ย้อนเวลามาเจอรัก

ย้อนเวลามาเจอรัก

last updateLast Updated : 2025-05-10
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
1.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเชฟหญิงที่หยิ่งยโสจนมีแต่ผู้คนเกลียดกับเกิดอุบัติเหตุย้อนเวลามาเป็นลูกคนจนที่แสนลำบากในยุค80...

View More

Chapter 1

1

청명, 비가 주룩주룩 내리는 날, 병원 문 앞에서.

박민정은 가녀린 몸에 수척한 손으로 병원 임신 테스트 보고서를 들고 있었는데 보고서에는 임신이 아니라는 문구가 뚜렷하게 적혀 있었다!

“결혼한 지 3년인데 아직도 임신 못 했어? 왜 이렇게 쓸모가 없니? 너 계속 임신 안 되면 유씨 일가에서 쫓겨나는 수가 있어. 그땐 우리 집안더러 어떡하라는 거야?”

한수민은 하이힐을 신고 화려한 옷차림에 실망 가득한 표정으로 박민정에게 삿대질했다.

박민정은 두 눈이 퀭하고 가슴에 꽉 막혔던 그 말들이 결국 한 마디로 함축되었다.

“미안해요.”

“엄마는 미안하단 말을 원하는 게 아니야. 얼른 남준의 아이를 낳으란 말이야. 알겠니?”

박민정은 목이 확 메고 무슨 말을 해야 할지 몰랐다.

결혼한 3년 동안 남편 유남준은 단 한 번도 그녀에게 곁을 안 주는데 어떻게 아이가 생길까?

한수민은 약해빠진 딸의 모습을 바라보며 왜 저를 닮지 않았는지 원망스러울 따름이었다.

그녀는 차가운 이 한마디를 내뱉었다.

“도저히 안 되겠다 싶으면 남준이한테 여자 한 명 찾아줘. 걔도 그럼 너한테 고마워할 거 아니야.”

박민정은 못 믿겠다는 표정으로 떠나가는 엄마의 뒷모습을 물끄러미 쳐다봤다.

친엄마란 자가 딸에게 지금 남편을 위해 여자를 찾아주란 말이나 내뱉고 있다니.

그녀의 마음에 순간 찬바람이 휘몰아쳤다.

...

집으로 돌아가는 차 안에서.

박민정의 머릿속엔 온통 엄마의 마지막 말만 감돌았다.

문득 귓가에 굉음이 한바탕 울렸다.

그녀는 자신의 병이 더 심해진 걸 알고 있다.

이때 문득 휴대폰 문자 벨 소리가 울렸다.

유남준의 3년을 하루 같이 보낸 문자였다.

“오늘 밤 집에 안 가.”

결혼한 이 3년 동안 그는 단 한 번도 집에서 밤을 지새운 적이 없다.

아내인 그녀를 터치한 적은 더더욱 없고.

3년 전 신혼 첫날밤에 유남준이 했던 말을 그녀는 아직도 기억하고 있다.

“너희 집안에서 감히 사기 결혼을 감행했으니 넌 인제 평생 고독하게 살 각오해.”

평생 고독하게 살라고...

3년 전 박씨 일가와 유씨 일가에서 정략결혼을 맺었다.

분명 양가 집안의 이익을 위한 결혼이라고 약속했건만 결혼식 날 박씨 일가에서 갑자기 마음을 바꿨다. 유남준이 결혼 예물로 박민정에게 준 2천억 원을 포함해 모든 재산을 빼돌렸다.

여기까지 생각한 박민정은 안색이 어두워지고 늘 그랬듯 남편에게 알겠다는 답장을 보냈다.

손에 쥔 임신 테스트 보고서는 어느새 꾸깃꾸깃한 종이 덩어리가 돼버렸다.

집에 도착한 후 그녀는 보고서를 휴지통에 바로 내던졌다.

매달 이맘때면 그녀는 심신이 지칠 대로 지친다.

저녁밥도 준비하지 않고 소파에 기댄 채 스르륵 잠들었는데 귓가엔 늘 우르릉하는 소리가 들려왔다.

이 또한 유남준이 그녀를 싫어하는 이유 중 하나이기도 하다. 박민정은 난청이 있어 재벌가에서는 장애인에 해당한다.

유남준이 이런 그녀와 어떻게 아이를 가질 생각을 할까?

