LOGIN-NADA TALK...
@KUNGWON RESTAURANT "แก ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยซิ ทำหน้าอย่างงั้น เดี๋ยวเจ้าของร้านเขาก็คิดว่าอาหารร้านเขาไม่อร่อยหรอก" "แต่นี่ก็ดีแล้วนะ" ฉันตอบไอซ์กลับไป ก็ฉันคิดแบบนั้น เอ่อ จริงๆนะ คิดว่าดีสุดแล้วล่ะ สำหรับสภาวะแบบนี้ "ยังจะเถียงอีก งั้นดูนี่" แชะ! ไอซ์หยิบโทรศัพท์ยี่ห้อผลไม้เมืองหนาวเครื่องเบ้อเร่อมาถ่ายรูปฉันแล้วส่งให้ฉันดู -PHOTO- "เป็นงะ ทีนี้เถียงมะ" คราวนี้ฉันเถียงไม่ออกจริงๆนั่นแหละ เลยยอมรับไปเลยแล้วกัน "อืม ไม่เถียงแล้วก็ได้ แต่จะให้ทำไงอ่ะไอซ์ ก็คนมันเครียดนี่นา" "เครียดแล้วทำหน้าเป็นตูดลิงงี้เนี่ยนะ ไม่เอาน่าณดา เชื่อสิ พรุ่งนี้แกต้องได้งาน สู้ๆ" ไอซ์ชูสองนิ้วแล้วยิ้มให้ฉัน ยิ้ม...จนเห็นฟันแทบจะครบสามสิบสองซี่เลยอ่ะ-- ...เห้อ! ไอ้ฉันก็อยากจะยิ้มตามอยู่หรอกนะ แต่ติดตรงที่ว่าตอนนี้มันยิ้มไม่ออกน่ะสิ ในเมื่อเรื่องมันน่าเศร้า เล่าให้ฟังเลยแล้วกัน ฉันชื่อณดานะ เรียนจบวิทยาศาตร์การกีฬา เป็นมหาลัยของรัฐน่ะ จบมาได้หลายเดือนแล้วล่ะ แต่ตอนนี้ฉันยังหางานทำไม่ได้เลย เงินก็ต้องใช้ น้องก็ต้องส่ง ไหนจะกยศ.ที่กู้มาใช้ตอนเรียนอีก ทีนี้เลยเครียดหนักเลยไง "ก็อยากสู้นะ แต่ทุนสำรองมันจะหมดแล้วอ่ะไอซ์ ถ้าพรุ่งนี้ไม่ได้งานที่ฟิตเนสนะ คราวนี้มีอดตายแน่ๆเลย" ฉันบอกไอซ์ไปแบบนั้น ความจริงไอ้ฉันอดน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่เป็นห่วงคนที่บ้านต่างจังหวัดกับน้องที่ตอนนี้เรียนมหาลัยแล้วก็หนี้กยศ.มากกว่า - - "แหม ไม่อดตายหรอกน่า มีฉันอยู่ทั้งคน เดี๋ยวฉันเลี้ยงแกเอง ส่วนพ่อแม่กับไอ้เดียร์น้องแกอ่ะนะ เดี๋ยวรอฉันหาผัวรวยแป๊บ รับรองจะถลุงเงินมาเลี้ยงให้อ้วนท้วนสมบูรณ์กันถ้วนหน้าเลยค่ะ เคป่ะ" (👌🏻...) ไอซ์ยิ้มแบบเดิมอีกแล้ว แต่มันก็ทำให้ฉันยิ้มออกนะ ฉันคิดว่าฉันโชคดีมากเลยที่มีไอซ์เป็นเพื่อน ไอซ์คอยช่วยเหลือฉันมาตลอด ขนาดที่ซุกหัวนอนตอนนี้นะ ฉันยังอาศัยไอซ์อยู่เลย ...