Novel & Cerita 후회

“Fuck pride and the other guy I cried, I don't 'member why Tonight, I'ma try to hide No slide, get frostbite Eight calls, all you, eight ball, all you Yeah, I never missed her anyways Yeah, I never missed her anyways” Kinanta niya yun habang nakatingin sa akin, pero agad na pumikit parang nahihirapan. I felt so guilty, what if I stay? What if we conquer it together? Hindi ba sana nasayang yung anim na taon? “Drank too much, got the sickness Pray to God and his son for forgiveness

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

MIA THYREES Kinagabihan ay pumasok ako sa university ng wala sa mood. Gabi na pero hindi ko pa na re-reschedule ang mga appointment ni miss. Sabi niya ibibilin niya kay sir Phin na ibili ako ng new phone, pero dahil kumulo ang dugo ko sa kaniya kanina ay umalis ako ng maaga sa mansiyon. Alam kong hindi dapat dahil may trabaho ako doon, pero mas hindi naman dapat iyong ginawa niya sa akin no? Bahala siya sa buhay niya, di bali ng magsumbong pa siya kay Miss!

Hindi lang talaga naging maganda ang una naming pagkikita. Lumabas kami sa cafè ay dumiresto sa aking sasakyan. Nang makaupo kami sa loob ay nagsimula na siyang magsalita. "Allysa I'm sorry hindi ko sinasadya yung nangyari last week. Hindi ko intensyong saktan ka at pagsabihan ng masasakit na salita. I know mali ang nagawa 'ko at inaamin ko yun. Nadala lang talaga ako sa galit ko and I'm really sorry for that. I know you never wanted this marriage dahil nasabi na din sa akin ni Dave Arkiel ang totou. I'm sorry if I judged you easily without knowing the whole truth. Mahal na mahal ko si Dave Arkiel kaya hindi mawala sa isip ko na baka one day mahulog siya sayo, na baka iwan niya ako para sayo

"death anniversary ni lola bumabalik ang lungkot at guilt sa akong puso't isipan '' mas hinigpitan pa niya ang pagkakayakap kay Hannah at sinandal ang kanyang baba sa balikat nito . Amoy na amoy niya ang pabangong niregalo niya noon sa kanya hanggang ngayon meron parin at talagang maingat at matipid si Hannah sa mga bagay na binibigay niya . " try to move on .Dapat maging masaya ka dahil doon mapapanatag ang lola mo ,kung makita ka niyang hindi malungkot siguradong mapapanatag siya '' may luhang kusang pumatak sa pisngi nito .Kahit anong pilit niyang gawin mag move on hindi niya magawa lalo kung dumadating ang araw na death anniversary ng kanyang lola .Bumabalik ang guilty sa kanya at ang pa

--------- Bumalik ulit si Viah sa Isla makalipas ng tatlong araw. "Mukhang mas napaaga ang balik mo ah," sabi ko. Napahawak siya sa batok niya saka ngumiti. "Hmm. I kinda regret ignoring Zenice completely that day," sabi niya na parang nahihiya. Nagpigil naman ako ng ngiti. "Kung alam mo lang," bulong ko. "What?" tanong naman niya. Hindi ata niya narinig. Haha

Nagi guilty na hinging paumanhin ni Thaddeus sa pinsan na iniinda pa rin ang sakit ng tiyan kung saan tumama ang malakas niyang sipa. "Fuck you Thad! Your sorry is not enough! Ang sakit, 'tang ina ka talaga!" Patuloy na pagmunura ni Tobias kay Thaddeus, buti nalang nasanay na sila sa isa't isa na panay mura ang binibitawang salita simula pa noong nag college sila. "I'm sorry,Tobias. Akala ko may ginahasa kang babae rito sa loob ng silid mo."

Madiing sabi nito habang nakatingin kayna Tanuj at Anuj na walang pakialam na naghahabulan ngayon. "I...I'm sorry, alam kong mali na ipagkait ko sila sayo pero ikakasal ka na, ayaw kong makasira ng pamilyang bubuohin mo at mas lalong ayaw kong lumaki ang mga anak ko na ipinagsisiksikan nila ang sarili nila, ayokong pagdaanan nila ang mga napagdaanan ko" Bahagya pa akong nautal at humina ang boses ko sa katapusan, huminga muna ako ng malalim bago nagsalita ulit. "Nagmamakaawa ako sayo Cassius kung gusto mong lumuhod pa ako gagawin ko, lahat gagawin ko wag mo lang ilayo sa akin ang mga anak ko. Hindi ko kakayanin kung mawala sila sa akin" Umiiyak na sabi ko habang nagmamakaawang nakatingin dit

tila na guilty naman ito sa pag tatanong. "how would you fell if you're mom is the one who break the family of others?" malungkot na tanong ni Tasha. "you know you can't predict the Future also the past, were not the one who dicide the faith were going through, and you won't know the real story each side I think the best you can do is to find out what's going on? or why it's happened? so you can move on and be carefree coz I'm sure theres the hardest reason why they choose to love each other even if it's not right." mahabang linya ni Nato.

Pinikit niya ang kan'yang mga mata hanggang sa dalawin siya ng antok. Nagising si Terrence na masakit ang ulo at ginala ang mga mata sa loob ng kwarto. "Hindi ako pwedeng magkamali nasa Mansyon ako ngayon. Pero, paano? Hindi ko naman natatandaang nag drive ako pauwi. Pinikit ko ang mga mata ko at nirecall ang nangyari kagabi. Hanggang sa makita ko si Celestina. Sabi na nga ba siya 'yong babaeng nakita ko bago ako antukin at kanina hindi panaginip ang lahat. Nandito siya sa loob ng kwarto ko. Napatingin ako sa ilalalim ng comforter ko at may bakas pa ng katas ko. May nangyari ba sa amin ulit? Pero, bakit hindi ko matandaan? Ang natatandaan ko lang ay pinaligaya niya ako. Medyo sumasakit na an