MasukShare
6 | จุดช่วยเหลือ
Tanggal publikasi:
2026-09-04 11:50:586
จุดช่วยเหลือ “พี่หล่อมากเลย” “เกรซเชียร์เพื่อนสุดฤทธิ์” นั่นเสียงเกรซ “ไม่สิยายเกรซ” “เพื่อนเราต่างหากเลือกพี่อาโลเอง” นี่เสียงยายมีอา “หนูช่วยเพื่อนเชียร์อัพพี่อาโล” “ภูมิใจสุด ๆ เลยค่ะ” เเละนี่ก็เสียงจิน “อ่าวนั่นไง เจ้าของผู้ชายพี่อาโลมาเเล้ว” สายตาสามสาวชายหนึ่งมองไปตามเสียงปิดประตู ก่อนเขาจะยิ้มออกเล็กน้อยเมื่อหญิงสาวตัวเล็กอยู่ในชุดนักเรียนเดินมองค้อนออกมา “เเซวเก่งจังเลยนะพวกเธอ” “พี่อาโลเล่าให้ฟังเเล้วนะ” “เรื่องโดนปล้นอ่ะ” เกรซปรับเปลี่ยนจากสีหน้าร่าเริงมาเป็นเศร้าลงเล็กน้อย อันที่จริงเพื่อนสาวสามคนเป็นคนเเรง ๆ กล้า ๆ เเต่เรื่องช่วยเหลือเห็นใจนี่ไม่เเพ้คนไทยเลย “เเล้วเรื่องเมื่อคืน” “ได้กันยะ..อ๊ะ!” เพี๊ยะ! “โอ๊ยยายเเพรว” “มือหนักชะมัด” มือเล็กฟาดลงต้นเเขนเพื่อนสาวอย่างไม่เเรงนัก เเต่อีกคนแกล้งทำเสียงเเกล้งเจ็บ “นั่นสิ พวกเราอยากรู้ว่าเพื่อนเราเสียสาวไปเเล้วหรือยัง” มีอาถามคำถามนั่นตรง ๆ ส่วนจินนั่งเขินรอฟังคำตอบ “พวกเธอมาถามเเบบนี้ต่อหน้าพี่อาโลได้ไง” “ป่ะพี่อาโลไปกันเถอะ” ชายหนุ่มก้มหน้าหงุดเขาก็ใช้ชีวิตในต่างประเทศมานาน เเต่ยังห่างไกลเรื่องผู้หญิง ไม่คิดว่าผู้หญิงจะพูดจา ตรง ๆ ไปได้เหมือนกัน “เอ้าไหงงั้น พอได้ผู้ก็ลืมเพื่อนเลย” มือบางเลื่อนเข้าจับมือสากอย่างถือวิสาสะเดินออกมาตัวบ้านพักไปยังรถประจำทาง ฉันไม่สนใจเสียงเพื่อนตามหลัง เพราะเขินเกินกว่าจะรับไหว ไว้ทำใจได้ก่อนเเล้วค่อยเล่า...ว่าเรายังไม่ได้อึ๊บกัน! “ขอโทษค่ะ” เมื่อเดินมาถึงป้ายเเล้ว ก็เริ่มรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือหนานั้น จึงผละออกมามองใบหน้าหล่อ ๆ วันนี้เราทั้งสองตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะจะเอากุญเเจห้องพี่อาโลไปปั๊มเเละกลับหอพักของพี่เขาก่อน จนฉันลืมคิดไปเลยว่าการช่วยเหลือของตัวเองเพราะเห็นใจหรือมีอะไรที่มากกว่านั้น “ครับ” “ใครตื่นก่อนคะเมื่อเช้า?” เเพรวรีบเปลี่ยนคำถาม “พี่ครับ” “กำลังพับผ้าห่มเเล้วเพื่อนหนูก็เข้ามาทัก” “จากตอนเเรกคนเดียวไปมาเป็นสามคนเลย” ชายหนุ่มตอบคำถามไปติดตลกเเละในแววตาของเขายังไม่คลายความเศร้าออกไปได้ เราสองคนต้องหยุดสนทนากันไว้เพียงเท่านั้นเมื่อรถประจำทางมาเเล้ว ผ่านไปไม่เกินสิบนาทีก็ลงป้ายที่เราต้องการ ก่อนชายหนุ่มจะเดินนำไปร้านกุญเเจเล็ก ๆ ที่มีกุญเเจหลากหลายชนิดเป็นร้านเล็ก ๆ หนึ่งร้านซึ่งฉันไม่คิดเลยว่าต่างประเทศจะมีร้านเหมือนเมืองไทยอยู่ “ว่าไงอาโล?” คุณลุงพูดภาษาไทยถามพี่เขา ส่วนฉันได้เเต่ยกมือไหว้เเละยิ้มบาง ๆ ให้เมื่อคุณลุงส่งยิ้มมา “ช่วยปั๊มกุญเเจให้ผมทีครับ” “ผมขอติดไว้ก่อนนะลุงเมื่อวานผมโดนปล้นหมดตัวเลยครับลุง” ชายหนุ่มบอกเหตุผลอย่างไม่อายพร้อมกับยกมือไหว้เชิงอ้อนวอน “ได้สิ เอาไปเลย” “ลุงทำให้ฟรีไม่คิดเงิน” คุณลุงทำกุญเเจด้วยความว่องไวไม่ถึงห้านาทีกุญแจก็มาอยู่ในมือร่างสูงเเล้ว “ทำไมคุณลุงได้มาอยู่ที่นี่คะ” “เเล้วพูดไทยได้อีก” เมื่อเราสองคนเดินออกมาเข้าในซอยฉันก็เปิดปากถามความสงสัยนั้นทันที เเถวนี้เหมือนเป็นย่านชานเมืองคนไม่ค่อยพลุกพล่านเท่าไหร่ เป็นซอยเล็ก ๆ แต่ไม่มีรถจอดข้างทางเหมือนเมืองไทยเลย ทำให้รถสามารถสวนกันได้แม้จะเป็นเลนเดียว “คุณลุงเเต่งงานกับภรรยาชาวออสเตรียครับ” “อ๋อ” “ถึงเเล้วครับ” ผ่านอาคารสองหลังก็ถึงหอพักค่อนไปทางเก่าเเต่ทว่ายังคงความสะอาดเอาไว้ สายตาของฉันมองอย่างพิจารณา จนคนพักอยู่ที่นี่ถึงกลับต้องรีบเอ่ย “หนูรอพี่ตรงนี้ก็ได้ครับ” “พี่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อแปบเดียว” หอพักสร้างมาหลายปีราคาถูกสุดย่านมหาลัยเเละสะดวกใกล้ป้ายรถในการเดินทางไปทำงาน “ไม่ค่ะ เเพรวจะเข้าไปด้วย” “เเพรวไม่ได้รังเกียจเลยอย่าคิดมากสิคะ” เเพรวตอบกลับด้วยสายตาเปล่งประกาย เพราะเธอรู้สึกแบบนั้น จริง ๆ เหมือนตอนนี้เธอได้ลองเปิดใจกับอะไรใหม่ ๆ ชีวิตเธอถูกปูทางมาในความเพรียบพร้อม ความลำบากไม่เคยได้สัมผัส เมื่อเธอมาในห้องคับเเคบมันเเทบจะไม่มีทางเดินเลย เฟอร์นิเจอร์มีเพียงเตียงนอนขนาดสามฟุต เเละทว่าคนหล่อเจ้าของห้องรักษาความสะอาดดีมาก ไม่มีฝุ่นหยากไย่สักไรเดียว “ห้องเล็กหน่อยนะครับ” อาโลเอ่ยขณะรีบหยิบเสื้อนักศึกษา เเขวนไว้บนราวราคาถูกที่เขาซื้อมาจากตลาดนัด ก่อนจะรีบเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ สายตาของเธอเริ่มสำรวจไปเรื่อย พบว่าเขาเป็นง่าย ๆ เจ้าระเบียบ ตัดเรื่องฐานะเงินทองพี่เขาเป็นคนเพรียบพร้อมทุกอย่างจริง ๆ “ป่ะ ไปเรียนกัน” “เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง” “หนูยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย” เขาดูเวลาในมือถือก่อนจะเดินนำออกจากห้องไป “ไปกินด้วยกันไงคะ” หญิงสาวเดินเคียงข้างหันไปตอบ “พี่ยังไม่หิวครับ” “หนูชอบกินอะไรพี่จะพาไปกินถูก” ใครว่าเขาไม่หิวกันข้าวเช้าใครก็บอกว่าสำคัญเเต่ตอนนี้ไม่มีเงินติดตัวเลยสักดอลเดียว สภาพบัดซบคนเราสามารถทนมันได้อยู่เเล้ว