(😓)!!! "ขอบใจนะไอซ์ แต่แบบนั้นมันเอาเปรียบแกเกินไป ยังไงฉันก็ต้องรีบหางานทำอยู่ดี" "ถ้าอย่างงั้นก็กินค่ะ กินๆๆ กินเข้าไป พรุ่งนี้จะได้มีแรงลุยต่อ" ไอซ์พูดแล้วคีบไอ้ลูกกลมๆในจานขึ้นมากินให้ฉันดู กินเองอย่างเดียวไม่พอ ยังอุตส่าห์คีบในจานตัวเองมาแบ่งให้ฉันด้วย ไอซ์ก็เป็นคนแบบนี้แหละ อารมณ์ดีได้ตลอดเวลา แต่ปัญหาสำหรับฉันตอนนี้คือ ...แล้วฉันจะกินหมดมั้ยล่ะเนี่ย??? "ไอซ์ เยอะไปแล้ว" "ไม่เยอะหรอกน่า มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง ไม่อั้นค่ะ" "ปัญหาคือกลัวกินไม่หมดไง" "ไม่หมดก็ห่อกลับไปกินที่คอนโดไง คิๆ ไม่เห็นจะยาก" ยัยคนอารมณ์ดีพูดหน้าตาเฉย ไม่ได้ดูสภาพจานตรงหน้าฉันเลย ว่ามันเยอะจัดขนาดไหน "แบบนี้ตลอด" "แล้วจะเครียดเพื่อ?" ไอซ์เงยหน้าบอกฉันเหมือนไม่ทุกข์ไม่ร้อน ก่อนก้มหน้าก้มตากิน(อย่างมีความสุข)เหมือนเดิม ส่วนฉัน ...ทางเลือกมีซะที่ไหนกัน!!! "เคๆ ไม่เครียดก็ไม่เครียด จะเหมากินให้หมดร้านเลย" "ให้มันได้อย่างนี้สิคะคุณเพื่อน ถูกใจหญิงไอซ์ค่ะ" ตอนนี้เสียงไอซ์ไม่ค่อยชัดหรอก เพราะไอ้ลูกกลมๆเต็มปากไง งั้นฉันเอาบ้างดีกว่า กินๆๆเข้าไป พรุ่งนี้จะได้ลุยต่อ ท่องไว้ พรุ่งนี้ฉันต้องได้งาน เธอต้องได้งานยัยณดา! -NADA END -JWIS TALK... ~8:00 AM @JS FITNESS "เห้ยน็อต มึงแบกไรเยอะแยะวะ" ผมเปิดประตูเข้ามาในฟิตเนสก็เห็นไอ้ลูกน้องผมมันหอบแฟ้มเหี้ยอะไรก็ไม่รู้พะรุงพะรังเต็มไปหมด "แฟ้มข้อมูลเด็กที่จะมาสัมภาษณ์งานไงพี่เจ" "อ่อ เออๆ" ผมพยักหน้าไปงั้นแหละ เรื่องรับเด็กมาทำงานผมเองไม่ค่อยรู้หรอก ยกหน้าที่ให้ไอ้น็อตมันจัดการ "แล้วนั่นมึงถือไหวป่ะ ถือซะเยอะจัด เดี๋ยวก็แม่งร่วง มา กูช่วยมะ" เห็นอย่างงี้ผมก็เป็นเจ้านายที่มีน้ำใจ(มั้ง)นะ(..."...) "ไม่เป็นไรพี่ ผมถือเองไม่เป็นไร" ปึก!!! นั่นไง ผมพูดไม่ทันขาดคำ ร่วงแม่ง "ไหนบอกถือไหวไงสัส" "เอ่อ โทษทีพี่ มันหลุดมืออ่ะ" "เออๆ ช่างแม่งเหอะ" ผมตอบมันไปห้วนๆก่อนช่วยมันเก็บ ไม่ได้ถือสาอะไรมากหรอก ก็เรื่องเท่าขี้เล็บ "เห้ย" "มีไรพี่" "นี่เด็กที่จะมาสัมภาษณ์วันนี้ด้วยเหรอวะ" เพราะแฟ้มมันเปิดพอดีอ่ะ ผมเลยเผลอเห็นรูปถ่ายในใบสมัครเข้า แล้วบังเอิญยัยนี่แม่ง หน้าคุ้นไง "ครับพี่" "จริงป่ะ" "โห่พี่เจ อย่างกะผมโกหกแล้วได้ขึ้นเงินเดือนงั้นแหละ" "ไอ้สัส! กวนตีน เอาตรงๆ ไม่งั้นมึง เตรียมหางานใหม่" ผมแกล้งทำหน้าจริงจังใส่มันซะเลย