روايات وقصص ضمن สามีร้ายหวงแหนรัก

ของขวัญยืนมองลูกชายที่ตอนนี้ทำตัวเหมือนลูกแมวเชื่อง ๆ แล้วหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจ ผู้เป็นสามีเดินมากอดเอวเมียรักจากนั้นก็เอ่ยถาม “ชอบใจเชียวนะ” “ก็ว่าที่ลูกสะใภ้น่ารักขนาดนี้ใครจะไม่ชอบล่ะคะ” “ไม่น่าเชื่อเนอะว่าตาทิวเขาจะลงเอยกับหนูน้ำหวานได้ นึกถึงวันแรกที่เธอเข้าม าอยู่ที่นี่แล้วแทบไม่มีวี่แววเลย”

“ข้ารู้ว่าท่านพี่รักข้า หัวใจข้าก็เป็นของเขาเช่นกัน แต่ถ้ารักแล้วเราต้องแสร้งทำเป็นอ่อนแอ เชื่อฟังทุกคำสั่ง ยินยอมก้มหน้าฟังทุกคำด่า ท่านป้าว่าข้าที่เป็นถึงบุตรสาวของตวนอ๋องที่ผู้คนเคารพยำเกรง ควรจะปล่อยให้เรื่องดำเนินต่อไปเช่นนั้นหรือไม่” “ไม่ควรเจ้าค่ะ แต่การทะเลาะของสามีภร รยาเป็นเรื่องปกติ หากมีปัญหาก็ควรหาโอกาสทำความเข้าใจ มิใช่คิดแตกหักหรือตัดขาด…” ซุนหยามองหน้าหมอหลวงสกุลหวงที่กำลังลิ้มรสอาหาร สลับกับฮูหยินน้อยคนงามอย่างมิสบายใจนัก

แฟรงก์เดินปรี่เข้ามาดึงตัวของผู้ชายคนนี้ออกจากตัวเมียของเขาที่นั่งกอดกันกลมแบบไม่อายใครๆ ตอนเดินมาเขาเห็นมันจับมือเมียของเขาก่อนจะโผล่เข้ากอดกัน จนเขาต้องรีบวิ่งเข้ามาตะบั้นหน้ามันทันที “โอ้ย” ธนากรร้องออกมาด้วยความเจ็บ พร้อมกับฟุบลงไปกับพื้นทัน ก่อนจะโดนชายหนุ่มตรงหน ้าเข้ามาต่อยซ้ำอีกรอบ

"อืมนั่นสินะ ถ้าอย่างงั้นฉันก็ขอเอาใจช่วยแกละกันนะขอให้ผ่านหนึ่งปีนี้ไปให้ได้โดยสวัสดิภาพ แต่...." "แต่อะไรของแก" "แต่ฉันก็หวังว่าแกจะไม่ได้มีผัวเด็กชื่อนักรบนะ555555" "กรี๊ดดด แค่คิดฉันก็ขนลุกแล้วยัยปุ้ย ฉันจะบอกแกให้นะว่าถ้าฉันจะหาผัวสักคน ผู้ชายนั้นต้องเป็นคนดีแล้วก

เสียงครางร้องขอราวคนขาดสติ มินตราไม่หลงเหลือความอายอีกต่อไปแล้วทุกอย่างเกิดจากความรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ ในเมื่อเธอรักเขาและเขาเองก็รักเธอสิ่งที่ทำอยู่มันก็เต็มไปด้วยความสุข “เมียชอบแรงๆ เหรอ” “อื้อ....มินเสียวที่สุด” เสียงของคนรักยิ่งทำให้เขาครางฮือในลำคออย่างพอใจ ผู้ห ญิงแบบนี้สินะที่เขาทั้งรักและหลง หญิงสาวแสนหวานที่กลายร่างเป็นแม่เสือสาวยามที่บรรเลงเพลงรัก ยิ่งเธอครางมากเท่าไหร่กวินภพก็ยิ่งชอบมากขึ้นเท่านั้น

"ท่านนี่นะข้าจะสนใจใครเล่า สามีรูปงามราวเทพเซียนเช่นนี้" "เจ้าไม่สนใจใครแต่คนอื่นสนใจเจ้านี่ ไม่อยากพาเจ้าเข้าตำบลเลย ไปคราใดมีแต่สายตาของบุรุษจับจ้องหมายปองเจ้าทั้งนั้น แต่ว่าซินเอ่อร์นางหวงพี่ชายและแน่นอนนางต้องหวงพี่สะใภ้ด้วยแน่ๆ แส้ในมือนางพร้อมฟาดคนที่จะมาแย่งเมียพี่ ชายนางแน่ๆ"

เขมมิกาตอบกลับอย่างปกป้องว่าที่สามี “ใช่ค่ะ หมอว่านน่ะชอบแซวหมอธาม สงสัยจะลืมไปว่า ก่อนหน้านี้ ตัวเองก็ไม่ต่างจากเพื่อนเท่าไรหรอก” เมรีญามองสามีด้วยสายตาเจ้าเล่ห์จนอีกฝ่ายหลุดขำออกมา

สามี(19) ((ทำเป็นใกล้ชิดสนิทสนมกับลูกสาวเจ้านาย ใฝ่สูงอยากได้พ่อหรือเปล่านะ)) ((นั่นสิแก))

ว่านรักเกือบเผลอหลุดปากทำให้ไรอันถึงกับขมวดคิ้วมองหญิงสาวอย่างสงสัยมากกว่าเดิม "เราทำไมเหรอ...เราเป็นสามีภรรยากันผมหวงคุณก็ไม่เห็นแปลกนี่ครับเพราะของอะไรที่เป็นของผมผมก็ไม่ชอบให้ใครมายุ่งเท่าไร"

“เฮียจ๋า...ต่อไปนี้ห้ามนะคะ ห้ามเฮียไปทำกับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้นะ...ขวัญหวง” กายสั่นเกร็งผวาขึ้นกอดสามี ใบหน้าสวยซบซุกอยู่กับแผงอกรกไปด้วยเส้นขน สองมือโอบกอดลูบไล้แผ่นหลัง สัมผัสความกำยำและเนื้อตัวแกร่งไปด้วยมัดกล้ามของสามี “เหงื่อโชกเลยเฮีย”