เข้าสู่ระบบInakay ni Hector si Eunice para maupo. Samantala, tahimik lang si Hestia habang karga siya ni Hector. Mahigpit ang pagkakayakap ng maliliit niyang braso sa leeg ng kaniyang ama.Kapag may bago siyang nakikilalang tao, nahihiya si Hestia at nagiging mahiyain."Hello po, Ma'am, Sir. Ako po si Hector, at ito si Eunice. Siya naman ang anak namin, si Hestia. Maraming salamat po at pumunta kayo sa imbitasyon ko," pagpapakilala ni Hector matapos niyang paupuin si Hestia sa upuan nito.Tumango ang mag-asawang nasa middle age. Sa isip siguro ng dalawa, mag-asawa na sina Eunice at Hector."Eunice, ito ang nanay mo," sa wakas ay sabi ng babae kay Eunice."Nanay?" tanong ni Eunice, litong-lito at hindi makapaniwala na biglang may babaeng nagsasabing siya ang ina niya."Oo.""Sino po kayo?""Ako ang nanay mo. Ako si Melissa, at ito ang asawa kong si Tommy."Pagkarinig ni Eunice sa pangalan nito, bigla niyang naalala ang sulat na nakita niya sa maliit na kahon na iniwan ng mga taong nagpalaki sa ka
Pagkalipas ng dalawang araw…Handa nang umalis si Eunice papunta sa tindahan. Handa na rin si Hestia sa suot niyang magandang pink na dress. Mahigpit ang hawak niya sa kamay ni Eunice."Sigurado ka bang ayaw mong sumama kay Lola?" tanong ni Wendy.Kanina pa hinihikayat ni Wendy si Hestia na huwag nang sumama kay Eunice sa tindahan. Pero umiling lang ang bata at mas lalong hinigpitan ang hawak sa kamay ni Eunice.Simula nang una siyang sumama kay Eunice sa tindahan, ayaw na niyang maiwan kay Wendy. Araw-araw, gusto niyang sumama kay Eunice sa tindahan. Bukod sa maraming kalaro roon at nakakakain siya ng bagong lutong tinapay, baka mas komportable rin si Hestia kapag buong araw niyang kasama ang kaniyang ina.Simula nang ipanganak siya, palaging pumapasok sa trabaho si Eunice at buong araw naman siyang kasama ni Wendy. Kaya ngayong naranasan niyang makasama ang kaniyang ina buong araw, gusto na niyang sumama rito araw-araw."Hindi," sagot ni Hestia nang hindi binibitawan ang kamay ni Eu
"Eh, ano?!" sigaw ni Mara, tarantang inaayos ang damit niya."Meron ba talaga?" tanong ni Brian habang agad na tinitingnan ang leeg ni Mara at napatawa.Tinitigan lang ni Eunice ang dalawa at umiling."Huwag kayong magpapalampas ng boundaries, ha," seryosong paalala ni Eunice."Relax, Ate. Hanggang dito lang naman," sagot ni Brian habang inaayos ulit ang damit ni Mara at umuupo sa tabi ni Eunice."Oo, pinapaalalahanan lang naman kita. Sapat na sa akin na ako ang nakaranas ng ganito," sabi ni Eunice habang sinulyapan si Hestia.Ang ibig niyang sabihin, sapat nang siya ang nabuntis bago ikasal. Ayaw niyang maulit ni Mara ang nangyari sa kaniya."Sino ang unang nagkagusto?" mausisang tanong ni Hector.Muling nagkatinginan sina Mara at Brian, saka sabay na nagkibit-balikat."Hindi ko rin alam kung sino ang unang nagkagusto. Pero kung sino ang unang umamin, siyempre ako," sagot ni Brian."Good. Ibig sabihin, gentleman ka pala, Brian.""Syempre naman."Lalo pang naging curious si Eunice sa
"Sino?" mausisang tanong ni Eunice."Tingnan mo na lang mamaya."Pagkatapos, inilabas ni Hector ang pasalubong na espesyal niyang binili para kay Eunice—isang napakagandang kuwintas na agad niyang isinuot sa leeg nito."Nakita ko rin si mom. Talagang ayaw niya sa akin. Ayaw na niya akong makita. Ewan ko ba, parang sobrang lungkot ng puso ko na dalawang nanay ang tumanggi sa akin," sabi ni Hector habang muling umuupo sa carpet, sa tabi ni Hestia na mahimbing na natutulog."Kailangan lang siguro niya ng panahon.""Pero ilang panahon na rin ang lumipas simula nang malaman niya. Hindi ko naman sinisisi si mom. Siguradong sobrang sakit para sa kaniya na naloko siya ng taong pinagkakatiwalaan niya."Tumango si Eunice. Naiintindihan niya iyon. Naranasan na rin niya ang ganoon, ang lokohin nang todo ng taong tinawag niyang asawa. Buong-buo ang tiwala niya rito noon, pero sa huli, niloko lang pala siya."Ayoko rin ng relasyon na may kasinungalingan. Kakayanin mo ba?" tanong ni Eunice.Tiningna