ทีนี้ไอ้เหี้ยน็อตมันเลยหุบยิ้มแทบไม่ทันเลยไง ดี แม่งสมน้ำหน้า ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร "อุ้ย เล่นมาไม้นี้ ผมยอมก็ได้ครับ" "ดี! แล้วตกลงยังไง สรุปว่า?" "ครับ ก็เด็กที่จะมาสัมภาษณ์งานวันนี้แหละ" "ดี งั้นคนนี้กูสัมภาษณ์เอง" "สัมภาษณ์เอง!?" "ไอ้เหี้ย! กูแค่จะสัมภาษณ์เอง ไม่ได้จะเอาไปกดน้ำ ไม่ต้องตกใจซะใหญ่เว่อร์ขนาดนั้นก็ได้ป่ะ" "ก็แหม พี่เจ ก็ปกติพี่เคยสัมภาษณ์เด็กใหม่เองซะที่ไหนอ่ะ" ตอนนี้ไอ้น็อตมองผมอย่างกับเป็นตัวประหลาดงั้นแหละ "ก็แล้วทำไมวะ คนนี้กูจะสัมภาษณ์เอง มึงมีไรก็ไปทำไป" ผมสั่งมันเสร็จก็เดินเข้าห้องทำงาน แน่นอนว่าผมไม่ลืมหยิบแฟ้มนั่นติดมือมาด้วย -JWIS END -NADA TALK... ~11 AM @ICE's CONDO "จะไปแล้วเหรอณดา" "อืม ที่ฟิตเนสเขานัดสัมภาษณ์บ่ายโมงอ่ะ อยากรีบไปก่อน เผื่อรถติดด้วย" "อ๋อๆ เคๆ โชคดีนะ สู้ๆ" ไอซ์บอกแล้วยิ้มให้ฉัน ชูสองนิ้วให้ด้วย>•"ขอบใจนะไอซ์ ฉันไปละ" "อย่าลืมเอาข่าวดีมาฝากนะ" "จ้า" ฉันยิ้มตอบไอซ์แล้วรีบออกมาจากคอนโด วันนี้ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไปแท็กซี่ เพราะขืนยืนรอรถเมล์ก็ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ แล้วถ้าเกิดต้องคอยนานขึ้นมา มีหวัง ฉันซวยแน่ๆ เคยโดนกันใช่มั้ย การรอรถเมล์อันแสนยาวนาน--!!! ... ... ...;... ผ่านไปประมาณชั่วโมงนึง ตอนนี้ฉันมาอยู่ตรงหน้าที่ที่ฉันต้องมาสัมภาษณ์งานแล้วล่ะ ...JS FITNESS !!! "อย่าสั่นสิณดา สู้ๆ ทำใจดีๆ" ฉันพยายามท่องแบบนี้มาตลอดทางตั้งแต่ขึ้นแท็กซี่มาแล้วล่ะ ก็ช่วยไม่ได้นี่นา มันตื่นเต้นไง กลัวด้วยอ่ะ ไม่รู้ว่าคนที่มาสัมภาษณ์จะเป็นคนยังไง เพราะที่ฉันเคยได้ยินมา ส่วนมากก็โหดๆกันทั้งนั้น"ไม่รู้ดิ"ผมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ และณดาก็คงหมั่นไส้ผมแหละ เธอถึงมองหน้าผมแล้วรีบเปิดดูโทรศัพท์"เจ นี่มัน..."เธอพูดแค่นั้นครับ เสร็จแล้วก็หันหน้าจอให้ผมดู ซึ่งผมไม่ตื่นเต้นไม่ตกใจอะไรทั้งนั้นแหละ ก็ผมเป็นคนทำเอง..