อิสระ

ซ่งอวิ้นอวิ้นแต่งงาน แต่เจ้าบ่าวกลับไม่เคยออกมาปรากฏตัวเลยภายใต้ความแค้น ในคืนวันแต่งงานเธอจึงมอบกายให้แก่ชายแปลกหน้าคนหนึ่งหลังจากนั้น เธอก็ได้เข้าไปพัวพันกับชายคนนี้ สุดท้ายกลับรู้ความจริงว่าชายคนนี้ คือคนเดียวกันกับเจ้าบ่าวที่หนีงานแต่งไป

คำชี้แจง นิยายสำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป เขาและเธอเป็นเพื่อนซี้กันมานานตั้งแต่ชาติที่แล้ว เขายอมให้เธอหากินกับความหล่อสุดฮ็อตของเขา ด้วยการเป็นคนจัดคิวสาวๆ ให้ เขาจะบอกเธอยังไงดี ว่าคนที่เขาอยากเดตและอยากจะอะไรๆ ด้วยนั้น คือ คนจัดคิวนั่นแหละ

แต่งงานกันมาสามปี เวินเหลียงไม่ได้ทำให้หัวใจของฟู่เจิงอบอุ่นเลยสักนิด สิ่งตอบแทนของรักที่ไม่อาจเอื้อมถึง มีเพียงใบสำคัญการหย่าแผ่นหนึ่งเท่านั้น “ถ้าเกิดว่าฉันตั้งท้องลูกของเรา คุณยังเลือกที่จะหย่าอีกไหม?” เธออยากจะไขว่คว้าเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาในตอนนั้นมีเพียงคำตอบอันแสนเย็นชา “ใช่!” เวินเหลียงหลับตาลง และเลือกที่จะปล่อยมือ ... หลังจากนั้น เธอนอนลงบนเตียงผู้ป่วยด้วยหัวใจที่ตายด้านราวกับเถ้าถ่าน ก่อนจะเซ็นชื่อลงไปในหนังสือข้อตกลงการหย่า “ฟู่เจิง เราสองคนไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว...” ทว่ามัจจุราชตัวเป็น ๆ ที่ตัดสินใจเด็ดขาดเสมอ กลับทรุดตัวลงอยู่ข้างเตียง ขอร้องเสียงอ่อนรั้งเธอไว้ “อาเหลียง อย่าหย่ากันเลยได้ไหม?”

ฉันถูกคุณลุงที่มาตกปลาตอนเช้าเป็นคนเจอเข้าโดยบังเอิญ ตอนที่เขาฟาดคันเบ็ดออกไป ปลายเบ็ดดันเกี่ยวโดนตัวฉันเข้า ดึงยังไงก็ไม่ออก เขาเลยเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วก็เห็นว่าฉันแช่อยู่ในน้ำ เขาตกใจจนทิ้งคันเบ็ด วิ่งหนีไปแจ้งตำรวจทันที ตอนที่ตำรวจมาช่วยฉันขึ้นจากน้ำ ฉันแทบไม่เหลือแรงหายใจ หมอที่เข้ามาช่วยก็คิดว่าฉันคงไม่รอด เมื่อโทรแจ้งเหตุฉุกเฉินไปหาสามีของฉัน ให้มาเซ็นเอกสารยินยอม เขากำลังต้มน้ำขิงให้คนรักเก่าที่ป่วยเป็นหวัดอยู่ ไม่มีเวลาไป ต่อมา เขาร้องไห้จนตาแดง ขอแค่ให้ฉันหันกลับไปมองเขาเพียงสักครั้ง

ในวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเจี่ยนจือและเวินถิงเยี่ยน รักแรกของเวินถิงเยี่ยนดันเดินทางกลับมจากต่างประเทศ ในคืนนั้น เจี่ยนจือพบว่าเวินถิงเยี่ยนพร่ำเพ้อถึงรักแรกขณะกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ที่แท้ นี่ก็คือเหตุผลที่เวินถิงเยี่ยนไม่เคยแตะต้องเธอเลยนับตั้งแต่แต่งงานกันมาห้าปี "เจี่ยนจือ เฉิงเฉิงกลับมาคนเดียว น่าสงสารมาก ฉันแค่ช่วยเธอในฐานะเพื่อน" เวินถิงเยี่ยนว่า "เข้าใจแล้ว" เธอขานรับ "เจี่ยนจือ ฉันเคยรับปากเฉิงเฉิงว่าจะไปฉลองวันเกิดเป็นเพื่อนเธอที่เกาะ ฉันแค่ทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้" "ดี" เธอตอบ "เจี่ยนจือ งานเลี้ยงนี้ต้องการผู้ช่วยที่ออกหน้าออกตาได้ เฉิงเฉิงเหมาะสมกว่าเธอ" "อืม ไปเถอะ" เธอตอบ ตอนที่เธอไม่โกรธ ไม่ร้องไห้และไม่โวยวายอีกต่อไป เขากลับรู้สึกแปลกใจขึ้นมา จึงย้อนถาม "เจี่ยนจือ ทำไมเธอถึงไม่โกรธล่ะ" เธอก็ต้องไม่โกรธอยู่แล้วน่ะสิ เพราะเธอเองก็กำลังจะจากไปแล้วเหมือนกัน เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานที่นิ่งสนิทเหมือนน้ำตายมานานแล้ว จึงแอบเรียนภาษาอังกฤษ สอบไอเอล และแอบยื่นใบสมัครเรียนต่อต่างประเทศเงียบ ๆ ในวันที่วีซ่าอนุมัติ เธอก็โยนใบหย่าให้เขา "เลิกล้อเล่นได้แล้ว ไม่มีฉันแล้วเธอจะใช้ชีวิตต่อไปได้ยังไง" เวินถิงเยี่ยนถาม ไม่นานเธอก็ซื้อตั๋วเครื่องบิน บินไปทวีปยุโรป นับแต่นั้นมาก็ไม่มีข่าวคราวอีกเลย ตอนที่เขาเห็นข่าวเธออีกครั้ง ก็คือวิดีโอที่เธอสวมชุดสีแดงร่ายรำสไตล์จีนอยู่กลางอากาศในต่างประเทศ วิดีโอนั้นโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต... "เจี่ยนจือ ต่อให้ไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะจับตัวเธอกลับมาให้ได้!" เขากัดฟันพูด

[ดราม่าก่อนค่อยหวาน+ตามง้อภรรยา+นางเอกเป็นนักวิจัยอัจฉริยะ] เธอนอนตกเลือดเจียนตายอยู่บนเตียงผ่าตัดเพราะภาวะตั้งครรภ์นอกมดลูก สามีกลับอยู่ในงานประมูลทุ่มเงินมหาศาลเพื่อเอาอกเอาใจเมียน้อย แต่งงานกันมาสี่ปี เธอพยายามทำตัวอ่อนน้อมถ่อมตน แต่กลับไม่ได้ทำให้เขาใจอ่อนลงเลย จนกระทั่งเห็นว่าผู้หญิงคนที่เขาทะนุถนอมยิ่งกว่าอะไรคือลูกสาวของศัตรู เธอก็ตัดใจจากเขาอย่างเด็ดขาด ทิ้งเอกสารหย่าไว้หนึ่งฉบับแล้วจากไปทันที กลับมาทำงานที่ตัวเองเชี่ยวชาญอีกครั้ง เธอสร้างผลงานครั้งใหญ่จนเป็นที่ประจักษ์ทั่วเมืองไห่ กลายเป็นนักวิจัยอัจฉริยะที่คนใหญ่คนโตมากมายพากันแย่งตัว พอเห็นหนุ่มหล่อมากมายที่ห้อมล้อมรอบตัวเธอ ท่านประธานหน้านิ่งก็ทนอยู่เฉยไม่ไหวอีกต่อไป เขาสกัดผู้ชายเหล่านั้นด้วยตัวเอง แล้วกดตัวเธอชิดกับกำแพง “คุณนายฮั่ว การหย่าครั้งนี้ ฉันไม่เห็นด้วย!”

