Novel & Cerita สยบรักร้ายลูกชายมาเฟีย

็นเพราะอะไร “ แล้วเรื่องไอ้เฟย มึงจะเอายังไง ในเมื่อมันประกาศแล้วว่ามันจะล้างแค้นแทนพ่อมัน “ พีช ถามเพื่อนออกมาอีกเรื่อง เรื่องนี้สำคัญมากเพราะเฟยเป็นลูกชายของไอ้เสี่ยธง ที่คาโลตัดแขนจนเสียอำนาจไปเมื่อคราวนั้น และที่พวกเขาก็ยังรู้อีกว่าไอ้เฟยก็เป็นมาเฟียที่ไม่� �รรมดาเหมือนกัน อย่าเรียกว่าไม่ธรรมดาเลยต้องเรียกว่ามันขึ้นมาจากนรกก็ว่าได้

'มาเฟีย' ถึงเขาจะเป็นเพียง 'ลูกไม้' แต่เขาก็เป็น 'ลูกไม้' ที่หล่นใต้ต้น ต้นไม้ 'มาเฟีย' ที่ยึดถือหลักการปฎิบัติตามผู้นำ 'รัก' นิยามคำว่ารักผู้ชายทุกคนของตระกูลนี้ คือ ' การได้มาซึ่งผู้หญิงที่พวกเขาต้องการและครอบครองเธอ '

เธอบ่นออกมาตรงๆแล้วมองเค้าด้วยสายตาดุๆ แต่คนโดนดุกลับยิ้มออกมาทันที "เมียดุแบบนี้ยิ่งโคตรมีอารมณ์เลย" มาเฟียบอกตามตรงแล้วรีบอุ้มเมียเดินเข้าห้องนอนไปทันที อ่อนหวานก็ได้ ร้ายกาจก็เป็น วางแผนก็เก่ง แบบนี้เค้าโคตรชอบเลย

เขาแสดงออกให้คนทั้งโลกเห็นสักนิด ภาพรวมตอนนี้เขาเหมือนมาเฟียฉบับเนิร์ดฉลาด ๆ เหมือนคนใช้สมองมากกว่ากำลัง ซึ่งนั่นคือภาพลวงตาเพราะที่รู้มาหลังจากเขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น เขาก็ไม่ได้ต่างจากพี่ชายฉันอาจจะร้ายกาจไม่เท่าเพราะเพิ่งจะปรับตัวขึ้นมาเป็นบอสองค์กรได้ไม่ก

ฟรานเชลตอบ ดวงตาคมน่ากลัวราวกับใบมีดพร้อมฟาดฟัน "ครอบครัวงั้นเหรอ มาเฟียอย่างเราไม่ควรมีจุดอ่อนแบบนั้น" ทาเคชิหัวเราะเยาะ นึกดูถูกคู่อริตรงหน้า

ชีวิตลูกสะใภ้มาเฟียไม่ใช่เรื่องง่าย เธอลงมากินอาหารได้ไม่นานเขาก็ออกจากห้องมาในสภาพที่อาบน้ำเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ไม่ยอมทักหรือชวนเธอพูดคุย เอาตรง ๆ คือหน้ายังไม่มองเลย เหมือนเห็นเด็กเอาแต่ใจแถวนี้ แต่เธอก็ทำนิ่งไม่พูดกับเขาเช่นกัน ป้าโซเฟียถอนใจนึกว่าจะดีกันแล้ว

พลอยใสถึงกับกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบกลับชายหนุ่มออกไป มาเฟียในจินตนาการที่เธอเคยอ่านมาจากนิยายถูกบรรยายลักษณะชัดเจนให้ชายหนุ่มฟัง “แล้วมาเฟียมีเมียไหม” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม ขยับใบหน้าคมเข้าใกล้มากขึ้น

ต่อให้นัยน์ตาคู่งามฉายแววกราดเกรี้ยวถึงขีดสุด เรนก็ยังบังคับพวงมาลัยให้เจ้าลูกชายแล่นต่อ ความรู้สึกที่ไม่ควรรู้สึกโผล่มาแวบเดียวหลังเหล่ตามองเด็กกำลังโกรธ…นี่ขู่เหรอ? แก้มพอง ๆ ปากงุ้ย ๆ ขู่ยังไงให้น่ารักขนาดนี้ นี่โกรธสุดแล้วเหรอ? เลือดขึ้นหน้าก็ยังจิ้ม ลิ้มอยู่ดี

ร่างใหญ่สูงราว190เซนติเมตร หน้าตาหล่อเหลาไม่แพ้ผู้เป็นบิดา ผิวสีเข้มจมูกเป็นสัน ไรเคราอ่อนๆน่าเกรงขาม เขาจ้องมองมาที่เด็กสาวเช่นกัน ชายหนุ่มส่งยิ้มให้เธอก่อนจะเอ่ยทักทาย "ไงสาวน้อย อาชื่อ ขุนศึกนะ" เขายิ้มให้เธออย่างเอ็นดู หญิงสาวยกมือไหวเขา เธอเป็นเด็กอ่อนน้อม ถ่อมตน เพราะมารดาของเธออบรมมาอย่างดี แต่น่าเสียดายที่ดูแลลูกสาวคนนี้ได้ไม่นานเธอก็เสียชีวิตด้วยโรคร้าย นิสาจึงอยู่กับพ่อมาตั้งแต่เธออายุได้8 ขวบ

ฉันทำอะไรไม่ถูกเลยด้วยซํ้าทำได้แต่ยืนมองอยู่ข้างๆ พี่ครามที่ตอนนี้กัดกรามแน่นมองไปที่ลูกน้อยของตัวเองที่ดูกลัวและพยายามออกห่างจากเขามากขึ้นทุกที "ยุกลัวครับป๊า ยุไม่ชอบคุณลุงเลย" "พายุ"ฉันเอ่ยเรียกลูกออกมาอย่างเบาๆ เมื่อลูกน้อยทำท่าทางแบบนี้ ฉันสงสารพี่เขาเสียจริง� � ที่ลูกชายทำท่าเหมือนไม่ชอบเขาขึ้นเรื่อยๆ