รักแรกพบ Novels & Stories

ดลธรรมรู้สึกใจเต้นแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกับพาลิน แต่เพราะอีกคนมีแฟนอยู่เขาจึงได้แต่อยู่ใกล้ๆ ในฐานะพี่ชาย แต่พออีกคนอกหัก เขาก็ไม่รอช้าที่จะเข้ามาช่วยปลอบใจ พอใกล้ชิดกันมากขึ้นพาลินก็ยอมเปิดใจให้เขา แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องตัดสินใจเลือกระหว่างคนรักกับหลานชายที่ไร้พ่อขาดแม่ ดลธรรมก็ต้องคิดหนักเพราะเขารักทั้งสองคนเท่าๆ กัน พาลินสัญญาว่าจะรักเขาแม้ตัวเองจะไม่ใช่คนที่ถูกเลือกก็ตาม

เธอยินดีทำทุกอย่างเพื่อเงิน ขอเพียงแค่ให้ได้เงินมา ไ่ม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยินดีที่จะแลก ธารา หรือ น้ำ ประธานบริหารบริษัทยักษ์ใหญ่ ที่มีเบื้องหลังเป็นมาเฟียใหญ่ผู้มีอำนาจล้นมือ อิงเดือน หรือ เดือน เธอต้องการแค่เงินเท่านั้น และการหาเงินเพื่อนำไปใช้จ่ายเลี้ยงหลายปากหลายท้องของคนที่บ้านดันไปพัวพันกับมาเฟียแสนจะร้ายกาจอย่างเขาเข้าจนได้ ชีวิตของเธอจึงไม่มีคำว่าเหมือนเดิมอีกต่อไปเมื่อเธอไม่ยอมให้เขากินฟรี และพยายามจับมาเฟียอย่างเขาเซ็นสัญญาจ่ายเงินค่าตัวให้กับเธอ

ก้องทวีป จิตกรหนุ่มติสแตก มีความรักฝังใจในอดีต อันดามัน หญิงสาวแสนห้าวคู่กัดของเขา แต่โชคชะตาทำให้เขาและเธอต้องแต่งงานกัน อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อคนไม่ชอบหน้ากันต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกัน ความหื่น ฮา บ้า รั่ว และการเอาชนะจึงเกิดขึ้น

“อย่าบอกใครเด็ดขาดนะคะว่าเค้าใส่กางเกงในสีชมพู” เด็กน้อยรีบเอ่ยขอตาปริบๆ “ได้ครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ” “ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะ” เด็กหญิงแก้วกัลยาเอ่ยถาม “โตขึ้นต้องแต่งงานกับพี่นะครับ” “ทำไมต้องแต่งงานกับพี่ด้วยคะ” “เพราะพี่เป็นคู่หมั้นของน้องแก้วไงครับ” “คู่หมั้นคืออะไรเหรอคะ” เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ “โตขึ้นก็จะรู้เองครับ” “ตอนนี้หนูก็โตแล้ว” เธอทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้นแต่ยืดยังไงก็ไม่เท่าพี่ชายใจดีที่ช่วยเหลือเอาไว้ “ยังโตไม่พอ มาครับมาขี่หลังพี่” คเชนทร์นั่งยองๆ ลงตรงหน้า แก้วกัลยาปีนขึ้นไปบนหลังของเขาเพราะล้มเมื่อครู่ทำให้ปวดเข่าปวดแขนไปหมด คงปั่นจักรยานเองกลับไม่ไหว คเชนทร์หิ้วจักรยานคันเล็กๆ มาถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแบกเด็กน้อยพาเดินกลับบ้าน “พี่ชื่ออะไรเหรอคะ” “คเชนทร์ครับ เรียกพี่ว่าเชนนะครับคนดี”

เมื่ออคิรามีผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ที่ตัวเองรู้สึกว่าจะไม่ชอบหน้าหวานๆ ของหมอนั่นสักนิด แถมยังมากวนหัวใจเขาอยู่เรื่อย ชายหนุ่มจึงคอยแกล้งและทำทุกวิถีทางเพื่อให้ผู้จัดการหน้าหวานเลื่อนมาเป็นสถานะแฟน โดยไม่สนว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม ส่วนดาวเหนือเพราะอยากออกไปแตะขอบฟ้าเขาจึงโหยหางานเพื่อเก็บเงินแล้วเดินทางไปตามฝัน เมื่อโอกาสมาถึงชายหนุ่มจึงคว้าไว้ทันที แต่ใครจะไปคิดว่าการต้องดูแลคนในปกครองแค่คนเดียว กลับทำให้ชีวิตและหัวใจที่เคยเงียบสงบว้าวุ่นขึ้นมา ถึงอย่างนั้นเขาก็จะไม่ยอมแพ้แม้ทางนั้นจะหาวิธีไหนล่อลวงก็ตาม

