후회물 Novels & Stories

Hindi man lang niya tinapunan ng tingin si Lauren, kahit isang mabilis na sulyap lang. Ang pamilyar na bango ng vanilla jasmine sa silid ay parang naging amoy ng isang abandonadong gusali—malamig, pormal, at walang buhay. Ang silver drafting pen na naging mitsa ng kanilang paglapit ay nakasalansan na nang maayos sa lalagyan nito. Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag.

paalam na nito at bumalik na ng sasakyan nilang 4x4 pick up na kulay puti. nasa gilid ang pwesto nya kaya di sya madidistorbo ng mga dumadaang dayo rin ng Lugar, kita kita nya ang lawak at ganda ng falls. nag simula syang mag pinta, nasa ganoon ang kanyang isip ng mamataan nya ang Isang lalaking nag iisa at tila malalim ang iniisip sa gilid ng tubig ilog at naka tanaw sa maaliwalas na tubig na walang kapagurang dumadaloy pababa.

"There's a small box back there, take it." Pagkalingon ko sa backseat ay nakita ko kaagad ang maliit na kahong kulay itim na tukoy niya. Kinuha ko iyon at tiningnan. I have no idea what’s inside. The black box was properly sealed. "Ano 'to?" "Open it." "Regalo? Hindi ko birthday." "Mia, just open it." “Akin? Mabait ka pala? Hindi halata.” “Bubuksan mo ba o…”

VIAH's POV "Tumahimik ka! Mabuti pa ay umalis ka nalang bago ko pa makalimutan na may utang na loob ako sayo sa pagtulong mo sa amin noon! At pwede ba?? Itigil mo na ang kahibangan mo at umuwi ka nalang kung saan ka man nagmula! Ilaan mo nalang yan na oras mo sa pagtanggap sa pagkawala ng kung sino mang kinakabaliwan mo!"

Kaya naman ibinalik ko na lamang sa lalagyan. Ang huli kong binuksan ay ang galing kay Nicolo. Kuwintas iyon. Wala sana akong balak na isuot iyon ngunit naisip kong baka maging dahilan lamang iyon ng tampuhan namin. Kaya't tumayo ako at humarap sa salamin. Isinuot ko ang kuwintas at pinakatitigan ko ang pendant na may nakaukit na letter S.

“Please, I’m tired. Ayaw ko nang makipagtalo.” “I just want to tell you that I’m not giving up.” Ang kaninang mapaglaro niyang personalidad ay nawala na. Bumalik ang kaniyang rahas. “I’m not going to give up until the truth comes right from your mouth.”

Agad siyang lumayo sa bata nang tumakbo ito papunta sa babaeng tumawag. End of Flashback.

malungkot na sabi nito “Hey c’mon! Dad will come to see you, just that he had so many tasks given by the boss. He works hard for our future.” pagsisinungaling niya rito dahil ayaw niyang sirain ang paniniwala ng anak na babalik pa si Brent kahit alam niyang patay na ito. May halong pait at lungkot ang kanyang nararamdaman ng mga sandaling iyon. Ngayon lang ang araw ng pagbalik nila ng Pilipinas. Ayaw niya na sanang umuwi rito dahil gusto na niyang iwanan ang mapait na alaala nila ni Brent sa mansyon na ito ngunit napilitan siyang umuwi dahil ang sabi ni Allan hindi naging maganda ang takbo ng kompanya nitong nakaraan at bumaba ang kanilang annual revenue. Mula ng huling araw na umalis siya n

sambit ko habang binabasa ko ang label. "Pinaghalong jack daniel at coke na yan, so no need na ng chaser" paliwanag nito. Bumili na din pala siya ng ice cube sa may store sa loob ng camp site habang naliligo ako. Paglagok ko ng alak "Ahhhhhhhhh!". "Ang sarap din pala nito". "Manamis namis ang lasa" sabi ko. "Buti na lang at nagustuhan mo" natutuwang tugon nito.

sabi naman ni Cherry habang nagtatawanan silang magkasintahan at umalis na magka-hawak kamay. Namasyal muna ang dalawa sa mall. Balak sana nilang manood ng sine dahil maaga pa naman ngunit wala na silang nakuhang tiket. Makikita ang saya sa kanilang mga mukha habang naglalakad ang mga ito sa loob ng mall. Nang pumunta si Cherry sa isang stall ng bags ay saglit na pumunta si Marvin sa jewelry store at namili ng singsing. Nang makapili na ito ay agad niyang binayaran ang napili niyang napakagandang singsing. Napapalibutan ito ng brilyante at unang tingin pa lamang ay malalaman na kaagad na hindi lang mumurahin ang presyo ng alahas. Itinago niya ito sa kanyang bulsa ng makitang papalapit ang ka