แชร์

บทที่ 226

last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-20 20:05:36
ก่อนจะหมดเวลาที่ระบบกำหนดให้หลิงซีเพียงห้าวัน เฉินจื้อหยวนก็คล้ายจะหมดความอดทนกับผู้ให้กำเนิดของตัวเ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 240

    หลังฟังจบหัวคิ้วของหลินซีก็พลันขมวดเข้าหากัน “แล้วตำรวจตรวจสอบเรื่องนี้หรือยัง?”“ตรวจสอบแล้ว แต่ยังไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะยืนยันว่าเขาเกี่ยวข้องกับการวางเพลิง”“แล้วอีกสองเหตุการณ์ล่ะ?”“ก็มีข้อสงสัยคล้ายกัน แต่สิ่งที่ทำให้ฉันสนใจเป็นพิเศษคือพฤติกรรมของเขาหลังเกิดเหตุ”“พฤติกรรมอะไร?”“ทุกครั้งที่

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 239

    “ใช่ครับแม่” คนเป็นลูกตอบ “ถ้ามีวันหยุด ผมก็อาจหาโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมด้วย”“พูดถึงหมู่บ้านแล้ว...” เหอจื้อเหวินอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้ “พวกเราไม่ได้กลับไปนานเหมือนกันนะ”“นั่นสิคะ” หลินซูอวี้พยักหน้าเห็นพ้อง “ไม่รู้ว่าตอนนี้ท่าเรือกับบ้านเรือนแถวนั้นจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหนแล้ว”ยายเว่ยยิ้มขึ้นม

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 238

    ช่วงเย็นวันเดียวกัน ภายในร้านอาหารของครอบครัวเหอในเมืองสือเจียจวง บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่นเช่นเคย หลินซูอวี้กำลังตักหมูผัดพริกหยวกใส่ชามให้บุตรสาวคนโต ขณะที่เหอจื้อเหวินเพิ่งวางตะเกียบลงหลังจากถามไถ่เรื่องงานของบุตรชาย“เสี่ยวเป่า ช่วงนี้งานที่สำนักงานเป็นอย่างไรบ้างลูก?”“ก็ดีครับพ่อ

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 237

    “เดี๋ยวนะคะ รุ่นพี่เหอ!”นักศึกษาหญิงที่นั่งอยู่แถวหน้ารีบยกมือขึ้นทันที ซึ่งสีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสงสัยจนหลิงซีอดไม่ได้ที่จะหยุดฟัง“มีอะไรหรือคะ?”“ถ้าผู้หญิงคนนั้นเคยสูญเสียลูกของตัวเองมาก่อน เธอก็น่าจะเข้าใจความเจ็บปวดของคนเป็นแม่ดีที่สุดไม่ใช่หรือคะ? แล้วทำไมเธอถึงยังลงมือฆ่าเด็กคนอื่นได้อี

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 236

    หลังจากพิธีสำเร็จการศึกษา ชีวิตของเหอหลิงซีก็เข้าสู่บทบาทใหม่อย่างเต็มตัว ด้วยผลการเรียนอันยอดเยี่ยม ประกอบกับประสบการณ์และผลงานระหว่างฝึกงานที่ได้รับการยอมรับจากผู้บังคับบัญชา ทำให้เธอได้รับโอกาสกลับมาปฏิบัติงานในแผนกนิติเวช สำนักงานความมั่นคงสาธารณะเมืองสือเจียจวง ภายใต้การดูแลของหลัวเหวินโจวนอกจ

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 235

    ‘ถ้าวันนั้นฉันไม่ปล่อยให้ลูกคลาดสายตา...’ เสียงร้องไห้ของหญิงคนนั้นยังคงดังก้องอยู่ในความทรงจำ และเพราะภาพนี้ทำให้ต้วนจิ้งชูเผลอกำผ้าห่มแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“คุณต้วน?” คังเหวินจื้อเรียกอีกครั้งหญิงวัยกลางคนสะดุ้ง ก่อนรีบเบือนหน้าหนี “ฉันเหนื่อยแล้ว... วันนี้ไม่อยากพูดอะไรอีก!”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเร

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status