“อื้อ... ปล่อยนะ” มือบางผลักไสเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกห่าง เทพประทานบดจูบลงไปใหม่ทำโทษคนแสนพยศ “อื้อ...” ฟ้าใสทุบแผ่นหลังแกร่งระรัว ไม่นานมือที่ทำร้ายเขาก็ถูกรวบเอาไว้ทั้งสองมือด้วยมือข้างเดียวของเขา “ทำร้ายผัวตัวเอง ไม่ดีนะคุณ” เทพประทานพูดอย่างยียวนกวนอารมณ์ “ไม่ใช่ คนบ้า” เธอสวนกลับอย่างทันกัน “งั้นผมจะทวนความจำของคุณ คุณนี่สมองปลาทองจริงๆ” ไม่พูดเปล่าแต่เขาฉกริมฝีปากลงซุกไซ้ซอกคอหอม ฟ้าใสผวา คืนนี้เธอจะได้นอนหรือเปล่านี่ “ฉันเหนื่อย ระบมไปหมดแล้ว คุณนี่ลามก โรคจิต มักมากที่สุด” “ก็ได้ ผมจะให้คุณพักสักสิบนาที” “ฮะ!!! อีตาบ้า ให้ฉันพักทั้งคืนไม่ได้เหรอ แล้วคุณก็ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันเพลียอยากนอน” “ถ้าจะนอนก็นอนกัน แต่ถ้าดิ้นอีกละก็ คุณโดนทำโทษแน่” “เผด็จการที่สุด” เธอค้อนให้คนเอาแต่ใจ “ผมมีนิสัยเสียอยู่อย่างนึง ของอะไรที่เป็นของของผม ผมจะหวงและไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวาย” คราวนี้เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังจนเธอชะงักไป

ดาราหนุ่มในความดูแล ที่ผิดหวังในความรัก เธอที่เป็นคนฉุดดึงเขาขึ้นมา ให้เจิดจรัส ...แต่วันหนึ่งคนในอดีตกลับย้อนเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้ง... แล้วดาราหนุ่มจะทำเช่นไรกับหัวใจของตัวเอง...

เมื่อคนทั้งสองผิดหวังจากความรักมาเจอกัน ระหว่างผู้คุมหน้านิ่งสุดโหดที่เหล่าผู้ต้องขังหวาดกลัว กับคุณหมอขวัญข้าว ขวัญใจทุกคน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะพัฒนาเกินคำว่าเพื่อนร่วมงานได้หรือไม่

เมื่อคาสโนว่าตัวพ่อ ที่ใครๆก็ว่าร้าย ต้องมาเจอกับ คาสโนวี่ตัวแสบอย่างเธอ ใครจะแพ้ใครจะชนะ เค้าร้าย เธอแรง ความรักระหว่างตัวพ่อ กับตัวแม่ มาเจอกัน เธอที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเค้า แต่ก็ไม่ได้อยากเข้าใกล้ หรืออยากจะทำความรู้จักกับเค้าเลย ผู้ชายร้ายกาจ ที่เธอไม่อยากเข้าใกล้ เธอสวยร้อนแรง จนเค้าอยากจะได้มาแนบชิด เธอมีเสน่ห์ เร่าร้อน จนเค้าทุรนทุราย อยากได้มาอยู่ด้วยในยามค่ำคืน ความรักของคาสโนว่า และคาสโนวี่ จะเริ่มต้น และจะจบลงอย่างไร กันต์-ไข่มุก

“พี่หาญคะ” เธอเรียกเขาหลังจากรวบรวมกำลังใจ มองเขาแล้วรู้สึกว่าแก้มร้อนซู่ “พี่หาญไปค้างที่บ้านหลังนั้น เคยพาผู้หญิงกลับไปนอนด้วยหรือเปล่าคะ” หนึ่งธิดารู้สึกว่าเลือดในกายไหลวนรุนแรง ถามออกไปแล้วต้องกัดปากตัวเอง ด่าตัวเองเบาๆ ว่าเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ไปถามอะไรเขาแบบนั้นกัน อยากจะย้อนเวลากลับไปแล้วไม่ถามเขาแบบนี้นัก “ทำไมเหรอครับ” เขาเลิกคิ้วขึ้นถาม สายตาของเขาล้ำลึกจนเธอเดาไม่ถูกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ช่างเถอะ ถือว่าหนึ่งไม่ได้ถามพี่ก็แล้วกัน” เธอพูดแล้วเดินหนีในทันที “เดี๋ยวครับ” เขารั้งแขนของเธอเอาไว้ “มีอะไรคะ” ถามเขากลับไปเสียงสั่น แม้จะพยายามบังคับน้ำเสียงไว้ขนาดไหนก็ตามที “คนแบบพี่ถ้าไม่รัก จะไม่พาใครไปนอนด้วยสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกครับ” เขาก้มลงมากระซิบที่ริมหู ลมหายใจร้อนผ่าวทำเอาเธอแก้มร้อนระอุ พอเงยหน้ามองเขาก็สบกับในตาหวามลึกทำเอาใจสั่นสะท้าน