가족애 นิยาย & เรื่องราว

malambing na sagot ni Avegail sa kanya. Tumango lang s'ya saka lumabas ng kwarto. Dumiretso s'ya sa malaking banyo at doon nagkulong sa dulong bahagi na cubicle. Mabuti nalang at walang tao kaya malaya siyang umiiyak. Hinayaan niyang umagos ang kanyang mga luha. Hanggang sa napahikbi na s'ya. Ayaw kasi niyang ipakita sa kanyang anak na umiiyak s'ya dahil nalulungkot ito. Ngayon niya na-realize kung gaano nangulila ang anak sa pagmamahal ng isang ama. Akala n'ya kasi sapat na rito ang kanyang presensya bilang ina't ama, ngunit sa isang batang mapagmahal katulad ni Avegail hindi pala sapat dahil hangad nito ang kumpletong pamilya. Hindi niya masisisi ang anak dahil kahit s'ya ay naran asan din

Katulad ko kanina, halos hindi na rin niya magawang kumurap. “Buo nga kami. Isang modelong pamilya sa lugar namin. May masipag na tatay, may mapag-alagang nanay. Namulat sa mga tuntunin at may takot sa Diyos. Ang hindi nila alam, kumpleto nga kami, wala namang pagmamahal. Ang mahal lang ni Papa ay ang negosyo niya, hindi kami na pamilya niya.” “Darling…” Hinaplos ni Jyrone ang balikat ko.

Handa akong pakinggan siya pero wala akong masasabing ikakagaan ng loob niya. “Nahihirapan ako sa ganito, ayaw ko nang ganito. Itinuturing nila akong prinsesa samantalang ayaw ko namang maging prinsesa. Ayaw ko sa mga bagay na gusto nila. Ayaw kong maging isang taong hahangaan ng iba, sapat na itong tahimik kong mundo pero malapit na nila akong ipakilala, malapit na 'yong araw na makikilala ako ng lahat. Ang pamilya ko ang may ari ng isang malaking kumpanya kaya natatakot ako na kapag may nagawa akong mali ay maging isyu 'yon sa pamilya namin at baka 'yon pa ang maging dahilan para masira ang dignidad ng mga magulang ko.” Napaisip naman ako at inalala ko ang apelyido niya. Jaiden, isa sa mga

They were the kind that came from relief, from love, from finally feeling safe. Jane and Kaila’s children were nearby too, sitting on the couch with small cushions, giggling quietly among themselves. Even though they weren’t my own, I felt warmth for them as if they were. Family wasn’t just about blood it was about love, support, and the people who stayed by your side no matter what.

Huminga ito ng malalim at umayos ng upo, “ but, hindi nag tagal 'yon.I backed off when i realized betraying my family was wrong. Umamin ako kahit alam kona ang mangyayari sa'kin. ” “ jealousy isn't worth betraying family. ” huling sabi nito Huminga ako ng malalim nang marinig ang buong kwento nito “ alam mo, tama ang ginawa mo. Tamang mas inisip mo ang pamilya mo sa kabila ng mga inggit, galit, o selos na nararamdaman mo. In this world, family is our most valuable treasure, sila 'yung unang ngumiti noong unang araw natin sa mundo. ” napa ngiti ako nang maalala ang ngiti ni mama at papa habang pinapakita sa'kin ang picture ko noong baby pa lang ako

Ang bawat miyembro ng pamilya, sa kani-kanilang edad at yugto ng buhay, ay haharap sa kanya—isang selebrasyon ng buhay, pagmamahal, at ang walang kapantay na pagkakabuklod ng pamilya. At para sa kanya, handa silang harapin ang nakaraan—kahit gaano pa ito kasakit. Dahil sa kanyang pagkatao, sa kanyang gabay, at sa kanyang pagmamahal, naging matibay ang pundasyon ng angkan, at ang bawat isa ay nagtaglay ng diwa ng pagkakaisa na kanyang itinuro sa loob ng siyamnapung taon.

nanginginig kong tanong. Tiningnan ako ni Giselle nang may matinding katiyakan. "Ang tunay na pamilya ay hindi lamang nakabase sa dugo, Elisa. Nakabase ito sa pagmamahal, kalinga, at pagkakaisa. Ang mahalaga ay lumalaki si Calis sa masayang at payapang kapaligiran. Hindi mahalaga kung sino ang ama, ang mahalaga ay sino ang tunay na ama sa paningin ng iyong anak."

"Wala naman tayong pamilya. Tayo lang. Mommy lang at saka daughter. Walang daddy. Hindi naman matatawag na pamilya kung walang daddy na kasama. A family should have a mom, a dad and a child. That is what family is, mommy." "Anak, that's a definition on studies only. Alam mo, kahit na walang daddy ay matatawag mong pamilya ang grupo ng mga tao na nagkakaintindihan at totoong nagmamahalan. Tayong apat, ako, ikaw, si tinang, at si Ate Owi mo. Hindi ba, love natin ang isa't isa?" Tumango ang bata.

Iniisip yata na inuuto niya lang kahit hindi naman. “Hindi, Quin. Kasi ang family pwedeng walang daddy o mommy. Ang mahalaga naman ay love natin. Di ba? Ikaw nga love ka ni Mommy so family tayo.” Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Hindi ku pu naiintindihan. Gulo naman, Mommy.”

"Tama na 'yan, baka bumigat lalo ang pakiramdam ni Yuta. Iyakin pa naman yan." Napatawa naman si Yuta kahit bahagya. "Tangina niyo. Mga baliw." I smiled as I watched them. Kahit anong mangyari, at the end of the day, they still have each other's backs. That's what family really is. Not just by blood, but by the bond that keeps you together. Ganyan din kami nila Yeraz. Hindi man ako lumaki kasama sila but it was never too late for me to have a family like them.