหมดใจเวลาที่ผ่านมาทำให้เขารู้ว่าถ้าเขาเสียหญิงสาวตรงหน้าไปอีกเขาคงได้ตายเข้าสักวัน

เพื่อนรักทำท่าทางตกใจเมื่อฉันพูดจบ “จริงสิ แค่ครั้งเดียวเองไม่เป็นไรหรอก หาเงินมาจ่ายทุนคืนแล้วก็จ่ายค่าเทอม”

ฮ่องเต้ตรัสถามอย่างเข้มงวด เซี่ยวหลานที่ยังคงยืนอย่างมั่นใจ หัวเราะชอบใจราวกับไม่แยแสต่อคำถาม “นั่นเป็นความผิดของข้าหรือ? ข้าฆ่าผู้ใดไปบ้างงั้นหรือ? หากข้าจะผิด ก็เพราะข้ารักท่านมากเกินไปกระมัง ในวังนี้มีหญิงสาวเกิดใหม่ทุกวัน หากข้าไม่มีสูตรยาที่ทำให้ข้าเป็นอมตะ ข้าจะเป ็นคนโปรดของท่านคนเดียวตลอดไปได้อย่างไรเล่าเพคะ”

พี่ทัพปฏิเสธใช่ไหม ถามตนเองในใจ ความเจ็บปวดจากรักเป็นอย่างไรณชาได้รับรู้วินาทีนี้เอง มันเจ็บยิ่งกว่าหกล้มครั้งแรกอีก มันเหมือนมีเข็มแหลมทิ่มเข้ามาจี๊ดจนขึ้นสมองก่อนทุกอย่างจะว่างเปล่า หูอื้ออึงไม่ได้ยินแม้เสียงลมหายใจของตนเอง เหมือนคนที่ตายไปแล้ว.. “ไอ้ทัพมันแค่อายเ ฉยๆ ไม่เป็นไรนะ” เห็นน้องร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กมอต้นจะปักใจรักใครได้มากขนาดนี้

จ้าวชิงเยว่สะอื้นฮัก นางโผเข้ากอดเขา ซบหน้าลงกับอกกว้างที่พันผ้าพันแผล กำแพงน้ำแข็งชั้นสุดท้ายในใจนาง พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ ความเจ็บปวดในอดีตอาจจะยังทิ้งรอยแผลเป็นไว้ แต่ยาขนานเอกที่ชื่อว่า "ความรักและความสำนึกผิด" ของเขา กำลังเริ่มสมานแผลนั้นอย่างช้าๆ