Novelas y relatos de วันนี้ไม่เห็นค่า..วันหน้าไม่รักแล้วนะ

“ครับ” “พี่หนึ่งรู้ไหมคะ ถ้าหากมีวันไหนที่ผ่านมา ที่พี่บอกชมพูถึงเหตุผลของคำว่ารัก วันนี้คงจะไม่มีชมพูยืนอยู่ตรงนี้”

“เฮีย...อืม พอแล้ว น้องไม่ไหวแล้ว” “อืม พรุ่งนี้ไม่มีเรียน อีกยกนะคะที่รัก”

แล้วสายตาจ้องจับผิดนั้นก็หายไป "ทำไมคุณไม่บอกผมกับไคเรนว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณ" "หนูไม่เห็นมันจะสำคัญขนาดนั้น" มันอาจจะเป็นวันธรรมดาสำหรับพวกเขาด้วยก็ได้

จีน่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ้อน เพื่อทำให้ปฐพีเลิกมองเธอด้วยแววตาแบบนี้สักที “สามร้อยหกสิบห้าวันไม่มีวันไหนที่ฉันจะไม่รักเธอ ขอบคุณนะครับคนดี ที่ไม่เคยเดินออกไปจากชีวิตของผู้ชายที่ชอบทำตัวเย็นชาใส่เธอ”

"ไม่มีทางมันจะไม่มีวันนั้นครับ" "ให้มันจริงเถอะไม่ใช่เห็นว่าทำให้ฉันรักได้แล้วจะกลับไปทำตัวร่านๆแบบเดิมนะ"

(แล้วนี่มาเรียนหรือยัง พอดีพี่อยากคุยต่อหน้ามากกว่า) “วันนี้รักไม่ได้ไปเรียนค่ะ” (อ้าว! เป็นอะไรถึงไม่ได้มาล่ะ หรือว่าไม่อยากเจอไอ้พอร์ช)

"ฮ่าฮ่าฮ่า" "เอาล่ะค่ะ วันนี้พอแค่นี้ พรุ่งนี้ไม่เข้านะคะ เจอกันอาทิตย์หน้าค่ะ"

เขาพยักหน้าช้า ๆ ทว่าแววตานั้นกลับเย็นชา และห่างเหิน เหมือนกับขีดเส้นแบ่งแยกความสัมพันธ์เอาไว้ชัดเจน “แต่ผมจะบอกคุณไว้ตรงนี้เลย ว่าผมไม่มีวันแต่งงานกับคุณเด็ดขาด เพราะผมไม่ได้รักคุณ และจะไม่แต่งกับคนที่ผมไม่ได้รัก”

หลังจบคำพูดที่ฉันใช้พูดกับตัวเองน้ำตาที่เคยไหลก็หยุดลง พร้อมกับมือของฉันที่ใช้ปาดน้ำตาออกจากใบหน้า ในเมื่อเขาไม่เห็นค่าฉัน ฉันก็จะไม่ให้ค่าเขาเช่นกัน ผู้ชายมีเยอะแยะ นับจากวันนี้ไปฉันกับเขาจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก ความสัมพันธ์ที่มันคาราคาซัง ฉันจะทำให้มันชัดเจนเอง!

แสดงออกได้เท่านั้น ก็เขาบอกชัดเจนแล้วไม่รักก็คือไม่รัก และคงไม่มีวันรัก เขาพูดขนาดนี้ถ้าฉันยังหน้าด้านตามหึงหวงเขาอยู่อีก ก็ไม่ต่างจากคนไร้ค่าอะไร สำหรับฉันถ้าเรายังไม่คิดจะเห็นคุณค่าของตัวเอง ก็อย่าหวังว่าคนอื่นจะเห็นค่าของเรา “อ้าว!!ซอนนี่เองคิดว่าใครที่ไหนซะอีก ดูอ้วนข ึ้นนะจำแทบไม่ได้” น่าน!เล่นกูแล้วยัยหน้าสตอขาดน้ำ