벽에 걸린 유럽식 벽시계가 둔탁한 소리를 내고 있었다. 시계는 어느새 새벽 다섯 시를 가리켰다.

한 시간만 더 있으면 유남준이 돌아온다.

박민정은 소파에 누워 밤을 지새운 걸 알아채고 허둥지둥 일어나 남편의 아침상을 차렸다. 1초라도 늦으면 안 되니까 매우 조심스러웠다.

유남준은 매사에 철두철미하고 시간에 대한 요구도 엄청 까다로운 편이다. 전에 박민정이 아빠 장례식에 갔다가 제시간에 맞춰 집에 돌아와 그의 아침밥을 차리지 못했는데 그 일로 유남준은 한 달이나 그녀에게 문자 한 통 없고 대화조차 하지 않았다.

유남준은 6시 정각에 맞춰 돌아왔다.

훤칠한 키에 이태리 슈트를 차려입은 유남준은 고고한 기품이 저절로 흘러넘쳤으며 잘생긴 외모에 남성미가 뿜어져 나왔다.

다만 박민정의 눈가에 스친 그의 모습은 마냥 차갑고 소외감만 들 뿐이다.

유남준은 그녀를 쳐다보지도 않은 채 곧게 의자에 가서 앉으며 말했다.

“앞으론 아침밥 준비 안 해도 돼.”

박민정은 흠칫 놀랐다.

그녀는 본능적인지 아니면 다른 이유 때문인지 저도 모르게 비천한 말투로 물었다.

“내가 뭐 잘못했나요?”

유남준은 고개 들어 3년 동안 변함없이 잔잔한 표정을 짓고 있는 그녀를 바라보았다.

“내가 원하는 건 아내이지 가정부가 아니야.”

3년 내내 박민정은 늘 똑같은 연회색 옷차림이었고 문자 답장도 항상 알겠다는 그 한마디뿐이었다.

솔직히 정략결혼만 아니었다면, 박씨 가문의 사기 결혼만 아니었다면 유남준은 절대 이런 여자와 결혼할 리가 없다!

박민정은 그에게 가당치도 않으니까!

‘내가 원하는 건 아내이지 가정부가 아니야!’

그녀의 귓가에 굉음이 더 크게 울렸다.

박민정은 침을 꼴깍 삼키고는 또다시 유남준이 제일 싫어하는 그 말을 내뱉었다.

“알았어요.”

순간 유남준은 기분이 확 잡쳐 평소 제일 즐겨 먹던 아침밥도 맛없게 느껴졌다.

그는 자리에서 일어나며 짜증 섞인 얼굴로 의자를 빼고 밖에 나가려 했다.

이때 박민정이 어디서 나온 용기인지 그의 손을 덥석 잡았다.

“남준 씨는 좋아하는 사람 있어요?”

갑작스러운 물음에 유남준의 눈빛이 살짝 변했다.

“무슨 뜻이야?”

박민정은 고개 들어 그를 빤히 쳐다봤다.

유남준은 그녀와 결혼한 지 3년 되는 남편일 뿐만 아니라 그녀가 무려 12년이나 쫓아다니며 좋아한 남자였다.

그런데 지금은...

박민정은 차오르는 씁쓸함을 꾹 짓누르고 엄마가 했던 말을 되새기며 천천히 입을 열었다.

“만약 좋아하는 사람 있으면 그분과 함께...”

그녀의 말이 채 끝나기도 전에 유남준이 가로챘다.

“미친.”

...

인생은 결국 부단히 내려놓는 것이다.

유남준이 떠난 후 박민정은 홀로 베란다에 앉아 처량하게 흘러내리는 빗줄기를 넋 놓고 바라봤다.

그를 12년이나 좋아했지만 그녀는 여전히 그에 대해 아는 게 없다.

빗소리는 가끔 또렷하게 또 가끔은 어렴풋이 들렸다.

한 달 전, 의사 선생님이 이렇게 말씀하셨다.

“박민정 씨는 청신경과 중추에 병변이 생겨 현재 청력이 다시 감퇴했습니다.”

“다른 치료 방법은 없는 건가요 선생님?”

의사는 머리를 절레절레 흔들었다.

“장기간의 신경성 청력 저하로 뚜렷한 약물치료 효과가 없어요. 청력 재활을 위해 보청기를 계속 착용하시길 제안합니다.”

