LOGINShare
บทที่ 3
Latest chapter
ไร้รัก บทที่ 7
ทั้งหมดเป็นเพราะคำโกหกของจ้าวเสี่ยวเสวี่ย จึงทำให้เขาจำคนผิด และทำให้ฉันต้องจากไปด้วยหัวใจที่แตกสลาย“เหยียนเหยียนไปแล้ว ไม่ต้องการฉันแล้ว ตอนนี้เธอพอใจแล้วใช่ไหม ！”เห็นท่าว่าจะเกิดเรื่องร้ายแรง พี่ชายกับพ่อจึงรีบเข้าไปห้ามในห้องผู้ป่วย นอกจากเสียงสะอื้นสะอื้นของจ้าวเสี่ยวเสวี่ยแล้ว ผู้ชายอีก 3 คนต่างเงียบงันใบหน้าของทุกคนเปื้อนไปด้วยน้ำตาสีหน้าล้วนเต็มไปด้วยความเสียใจและความเจ็บปวดไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไรพี่ชายเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน ร้องไห้มามากจนเสียงแหบ“เหยียนเหยียน…เธอ เธอสบายดีไหม แผลลวกที่แขน ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”เขาเดิมทีตั้งใจจะส่งข้อความหาฉัน แต่กลับเพิ่งรู้ตัวว่า เขาไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของฉันเลย“ถิงเฉิน เมื่อวานพ่อเผลอตบเหยียนเหยียนไป 1 ที หน้าเธอยังบวมอยู่ไหม ได้เอาน้ำแข็งประคบหรือเปล่า…”พ่อร้องไห้สะอึกสะอื้น นับตั้งแต่รู้ความจริงจนถึงตอนนี้ เพียงไม่กี่ชั่วโมงก็เหมือนเขาแก่ลงไปมากในหัวของเขาฉายภาพสีหน้าสิ้นหวังและน้อยใจของฉันในคืนนั้นหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างถึงที่สุด“เหยียนเหยียนไปแล้ว ฉันหาเธอไม่เจอ ตำรวจตรวจพบประวัติการออกนอกประเทศของเ
ไร้รัก บทที่ 6
พี่ชายตาแดงก่ำ จ้องเขม็งไปที่จ้าวเสี่ยวเสวี่ย !“แม่ตายเพราะเธอใช่ไหม ! ”พี่ชายร้องไห้ออกมา ไม่รู้ว่าเขาเสียใจให้การจากไปของแม่ หรือเสียใจที่ฉันถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายมาหลายปี หรือเสียใจที่ได้เห็นในวิดีโอว่าฉันถูกจ้าวเสี่ยวเสวี่ยรังแกหรือบางที…อาจจะทั้งหมด;พ่อก้าวเข้ามาอีกครั้ง แล้วตบเธออย่างแรงอีกหนึ่งทีฝ่ามือนั้นใช้แรงอย่างไม่ปรานี “เธอเสแสร้งมาตั้งกี่ปี ทำให้พวกเราทำร้ายเหยียนเหยียนไปมากขนาดนี้ จ้าวเสี่ยวเสวี่ย เธอโหดร้ายจริง ๆ ! ”ในวินาทีนั้น จ้าวเสี่ยวเสวี่ยได้สติกลับมา แววตาของเธอฉายความตื่นตระหนกวาบหนึ่งเธอไม่คิดว่าฉันจะเอาสิ่งที่เธอพูดในคืนนั้นไปบอกพ่อกับพี่ชายแต่ไม่นาน เธอก็ฝืนตั้งสติได้“พ่อ พี่ ฉันไม่เข้าใจว่าทุกคนพูดอะไร ฉันทำให้แม่ตายอะไรกัน อะไรคือการเสแสร้ง น้องสาวไปฟ้องอะไรอีกหรือเปล่า ถึงได้ใส่ร้ายฉัน…”เธอร้องไห้ได้น่าสงสาร ราวกับว่าเธอคือเหยื่อถ้าไม่มีหลักฐานวิดีโอ พ่อกับพี่ชายคงเชื่อเธออย่างไม่ลังเล แต่เมื่อมีภาพหลักฐานอยู่ตรงหน้า ต่อให้จ้าวเสี่ยวเสวี่ยใส่ร้ายฉันอย่างไร ก็ไร้ประโยชน์“จ้าวเสี่ยวเสวี่ย…คืนนั้นเธอไม่ได้มานวดให้เหยียนเหยียนจริงๆ ใช่ไ
ไร้รัก บทที่ 5