มันไม่มีก็คือไม่มี “มีร้านอะไรเเถวนี้เเนะนำบ้างคะ?” “เป็นร้านเบอร์เกอร์พี่ชอบทานประจำ เดินออกไปอยู่ขวามือ” การได้ทานประจำของเขาคือต้นวันเงินเดือนออกเเม้ราคาจะไม่ได้เเพงมาก เเต่การจะมีเงินพอไปทั้งเดือนต้องคิดในการใช้อย่างเข้มงวด “ว้าวหอมมากเลยค่ะ” “เเล้วทำไมตอนเราเดินผ่านไม่เห็นนะ” “ร้านเขาเปิดเจ็ดโมง” เเพรวพยักหน้าหงึกอย่างเข้าใจเมื่อครู่ที่เราเดินผ่านเป็นเวลาหกโมงทำให้ไม่เห็น “เบอร์เกอร์หมูที่นี่เด็ดมาก” ชายหนุ่มบอกสายตามองในเตามีเนื้อหมูอยู่ในริงวงกลมย่างอยู่บนกระทะ เขาพยายามสูดดมกลิ่นหอมนั้นเข้าปอด เเค่กลิ่นลอยเข้าไปในร่างกายก็พอจะคลายความหิวลงมาได้ “เอาเบอร์เกอร์หมูสองค่ะ” เเพรวทำการจ่ายเงินเเละถือเบอร์เกอร์มาสองมือเดินเข้ามาหาคนตัวโตนั่งเก้าอี้พลาสติกสีน้ำตาลรออยู่ “กินค่ะ” “สั่งลืมตัว” เธอยื่นเข้าไปให้รุ่นพี่หนุ่ม จริง ๆ เเล้วตั้งใจสั่งมาเผื่อเขานั่นเเหละ รู้ว่าเขาก็หิวเหมือนกัน “ขอบคุณครับ” “พี่จะจดไว้ว่าเเพรวจ่ายอะไรไปให้พี่ก่อนบ้าง” “เอางี้ดีกว่าค่ะ” “อะไรครับ?” “เเพรวเช่าพี่อาโลต่อ” “ให้พี่มาทำแบบนั้น...กับเเพรว” “ที่จ่ายไปสามพันดอลยังไม่คุ้มเลยนะคะ” เธอตัดสินใจยื่นข้อเสนอที่เเสนจะยั่วออกไป บอกด้วยน้ำเสียงไม่มั่นคงมันสั่นระริก ปากกัดเบอร์เกอร์เร็วขึ้น รอคำตอบจากรุ่นพี่สุดหล่อด้านข้าง “ได้สิครับ” เขาตอบกลับพร้อมกับเผยยิ้มออกมา เขาเป็นผู้ชายไม่ได้เสียหายอะไรอยู่เเล้ว มีเเต่เธอนั่นเเหละสาวน้อย “หนูไม่กลัวเสียหายไปมากกว่านี้เหรอ” “ไม่ค่ะ” “การมีเซ็กส์มันก็เรื่องปกติ” “เเค่เราป้องกันตัวเองให้ดีก็พอ” เธอตอบอย่างไม่ได้ซีเรียสว่าตอนเเรกที่ตัวเองยังไม่ได้ลองทำเรื่องอย่างว่า แต่พอได้ลองเเล้วกลับรู้สึกติดใจ เซ็กส์สามารถใช้ระบายความเครียดได้ นึกถึงตอนได้ปลดปล่อยเธอรู้สึกดี
Bab terbaru
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 53 l ตอนพิเศษ ลูกสาวมาเฟีย ลูกชายยากูซ่า
53ตอนพิเศษ ลูกสาวมาเฟีย ลูกชายยากูซ่า บ้านโมเซอร์ถูกปรับเปลี่ยนเป็นพื้นที่ซ้อมยิงปืน บนชั้นอะลูมิเนียมถูกเปิดออกในนั้นมีลำปืนหลายกระบอกตั้งแต่ปืนพก ปืนยาว รวมไปถึงวัตถุทำลายล้างสูง ระเบิดแรงต่ำ ระเบิดแรงสูงและนิวเคลียร์ ลูกสาววัยยี่สิบสามอยู่ในชุดออกกำลังกายสีดำขลับชุดมันรัดสัดส่วนทำให้ดูออกเลยว่าหญิงสาวรักษารูปร่างตัวเองมากเป็นอย่างดี ตอนนี้โจรินโตเป็นสาวสวยสะพรั่ง เธอชอบการเล่นกีฬาโลดโผนหนึ่งในนั้นคือยิงปืนปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนยังคงดังต่อเนื่อง