Novel & Cerita หนึ่งชีวิต(พลาดท้อง)

มาเฟียพลาดรัก ตอนที่ 59 บ้านที่แสนอบอุ่น ไม่กี่เดือนต่อมา “ว่าไงครับหมอ เมียผมท้องหรือเปล่า” ฟิสซิสเข้าไปเขย่าแขนหมอที่ตอนนี้กำลังดูแผนวินิจฉัยอยู่

“ใช่ ฉันท้อง แต่การที่ฉันท้องฉันไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครบ้าง ฉันท้องไม่มีสามีมันผิดข้อกฎหมายข้อไหนหรือ หากผิดก็เรียกเจ้าหน้าที่มาจับฉันเลย หากไม่ผิดก็ไม่ควรจะเอาตรงนี้มาวิพากษ์วิจารณ์ ชีวิตนี้มีใครอยากทำผิดพลาดบ้าง แต่เมื่อพลาดไปแล้วฉันก็แก้ในสิ่งที่พลาดแล้วเริ่มต้นชีวิตใ หม่ ฉันไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครหรือไง” กุ้ยหนิงอันจ้องไปยังบ้านใหญ่อย่างไม่หลบสายตา

เพราะความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้อคิราห์และเมยาวีมีบ่วงผูกมัดกันในวันนี้ แต่เขา..กลับจำเธอไม่ได้ "ฉันอยากรู้เหตุการณ์ตั้งแต่คืนนั้น สารภาพตามตรงว่าฉันจำเธอไม่ได้!" ____________ "ลูกได้กินนมแม่บ้างหรือเปล่า" อคิราห์ถามออกมานิ่งๆ ไม่ปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่คนพูดดี คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น "คุณหมายถึงอะไรคะ" เมยาวีทำหน้างง "ก็ไอ้ที่มันดันฉันอยู่นี่ไง ลูกได้กินบ้างหรือเปล่า หรือมีแค่ใครที่ได้ดูดมัน" เมยาวีไม่รู้จะควันออกหูเรื่องไหนก่อนดี "กินค่ะ" น้ำนมเธอเยอะขนาดนี้ลูกต้องได้กินอยู่แล้วมั้ย "แต่ทำไมมันยังสวย..ไม่หย่อนยานเลยล่ะ" _____________ เมียพลาดรัก ซัน:อคิราห์/ เมย์:เมยาวี

พีรัชถามต่อ “อืม แค่ครั้งเดียว กูคิดว่าเขาไปฉีดยาคุมมาแล้ว เลยไม่ได้อะไร แต่เขาโกหกกู วันที่พลาดเขายังไม่ได้ฉีด” “ซวยสัส” พีรัชสบถ ต้องดวงซวยขนาดไหนที่จะพลาดครั้งเดียวแล้วท้องเลย เขาเห็นบางคนที่ไม่ได้เคร่งเรื่องป้องกันอะไรมากมาย ผ่านมาเป็นปี ๆ ไม่ท้องเลยก็มี “แต่มันก็ ไม่ใช่ความผิดเขาคนเดียวปะวะ มันเป็นความผิดพลาด ถ้าถุงไม่แตกเขาก็คงไม่ท้อง”

(ขอโทษนะอัญ แกไปท้องกับใครตอนไหน ฉันไม่เคยเห็นแกมีแฟน) “ฉันพลาดไปแล้ว พี่รู้แค่นี้ก็พอ แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตต่อไปดี”

เธอรีบแต่งตัวแต่งหน้าและลงไปรอเขาที่ห้องทานอาหาร เธอทานข้าวต้มรองท้องเพราะไม่ค่อยหิวสักเท่าไหร่และดื่มนมบำรุงลูกในท้องเธอ ท้องของเธอดิ้นทำให้เธอยิ้มอย่างมีความสุขเพราะตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วเธอยังมีลูกตัวเล็กๆ ของเธอที่อยู่ในท้องเขาอาจจะไม่ได้เกิดจากควา มรักอาจเกิดจากความผิดพลาดแต่เธอก็รักเขา คิดถูกแล้วที่ไม่เอาเขาออกเพราะเขาไม่ได้ผิดอะไรเลยเธอลูบท้องตัวเองและยิ้ม

"ใครบอกว่าฉันพลาด" "ก็พี่ไง เป็นแฟนกับกั้งก็ยังไม่ได้เป็นสักหน่อย อยู่ดีๆกั้งก็มาท้องป่องแบบนี้ ไม่เรียกว่าพลาดแล้วจะเรียกว่าอะไรครับ"

“เพียงลาออกจากมหาวิยาลัยแล้วนะคะ เพียงรอพี่อาทิตย์ตัดสินใจไม่ไหว ต่อจากนี้ก็คงต้องดิ้นรนกันแค่สองแม่ลูก วันนี้เพียงไปฝากครรภ์มา กลัวเข็มมากแต่โชคดีที่ผ่านมันมาได้โดยไม่เป็นลมไปเสียก่อน ไม่รู้ว่าพี่อาทิตย์อยากทราบไหมแต่เพียงจะส่งพัฒนาการของลูกให้พี่ดูทุกเดือน เพื่อประกอบ การตัดสินใจดีไหมคะ” มือหนาหยิบภาพอัลตราซาวนด์ด้านหลังจดหมายออกมาดู น้ำตาที่ไม่เคยหลั่งไหลพรั่งพรูออกมาราวกกับเขื่อนแตก เขาพลาดไปเยอะมากเลยทีเดียว “ตะวัน พ่อขอโทษนะลูก”

ซองสีน้ำตาลที่มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในนั้นกำลังถูกเปิดออกด้วยใจที่สั่นไหวเพราะแท้ที่จริงการส่งเลือดไปตรวจไม่ใช่แค่ตรวจโรค เธออยากตรวจการตั้งครรภ์และเธอก็คิดว่ากำลังมีอีกชีวิตเกิดขึ้นอยู่ในตัวเธอ "ท้อง ไม่นะ" เธอพลาดเองทั้งทีตัวเองเป็นหมอแต่กลับไม่ป้องกันตัวเอ งปล่อยให้เรื่องเลยเถิดมาแบบนี้ "คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าครับ"

“พลาดอะไรล่ะ สองคนนั้นก็คบกันมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ” “นานแล้ว แต่ไม่พลาด อยู่ๆ ก็มาพลาดทำพี่สาวแกท้อง น่าเซ็งไหมล่ะ” “ฮะ พี่แพรวท้องเหรอ” “ก็เออนะสิ ไม่งั้นจะแต่งฟ้าแลบแบบนี้เหรอ”