ในโรงพยาบาล กู้ถิงเฉินรู้สึกใจสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ มือที่กำลังรินน้ำอยู่สั่นระริก แก้วน้ำหล่นลงพื้น แตกกระจายเป็นเศษแก้วเต็มพื้น“ถิงเฉิน เป็นอะไรหรือเปล่า？ไม่โดนน้ำร้อนลวกใช่ไหม”จ้าวเสี่ยวเสวี่ยเข้ามาดูฝ่ามือของเขาอย่างเป็นห่วง“ไม่เป็นไร มือสั่นนิดหน่อย แค่รู้สึกไม่สบายใจ ผมเป็นห่วงเหยียนเหยียน ต้องกลับไปดูหน่อย”ในหัวของกู้ถิงเฉิน ปรากฏภาพของฉันเขาโทรหาฉันหลายครั้ง แต่ทุกสายไม่สามารถติดต่อได้“ถิงเฉิน อย่าเพิ่งไปได้ไหม…ฉันอยู่โรงพยาบาลคนเดียว กลัวจัง”จ้าวเสี่ยวเสวี่ยดึงมือเขาไว้ ไม่ยอมให้เขาไปพ่อกับพี่ชายเพิ่งออกไปได้ไม่นานกู้ถิงเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ได้ งั้นผมอยู่เป็นเพื่อนคุณอีกสักพัก”ทุกนาทีถัดจากนั้น สำหรับกู้ถิงเฉิน ล้วนทรมานเหลือเกินมองดูท่าทีร้อนรน วอกแวก ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของเขา จ้าวเสี่ยวเสวี่ยก็ส่งข้อความด่าทอฉันมาอีกหลายข้อความแต่น่าเสียดาย ข้อความเหล่านั้น ฉันไม่ได้เห็นแม้แต่ข้อความเดียวเมื่อเห็นว่าฉันไม่ตอบโต้ การยั่วยุของเธอก็ไร้ผล จ้าวเสี่ยวเสวี่ยโกรธจนแทบคลั่ง แต่ก็ไม่มีที่ระบายจนถึงตี 1 พ่อกับพี่ชายถึงได้กลับมาที่ห้องผู้ป่วย หลั
ไร้รัก บทที่ 4
ฟ้ายังไม่สว่าง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดเข้ามาอย่างแรง“เพียะ！”พี่ชายกับพ่อพุ่งเข้ามา แล้วตบหน้าฉันอย่างแรงทันที“จ้าวเหยียน ! พี่สาวเธอหวังดีนวดให้ เธอกล้าดียังไงไปเตะเธอ เธอไม่รู้หรือไงว่าเธอยังป่วยอยู่”น้ำตาฉันไหลพรากออกมาทันที มองดูครอบครัวที่ไม่แยกแยะผิดถูก เข้ามาต่อว่าฉันตั้งแต่แรก ความเจ็บในใจหนักกว่าฝ่ามือตบหน้านั้นเสียอีกถ้าวันหนึ่งในอนาคต พี่ชายกับพ่อรู้ว่าการตายของแม่เป็นฝีมือของจ้าวเสี่ยวเสวี่ย พวกเขาจะเสียใจกับสิ่งที่ทำกับฉันในวันนี้ไหม“ตอนเกิดเธอก็ทำให้แม่ตาย ตอนนี้ยังคิดจะทำให้พี่สาวตายอีกหรือไง”“จ้าวเหยียน เธอช่างใจร้ายจริง ๆ ”คำตำหนิของพ่อถาโถมใส่ฉันไม่หยุด พร้อมยกมือขึ้นจะตบฉันอีกครั้ง บางทีอาจเห็นว่าฉันร้องไห้อย่างน่าสงสารสีหน้าพี่ชายฉายแววลังเลอยู่ครู่หนึ่งเขายื่นมือไปจับแขนพ่อไว้“พ่อ เธอยังตั้งครรภ์อยู่ ช่างเถอะ”พ่อขมวดคิ้ว แล้วชี้หน้าฉันต่อ“ถึงตอนนวดเสี่ยวเสวี่ยจะเผลอทำให้เธอเจ็บ เธอก็ไม่ควรเตะเธอ เธอกำลังป่วยนะ”“ไป ไปโรงพยาบาลกับฉัน ไปขอโทษเสี่ยวเสวี่ยเดี๋ยวนี้”ฉันหัวเราะขมขื่น มองพวกเขาแล้วพูดว่า “แผลไฟไหม้พวกนี้ จ้าวเสี่ยวเสวี่ยตั้งใจทำ
ไร้รัก บทที่ 3
