Novel & Cerita สามีร้ายหวงแหนรัก

ุหลาบ ไม่จำเป็นต้องเล้าโลมลำใหญ่ก็แข็งตัวพร้อมใช้งาน "ไม่คิดจะเล้าโลมกันเลยเหรอไง" มือเรียวเล็กจับราวระเบียงไว้แน่นเมื่อถูกจับท่าทางให้เสร็จสรรพ แค่เห็นหน้าสามีก็รู้ได้ทันทีว่าคงดิบเถื่อนน่าดู ท่าทางที่อัดอั้นและไม่พอใจกำลังปะทุขึ้นเรื่อยๆ ฉันแค่พูดไปตามความจริงและอาจห ยอกล้อสามีนิดหน่อย ใครจะคิดว่าความหึงของเขายังรุนแรงเหมือนเดิมต่อให้ฉันมีลูกแล้วเขาก็ยิ่งหวงฉันมากขึ้น

ชายหนุ่มที่เข้ามาทักถึงกับทำหน้าเหลอหลาเพราะไม่คิดว่าคนสวยทั้งสองคนจะมีรสนิยมหญิงรักหญิงแบบนี้ “คิดว่าไงคะ ที่รักเราเป็นแฟนกันหรือเปล่า” “ใช่สิคะ เราเป็นแฟนกันค่ะ”เพียงขวัญก็เล่นไปตามน้ำ เธอหอมไปที่แก้มป่องของเม็ดฝนฟอดใหญ่เพื่อแสดงบทคู่รักให้แนบเนียน

กอปรกับวาจาของผู้อาวุโสกว่าอย่างใต้เท้าหวง การแต่งงานเกี่ยวดองสองตระกูลจึงเกิดขึ้นในเวลาต่อมา หลังแต่งงาน หวงอี้หานเป็นสามีที่ดี เขาทั้งรักใคร่และทะนุถนอมภรรยาของเขาอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าดูแลราวอุ้มไว้ในอุ้งมือปกป้องดุจไข่ในหินก็ยังได้ แค่เพียงเดินเล่นด้วยกันในสวนด อกไม้หลังเรือน เขายังแทบทำตัวเป็นร่มบังแดดให้นาง ยามกินยามนอน ล้วนดูแลประคับประคองใส่ใจ

"ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องเมียพี่ ถ้าไอถูกรังแกแม้แต่ปลายเล็บพี่สัญญาว่าพี่จะเอาเรื่องคนที่มันมาทำร้ายเมียพี่ให้ถึงที่สุด" "ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ค่ะ แค่นี้ไอก็รักพี่ริวจะแย่แล้ว :) " ยิ่งได้ยินคำว่ารักจากริมฝีปากบางๆของเธอหัวใจที่เคยแข็งแกร่งของเขาก็เต้นไม่เ ป็นระส่ำขึ้นอีกครั้ง เขารู้สึกทั้งรักและหวงแหนผู้หญิงตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก จากมาเฟียสุดโหดกลายเป็นลูกแมวที่เชื่องในมือของผู้หญิงตัวเล็กๆไปซะแล้ว

เฉกเช่นเดียวกันที่เขาไม่คิดหยุดแล้วทิ้งร่างอรชรให้นอนเฉยๆ พักผ่อนเป็นแน่ เมื่อความร้ายของห้วงอารมณ์ราคะร้องแรงมากกว่าจะปล่อยให้ภรรยาสาวแค่นอนเฉยๆ เมื่อคนเป็นสามีอยากจะกลืนกินเธอทั้งตัวเป็นครั้งที่สองในเช้าวันนี้ เพียงไม่นานที่ปากร้อนและมือที่กำลังดูดดื่มโลมเลียจนสองเต ้าเปียกชุ่มและชูชันรับมือหนาจนหน้าอกสองเต้าแกงระเรื่อไม่ต่างจากก้นกลมกลึงก็ต้องเริ่มออกแรงเริ่มต่ออีกครั้ง

ต่อให้ในนิยายไม่มีเหตุการณ์นี้ ข้าก็ต้องตอบว่าข้าหึงหวงหรือไม่นะ พอเป็นอย่างนั้นแล้วเขาคงจะแสยะยิ้มราวกับทำให้ข้าเจ็บช้ำน้ำใจได้สำเร็จ มู่หรงเซียวครุ่นคิดถึงท่าทีคนตรงหน้าแล้วตอบไปตามบทที่ได้รับ “ข้ายอมรับก็ได้ว่าข้าเป็นพวกหวงของ ไม่ว่าจะของชิ้นเล็กชิ้นน้อยหรือชิ้นใหญ่ ห ากเป็นของของข้าแล้วย่อมไม่ชอบให้ผู้ใดแตะต้อง แล้วเจ้า… เจ้าเป็นสามีข้า ข้าย่อมหึงหวง ไม่อยากให้เจ้าอยู่ใกล้ผู้ใดแต่ข้าจะแสดงออกไปตามตรงได้เช่นไรกัน ทั้ง ๆ ที่เจ้าก็รู้ว่าข้ารักเจ้าแต่ก็ยังทำร้ายความรู้สึกข้า เจ้าสนุกมากหรือ”

“งั้นก็ลองดู ว่าคุณกับผมใครมันจะติดโรคก่อนกัน!” คำตอกกลับของสามีทำเอานิรนาทหน้าชา มือบางสั่นเทาด้วยความโกรธจนเลือดขึ้นหน้า “คุณเมศวร์!”

"อ๋อ...ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวน่ะค่ะ ไม่มีสามีหรอก" "อ้อ...ขอโทษที่ถามครับ" "ไม่เป็นไรค่ะ" "แต่ต่อให้จะไม่มีสามี ก็มีใครไม่ได้หรอกนะครับ เพราะว่าลูกชายของเธอน่ะหวงแม่มากๆ ไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เลย เรื่องคิดจะเข้ามาจีบฝันเอาดีกว่าครับ" คลินต์แล้วยิ้มมุมปากแบบร้ายๆ พอ ได้คุยโวแบบนี้แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชนะไปก้าวนึงแล้วเลย เพราะอย่างน้อยเขาก็ยังรู้จักกับมะโซว ถึงจะยังไม่ถึงขั้นสนิทสนมกันขนาดนั้น แต่เขาก็รู้จักมะโซวดีกว่าผู้ชายตรงหน้า

“ก็แบบนี้แหละ ดีๆร้ายๆ โดยเฉพาะคุณฟิล์ม ชอบแกล้งคุณพลอยอยู่เรื่อยเลยค่ะ ส่วนคุณพลอยก็แสนงอนเป็นที่หนึ่งพอไม่พอใจอะไรบอกจะหย่ากับคุณฟิล์มท่าเดียวเลยค่ะ จนคุณฟิล์มต้องอุ้มพาขึ้นข้างบนไปเคลียร์กันบนห้อง ดูๆไปแล้วคู่นี้เขาน่ารักดีเหมือนกันนะคะ” ป้าแม่บ้านที่เล่าเร ื่องราวของสามีภรรยาที่เพิ่งกลับมาอยู่ด้วยกัน เล่าไปก็ยิ้มไปกับความน่ารักของทั้งสอง

หวังเหลียนยังคงจ้องเขม็งไปยังฉางกังด้วยสายตาเย็นชา เธอโกรธมากที่มีคนกล้าทำร้ายสามีสุดที่รักของเธอจนเลือดตกยางออกแบบนี้ “แกกล้ามากที่ทำร้ายสามีฉัน ฮึ! บอกมาว่าต้องการตายยังไง ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้ตระกูลโบราณไม่เสียข้าวสุกเพิ่ม”