박민정은 의사의 말뜻을 바로 이해했다. 아무런 치료 방법도 없다는 뜻이었다.

보청기를 빼면 그녀의 세상은 온통 고요한 정적이다.

그녀는 이런 조용한 세계가 적응되지 않아 거실로 나와서 TV를 켰다.

볼륨을 최대치로 올리면 겨우 조금 들리는 수준이다.

이런 우연이 또 있을까? TV를 켜자마자 세계적인 발라드 여왕 이지원의 인터뷰 장면이 나왔다.

리모컨을 들고 있던 박민정의 손이 움찔거렸다.

다름이 아니라 이지원은 한때 유남준의 첫사랑이다.

몇 년 만에 보는 데도 그녀는 여전히 예뻤다.

이지원은 이젠 카메라 앞에서 더할 나위 없이 자연스러웠다. 애초에 박씨 일가의 후원을 받으려고 애쓰던 수줍고 열등감 넘치는 신데렐라가 아니었다.

기자가 귀국 이유를 묻자 그녀는 자신감 넘치는 표정으로 대범하게 말했다.

“제 첫사랑을 다시 만나려고요.”

손에 쥐었던 리모컨이 바닥에 떨어졌고 박민정의 마음도 철썩 내려앉았다.

창밖의 빗소리도 점점 더 켜졌다.

그녀는 솔직히 두려웠다. 이지원이 유남준을 뺏어갈까 봐 너무 두려웠다.

그해 박씨 일가의 보배 따님이었을 때도 그녀는 아무 배경 없는 이지원을 제치지 못했다.

그런데 지금 이지원이 세계적인 발라드 여왕으로 거듭나서 밝고 자신감이 흘러넘치니 더더욱 비할 바가 못 된다.

박민정은 횡설수설 TV를 끄고 수저도 안 댄 아침밥을 치우러 갔다.

주방에 들어가 보니 유남준이 휴대폰을 놓고 나갔다.

