Novel & Cerita สามีเถื่อน

วารีหันไปเอ่ยกับชาร์ลก่อนจะเดินตามสามีออกไป "คุณจะเล่นสงครามประสาทกับฉันรึไง!!" ทันทีที่ทุกคนออกไปกันหมด ร่างบางหันมาแวดใส่หมอชาร์ลทันที "..." เขาสบตาไม่พูดอะไร

“แกไม่ต้องมาทับถมฉัน!” “ก็ทำตัวเองนี่” ริรินดาขยับยิ้มพลางลูบแขนแกร่งของสามีอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ “คุณประเมินค่าสามีฉันต่ำเกินไปนะคะ”

ไพรหอมกดมือลงบนหน้าท้องแกร่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปดูดเม้มเขาหนักๆ พันศึกถึงกับครางหน้าเริด เขากระแทกสะโพกสอบขึ้นไปรับแรงรักจากกายสาวอย่างหนักหน่วง ร่างอิ่มที่สวมครอบบนตัวนั้นกระเด้งขึ้นลงสั่นสะท้าน อกอวบอิ่มสั่นไหวยั่วยวนสายตานัก ไพรหอมโอบรัดทรวงสาวก่อนจะป้อน ให้ถึงริมฝีปากร้อนๆ ของสามี เขากลืนกินอย่างหิวกระหาย ก่อนจะพลิกร่างของเธอลงไปอยู่ด้านล่าง “อาชอบแบบนี้... ที่สุด” พันศึกจับขาเนียนของเธอพาดบ่า ก่อนจะกระแทกกระทั้นสะโพกเข้าออกหนักหน่วงให้สมกับการรอคอยที่หิวกระหาย

อันโตรเนียลเล่ เดอมาร์ชี ชื่อนี้ไม่ได้แวบเข้ามาในหัว แต่เป็นคนเดียวที่ทอมสันนึกถึง ตระกูลเดอมาร์ชีไม่ธรรมดา เป็นตระกูลมาเฟียใหญ่และเก่าแก่เป็นอันดับต้นของอิตาลี อีกทั้งการประมูลสัมปทานท่าเรือก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับพีระพลด้วย ยืมมืออันโตรเนียลเล่จัดการพีระพลคือวิธีที่ดีที่สุด แต่ การที่ทอมสันจะเดินเข้าไปหาอันโตรเนียลเล่ตรงๆ คงไม่ได้ หูตาพีระพลใช่ย่อย อาจรู้เรื่องนี้ได้ ทอมสันจึงต้องหาคนกลางในการเชื่อมต่อ บ็อปชายอังกฤษวัยห้าสิบสามคือคนกลางคนนั้น

พ่อผัวจอมเถื่อน นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น ผู้​เขียน กาสะลอง ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก

กวินก้าวเท้าเข้ามาและกระชากหญิงสาวเข้าหาตัวเองอย่างแรง “ถ้าคุณเป็นสามีของตาจริง ๆ คุณมันก็โคตรเลวเลยกวิน เลวยังน้อยไปด้วยซ้ำมั้ง คุณเหมาะกับคำว่าสารเลว ไอ้ชาติชั่ว ชาติหมามากกว่าละมั้ง” ลลิตายิ้มเยาะ เพราะชีวิตที่ผ่านมามันช่างขื่นขมเหลือเกิน ทนให้เขานอกใจ ทำร้ายจิตใจเธอ อยู่ซ้ำ ๆ แล้วมาบอกว่าไม่ใช่สามีของเธอเนี่ยนะ แล้วที่ผ่านมาเธอตามหึงหวงใคร

เกตุแก้วหันมาฟ้องสามีทันที “ไม่ต้องดูค่ะ คุณพ่อเองก็เหมือนกันไม่ได้อยากจะปกป้องแสงหรอก เรียกแสงมาก็เพราะว่าจะเอามาให้ลูกเมียเยาะเย้ยสินะคะว่าแสงน่ะมันทำตัวไม่มีค่า เอาคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าเข้ามาในบ้าน ทำให้เสียชื่อเสียงเป็นขี้ปากชาวบ้าน ทำนามสกุลเสื่อมเกียรติ ก็แค่แกล้งปกป้องจริง ไหม”

เพลิงถามกลับทันควัน “ตรงที่นายติดหนี้ฉันสามสิบล้าน และนายไม่มีทางเลือกอื่นไงล่ะ” เจสสิก้าตอบตรง ๆ อย่างไม่รักษาน้ำใจ “ว่าไง....จะยอมเป็นสามีในนามของฉันเพื่อล้างหนี้สามสิบล้าน หรือจะดื้อดึงหาเงินที่ไม่มีวันหาได้ทัน แล้วรอโดนฉันฟ้องจนไม่เหลืออะไรเลย?”

สามีเธอ เขา...คนที่เธอรัก...คนที่ทะนุถนอมเธอเหมือนของล้ำค่า...เป็นปีศาจ!?

พี่ชายของฉันหันมาจ้องเอาคำตอบ ทำไมต้องเรียกคุณชายว่า ‘ผู้ชายสารเลว’ “ตอบพี่ชายคุณไปสิที่รัก ว่าเราน่ะจดทะเบียนเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายกันแล้ว” คุณชายยกยิ้มพอใจ สายตาที่เขามองพี่ชายฉันเหมือนเย้ยหยัน เหมือนสะใจที่ดูเหนือกว่า