เมื่อคุณอาหล่อกระชากใจ และ 'แซ่บ' สุดติ่ง ไม่กินคงไม่ได้ ก้าวพรวดเดียวก็คว้าร่างมันไว้ได้ ทว่าเสียงหวีดร้องเล็กๆ อย่างตกใจก็ทำให้เขาเลื่อนฝ่ามือที่ล็อกคอขึ้นมาทาบไว้ที่ริมฝีปาก ‘นางแมวสาว’ ในทันที นี่มันคือการต้อนรับกลับบ้านใช่ไหม ถึงได้มีเรื่องตื่นเต้นปนสยิวเกิดขึ้นกับเขา ใครจะรู้ว่าแค่ย่างเท้าเข้าบ้านก็ต้องเจอกับขโมยซะแล้ว หนำซ้ำยังเป็นนางแมวเสียด้วย และนางแมวที่ดิ้นรนสู้สุดฤทธิ์ก็ทำให้เขาต้องกระชากเธอให้หันมาเผชิญหน้า กดแผ่นหลังกับข้างฝาด้านข้างของห้องครัวเพื่อกักกั้นไม่ให้ร่างนี้หลุดหนีไปทางไหนได้

หมอไทม์ ธามไธ ศัลยแพทย์โรงพยาบาล N ภายนอกดูเหมือนเป็นคนเย็นชาที่ไม่ค่อยสนใจใคร แต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในหัวใจกลับซ่อนความหวั่นไหวและอบอุ่นเอาไว้อย่างมิดชิด ครั้งหนึ่งเขาเคยตั้งปฎิญาณเอาไว้ว่าจะไม่รักใครแต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาต้องมาตกหลุมรักผู้หญิง ที่เขาหวังเพียงแค่ค้างคืนแต่กลับคือรักจริงและรักเดียวของเขาตลอดไป ไออุ่น อัยย์วรินทร์ เด็กสาวที่มองโลกในแง่ดีน่ารักและบริสุทธิ์สดใส รอยยิ้มของเธอทำให้ใครต่อใครตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว รวมถึงเขาผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเพียงชั่วข้ามคืนด้วยความเข้าใจผิด ทำให้เธอกับเขาต้องผูกติดกันไปตลอดชีวิตด้วยคำว่ารัก

ในชีวิตครั้งก่อน ฉันหลงรักกู้จือโม่อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เป็นเหมือนสุนัขที่คอยเลียแข้งเลียขาเขา รู้ทั้งรู้ว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ก็ยังตามตื๊อไม่เลิก หวังจะให้เขาเห็นใจ สุดท้ายหลายปีต่อมาฉันก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่าง ๆ จนในที่สุดได้แต่งงานกับเขาสมดังใจหมาย ฉันเคยคิดว่าตัวเองได้พบกับความสุขแล้ว แต่งงานมาสามปี ฉันพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อละลายน้ำแข็งในหัวใจของเขา จนกระทั่งรักแรกของเขากลับมา ฉันถึงได้ตาสว่าง มองย้อนกลับไปในชีวิตที่ผ่านมา มีแต่ความระเนระนาดและความเสียใจเท่านั้น เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่ช่วงก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันมองเด็กหนุ่มที่เคยทำให้ฉันหลงใหลในชาติก่อน ตัดสินใจแล้วว่าฉันจะไม่ตามตื๊อเขาอีกต่อไป ฉันต้องมีชีวิตเป็นของตัวเอง คนที่ทำให้หัวใจเขาอุ่นไม่ได้ ฉันจะไม่พยายามอีกแล้ว แต่เขากลับเปลี่ยนจากเย็นชาเป็นมาดักฉันไว้ในมุมที่ไม่มีใครเห็น แล้วเอ่ยลอดไรฟันด้วยความโมโหว่า “เฉียวซิงลั่ว เธอคิดจะหว่านเสน่ห์แล้วหนีไปงั้นเหรอ? ไม่มีทาง!”

พอใจหนีเขาไปถึงห้าปี แต่ว่าคงเพราะโชคชะตา จึงทำให้เธอกับเขาได้เจอกันอีกครั้ง ภูผาเฝ้าตามหาเธอมาตลอดทั้งห้าปี ตั้งแต่เธอหนีเขาไป ชีวิตของชายหนุ่มก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย น้องภูมิ เด็กชายวัยห้าปีที่เหมือนโซ่ทองคล้องใจ ให้พ่อกับแม่กลับมาคืนดีกัน