그녀는 휴대폰을 챙기다가 부주의로 화면이 열렸는데 마침 읽지 않은 문자가 한 통 와 있었다.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
1
กลิ่นหอมเข้มข้นของน้ำมันงาคั่วคลุกเคล้ากับกลิ่นเครื่องเทศนานาชนิด ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัวสเตนเลสที่ทันสมัย เสียงกระทะเหล็กใบใหญ่ถูกพลิกกลับไปมาอย่างคล่องแคล่ว ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายผู้ปรุง แสงไฟสีขาวสว่างจ้าส่องลงมาจับทุกอิริยาบถของ หลิน เยว่ซี เชฟสาววัยย่าง 28 ปี ผู้ได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะแห่งวงการอาหารจีน เธอคือหัวใจสำคัญที่ดึงดูดลูกค้ากระเป๋าหนักให้เข้ามาลิ้มลองรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ของโรงแรมหรูระดับประเทศแห่งนี้ปลายนิ้วเรียวยาวที่ได้รับการดูแลอย่างดี สัมผัสและปรุงแต่งวัตถุดิบแต่ละชนิดด้วยความใส่ใจ ราวกับศิลปินกำลังสร้างสรรค์งานศิลปะชั้นเลิศ ไม่นานนัก "เป๋าฮื้อเจี๋ยนคะน้าฮ่องกงน้ำมันหอย" จานซิกเนเจอร์ที่ใครต่อใครต่างก็ใฝ่ฝันถึง ก็ถูกจัดวางลงบนจานกระเบื้องลายครามอย่างพิถีพิถัน พร้อมส่งตรงสู่โต๊ะของท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังถึงแม้ฝีมือการทำอาหารของหลิน เยว่ซี จะเป็นที่กล่าวขานไปทั่วทั้งวงการ จนยากจะหาผู้ใดมาเทียบเคียงได้ ทว่าบุคลิกส่วนตัวของเธอกลับเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งในขั้วโลกเหนือ ความมั่นใจในตนเองที่สูงล้นจนกลายเป็นความหยิ่งทะนง ทำให้เธอไม่เคยใส่ใจความ
Read more
2
"ไป๋ หลินฮวา..." หญิงสาวพึมพำชื่อที่ไม่คุ้นเคยนั้นซ้ำอีกครั้งในใจ ดวงตาคู่สวยสำรวจห้องโทรมๆ รอบกายอย่างละเอียด ทุกสิ่งทุกอย่างดูแปลกตาและไม่คุ้นชิน ราวกับเธอหลุดเข้ามาอยู่ในฉากละครโทรทัศน์ย้อนยุค"แม่..." หลินฮวาตัดสินใจเรียกหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจนัก"ว่าอย่างไรหรือเสี่ยวฮวา?" ผู้เป็นแม่รีบจับมือเธอด้วยความเป็นห่วง "เจ้ารู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่?""หนู... หนูจำอะไรไม่ค่อยได้เลยค่ะ" หลินฮวาลองหยั่งเชิงดู "ที่นี่... ที่ไหนคะ?"ผู้เป็นแม่มองหน้าเธอด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "ที่นี่คือบ้านของเราอย่างไรเล่าเสี่ยวฮวา หมู่บ้านเล็กๆ ในแถบชานเมือง เจ้าคงจะยังตกใจกับอุบัติเหตุเมื่อวานสินะ"อุบัติเหตุ? ภาพรถยนต์พุ่งชนต้นไม้แวบเข้ามาในความคิดของหลิน เยว่ซี หรือว่า 'ไป๋ หลินฮวา' คนนี้ประสบอุบัติเหตุเช่นกัน? แล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ในร่างนี้ได้?"เมื่อวาน... เกิดอะไรขึ้นกับหนูเหรอคะ?" หลินฮวาสอบถามต่อ"เฮ้อ... เมื่อวานเจ้าไปช่วยพ่อที่ตลาด ขากลับรถลากที่เจ้านั่งมาเกิดเสียหลักพลิกคว่ำ โชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่สลบไป" ผู้เป็นแม่เล่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยรถลาก? ตลาด?
Read more
3
สายตาของ ไป๋ หลินฮวา สบเข้ากับดวงตาคมกริบของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก มู่ หานเจิ้น เขายืนมองแผงขาย เจียนปิ่ง ของเธอด้วยท่าทีที่อ่านไม่ออก ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่างหลินฮวารู้สึกใจเต้นแรงอย่างประหลาด ทั้งที่ไม่เคยรู้จักชายผู้นี้มาก่อน รูปลักษณ์ที่โดดเด่นของเขาช่างแตกต่างจากผู้คนทั่วไปในตลาดเล็กๆ แห่งนี้หานเจิ้นค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้แผงของหลินฮวา ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็หลีกทางให้เขาอย่างเกรงใจ บ่งบอกว่าชายผู้นี้คงไม่ใช่คนธรรมดา"นี่คือ... เจียนปิ่ง?" