Novel & Cerita มาเฟียลูกติด (เมฆา)

เขาหันไปยิ้มให้ผู้เป็นพ่อ “ นี่มันเรื่องอะไร” แต่ครีมหอมที่ยังไม่รู้เรื่องของพิทักษ์กับแก้มขวัญ ก็ทำหน้างงมองหน้าผัวและลูกชายเรียงตัว เจ้าไฟก้มหน้างุด เอนตัวไปซบไหล่มารดา “ แม่คงยังไม่รู้ว่าแก้มขวัญเป็นลูกสาวเจ้าสัวพิทักษ์—-”

เขาหันไปสั่งการกับลูกน้องที่ยืนรออยู่ “ครับนายน้อย” ลูกน้องชะงักไปเล็กน้อยเพราะรู้ดีว่ากลุ่มเดลกาโน่คือมาเฟียค้ามนุษย์ที่โหดเหี้ยมเกินบรรยาย แต่ก็พยักหน้ารับคำ

เขาขานรับแดนที่เรียก แดนยื่นบางอย่างให้มาร์คิน มันสร้อยคอที่มีจี้รูปหัวใจ มาเฟียหนุ่มมองสร้อยคอตรงหน้าแล้วเงยหน้าขึ้นมองแดนด้วยความไม่เข้าใจ

มาเฟียหนุ่มแอบเข้าไปในบ้านพักของแม่บ้านหลังจากที่ทุกคนนอนหลับกันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาเดินตรงเข้าไปยังห้องนอนของเด็กสาว ก่อนจะรีบเอามือปิดปากของเธอไว้แล้วฉีดบางอย่างเข้าไปในตัวของเธอจนเด็กสาวสลบไปในอ้อมกอด “ขอโทษนะมินตรา” มาเฟียหนุ่มอุ้มร่างของเด็กสาวลอยขึ้นแล ้วพาเธอเดินออกจากห้องไปทันที

เหล่าลูกเขยมโนก็พากันคอตก. “กรี๊ด..พ่อเดมี่หล่อมาก” มุกเก็บอาการไม่อยู่ ส่งเสียงหวีดร้องหันไปแปะๆ มือกับลินดาซึ่งมองมาเฟียหนุ่มด้วยสายตาเพ้อๆ ท่าทางหวงลูกสาวดูกร้าวใจกะเทยนัก

มาเฟียหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ แล้วหันหน้าจอมือถือมาให้ฉันดู "ช่องดรากอนไดร์ฟเวอร์ยอดผู้ติดตามล้านสาม พี่เลยอยากเปิดตัวหนู" เปิดตัว?! "เห็นหน้าไหม?" "แล้วหนูสะดวกแบบไหนครับ"

ส่งสายตาดุเพื่อนสนิทด้วยความไม่พอใจ “ใบเตย...” มาเฟียหนุ่มเรียกชื่อเพื่อนของภรรยาไว้แค่นั้น ไม่ทันได้เอ่ยอะไรต่อ ลูกน้องก็ส่งสัญญาณว่าเขาจะจัดการเอง

เมฆาทิ้งทุกอย่างในมือ รีบวิ่งไปหาต้นเสียงที่วิ่งเข้ามาด้านใน โหน่งเกาหัวเมื่อเห็นท่าทางรีบร้อนของเมฆา จึงเดินตามไปดูเพื่อให้หายสงสัย “น้องคีย์” เมฆาเรียกชื่อเล่นบุตรชาย อ้าแขนรับร่างเล็กที่โผเข้าหา “ลุงเมฆ” เมฆินทร์กอดเมฆาแน่น ราวกับว่าอยากซึมซับความอบอุ่นจากกายหน า ความอบอุ่นที่อยากสัมผัสมาหลายวัน

มาเฟียหนุ่มยื่นข้อเสนอให้ “ไม่ได้...มึงช่วยกูไม่ได้หรอก มึงฆ่ากูเลย! ฆ่ากู!!” ชายฉกรรจ์ตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง เพราะมันรู้ชะตากรรมของตัวอง ต่อให้มันบอกว่าใครบังคับจ้างมันมา มาเฟียหนุ่มตรงหน้าก็ช่วยอะไรมันไม่ได้ เพราะคนที่จ้างมัน คือคนเดียวที่สามารถยืนอยู่เหนือมาเฟียที่ชื่อ มิวน ิค คนนี้ได้!

ร่างใหญ่ของมาเฟียหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันกับภวินท์เดินเข้ามาหาคนทั้งคู่ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ดวงตาไร้ความปรานี หันปลายกระบอกปืนใส่ภวินท์ที่จ้องมองเขาอย่างไม่เกรงกลัว “อย่า มา ยุ่ง กับ เมีย กู” ภวินท์เน้นคำอย่างชัดเจนก่อนจะลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับคนตัวพอกัน แม้นว่าตัวเองจะได้รับ บาดเจ็บ แต่บาดแผลแค่นี้เทียบไม่ได้เลยกับร่างเล็กที่กำลังตัวสั่นระริกอยู่ในตอนนี้