Kasambahay Iniyot Ng Amo の小説・ストーリー

sambit ni Jomar. "Tinatanong lang, e!" Napatingin naman sa akin si Jomar na may mapang-asar na ngiti. "Ayon nga pala Aqee si Rahab. CPA at law student, siya dapat 'yong irereto ko sa'yo kaso ayaw mo, e?" Oh shit! "Hahaha sino nagsabing ayoko?" sambit ko na tinawanan ng ilan. "Kita mo na! May pasabi sabi ka pang ayaw mo sa reto reto gusto mo tadhana...kupal ka pala, e!" sabi ni Jepoy.

para sa akin? Siya ay sumulpot sa may pintuan, may hawak na tasa. — Oo. Babagay ito sa iyo. Ramdam kong nag-iinit ang aking mga pisngi. — Sobra naman ito. — Hindi. Ang "sobra" ay ang hayaan kang harapin ang araw na ito habang nakakapit ka sa lumang pangginaw. Yumuko ako, litong-lito.

Naiintinidhan mo? AKO: Opo, naiintindihan kop o, ma’am. MAMA: Madali ka lang naman palang kausap. See you in a bit, Jossa :) Kinain na nang kaba at takot ang katawan ko sa huling message niya. Hindi na ako nakapagtipa pa ng mensahe dahil nauna nang tumulo ang luha ko. Bakit may kakaiba akong nararamdaman… bakit parang may hindi magandang mangyayari mamaya? Tama ba na pumunta ako roon?

Kakaiba! Naiiba na ito sa inosenting Anak mayaman na si Kaytie Aghubad. Mapangahas niyang inabot ang palad ng dalaga na nakapatong sa may lamesa. Ikinatuwa niyang hindi ito umiwas man lang. “Kung pahihintulutan mo, gusto sana kitang ligawan.” Parang may bombilyang sumindi naman sa kasuluksukan ng utak ni Kaytie.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Pinitik ko ang ilong nito habang humihikbi. "Ano'ng tinitingin-tingin mo? Do I look pity to you na kung makatitig ka parang kawawa ako? Masaya kaya ako. Eh ikaw ba masaya?" Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko. "Siyempre masaya ka! Kasama mo na ang pinakamamahal mo. Nagawa mo nga ang magmakaawa dati 'di ba? Pero ikaw ba? Naawa ka ba sa akin?" Humihikbi ko pang saad na muling pinitik ang ilong ng stuff na baboy.

Napahinto ang kambal at tumingin kay Rosy. “Can I tell my classmates that I have a mommy, Daddy?” “Amber…” “But I want Tita Rose Anne to be my mommy.” “Rose…” “Okay lang. Tell them that I am your mommy. It’s okay with me.” “Really!” Napapalakpak ang kambal at umalis bigla kay Ambrose. Hindi na umimik si Ambrose. Ipinagbukas siya ng gate ni Ambrox. Alam na niya ang gagawin. Lumabas na ang kotse.

Sabi ko nmn sakanya "Salamat" sagot nmn niya at simula nang kumain at si Angel nakayakap lang sa bewang Niya "Ate kamusta napo pakiramdam mo" tanong nmn ni angel "Medyo maayos na Babyy ikaw tlga ang cute² mo e" she said Sabay pisil sa pisnge ni Angel "How About me" I said at umupo sa kama Sabay pout "Cute karin" sagot nmn niya

Kasabay no’n, marahas na pumasok ang kanyang dila sa loob ng bibig ng asawa, exploring, claiming, begging. Ang isang kamay niya’y nakatukod sa kama para hindi siya tuluyang bumagsak, habang ang kabila nama’y gumapang pataas sa katawan ni Amber. Mula tiyan, paakyat sa kanyang dibdib. Mabilis na naalis ang bra na suot nito. “West…” mahina at nanginginig na saad ni Amber, halos hindi makapagsalita dahil sa mga halik at haplos na bumabalot sa kanya. “Makikita tayo… ng anak natin…”

Napaungol si Amber. "Gusto mo bang sabay tayong maligo?" bulong ni Ashton sa kanyang tainga. Hindi na n'ya kayang kontrolin ang kanyang sarili kaya napatango s'ya. Nais niyang magpatuloy ito sa nasimulan kaya hindi na s'ya tumanggi. Ama ito ng kanyang anak at nag-iisang tao na tangi niyang minahal at pinangarap na muling makita.