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถาม ดวงตาของเขาทอดมองไปยังแผ่นแป้งบางกรอบสีเหลืองทองที่ทาไข่และโรยด้วยต้นหอม"เจ้าค่ะ ท่านสนใจจะลองชิมหรือไม่?" หลินฮวารีบกล่าวเชิญด้วยรอยยิ้มหานเจิ้นพยักหน้าเล็กน้อย "ขอลองหนึ่งชิ้น"หลินฮวารีบลงมือทำ เจียนปิ่ง สดๆ ร้อนๆ อีกครั้ง ท่าทางคล่องแคล่วของเธอเป็นที่น่าจับตามอง ไม่นานนัก เจียนปิ่ง หอมกรุ่นก็ถูกส่งให้กับหานเจิ้นชายหนุ่มรับไปชิมอย่างช้าๆ ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อยหลังจากได้ลิ้มรส"รสชาติ... ไม่เลว" หานเจิ้นเอ่ยขึ้นหลังจากกลืนไปคำหนึ่ง"ขอบคุณค่ะ ท่านชอบหรือไม่เจ้าคะ?" หลินฮวาถามด้วยความหวัง"ก็พอ
Read more
4
เช้าวันรุ่งขึ้น ไป๋ หลินฮวา มายืนรออยู่ที่หน้าตลาดตามนัดตั้งแต่เช้าตรู่ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตื่นเต้น กังวล และมีความหวังเล็กๆ เจียนปิ่งสองสามชิ้นถูกห่อไว้อย่างดีในตะกร้าสาน เป็นเสบียงสำหรับวันนี้ไม่นานนัก รถม้าคันงามก็แล่นเข้ามาจอดเทียบข้างหน้าเธอ คนขับรถโค้งศีรษะให้เล็กน้อยก่อนจะลงมาเปิดประตูมู่ หานเจิ้น ก้าวลงมาจากรถม้าด้วยท่าทางสง่างาม เขาหันมามองหลินฮวาด้วยแววตาเรียบเฉย"พร้อมแล้วหรือยัง?" เสียงทุ้มนุ่มของเขาเอ่ยถามหลินฮวารีบพยักหน้า "พร้อมแล้วเจ้าค่ะ"เธอขึ้นไปนั่งบนรถม้าอย่างเก้ๆ กังๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้นั่งรถม้าที่หรูหราเช่นนี้ ภายในตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ก็ดูดีมีระดับระหว่างทาง หานเจิ้นไม่ได้พูดคุยอะไรมากนัก เขามองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า ราวกับกำลังครุ่นคิดบางสิ่ง หลินฮวาเองก็ไม่กล้าเอ่ยปากทำลายความเงียบ บรรยากาศจึงค่อนข้างเงียบสงบเมื่อรถม้าแล่นเข้ามาในเขตที่ดินแห่งหนึ่ง หลินฮวาก็ต้องตะลึงกับความใหญ่โตของคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่เบื้องหน้า กำแพงสูงตระหง่านล้อมรอบบริเวณราวกับวังขนาดย่อม สวนที่ตกแต่งอย่างสวยงามและพิถีพิถัน ต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้านให้ร่ม
Read more
5
การเข้ามาของ ไป๋ หลินฮวา สร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับคฤหาสน์ของ มู่ หานเจิ้น อย่างเห็นได้ชัด อาหารที่เธอปรุงเต็มไปด้วยรสชาติที่แปลกใหม่และน่าสนใจ ทำให้แขกที่มาเยือนต่างก็ติดใจและเอ่ยปากชมไม่ขาดสายเว่ย ซูหลิน สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ด้วยความไม่พอใจที่ทวีคูณขึ้น เธอรู้สึกว่าความสนใจของหานเจิ้นที่มีต่อหลินฮวานั้นมากเกินกว่าคนครัวคนหนึ่งวันหนึ่ง ขณะที่หลินฮวากำลังเตรียมวัตถุดิบอยู่ในครัว ซูหลินก็เดินเข้ามาด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง"เจ้าเป็นแค่คนครัว ไม่ทราบว่ามีอะไรดีนักหนา คุณชายถึงได้ให้ความสำคัญเจ้ามากเช่นนี้" ซูหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาหลินฮวาเงยหน้ามองเธออย่างสงสัย "ข้าเจ้าเพียงทำหน้าที่ของตนเองเท่านั้น""หน้าที่ของเจ้าคือการทำอาหาร ไม่ใช่การเข้ามาวุ่นวายในเรื่องที่ไม่ใช่ของเจ้า" ซูหลินกล่าวเสียงแข็ง"ข้าเจ้าไม่เข้าใจว่าท่านหมายถึงอะไร" หลินฮวาตอบด้วยความสงสัย"อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่" ซูหลินแค่นเสียง "เจ้ามันก็แค่หญิงชาวบ้านต่ำต้อยที่คิดจะปีนป่าย!"หลินฮวารู้สึกไม่พอใจกับคำพูดดูถูกเหยียดหยามนั้น แต่เธอก็พยายามควบคุมอารมณ์"ข้าเจ้าไม่เคยคิดเช่นนั้น ท่านเข้าใจผิดแล้
Read more
6
