สามีเถื่อน นิยาย & เรื่องราว

ผมคิดถูกที่วันนั้นช่วยพูดกับไอ้แชมป์เพื่อนของไอ้ไทม์กับไอ้บอมบ์ ซึ่งเป็นพ่อที่แท้จริงของลูกในท้องขวัญข้าว จนมันยอมรับผิดชอบขวัญข้าว ซึ่งตอนนี้ธุรกิจของมันที่อังกฤษกำลังไปได้ดี ขวัญข้าวเองก็คงจะต้องบินตามสามีไปอยู่ด้วยกันนั่นแหละ และที่มาบอกลาก็คงกะจะเอาคืนสอ งคนนั่นด้วยมั้ง "ยืนยิ้มอะไรวะเมีย" "ถามทำไม ไม่รีบไปแล้วเหรอ เดี๋ยวไม่ทันคาบบ่ายหมดสิทธิ์สอบก็ตัวใครตัวมันนะครับ"

ก็เริ่มกลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง ปัญหานี้มันซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่าเรื่องเดอะเซเว่นเสียอีก เพราะมันคือการ "โกง" บริษัทมหาชนของสามีเพื่อเอาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองและชู้รักอย่างธาวิน

มู่หรงจิ่งเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าเสิ่นชิงจะรักไอ้เจ้าโลกปลอมนี่ขนาดนี้ มันทำให้เขารู้สึกว่าศักดิ์ศรีความเป็นสามีถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง เขาคลี่ใบทะเบียนสมรสออกต่อหน้าเธอ แล้วควักอีกเล่มออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง "ดูให้ชัด ๆ ว่าผมใช่สามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย ของคุณไหม คุณเป็นคนลากผมเข้าไปจดทะเบียนเองกับมือนวันนี้"

อยนิ้วมือแดงก่ำ บทรักยามนี้ทวีความป่าเถื่อนไร้ขีดจำกัด บรรเลงท่วงทำนองสวาทซัดสาดบ่าวสาวป้ายแดงให้จมดิ่งสู่ความกระสันอยากจนถอนตัวไม่ขึ้น “อึ้... อ๊าาา! ผัวขา... ลึก... ลึกไป... อ๊ะๆๆๆ!” แรงกระแทกช่างป่าเถื่อนและร้อนแรงจนกุ้งแก้วตาปรือปรอย ลอยละลิ่วไปกับความสยิวซ่าน หยาดน้ำลายใสไหลเยิ้มเปรอะมุมปากอย่างคนคุมสติไม่อยู่ เตียงนอนหรูหราราคาแพงสั่นคลอนโขกเข้ากับผนังห้องดัง ปึก! ปึก! ปึก! ตามแรงส่งสะโพกอันทรงพลังมหาศาลของสามีมาเฟีย

ผมถามคำถามเดิมที่เคยใช้เป็นประจำ นี่ไม่ใช่รายแรกที่เอาลูกมาขายชดใช้หนี้ บางรายเอาน้องสาว บางรายเอาแม้กระทั่งเมียมาขาย ทาสการพนันอบายมุข เล่นไม่รู้จักพอ สุดท้ายก็หมดตัว

“ไอ้ไข่! แกไม่ต้องมาพูดดี พิกุลน่ะเมียแกด้วยไม่ใชเหรอ” “ผมไม่เรียกผู้หญิงที่นอนด้วยว่าเป็นเมียหรอกครับ นอกจากจะแต่งงานกัน” “ไอ้ห่านี่!” อธิปสบถอย่างหยาบคาย “มันก็แล้วแต่ครับ คุณไทอาจจะคิดว่าคุณหนูชัชญาเป็นเมีย”

“มาริษาเนี่ยนะ” “แต่เพื่อนเมาท์ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังน่ะคือว่าที่สามีเธอที่เป็นนักธุรกิจชาวต่างชาติ คงอยากให้เป็นของขวัญเธอมั้งครับ เห็นบอกว่ารวยน่าดูเลย หุ้นของบริษัทเล็กๆ แค่นี้ไม่สะเทือนกระเป๋าเงินเลยแม้แต่นิดเดียว”

"อั๊ก!!!" ท่ามกลางโกดังร้างแห่งใหญ่ติดแม่น้ำเสียงต่อยตีทำร้ายร่างกายดังเคล้ากับสายฝนซึ่งตกกระทบบนหลังคา มีเพียงมุมหนึ่งที่ยังคงสงบเงียบ ร่างหญิงสาวในชุดกี่เพ้าสีแดงฉูดฉาดไม่ต่างอะไรกับสีของเลือดจากมุมปาก และขาซ้ายของสามี มนทิรา หรือ ทิรา ผู้เป็นภรรยายืนมองสามี เ มธาวิน ตะเกียกตะกายกระเสือกกระสนหาทางหนีจากฝ่าเท้าของมาเฟียหนุ่มร่างแกร่งอย่าง ฮิวโก้ มาเฟียป่าเถื่อนผู้อยู่เหนือกฎหมาย

แต่ถึงแม้จะไม่ชอบแค่ไหนชัญญาก็ต้องฝืนยิ้มให้หญิงสาวที่อ่อนกว่าตัวเองสองปี เพราะคนที่เธออยากจะมาหาไม่ใช่เมธาวีแต่เป็นอดีตสามีของเธอต่างหาก ได้ข่าวว่าช่วงนี้ธุรกิจโฮมสเตย์ของเขาไปได้ดี ทั้งยังเป็นไวรัลในโซเชียลทำให้มีคนจองคิวถึงปลายปีหน้า อดีตสามีได้ ดิบได้ดีขนาดนี้เธอจึงใช้โอกาสนี้มาเยี่ยมเยือนเขาเสียหน่อย “มาทำไมคะ” เมธาวีเอ่ยทักอดีตพี่สะใภ้

เขายิ้มเจื่อนๆ ลุกขึ้นจากโซฟาและเดินออกมาที่หน้าบ้าน หลินหลินรีบปิดประตูบ้านทันที คนตัวเล็กหันหลังให้กับประตูและร้องไห้ "เธอจะร้องไห้ทำไม ทุกอย่างเธอทำถูกต้องแล้ว ผู้ชายคนนั้นเป็นสามีที่แสนเลว ทรยศในความรักไม่ซื่อสัตย์กับความรักที่มีให้ จมปลักกับอดีตและทรยศพ่อขอ งเธอนะหลินหลิน" หลินหลินที่พยายามเตือนสติตัวเองหลายๆ เรื่องไม่ให้ใจอ่อนให้กับสามีแสนเลวของเธอ แต่ก็ร้องไห้หลังจากที่เขาออกไปแล้ว