A Deal with the Devil: My Mafia Husband

Bitbit ni Coleen ang isang basket ng gourmet lunch na personal niyang pina-deliver mula sa paboritong five-star restaurant ni James. Ilang linggo na lang at magiging Mrs. Coleen Martinez na siya—ang fiancée ng isa sa pinakabatang CEO sa buong bansa. Isang buhay na pinapangarap ng maraming babae: a successful and well-respected man, a dream wedding, and a future built on power and wealth. Pero sa lahat ng tagumpay at kinang ng buhay niya, isa lang ang tunay na mahalaga—si James mismo.Pagpasok niya sa loob ng Martinez Global Enterprises, agad na bumungad ang mararangyang marble floor at modernong arkitektura ng gusali. Ang ingay ng kanyang designer heels ay kumalabog nang mahina sa sahig habang dumaraan siya sa hanay ng mga empleyado. Bawat isa ay bumabati sa kanya, may halong paghanga at inggit ang mga mata. Sanay na siya. Hindi lang siya basta bisita—she was the soon-to-be wife of James Martinez, the most sought-after bachelor in the country.Sa isang elegante’t banayad na kilos, pini

"Marry me.”Halos malaglag ni Coleen ang hawak niyang wine glass nang marinig ang mga salitang binitiwan ni Gregory. Nakaupo ito sa harapan niya, nakasandal sa mamahaling leather chair sa private lounge ng isang five-star hotel. Sa isang kamay ay hawak ang baso ng whiskey, habang ang tingin nito sa kanya ay matalim, hindi bumibitaw—parang may inaangkin.Hindi niya alam kung paano siya nauwi rito. Isang tawag lang kanina, at ngayon, muli na naman siyang nasa harapan ng lalaking minsan na niyang ginustong kalimutan.Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin, sinusubukang basahin ang intensyon sa malamig nitong mukha.“Excuse me?” tanong niyang may bahid ng inis.Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Gregory sa isang ngiting mapanganib. “Narinig mo ako, Coleen.”Napabuntong-hininga siya, pilit panatilihin ang kanyang composure. “Gregory, I don’t know what kind of game you’re playing, but I’m not interested.”Akala ni Coleen, tapos na ang lahat. Akala niya, ang gabing iyon ay mananatiling is

Pagmulat ng kanyang mga mata, agad na naramdaman ni Coleen ang kirot sa buong katawan—isang matinding paalala ng gabing puno ng init, galit, at kawalan ng kontrol. Napakagat siya sa labi, pilit pinipigil ang sariling damhin ang hapdi ng bawat galaw, ang init ng mga alaala ni Gregory na parang apoy na hindi mawala sa balat.Tahimik ang silid. Tanging ang mahinang pag-ihip ng hangin mula sa bintanang bahagyang bukas ang tanging tunog sa paligid. Pinilit niyang buuin sa isip ang mga pangyayari: ang kasal, ang gabi ng pagkakakulong sa bisig ng isang lalaking hindi niya minahal, at ang mga halik at haplos na walang halong pagmamahal—tanging pag-angkin.Dahan-dahan siyang bumangon, inayos ang gusot na kobrekama at ang sarili. Ngunit isang bagay ang agad na nakakuha ng pansin niya—isang maliit na papel na nakapatong sa nightstand.Kinabahan siya.Nang basahin niya ang sulat, parang piniga ang kanyang dibdib:> “Huwag kang umasa ng masyado, Mrs. Alvarez. Ang pagiging asawa ko ay hindi isang pr

Madilim na ang langit nang bumukas ang gate ng mansyon. Sa likod ng mga kurtina, tahimik na sumilip si Coleen mula sa bintana ng sala. Tila ba sinadya ng gabi na maging saksi sa panibagong sugat na ibabaon ni Gregory sa kanyang puso.At heto na siya—matangkad, maangas, palaging mukhang kontrolado ang lahat. Ngunit hindi siya nag-iisa.Nakapulupot sa kanyang braso ang isang babae—maputi, makurba, halos wala nang saplot. Halos sumubsob ito sa leeg ni Gregory habang magkahinang ang kanilang mga labi. Walang pakundangan. Walang respeto. Parang wala silang alam sa salitang hiya.Mabilis na umatras si Coleen mula sa bintana, kumakabog ang dibdib. Hindi dahil sa selos. Mas masakit pa roon—pagkabigo. Pagkaalipusta.Ganito na nga ba ang kinahinatnan ng kasal nila?Hindi pa man ganap na winawasak ni Gregory ang mundo niya, sinisigurado nitong dudurugin niya ito hanggang sa pinakahuli.Pinunasan ni Coleen ang mga luhang ayaw tumigil sa pagdaloy. Nanginginig ang mga kamay niya, pero pinilit niyang

"Stay close,” bulong ni Gregory habang mariing hinawakan ang kamay ni Coleen.Hindi siya sumagot. Sa panlabas ay kalmado ang kilos niya, ngunit sa loob, tila may unos na sumisigaw sa kanyang dibdib. Hindi pa rin siya makabawi mula sa halik na iyon—ang halik na ginawa sa gitna ng party, sa harap ni James, na parang pagmamarka ni Gregory sa kanya.At ngayon, magkasabay silang lumalakad patungo sa isang grupo ng mga taong mukhang may-ari ng mundo.Matataas ang mga kilay. Matatalim ang mga mata. Kahit walang sinasabi, ramdam ni Coleen ang mga tingin—ang pagtitimbang, ang pagtatasa. Parang sinasala ang pagkatao niya sa bawat yapak niya sa loob ng ballroom.At siya? Siya ang asawa ni Gregory.Gregory Alvarez—the man everyone respected, feared, and followed.Huminto sila malapit sa vintage wine station, kung saan naroon ang isang grupo ng mga prominenteng negosyante. Agad lumapit ang isang lalaki kay Gregory at masiglang tinapik ito sa balikat.“Greg!” masiglang bati ng lalaki, may mayamang t