#Jjjj jwis with N'DA Nada3 minsนี่ก็รักแม่ของลูกจะตายอยู่แล้ว ให้งอนนานๆได้ไง #แม่ลูกหน้าเหมือนกันเด๊ะ-PHOTO-Sunny’ Zy and 1K others likeView previous comments...Gip Igipอ๊ายยยย น่ารักKingkaew kaewขอพรีออเดอร์แบบพี่เจสักคนได้ม้ายยยยยBee Noobeeงื้อออ ฟินค่ะ เขินแทนพี่ณดาChain CNเอิ่ม เพื่อนเจครับ เพลาๆมือหน่อยครับ คือกูอิจฉา jaoying ICE'zกรี๊ดดดด อิจฉาอีกแล้วววววHyou gnyzน่ารักกันทั้งครอบครัวเลยน้า^^R rayออกตัวแรงกันทั้งคู่R rayรีบง้อเมียสัส Chain CNChain CNเพื่อนเรย์ครับ มันง่ายซะที่ไหนครับ R rayIra pitsineeหายงอนได้โคตรฟินเลยอ่ะเจจจจ...ตอนนี้ณดายังมองผมอยู่ครับ ส่วนผมก็ค่อยๆลุกขึ้นเดินไปจับไหล่แล้วมองหน้าเธอ"ขืนงอนนานๆ เดี๋ยวคืนนี้ก็ไม่มีใครให้กอดอ่ะดิ""เจ"ณดายิ้มให้ผมเหมือนกำลังปลื้มปริ่มดีใจที่ผมหายงอน ก็บอกแล้วไง ไม่ได้จะงอนจริงจังซะหน่อย
"ก็อยู่นี่ไง"เดี๋ยวนะ นี่ผมคิดมากจนประสาทหลอนไปแล้วเหรอวะ ที่อยู่ๆก็ได้ยินเสียงณดาดังอยู่ด้านหลัง ก็เมื่อกี้ผมหาจนทั่วแต่ก็ไม่เจอนี่หว่า"จะนิ่งอีกนานมั้ยเจ หันมาดิ ฉันอยู่นี่"เอาอีกแล้ว หลอนอีกแล้ว อาการแบบนี้ ว่างๆผมควรไปเช็คสมองบ้างว่ามั้ย"เห้ย"ที่ตกใจเพราะเมื่อกี้หลอนแค่เสียง แต่ตอนนี้ดันเห็นภาพหลอนเพิ่มขึ้นอีกอย่างไง ก็อยู่ๆณดาก็มาโผล่ตรงหน้าผม คือเหมือนเธอเดินมาจากด้านหลังผม"เจ นายเป็นอะไร"ณดาเอามือมาแตะไหล่ผมเบาๆ เธอมองผมเหมือนกำลังเป็นห่วง หรือว่านี่ของจริง ไม่ใช่ภาพหลอนอย่างที่ผมเข้าใจ"ณดา"ผมเรียกเธอออกมาพร้อมกับเอื้อมมือผมไปจับมือเธอไว้ และตอนนี้ผมมองหน้าเธออย่างตั้งใจมาก"ณดา เธอจริงๆใช่มั้ย""ก็ฉันอ่ะดิ"ในเมื่อเธอยืนยัน ผมคงไม่มีอะไรต้องพิสูจน์อีก"ณดา"ผมพุ่งเข้าไปกอดเธอแรงมาก แบบว่าแรงมากจริงๆ ผมรู้สึกได้ ตอนนี้หัวใจผมเต้นแรงกว่าเมื่อกี้นี้อีก แต่ไม่ใช่เป็นเพราะว่าผมกลัวอีกแล้ว ตรงกันข้าม ผมดีใจ"กลัวแทบแย่ โล่งไปทีณดา นึกว่าเธอหายไปไหนซะอีก"สองแขนของผมกอดณดาแน่นขึ้น หน้าของผมซุกอยู่ที่ไหล่ของเธอ แน่นอน มั่นใจแล้วว่าจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีก"ใครจะกล้าหายไปล่ะ อุตส