"Nagkita na kayo?" tanong ni Eunice.Tumango si Hector. "Oo, pinuntahan ko siya sa bahay. Noong una, hindi man lang niya inaming kilala niya si dad. Sabi niya, maling tao raw ang napuntahan ko."Hinawakan ni Eunice ang kamay ni Hector at mahigpit itong kinapitan. Alam niyang malungkot si Hector ngayon. Normal lang na sabay niyang nararamdaman ang pagkadismaya at galit.Pero alam din ni Eunice na hindi kailangan ni Hector ng maraming payo ngayon. Kailangan lang niya ng taong makikinig."Pero noong paalis na ako, saka lang niya sinabi na alam niyang maayos naman ang buhay ko at hindi na raw ako kailangang pumunta ulit doon dahil baka maging problema lang ako sa kaniya.""At least, nakilala mo siya. Para sa ating mga iniwan, hindi ba sapat nang kahit isang beses lang sa buong buhay natin ay makilala natin sila?" tanong ni Eunice."Oo, pero napapaisip ako, ganoon ba talaga ako kaawa-awa kaya natatakot siyang maging problema ako? Mukha ba akong pumunta roon para humingi ng pera sa kaniya?"
"Fiance?" inis na tanong ni Francis.Tumango si Hector. Agad niyang kinuha si Hestia at kinarga ang magandang bata habang hinalikan sa pisngi."Oo, hindi pa kami kasal. Pero malapit na rin kaming magpakasal. At kahit ano pa ang mangyari sa amin, hindi mo na kailangang kalkalin at alamin pa," kalmadong sagot ni Hector."At ipinagmamalaki ninyong nagkaroon kayo ng anak bago kayo ikasal?"Parang nakakita si Francis ng pagkakataong siraan sina Eunice at Hector.Umiling si Hector. "Hindi. Alam naming mali ang ginawa namin. Pero kahit papaano, inaako ko ang responsibilidad bilang ama ng anak ko. Hindi tulad ng iba na ayaw man lang kilalanin ang sariling anak.""Anong ibig mong sabihin?""Magkaiba ang pag-ako ng responsibilidad at pagtatapon sa sariling anak. Mali ang ginawa namin at hindi iyon dapat tularan. Pero may mga taong hindi pa raw nag-aasawa dahil gusto munang maging successful, pero ang totoo, nakabuntis na ng babae at ayaw namang panagutan."Kalmadong sinabi iyon ni Hector habang
Eunice’s body tingled as she felt Hector’s breath so close to her. Yet she made no attempt to move away.Ngunit bago pa man mangyari ang inaasahan nilang dalawa ay nagulat sila sa malakas na busina ng dalawang motor ng mga security guard na rumuronda nang mga oras na yon.Mabilis na umatras ang dal
“What is it?” tanong ni Hector nang mapansin niyang kanina pa nakatitig si Eunice sa kanyang cell phone.Simpleng umiling lang si Eunice at binalik iyon sa bag niya.“Wala po.”“Pinapauwi ka na ba ng asawa mo?” tanong niyang muli.“Hindi po, Sir.”Dahan-dahang tumango si Hector saka kinuha ang kamay
“Kung ano na lang ang mas appropriate, Mr. Elizalde,” aniya.Hector chuckled and returned to his seat. Maya maya pa ay may kausap na ito sa telepono, apparently confirming Eunice’s appointment letter as his secretary to HR.“You start tomorrow,” sambit ni Hector matapos nitong makipag usap.Sinabih
“How about that?” nanunuyang tanong ni Hector, tila siguradong sigurado na hindi iyon tatanggihan ni Vincent.How could he?For years, Vincent had worked as hard as possible, trying to get close to him and get his attention. Ginagawa nito ang lahat para lang matuwa ito sa kanya, ngunit hanggang nga







