คนบ้าความรัก Novels & Stories

“ฮึก ฮือ คนบ้า ฮึก ไม่เห็นต้องว่ากันขนาดนี้เลย รักษาน้ำใจกันหน่อยก็ไม่ได้ ฮือ พี่มาร์ทใจร้าย ใจร้ายที่สุดเลย ฮืออออ” ลลินเอาแต่ร้องไห้และตกอยู่ในห้วงความคิดของตน ไหนมีคนบอกว่าความรักคือสิ่งสวยงาม ไหนบอกว่าความรักไม่มีถูกไม่มีผิด ไหนบอกว่าความรักมีแต่จะทำให้เรามีความ สุขจากการที่ถูกรักและได้รัก แต่ทำไมกับฉัน ความรักถึงได้ทรมานขนาดนี้ ทำไม ฮึก ฉันเกลียดความรัก เกลียด ฮึก ฮือ ฮือ ฮึก

สมน้ำหน้า ร่างสูงสง่ารีบควบม้ามุ่งหน้าเข้าวังหลวง ตอนนี้ในพระทัยร้อนระอุ ดั่งมีกองเพลิงสุมอยู่ข้างใน นางทำกับพระองค์เช่นนี้ได้อย่างไร นางหมดใจแล้วใช่หรือไม่ นางจะแต่งให้ชายอื่นได้อย่างไร ถึงนางจะยังไม่ตกเป็นของพระองค์อย่างเต็มตัว แต่พระองค์ล่วงเกินนางถึงขนาดนั้น นางย

จะยังรักแค่เธอเท่านั้นไม่ไปไหน love is true I need you อยากบอกสักคำให้เธอนั้นได้ฟัง คำว่ารักของฉันไง baby baby baby boy love is true" คนตัวเล็กยืนอยู่บนเวทีในชุดแปลกตาเพราะเขาเคยเห็นเธอใส่แค่ชุดนักเรียนและชุดนักศึกษาเท่านั้น แต่วันนี้เธอใส่เสื้อกล้ามครอปสีขาวเผยให้เห็นเอวบางที่ทำให้เขาขมวด

*กร๊อบ* ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาในหัวของฉัน ข้อมือของฉันถูกบิดจนหักอย่างไม่ปรานี ฉันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ด้วยความตื่นตระหนกฉันก็เตะเข้าที่เป้าของเขาอย่างแรง มีดที่เปื้อนเลือดตกลงบนพื้น ชายคนนั้นถูกเตะจนงอตัวลง

"ฮึ่ย! ไอ้คนบ้าเอ้ยเป็นบ้าอะไรถึงได้มาพูดจาเลอะเทอะแบบนั้นให้ฉันได้ยินห๊ะ เปิดโอกาสให้เข้ามาวิ่งเล่นในใจเหรอ ฝันไปเถอะฉันจะไม่มีวันเปิดใจให้ผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นมาวุ่นวายอยู่ในใจหรอก รักที่ดีคือรักตัวเอง รักที่ไม่เจ็บก็คือรักตัวเอง เพราะฉะนั้นอย่ามายุ่งวุ่นวาย กับฉันเลยไอ้ผีบ้า!"

ฟินน์ตอบกลับแล้วกำมือแน่น “แต่มาวันนี้ที่บาโน่มันบอกว่ามันชอบแก มันอยากครอบครองแก รู้ไหมว่าฉันเป็นบ้ามากแค่ไหนที่ได้ยิน? ฉันเกือบฆ่ามันเพียงเพราะมันจ้องจะแย่งแกจากฉัน” มาเวอริคก้าวเข้าไปหาฟินน์ด้วยความเร็ว สองมือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนสองข้าง ออกแรงบีบจนฟินน์เจ็บแขนแล้วมอง เข้ามาในแววตาของฟินน์ “ศักดิ์ศรีพังแล้วสร้างใหม่ได้ แต่คนรักหากเสียไปแล้วมันยากที่จะหวนคืน บาโน่มันบอกกับฉันแบบนั้นแล้วถ้าคนรักที่มันหมายถึงคือแก” “...”

ศรายุทธถามเธอแล้วจ้องหน้าเธออย่างไม่ลดละ “ฉันอยากเดินจับมือกับคุณแล้วบอกได้เต็มปากว่าว่าเรารักกันโดยไม่ต้องอายใคร ฉันอยากไปไหนมาไหนกับคุณโดยไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ต้องให้ฉันพูดตรงๆ หรือคะว่าฉันอยาก.. ช่างมันเถอะค่ะ พูดไปตอนนี้มันก็ไม่มีความหมาย เพราะคำว่ารักของเรา ความหมา ยมันไม่เหมือนกัน” บัวบงกชบอกแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องไป

“ลูกสาวแม่มีคนในใจอยู่แล้วนี่เอง ไม่ใช่เรื่องผิดค่ะ หนูมีสิทธิ์ที่จะรักและเลือกว่าหนูอยากใช้ชีวิตของหนูกับใคร” “คุณแม่ของหนูแสนดีและเข้าใจหนูทุกอย่างเลย” สีฝุ่นโผเข้าไปกอดเอวบางของคนเป็นแม่ด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรัก และอยากจะขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เ ธอได้พบกับความรักและความเข้าใจจากคนทั้งสองที่เป็นพ่อและแม่ของเธอมากมายขนาดนี้

“ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด” ไม่นานก็เห็นป้ายโ

‘น่ารักเป็นบ้าเลย’ พีทคิดในใจ สมองสั่งการหยุดชะงักไปดื้อๆ ราวกับโดนลูกบาสอัดเข้าที่หัวใจอย่างจัง มันคือความรู้สึก ‘ตกหลุมรักแรกพบ’ อย่างแท้จริงที่เขาไม่เคยเชื่อว่ามีอยู่จริง