JWIS TALK..."ณดา"เข้าห้องหอปุ๊บ ผมก็เรียกเมียปั๊บเลยครับ ตอนนี้กำลังลุ้นอยู่ ว่าเมียจะหันมามั้ย"อะไรเหรอ"โป๊ะเชะครับ! เมียหันมา ทีนี้ก็เข้าทางผมล่ะ หึๆ..."คืองี้ เดี๋ยวถอดชุดให้นะ ใส่ทั้งวันแล้ว เธออึดอัดแย่เลย"แล้วผมก็เดินเข้าไปหาเธอ เป็นไงล่ะครับ แผนสูงมั้ยล่ะผม หึ ไม่ต้องชมผมก็ได้ครับ เพราะเรื่องแผนเลวๆอ่ะ ผมถนัดอยู่แล้ว"เดี๋ยวเจ"อยู่ๆณดาเรียกผมคืออะไร ผมกำลังจะรูดซิปชุดเจ้าสาวของเธอได้อยู่แล้วเชียว เห้ย หรือว่าณดาจะรู้ทันแผนผมวะ"ทำไมเหรอ"ผมถามเธอ แต่เธอกลับไม่ตอบ เพราะสิ่งที่เธอทำคือการเดินเข้ามาใกล้ผมอีกนิดนึง และผมไม่คิดว่าเธอจะเอามือมาจับตรงปกสูทเจ้าบ่าวของผม"ถอดของนายก่อนดีกว่า ใส่ตั้งหลายตัว ร้อนแย่เลย"ณดายิ้มบางๆครับ แล้วก็ถอดสูทผมออก ไอ้ผมก็อึ้งไปตามระเบียบอ่ะดิ คือไม่คิดไงว่าอยู่ดีๆเมียจะทำอะไรที่มันจะทำให้ผมใจสั่นขนาดนี้ คือถ้าเธอถอดอย่างเดียวมันก็ไม่อะไรหรอก แต่นี่เล่นส่งสายตาหวานเยิ้มให้ผมด้วย คำถามในใจผมตอนนี้นะ คือเมียผมอยากเล่นอะไร?"ดีขึ้นมั้ย หายร้อนยัง"ยังมีหน้าเงยมาถามผม เธอไม่รู้หรือไงว่าเธอทำแบบนี้นี่แหละ ผมยิ่งร้อน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมก็คงต้องตอบ
เช้าวันต่อมา..."เมื่อวานยังไม่ได้ทำโทษเรื่องที่เธอโกหกฉันเลย"อยู่ๆแขนซ้ายของเจวิสก็สอดเข้ามากอดฉันจากด้านหลัง ทำเอาฉันสะดุ้ง เพราะฉันหั่นผักเตรียมจะทำอาหารเช้าอยู่"เอ่อ นาย ยะ...ยังไม่ลืมอีกเหรอ"ยอมรับว่าตกใจนิดนึงที่เขารื้อฟื้นเรื่องนี้ขึ้นมา"เมื่อคืนอ่ะยอมรับว่าลืม แต่ตอนนี้ไม่ลืมแน่ๆ""อื้อ เจ!"เขาจู่โจมแก้มฉันแบบไม่ทันตั้งตัวเลย เล่นเอาฉันย่นคอหนีแทบไม่ทัน แต่หนียังไงก็หนีไม่พ้นเลย เขายังตามมาคลอเคลียทั้งแก้มทั้งซอกคอฉัน ทำเหมือนเด็กเล็กๆที่กำลังซุกซนอย่างเอาแต่ใจ"เจ ปล่อยก่อนนะ ขอทำกับข้าวก่อน""ก็ทำไปดิ ไม่ได้จับมือเธอเอาไว้ซะหน่อย"แล้วเขาก็คลอเคลียต่อไปอย่างไม่เชื่อฟังเลยสักนิด"แต่แบบนี้มันไม่ถนัด""งั้นเลือกเอาว่าจะให้ทำโทษแบบนี้ หรือจะเอาโทษหนัก"เดี๋ยวนะ โทษหนักของเขานี่อย่าบอกนะว่า..."อุ๊ย เจ ไม่เอา โอเคๆ ยอมแล้ว ยอมให้นายหอมแก้มก็ได้ แต่ไม่เอาโทษหนักนะ นะเจ"ฉันหันไปขอร้องเขา มือก็ตะปบมือเขาไว้แทบไม่ทัน เพราะเขาทำท่าจะล้วงเข้าไปใต้กระโปรงฉัน คนอะไร มือไวจริงๆ แถมหื่นได้โล่เลยด้วย"หึ ยอมให้หอมดีๆซะตั้งแต่แรกก็จบ"เขายิ้มแล้วหอมแก้มฉันอีกที แต่ดีอย่างนึงที่เขายอมเ