คำขู่ของ เว่ย ซูหลิน ยังคงดังก้องอยู่ในหูของ ไป๋ หลินฮวา แม้ภายนอกเธอจะพยายามทำตัวตามปกติ แต่ภายในใจกลับรู้สึกถึงความไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้ดีว่าซูหลินไม่พอใจเธอมาก และคงไม่ยอมปล่อยให้เธออยู่อย่างสงบสุขแน่ๆหลินฮวาจึงใช้ความระมัดระวังในการใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้มากขึ้น เธอตั้งใจทำงานครัวให้ดีที่สุด และพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับซูหลินโดยตรงแต่ดูเหมือนว่าซูหลินจะไม่ยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปง่ายๆ วันหนึ่ง ขณะที่หลินฮวากำลังเดินอยู่ในสวนเพื่อเก็บสมุนไพรสดสำหรับปรุงอาหาร ซูหลินก็เดินเข้ามาขวางหน้าเธอ"บังเอิญจังเลยนะ ไป๋ หลินฮวา" ซูหลินเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ดูเสแสร้งหลินฮวาหยุดเดินและมองหน้าซูหลินอย่างระมัดระวัง "ท่านมีอะไรหรือเจ้าคะ?""ข้าแค่อยากจะบอกเจ้าว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า" ซูหลินกล่าวเสียงเย็น "เจ้ามันก็แค่คนต่ำต้อย อย่าได้คิดที่จะเทียบกับข้า""ข้าเจ้าไม่เคยคิดที่จะเทียบกับท่าน" หลินฮวาตอบอย่างตรงไปตรงมา"โกหก! ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังพยายามทำตัวสนิทสนมกับคุณชาย" ซูหลินกล่าวหาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความริษยา"ท่านเข้าใจผิดแล้ว ท่านหานเจิ้นเพียงแค่ให้ข้าเจ้ามาทำงานที่นี่""ห
Read more
7
หลังจากได้รับการเตือนจาก มู่ หานเจิ้น ไป๋ หลินฮวา ก็ใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์ด้วยความระมัดระวังมากยิ่งขึ้น เธอตั้งใจทำงานในครัวอย่างเต็มที่ พยายามปรุงอาหารแต่ละมื้อให้ดีที่สุด เพื่อตอบแทนความเมตตาของหานเจิ้น และเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอไม่ได้ต้องการเข้ามาวุ่นวายในเรื่องส่วนตัวของเขาแต่ถึงกระนั้น เว่ย ซูหลิน ก็ยังคงจับจ้องมองหลินฮวาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร หาโอกาสกลั่นแกล้งเธออยู่เสมอ แม้ว่าหานเจิ้นจะเคยเตือนเธอแล้วก็ตามวันหนึ่ง ขณะที่หลินฮวากำลังเตรียมน้ำซุปสมุนไพรอยู่ในครัว ซูหลินก็เดินเข้ามาพร้อมกับคนรับใช้หญิงคนสนิท"ไป๋ หลินฮวา" ซูหลินเรียกด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบหลินฮวาเงยหน้าขึ้นมอง "ท่านมีอะไรหรือเจ้าคะ?""ข้าได้ยินมาว่าเจ้าปรุงอาหารเก่งนัก วันนี้ข้าอยากจะลองฝีมือเจ้าหน่อย" ซูหลินกล่าวด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยเลศนัย"ยินดีเจ้าค่ะ ท่านต้องการให้ข้าเจ้าปรุงอะไร?" หลินฮวาถามอย่างสุภาพ"ข้าอยากกิน ซุปหูฉลามน้ำแดง ที่เจ้าเคยทำให้แขกในงานเลี้ยงนั่นแหละ แต่ข้ามีข้อแม้..." ซูหลินเว้นจังหวะเล็กน้อย มองหลินฮวาด้วยสายตาที่ท้าทาย "ข้าต้องการให้เจ้าปรุงด้วยวัตถุดิบที่ข้าเป็นคนจัดหามาเอง"หลินฮวารู
Read more
8
บรรยากาศในห้องโถงตึงเครียด ไป๋ หลินฮวา มอง มู่ หานเจิ้น ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล เธอหวังว่าเขาจะเชื่อในความบริสุทธิ์ของเธอ"ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะทำเช่นนั้น" ในที่สุดหานเจิ้นก็เอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดเว่ย ซูหลิน ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความไม่พอใจ "คุณชายคะ! ท่านกำลังปกป้องนางหรือคะ? ข้าถูกวางยาเกือบตายนะคะ!""