ถึงคุณพ่อห้ามเธอแต่ก็ไม่มีผลลูกสาวมาเฟียเสียอย่างทำไมต้องกลัว สิ่งตรงหน้าก็เปรียบเสมือนปลาย่างมีเธอเป็นแมวค่อยย่องเข้ามากินเล่น หมายถึงลูกปืน! “เติมมาอีก” เสียงแหลมเอ่ยสั่งขณะสายตาจับจ้องศัตรูตรงหน้าซึ่งก็เป็นการ์ดคอยคุ้มกันเธอ “ครับคุณหนู” ฮันเตอร์รีบเติมกระสุนให้เจ้านายของตัวเองด้วยความคล่องแคล่ว แม้เจ้านายเบื้องบนจะสั่งเขาว่าให้ขัดใจห้ามตามใจ แต่เขาก็ทำให้ไม่ได้เพราะหากไม่ทำเขาก็จะโดนเจ้านายน้อยสั่งสอน ‘ฮันเตอร์เครียด’ ส่วนคู่ต่อสู้อีกฝ่ายถือปืนสั่นพร่า จะไม่ให้เขา
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 52 l ตอนพิเศษ จุดภาพฝัน
52ตอนพิเศษ จุดภาพฝัน เช้าวันที่สองสามครอบครัวมีกิจกรรมทำร่วมกันคนเป็นพ่อเป็นแม่ให้ความสำคัญกับลูก ๆ จึงลงความเห็นกันว่าเราจะไปแหลมพันวา สถานแสดงสัตว์น้ำจังหวัดภูเก็ต ภูผา พายุ ตั้งแต่เล็กจนอายุสี่ขวบก็ยังไม่เคยมาเที่ยว มีเพียงมาพักผ่อนบ้านพักตากอากาศระหว่างรออาโลทำงาน “แอ๊ะ” เสียงเด็กเล็กโจรินลูกสาวของฮามิชส่งเสียงดีใจเมื่อเห็นหน้าพี่ ๆ “โจรินน้ำลายไหล” ภูผาชี้และน้ำหน้างงเล็กน้อยเมื่อน้องเล็กตรงหน้าขณะที่เขากำลังเดินขึ้นรถน้ำลายไหลออกมาลงพื้นรถ “เดี๋ยวน้าจูนรีบเช็ดจ๊ะ” “ขอบใจนะ” หญิงสาวยิ้มให้กับความไร้เดียงสานั้นแต่ไม่ทันที่เธอได้เอื้อมมือหยิบผ้าไปเช็ค ฮามิชเห็นเพราะเขายืนอยู่ข้างหลังทำแทนเธอแล้ว รถตู้คันใหญ่ดีไซส์พิเศษสำหรับครอบครัวมีหน้าจอทีวีสำหรับดูฆ่าเวลา ตอนนี้ถูกฉายเป็นสารคดีสัตว์เด็กหญิงเด็กชายบนรถจ้องมองด้วยความสนใจ เหล่าพ่อแม่ก็มองดูตามลูก ๆ จนกระทั่งมือของพวกรีบปิดหน้าเด็ก ๆ กันเป็นพัลวัน “พ่อปิดตาพายุทำไมครับ” พายุไม่ได้เอามือพ่อของเขาออกจากตาตัวเองแต่เพียงไม่เข้ามาว่าพ่อเขาปิดตาตนเองทำไม “เมื่อกี้ม้าสี
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 51 l ตอนพิเศษ จุดลงเอย
51ตอนพิเศษ จุดลงเอย บ้านหลังใหญ่เมื่อก่อนมีแต่ความตึงเครียดการ์ดมาเฟียยืนสุขุมนิ่งเงียบไม่ต่างจากหุ่นยนต์ ตอนนี้เปลี่ยนความใหญ่โตนี้มีแต่เสียงหัวเราะ เสียงเด็กเล็ก เสียงเท้าวิ่งเตาะแตะ กลุ่มมาเฟียโมเซอร์กลับมาเงียบสงบไร้ศัตรูแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ต้องระวังอะไรอีก ทุกอย่างยังคงดำเนินการไปตามระบบของมัน ทีมไอทียังคงพัฒนาระบบหลังบ้านอยู่ตลอดเวลาเพราะใคร ๆ ก็อยากขึ้นมาเป็นผู้มีอำนาจเหมือนกันทั้งนั้น “หอมจังเลยครับ” อาโลเดินเข้ามาสวมกอดเมียที่ตอนนี้ขึ้นแท่นเมียมาเฟียอย่างสมบรูณ์ สายตาของทั้งสองมองไปยังลูก ๆ ที่จะต้องสืบทอดกลุ่มต่อไป “หอมทุกวันอยู่แล้วนี่คะ” เธอตอบวันนี้สามีปากหวานจนต้องหันไปมอง “มีอะไรคะ” “แพรวไม่ลืมที่สัญญากับพี่” “วันนี้มีสอบ” สอบในที่นี้หมายถึงกลุ่มมาเฟียทุกคนที่เข้ารับสายต้องผ่านแบบทดสอบร่างกาย ทักษะต่อสู้ รวมถึงการใช้อาวุธแต่ละประเภท “พร้อมสอบค่ะ” หญิงสาวนึกเสียว่าเรื่องอะไรทำให้เจ้าพ่ออาโลมาออเซอะเธอถึงเพียงนี้ เพราะเมื่อคืนวานบนเตียงเขาพร่ำบอกเธอทุกเวลาว่าหากไม่ผ่านการทดสอบต้องยอมสยบเขาบนเต
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 50 l Hamit & June จุดครอบครัวที่ตามหา
50Hamit & June จุดครอบครัวที่ตามหา วันนี้มีกินเลี้ยงสังสรรค์เราทั้งสองจะเตรียมซื้อวัตถุดิบไปเพิ่ม ฉันรู้สึกประหม่าเมื่อต้องพบปะผู้คนเยอะ ๆ แถมเธอยังไม่เคยได้พูดคุยด้วยจะมีแต่ชายหนุ่มตรงหน้าเขาบอกเธอทุกครั้งที่มีโอกาสว่าครอบครัวของเขาใจดีและอยากเจอเธอมาก ตอนนี้เราแวะตลาดสดตอนเย็นคราแรกฮามิชอยากพาเธอแวะห้างจะได้ไม่ร้อน แต่ฉันบอกเขาว่านี่คือทางผ่านและอยากลองพาเขาเดินตลาดด้วย “แตงโมไหมจ๊ะสิบบาท สิบบาทเลยจ๊ะ” เสียงแม่ค้าเรียกลูกค้าแหบแห้งเรียกฉันให้หันไปตามเสียง มือบางเอื้อมกระตุกเสื้อผ้าเนื้อดีอย่างแรง “ซื้อแตงโมค่ะ” เขาพยักหน้ายืนซ้อนด้านหลังก่อนจะเปลี่ยนเป็นมายืนข้าง ๆ เมื่อเขาเห็นเธอลูบสัมผัสผิวแตงโมคนเกิดมาจวบจนอายุสี่สิบสามยังไม่เคยมาเลือกแตงโมด้วยตัวเอง “อันนั้นยังไม่ค่อยสุกจ๊ะพ่อหนุ่ม” “ครับ” เขารีบละมือออกเมื่อแม้ค้าแตงโมว่าอย่างงั้น “นี่ค่ะ แบบนี้นะคะสุกหวานฉ่ำแน่นอน” แตงโมที่สุกท้องแตงโมจะมีสีเหลืองเข้ม ขั้วของมันจะม้วนงอและผิวจะด้านไม่วาว เธอเลือกอีกหนึ่งลูกเพราะเห็นฮามิชบอกว่ามีคนร่วมโต๊ะประมาณห้าคน
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 49 l Hamit & June จุดละเมอฝัน NC
49Hamit & June จุดละเมอฝัน NC ท้องฟ้ามืดมิดก็เปลี่ยนเป็นแดดจ้าแต่ทว่าคนโดนเล่นร่างกายยังคงหลับตาพริ้มไม่มีท่าทีว่าจะตื่น มีเพียงร่างหนาปลดปล่อยพลังกายใส่คนตัวเล็กจนเขาเองก็เพลียเช่นกัน แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่ได้ทำให้เขากังวลอะไรนอกจากรู้สึกมีความสุขที่ได้ครอบครองร่างนี้ เขาพลิกตัวตะแครงหน้าเข้าหาเธอใช้มือปัดปอยผมที่มาปรกหน้าเธอออก “เด็กขี้เซา” ยอมรับเลยว่าเมื่อคืนเขาแอบลงโทษคนไม่ได้สติไปพร้อมด้วย พอมีสติก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้แต่ยังไงเขาก็ไม่ผิด