ผมภาวนาแบบนี้ตลอดเวลาที่ผมเดินหาเธอ และตอนนี้ผมก็เดินออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว ผมเดินไปเรื่อยๆตามฟุตบาท มองหาทั้งสองข้างทาง แต่สิ่งที่เห็นคือแสงไฟสีส้มกับผู้คนมากมายที่ไม่คุ้นหน้า ไม่เลย ผมไม่ต้องการเห็นคนพวกนั้นเลยสักนิด ที่ผมต้องการจะเห็นมีแค่คนเดียวคือณดา "ณดา ฉันขอโทษ กลับมาหาฉันที ใครก็ได้ช่วยพาณดามาหาผมที ฉันสัญญาณดา สัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้นอีก ขอร้องล่ะ ช่วยกลับมาหาฉันที"ผมพูดกับตัวเองแบบนั้นไปไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้ผมเดินมาไกลแค่ไหนแล้ว รู้แต่ว่าอยู่ๆร่างผมมันก็ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ตรงป้ายรถเมล์เอาดื้อๆ ไม่ใช่หมดแรง แต่มันรู้สึกหมดหวัง ทางสว่างห่าเหวอะไร ตอนนี้ผมแม่งมองไม่เห็นเลย"ไม่ได้เรื่องเลย มึงมันไม่ได้เรื่องเลยไอ้เจ"ไม่รู้ใครได้ยินมั้ยที่ผมนั่งก้มหน้าก้มตาส่ายหน้าด่าตัวเอง ผมรู้ว่าตอนนี้มันไม่ใช่เวลามานั่งงี่เง่าอยู่ตรงนี้ แต่ผมแค่ขอเวลา ให้ผมได้ตั้งหลักเพื่อรวบรวมความหวังอีกครั้ง ขอแค่ไม่นาน แค่ไม่กี่นาทีจริงๆ..--JWIS END-NADA TALK...ตึก.. ! ตึก..."บ้าเอ๊ย ชิบหายแล้ว"ฉันได้ยินเสียงพี่โชเฟอร์บ่นกับตัวเอง แบบประมาณว่าหัวเสียมาก
ตกเย็น...ฉันก้มลงดูนาฬิกาข้อมือถึงได้รู้ว่าตอนนี้มันเย็นแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันนั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆจนไม่รู้เหมือนกันว่าเวลามันผ่านไปนานเท่าไหร่ มารู้ตัวอีกที ผู้คนในสวนสาธารณะก็เริ่มเยอะขึ้นแล้ว เพราะดูเหมือนว่าเขาจะมาออกกำลังกายกัน และฉันก็คงถึงเวลากลับคอนโดเจวิสสักที ถึงแม้จะยังไม่พร้อมก็ตาม-NADA END -JWIS TALK..."ภรรยาของคุณตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์แล้วครับ"ประโยคนั้นของหมอบอกตรงๆว่ามันทำผมสตั๊นไปเลย ทันทีที่ได้ยิน ผมถึงกับไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ผมหันไปมองหน้าณดาแล้วในหัวผมมันก็สั่งให้ต้องหันไปถามหมออีกที"มะ...หมอพูดจริงเหรอครับ เมียผม ท้องจริงๆเหรอครับ!?""