วัยรุ่น

เพียงเพราะต้องการนายแบบมาถ่ายแบบส่งงานอาจารย์ แต่เพื่อแลกกับเกรดเธอจะต้องเสียครั้งแรกให้กับเขา “เธออยากได้ตัวฉัน ฉันก็ต้องได้ตัวเธอ เรามาแลกกัน เธอว่าไง” สายฟ้า วาตนโชติสกุล - นายแบบจอมกะล่อน ฮอตมากในหมู่สาว ๆ แพรวพราว เจ้าชู้ ปากหวาน แถมยังมือปลาหมึก “ก็แค่เปลี่ยนจากเงินค่าจ้างเป็นตัวเธอ จะคิดอะไรมากวะ” ไอโกะ อาริยา กาตายาม่า - เธอต้องการหานายแบบมาถ่ายแบบให้เพื่อทำงานส่งอาจารย์ ทางเดียวที่เธอจะได้คะแนนดีคือต้องให้เขามาเป็นนายแบบให้เท่านั้น แต่เขาก็ดันเล่นตัวไม่ยอมช่วยเพราะเคยมีเรื่องทะเลาะเข้าใจผิดกันมาก่อน เธอที่ไม่มีทางเลือกก็ต้องฝืนตามตื๊อ ให้เขามาเป็นนายแบบให้ได้ “ฉันเกลียดและขยะแขยง คนที่เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น อย่างนายที่สุด

คำว่ารักที่ต้องเก็บซ่อนมาตลอด ต้องมาโป๊ะแตกเพราะความเมา หญิงสาวจะทำอย่างไร ให้ความสัมพันธ์กลับมาเหมือนเดิม…

รุ่นพี่คณะวิศวะงั้นเหรอ…ขอให้เป็นรุ่นซีเคร็ทที่จุ่มเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ฉันไม่อยากได้ซีเคร็ทตัวนี้

“แม่ง! ก็ถ้ากูรู้ว่าผู้หญิงเมื่อคืนเป็นมึง กูคงxxxไม่แข็งแต่แรก ไอ้เหี้ยโคตรซวย!“

เขาดึงเธอมาในเกมเพื่อเล่นสนุกกับเพื่อน ที่ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีทางสนุกด้วย

"อะไรที่เป็นของๆฉันไปแล้ว ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เป็นของคนอื่นเด็ดขาด!"

"ปาย..." "ไม่รู้เหรอฉาย ว่านายไม่ควรทำตัวเหี้ยตั้งแต่ทีแรก ลูกกำลังน่ารัก เคยคิดถึงหน้าลูกบ้างไหมวะ สิ่งที่นายทำ มันทำให้ฉันไม่รู้เลยสักนิด ว่าจริงๆ แล้วนายเป็นคนยังไง นายบอกรักฉันทุกวัน นอนกอดฉันทุกคืน นายเอาเวลาไหนไปมีคนอื่น" "ขอโทษปาย ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้จริงจัง ฉันคิดน้อยเอง" "นี่คือคำตอบของคนที่มีการศึกษา มีวุฒิภาวะเหรอฉาย!" ผิดหวังว่ะ ทั้งคำพูดและการกระทำของตะวันฉาย ทำให้ฉันผิดหวังมาก คิดน้อย? ขอโทษ? ฉันควรหายโกรธเหรอ ฉันควรทำเหมือนไม่มีอะไร ฉันควรกลับมาให้อภัยอย่างนั้นน่ะเหรอ! ความรู้สึกของฉันล่ะ สิ่งแย่ๆ ที่ถาโถมเข้ามาใส่ฉัน คิดว่าฉันปล่อยผ่านและลืมได้จริงๆ อย่างนั้นใช่ไหม "มันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบของผู้ชายเท่านั้นเองปาย ฉันไม่เคยรักใครนอกจากเธอ ฉันสัญญาว่าจะเลิก จะเลิกให้เด็ดขาด" "ตอนนี้คนที่จะเลิกกับนายคือฉัน!"

คบกันมาตั้งสองปีแต่พึ่งจะมาเห็นค่าตอนที่โดนบอกเลิก "การปล่อยเธอไปนั่นก็อาจจะเป็นความรักอีกรูปแบบหนึ่ง แต่ไม่ใช่แบบของผมครับ"

ผูกมักเธอด้วยหนี้ก้อนโต จากที่จะปล่อยเธอไป กลายเป็นล่ามโซ่เธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ‘ยิ่งเธอหนี ฉันยิ่งจะผูกเชือกให้แน่นจนเธอกระอัก’

"ทำไม จ้องฉันทำไม คิดว่าฉันจะรับผิดชอบหรอ ฝันไปเถอะ อ้อหวังว่าสีจากตัวเธอคงไม่ตกใส่ที่นอนฉันนะ" ไร้ซึ่งเสียงโต้ตอบจากคนตัวเล็ก มีเพียงเสียงสะอื้นน้อย ๆ ที่ลอยออกมาให้ได้ยิน