เขาเลื่อนมือไปแตะอังตามหน้าผากมน ซอกคอและข้างแก้มสำรวจว่าคนนอนนานมีไข้หรือเปล่า “ปกติ” “อื้อ” มือบางเอื้อมมาปัดมือหนาเขาออกคล้ายรำคาญเมื่อโดนกวนในการนอนหลับ การขยับตัวของเธอทำให้ผ้าห่มที่กำลังปกปิดเต้าอวบรนร่วงลงมาเผื่อให้เห็นยอดดอกที่ชูชันเบ่งบาน ใครจะทนไหว “จ๊วบ” เขาโน้มตัวถดลงมาใช้ปากครอบครองเม็ดบัวสีชมพูกลิ่นสาบสาวปลุกอารมณ์ชายขึ้นมาอย่างง่ายดาย ลิ้นสากปัดป่ายเล่นจนเธอแอ่นอกรับสัมผัสนั้น “อื้ม” จูนเม้มปากเข้าหากันแต่ตาของเธอยังคงปิดสนิท ในห้วงของความฝันเธอได้รับสัมผัสนี้อีกแล้ว
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 48 l Hamit & June จุดใครก็ทำแทนไม่ได้ NC
48Hamit & June จุดใครก็ทำแทนไม่ได้ NC ชายหนุ่มร่างหนาค่อย ๆ ประคองร่างเล็กหลานรหัสที่ตนเฝ้ามองมานานหลายปี แต่กฎของคณะคือห้ามชอบสายรหัสตัวเอง คนลองดีอย่างเขามีหรือจะกลัวพี่รหัสหรือหลานรหัสของสายดอกมะลิ ฐิตาก็โดนเขากินมาแล้ว “ซื้ด จูนปวด ปวดตรงนั้น” มือบางพยายามกำสาบเสื้อเชิ้ตแน่นจนมันกลายเป็นผ้าซับเหงื่อจากมือเธอได้ หญิงสาวบิดเร้าตัวความรู้สึกแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง “มากไหมครับ” ดินถามร่างบางเสียงแหบพร่าเขาปวดตรงกลางกายตัวเอง กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากแชมพูกลิ่นนี้มันคือของแพงเขาเคยได้สูดดมจากฐิตาบ่อย ๆ เขาชอบมากไม่คิดว่าหลานรหัสของตนจะใช้เหมือนกัน “มากเลยค่ะ” “จูนอายไม่คิดว่าเป็นอื้อ แบบนี้ได้” หญิงสาวหลับตาข่มความรู้สึกเนียมอายนี้ คนไม่มีประสีประสาได้แต่ตามน้ำ “พี่ช่วยจูนเอาไหม” เขากระซิบถามข้างแก้มไล้ปากหยักไม่คิดว่าคนธรรมดาอย่างเธอคนนี้จะกระชากใจเขาได้ เขาอยากฟันเธอตั้งแต่เธอเรียนปีหนึ่งแต่ติดความเป็นเด็กดีของเธอมันช่วยฉุดรั้งกายหยาบของเขา “ชะช่วยแบบไหนคะ” “ถ้าอ๊ะมันหายจูนโอเค” เสียงเล็กบอกด้วยน้ำเสียงกระเซ้า เธอทรมานอ
Anda juga akan menyukai
รอยร้าวรัก
Sitha76.3K Dibacaเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.8K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.5K Dibacaพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง146.1K Dibacaวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่29 Dibacaสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn36 Dibacaร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง2.5K Dibacaตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ226 Dibaca