ข้าเชื่อมั่นในสิ่งที่ข้าเห็น" หานเจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "หลินฮวาเป็นคนที่มีฝีมือและมีความซื่อสัตย์ ข้าไม่คิดว่านางจะทำเรื่องเช่นนี้"คำพูดของหานเจิ้นทำให้หลินฮวารู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตัน"ขอบคุณท่านมากค่ะ คุณชาย" หลินฮวาเอ่ยเสียงสั่นซูหลินมองทั้งสองคนด้วยความโกรธเกรี้ยว "คุณชาย! ท่านกำลังถูกนางหลอก! นางมันมารยา!""พอได้แล้ว ซูหลิน" หานเจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน "ข้าตัดสินใจแล้ว เจ้าควรจะพักผ่อนได้แล้ว"ซูหลินกัดริมฝีปากแน่นด้วยความแค้น เธอจ้องมองหลินฮวาด้วยสายตาอาฆาตก่อนจะสะบัดหน้าเดินออกจากห้องโถงไปพร้อมกับคนรับใช้หลังจากที่ซูหลินออกไปแล้ว หานเจิ้นก็หันมามองหลินฮวาด้วยแววตาที่อ่อนโยนลง"เจ้าไม่เป็นอะไรน
Read more
9
หลังจากที่ได้รับการยืนยันว่าน้ำมันงามีสิ่งแปลกปลอมเจือปน มู่ หานเจิ้น ก็เรียก เว่ย ซูหลิน มาพบที่ห้องทำงานของเขาด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม"ซูหลิน" หานเจิ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เจ้ามีอะไรจะอธิบายเกี่ยวกับเรื่องน้ำมันงาในครัวหรือไม่?"ซูหลินหน้าซีดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงแสดงท่าทีปฏิเสธ "ข้าไม่ทราบเรื่องนั้นค่ะคุณชาย อาจจะเป็นความผิดพลาดของคนครัวเองก็ได้""อย่าโกหกข้า" หานเจิ้นกล่าวเสียงต่ำ "ข้ารู้ว่าเจ้าไม่พอใจหลินฮวา และพยายามหาทางกลั่นแกล้งนาง"ซูหลินน้ำตาคลอเบ้า "คุณชายคะ ท่านเชื่อหญิงคนนั้นมากกว่าข้าหรือคะ? ข้าเป็นคู่หมั้นของท่านนะคะ!""การเป็นคู่หมั้นไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ" หานเจิ้นกล่าวอย่างเฉียบขาด "ข้าเตือนเจ้าแล้วครั้งหนึ่ง ถ้าเจ้ายังไม่หยุด ข้าจะถือว่าเจ้าไม่เคารพการตัดสินใจของข้า"ซูหลินรู้ว่าครั้งนี้หานเจิ้นโกรธจริงๆ เธอจึงไม่กล้าโต้เถียงอีกต่อไป ได้แต่ก้มหน้าร้องไห้เงียบๆ"ต่อไปนี้ จงอยู่ให้ห่างจากหลินฮวา และอย่าได้หาเรื่องนางอีก ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าทำอะไรไม่ดี ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่" หานเจิ้นสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดหลังจากที่ซูหลินออกไปแล้ว หานเจิ้นก็ถอนหายใ
Read more
10
ความผิดปกติของรสชาติอาหารที่ ไป๋ หลินฮวา ปรุง เริ่มสร้างความกังวลให้กับ มู่ หานเจิ้น เขาเป็นคนช่างสังเกต และรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเหล่านั้น แม้แขกส่วนใหญ่จะยังคงชื่นชม แต่ความไม่คงที่ของรสชาติก็ทำให้เขาฉุกคิดหานเจิ้นเริ่มจับตาดูการทำงานของหลินฮวาในครัวอย่างเงียบๆ เขาไม่ได้แสดงท่าทีสงสัย แต่คอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆทางด้านหลินฮวาเองก็รู้สึกสับสนและท้อแท้ เธอพยายามทบทวนขั้นตอนการปรุงอาหารของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่พบความผิดพลาดใดๆอยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่หลินฮวากำลังเตรียมเครื่องปรุง ซูหลินก็เข้ามาในครัวพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร"น้องหลินฮวา ข้าอยากจะช่วยเจ้าเตรียมของน่ะ" ซูหลินเสนอตัวหลินฮวาไม่ได้คิดอะไรมาก จึงตอบรับด้วยความขอบคุณ "ขอบคุณท่านมากค่ะ"ซูหลินช่วยหยิบจับวัตถุดิบต่างๆ อย่างกระตือรือร้น แต่ในระหว่างนั้นเอง เธอก็แอบหยิบผงสีขาวบางอย่างจากแขนเสื้อ โรยลงในขวดเครื่องปรุงชนิดหนึ่งอย่างรวดเร็วและแนบเนียนหลินฮวาไม่ได้สังเกตเห็นการกระทำนั้นเมื่อถึงเวลาปรุงอาหาร หลินฮวาก็ใช้เครื่องปรุงขวดนั้นตามปกติ รสชาติอาหารในวันนี้จึงออกมาผิดเพี้ยนไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัดเย็น
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status