จริงครับ ระหว่างนี้คุณต้องให้ภรรยาพักผ่อนเยอะๆนะครับ แล้วก็..."แล้วหมอก็ร่ายอะไรก็ไม่รู้ไปเรื่อยๆ บอกตรงๆว่าผมไม่รู้เรื่องเลยสักกะอย่าง สมองผมในตอนนี้มันเหมือนไม่รับรู้อะไรแล้ว มันยังคงได้ยินแต่ประโยคที่ว่าณดาท้อง"เจ"เสียงณดาเรียกมันถึงทำให้ผมรู้ตัวว่าตอนนี้เราอยู่หน้าโรงพยาบาล และผมเดินนำเธอมา แต่พอหันกลับไปมองณดา ผมเห็นเธอตาแดงๆ แล้วอยู่ๆน้ำตาเธอก็ไหลออกมา"คือฉัน เอ่อ ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ตอนนั้นที่ฉันไม่กินยาคุม เพราะคิดว
แล้วพีชก็เดินไปเลย ฉันดูออกนะว่าเขาเสียอารมณ์มาก แต่ก็อย่างที่บอก เป็นใคร ใครก็เสียอารมณ์ แล้วสรุป ใครกันนะ มาทำเรื่องกวนส้นบาทาแบบนี้ เสียมารยาท ไม่ให้เกียรติกันเลยว่ามั้ย"แหม ไอ้องครักษ์เธอนี่เลินเล่อจังเลยนะ ปล่อยองค์หญิงไว้คนเดียวได้ยังไง"ไม่ต้องถามเลยว่านั่นเสียงใคร เพราะฉันจำได้แม่น"เจวิส!
-NADA TALK...พอหนีจากเจวิสมาได้ ฉันก็รีบกลับเข้ามาหลังร้านเลย ความจริงฉันตกใจนะเรื่องที่เขาพูด แล้วฉันก็กลัวด้วยว่ามันจะมีคลิปนั้นอยู่จริงๆ แต่ฉันก็ไม่อยากจะอ่อนแออีกแล้ว ฉันจะสู้ ไม่มีทางที่ฉันจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างผู้ชายคนนั้นแน่นอน"จำไว้ณดา เธอเจ็บเพราะผู้ชายคนนั้นมากแล้ว"ฉันบอกตัวเองแบบนี้ทุกว
เจวิสบอกฉันแล้วเอามือฉันไปกอดเอวเขาเอาไว้ ก่อนวางขาฉันลงกับเตียง จากนั้นเขาก็ก้มลงมาจูบหน้าผากฉันเบาๆ แววตาและรอยยิ้มของเขามันอ่อนโยนจนฉันไม่อยากละสายตาไปไหนเลย"เชื่อฉันนะ"ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนโดนมนตร์สะกดอีกแล้ว มันไม่มีความคิดอื่นในหัวฉันเลย นอกจากตอบว่าตกลง"อืม"พอฉันตอบเขาก็ยิ้ม"งั้นต่อนะ อ
"ขอบคุณนะ"เจวิสยิ้มให้ฉันแล้วค่อยๆก้มลงมาจูบฉันเบาๆ ก่อนจะจูบไปตามแก้มแล้วก็คอฉัน เลื่อนต่ำลงไปหาเนินอก เอ่อ บอกตรงๆ ตอนนี้ฉันเกร็งไปหมด คือมันกลัว "อย่าเกร็งดิ ไม่เจ็บหรอก ผ่อนคลายนะ รับรองว่าฉันจะนุ่มนวลกับเธอ"เจวิสเงยหน้าขึ้นมาบอกฉัน เขามองตาฉันเหมือนกำลังจะบอกว่าให้ฉันเชื่อใจ"อืม""น่ารักที






![NightZ [I] THE LOST MEMORIES](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