เมื่อเห็นท่าทีที่เอาใจใส่ของเขา หัวใจฉันขมฝืด ความเอาใจใส่เหล่านี้ คงเป็นสิ่งที่เขาเรียนรู้มาเพื่อดูแลเสี่ยวเสวี่ยสินะฉันมองเขาแวบหนึ่ง แล้วกลืนแคลเซียมลงไป“เหยียนเหยียน น้องเขย พวกเธอนอนหรือยัง” ยังไม่ทันรอคำตอบ จ้าวเสี่ยวเสวี่ยก็ผลักประตูเข้ามาในมือถือขวดน้ำมันนวดบำรุง ยิ้มอย่างแสนอ่อนโยน“น้องสาวตั้งครรภ์ ร่างกายบวมน้ำง่าย ฉันเพิ่งไปเรียนวิธีทำกายภาพมา จะช่วยนวดให้น้องนะ”ฉันขมวดคิ้ว ปฏิเสธไป ฉันไม่คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับจ้าวเสี่ยวเสวี่ยจะสนิทกันถึงขั้นที่เธอจะมานวดให้ฉัน“เธอไม่พอใจฝีมือฉันเหรอ”จ้าวเสี่ยวเสวี่ยทำหน้าเวทนา มองกู้ถิงเฉิน “น้องเขย ฉันรู้ว่าเธอไม่ค่อยชอบฉัน แต่ฉันไม่มีเจตนาร้ายจริง ๆ นะ…”กู้ถิงเฉินยิ้มอ่อน บีบแก้มฉันเบา ๆ “เสี่ยวเสวี่ยรู้สึกว่ามาอยู่บ้านเราแล้วรบกวนน่ะ เลยอยากทำอะไรชดเชยหน่อย ให้เธอนวดสักหน่อยเถอะ”ปลายจมูกฉันร้อนผ่าว ระหว่างฉันกับเสี่ยวเสวี่ย เขาเลือกเสี่ยวเสวี่ยแม้จะรู้ว่าฉันกับเสี่ยวเสวี่ยไม่ลงรอยกัน เขาก็ยังไม่ยืนหยัดเลือกข้างฉันวินาทีนั้น หัวใจฉันตายสนิท ไม่ดิ้นรนอีกต่อไป“งั้นก็ขอบคุณเสี่ยวเสวี่ยนะ”ฉันเลือกยอมรับไม่ว่
ไร้รัก บทที่ 2
ฉันนอนอยู่โรงพยาบาลทั้งวันเต็ม ๆ กู้ถิงเฉินก็ไม่มาวันถัดมา ฉันจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาลคนเดียว เสร็จแล้วเดินผ่านห้องผู้ป่วยวีไอพี ก็เห็นภาพหนึ่งที่บาดใจยิ่งพี่ชายกับพ่ออยู่ข้างกายจ้าวเสี่ยวเสวี่ยคนหนึ่งป้อนผลไม้ให้เธอ อีกคนช่วยเปิดโทรทัศน์ เลือกหนังตลกที่เธอชอบส่วนกู้ถิงเฉินกำลังปรึกษาแผนการรักษากับแพทย์ประจำตัวของเธอ สีหน้าจริงจังจ้าวเสี่ยวเสวี่ยดึงชายเสื้อของกู้ถิงเฉิน ชี้ไปที่ช็อกโกแลตข้าง ๆ กู้ถิงเฉินหยิบมา แกะห่อ แล้วป้อนให้เธอกินมองภาพที่อบอุ่นกลมเกลียวเช่นนั้น หัวใจฉันเจ็บเหมือนถูกเข็มแทงพวกเขาต่างหากที่เป็นครอบครัว ส่วนฉันเป็นแค่คนนอกฉันนึกถึงตอนเด็ก ที่ฉันกับจ้าวเสี่ยวเสวี่ยป่วยเป็นปอดบวมพร้อมกัน ต้องนอนโรงพยาบาลพี่ชายกับพ่อเฝ้าอยู่ข้างเตียงของเธอ วิ่งวุ่นดูแลไม่ห่างส่วนฉันอยู่คนเดียวในห้องผู้ป่วยที่เย็นเฉียบ ไม่มีใครดูแล กระหายน้ำจนทนไม่ไหว ปากแห้งแตกจนเลือดซึมก็ไม่มีใครรู้ จนพยาบาลมาเห็นเข้า จึงรินน้ำให้ฉันหนึ่งแก้วความเมินเฉยแบบนี้ ตั้งแต่เล็กจนโต นับไม่ถ้วนกระทั่งแต่งงานกับกู้ถิงเฉิน ฉันถึงได้เริ่มถูกรัก เขาเอาใจใส่ฉันอย่างละเอียดอ่อน ของดีทุกอย่า
You may also like
ทัณฑ์รักเจ้าหญิงเชลย
กิตติรวิชญ์45.7K viewsใต้เงามืดของเขา บนเตียงของเขา
สโนว์2.9K viewsสะบั้นรัก เจ้าพ่อมาเฟีย
ดอกมะลิ815 viewsเจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง
แอนนา สมิธ1.1K viewsหน่ายรักเจ็ดปี: พอกันทีนายหญิง
เบเกิล18.1K viewsคำโกหกที่เขามอบให้ฉัน
เอคโค่591 viewsหนีไม่พ้น
แมน ดี2.7K viewsเกิดใหม่ชาตินี้ ขอไม่รักคุณอีก
แม่น้ำซู811 views
