สามีร้ายหวงแหนรัก Novels & Stories

"ใช่สิ... ก็มีแต่พี่ที่รักหนูมากอยู่คนเดียวนิถึงได้แคร์หนูมากจะทำอะไรก็ห่วงหนูก่อนอันดับแรก" "โอ๋ๆ หนูขอโทษค่ะ ใครว่าหนูไม่รักไม่หวงไม่แคร์คุณใหญ่ละคะ หนูน่ะทั้งรักทั้งหลงสามีคนนี้ที่สุดในสามโลกเลย" มุมปากหยักแทบจะฉีกยิ้มกับคำหวานของเมียรัก แต่ก็พยายามเก๊ กท่าขรึมเอาไว้กลัวเธอได้ใจ

พ่อบ้านมงคลยิ้มให้แล้วเดินออกจากห้องมา อาโปได้แต่มองแล้วถอนหายใจไม่คิดว่าอารมณ์ของมนุษย์ที่รู้สึกหึงหวงจะรุนแรงขนาดนี้ หลงรักก็ไม่ยอมรับความจริง อยากรู้นักว่าจะปากแข็งไปได้นานแค่ไหนกันเชียว!

จี้หยวีนขวางอยู่ระหว่างฉันกับตู้ยืน "กู้หลงหลง ทําไมคุณถึงไร้มารยาทขนาดนี้ บุกรุกเข้าบ้านคนอื่นก็ช่างเถอะ คุณมันไม่เห็นฉันที่เป็นเจ้านายในสายตาเลยนะ" ฉันวางมือลงอย่างช้า ๆ แต่ในใจกลับแน่ใจแล้ว ผู้ชายที่มีหนวดเคราและสวมแว่นตาที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้ ก็คือสามีของฉัน เจียงจ่านห ง

เสียงฝ่ามือเรียวฟาดลงต้นแขนของสามี สีหน้ายุ่งเง้างอนแต่กลับเรียกรอยยิ้มให้แก่คนเป็นสามีได้เสมอ "โอ๋ ๆ อาบน้ำไหม....พี่จะอาบให้ แนนไหวหรือเปล่า มีเมียเด็กต้องหมั่นเอาใจ เดี๋ยวเมียเด็กของพี่ไปมีสามีใหม่ พี่ขาดใจตายแน่เลย" เสียงนุ่มละมุนเอื้อนเอ่ย ก่อนจะเอนตัวลงนอนข้างกา ยกระชับโอบกอดภรรยาแนบชิดกายอุ่นด้วยความรัก

“อุ๊ยตาย มั่นหน้า มั่นโหนกมาก นั่นเธอดูนั้นนะปิ่นอนงค์ ตาเธอจะได้สว่างมั้ง ผู้หญิงคนนั้นเป็นภรรยาของเขา และเธอคนนั้นเป็นเจ้าของที่นี่ ต่อให้คุณกวินเข้าข้างเธอแต่ที่นี่คนที่ใหญ่ที่สุดคือเมียหลวงที่เธอจ้องจะจับสามีเขากินนั่นแหละปิ่นอนงค์” ปิ่นอนงค์กำมือเข้าหาตัวเ องไว้แน่น สายตาเกรี้ยวโกรธมองไปทางสองคนนั้นด้วยหัวใจที่เจ็บปวด ไหนเขาบอกว่ารักเธอไง ขาดเธอไม่ได้ แม้แต่สักวินาทีเดียว แต่นี่อะไรไปยิ้มระรื่นกับเมียหลวงนั้น

ธารันเอ่ยเสียงพร่า มือหนากุมมือบางของรัญดาไว้แน่น “ตลอดหลายปีที่ผ่านมาพี่อาจจะเป็นเจ้านายที่ใจร้าย แต่เชื่อไหม ทุกอย่างที่พี่เคยทำ พี่ยอมแลกมันทิ้งทั้งหมดในวันนี้ เพื่อจะได้ยืนอยู่ตรงนี้ในฐานะคนรักและสามีของรัญดา”

“เจ้าค่ะ ข้าจะเก็บรอยยิ้มนี้ไว้ดูคนเดียว โดยเฉพาะองค์หญิงสามผู้นั้น ห้ามท่านยิ้มให้นางเห็นอย่างเด็ดขาด หากไม่เกรงใจเฉียนหลงฮ่องเต้ข้าคงตบไปสักฉาดสองฉาด สตรีน่าไม่อาย บุรุษรังเกียจเพียงนั้นยังหาทางเข้าหาไม่เลิก” ปากเล็ก ๆ ของนางขยับบ่นให้สามีไม่เลิกแต่เขาก็ไม่เค ยรำคาญเลยสักนิด มีแต่ชื่นชอบที่ภรรยาหึงหวงเขาด้วยความรัก ใช่แล้ว!! ภรรยาบอกรักเขาแล้วหลังจากที่ถูกรบเร้าเอาความจนร่างบางอ่อนระทวยอยู่ทุกค่ำคืน

สะโพกหนาเริ่มขยับเชื่องช้า ด้วยกลัวเธอจะบอบช้ำไปมากกว่านี้ เขาถูกบีบรัดจวนเจียนจะถึงฝั่งฝัน ไฟสวาทลามเลียสติสัมปชัญญะจนสิ้น กายแกร่งรุกล้ำหนักแน่นลึกซึ้ง พร่ำบอกว่าเธอเป็นภรรยาเขา เป็นคนของเขาแล้ว ความรู้สึกหวงแหนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของผุดขึ้นมาในใจ ภี

สิงห์เงยหน้าขึ้น สบตากับขวัญข้าว ดวงตาของเขาแดงก่ำไม่ใช่ความแค้นเคือง แต่คือความหวงแหนสุดชีวิต “ผัวหวงเมียจ๋ามากรู้มั้ย หวงจนแทบบ้า แล้วก็หวงลูกของเราด้วย” เขาสารภาพ

ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มเพื่อส่งผ่านความรู้สึกทั้งหมดที่เขามีผ่านแววตา “ฉันก็รักคุณค่ะ...คุณสามีที่รัก” อมลรดาบอกเสียงหวานแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นจุ๊บที่ริมฝีปากของสามีอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงปรบมือแสดงความยินดีของทุ กคนที่อยู่ภายในงาน