BOOK 2: Maid For You Too

CHAPTER 01 " Hello, Este! Kumusta kayo dyan ni Sir? " Kitang-kita ang excitement sa mukha ni Anna habang kumakaway sa harap ng phone na hawak nya. Makikita sa screen ang mukha ni Estrella, malaki rin ang ngiti habang kumakaway pabalik sa kaniya. " Maayos naman kami dito, Anna. Kayo diyan, kumusta? " tanong pabalik ni Estrella, iginilid bahagya ang cellphone upang ipakita sa tabi niya si Sebastian na abala sa pagkain ng takoyaki. Saglit itong kumaway sa camera bago subuan si Estrella. " Wow, ang sweet naman noon, Sir! " Kinikilig na komento ni Anna na ipinatong ang cellphone sa isang container upang ito'y tumayo. Pinagpatuloy niya ang paghihiwa ng carrots para sa nilulutong sopas. " Pero maayos rin naman kami dito, Este. Wala si Manang Susan ngayon, halos kaaalis lang para mag grocery. Maulan ngayon dito kaya naisip naming magluto ng sopas." " Hala, sopas? Na-miss ko bigla yan, ah. May bagyo ba ngayon dyan? " tanong ni Estrella matapos nguyain ang pinakain sa kaniyang takoyaki. "

CHAPTER 03 Mula pagsakay ng eroplano hanggang sa pagbaba ay hindi nawala ang malaking ngiti sa labi ni Estrella habang nilalanghap ang hangin mula sa bansang kaniyang sinilangan. Hindi alintana ang maalikabok at mainit na panahon sa kaniya nang makalabas ng airport. Para siyang isang batang excited umuwi, habang ang kasama naman niya ay kunot ang noo habang panay ang tingin sa relos. “ Nasaan na kaya si Manong Cesar? After lunch sabi ko dapat nandito na siya, “ ani Sebastian saka dinukot ang phone para tawagan ang driver nang hawakan ni Estrella ang kamay niya kaya napalingon siya rito. “ Hayaan mo na, hindi nama tayo nagmamadaling umuwi di ba? Saka tignan mo, mukhang traffic din. “ Nginuso ni Estrella ang mga sasakyan na nasa kabilang kalsada malapit sa harap nila. May kabagalan ang usad kaya muling nagpakawala nag malalim na buntong hininga si Sebastian. Natawa si Estrella, inilibot ang paningin sa paligid para maghanap ng bakanteng upuan ngunit wala siyang makita. “ Gusto mo pas

CHAPTER 05 Napatitig na lamang si Javier sa screen ng cellphone niya matapos siyang babaan ng tawag ni Anna. Iyon ang unang pagkakataon na binabaan siya nito ng tawag dahil sa tuwing nag-uusap sila gamit ang mga cellphone nila, si Anna ang nakikiusap na si Javier ang pumutol g tawag kapag kailangan na nilang magpaalam sa isa’t isa. “ Hindi raw ako aalis sa puwesto ko? “ takhang tanong ni Javier, inilibot ang tingin sa banyo at sa tronong inuupuan niya. Bahagya siyang natawa bago ipatong ang cellphone sa gilid ng sink upang tapusin ang trabaho. Masakit ang mga binti ni Javier na naglakad palabas ng banyo gawa ng walang ka-plano-planong pag-akyat ng bundok kahapon kasama ang ilang kakilala at di kilalang joiners. Biglaan lamang iyon nang yayain siya at wala naman siyang nakikitang rason para tanggihan ito kaya naman sumama na siya. Hindi iyon ang unang pagkakataon na umakyat siya ngunit iyon ang unang pagkakataon na na-appreciate niya ang kagandahang benipisyo nito sa mental health

CHAPTER 07 Mula sa mahimbing na pagkakatulog, nagising si Anna sa pamilyar na ringtone na isang minuto bago niya ma-realize na kaniya kaya dali-dali siyang napabangon mula sa kama para hanapin ang cellphone na natagpuan naman niya kaagad sa mesang nasa gilid niya. “ Hello? “ Bungad niya nang sagutin ang tawag, hindi na niya natignan kung sino ito dahil sa pagkataranta. Minsan lang may tumawag sa kaniya at palaging emergency kaya naman sa tuwing naririnig ang ringtone, kaba ang nangunguna sa kaniya. “ Hello, Anna? Kumusta?“ boses ni Estrella ang nasa kabilang linya. “ Hindi ka kasi nag r-reply sa text ko kaya tumawag na ako at nag-aalala ako sa’yo. Nakauwi ka ba sainyo kagabi? “ “ H-Ha? “ tila wala pa sa realidad ang isip ni Anna dahil sa biglaang gising at bangon. “ Ah, oo nakauwi naman ako saamin nang maayos. Sorry hindi ako nakapag text kagabi dahil sa sobrang pagod, Este. Inabutan din kasi ako ng ulan kaya hindi ako magkandaugaga. “ “ Hmm, ganoon ba? Hayaan mo na, ang maha

CHAPTER 09 Nanginginig ang mga kamay ni Anna habang nakatayo sa gilid ng kalsada, nag aabang ng jeep na sasakyan niya pauwi subalit ni isa sa mga jeep na dumaan ay puno o ‘di kaya naman ay ibang ruta ang dadaanan. Pinagpapawisan siya nang malamig, kumakabog ang kaniyang dibdib na sinamahan ng paninikip. Hindi niya alam kung alin sa emosyon niya ang ilalabas. “ Anna, sandali lang! “ rinig ni Anna mula sa likuran ngunit hindi na siya nag abalang lumingon nang sa wakas ay huminto na iyong jeep na hinihintay niya. Malalaking hakbang ang kaniyang ginawa para pumunta sa pintuan ng jeep ngunit bago pa siya makahakpang papasok, isang matanda ang napansin niya sa gilid niya, naghihintay na pumasok siya upang makapasok na rin ito sa loob at makaupo. “ Isa na lang ang kasya. Ibigay mo na sa matanda, hija! “ Hiyaw ng jeepney driver kay Anna na nahihiyang humakbang paatras upang ibigay sa matanda ang bakanteng upuan sa loob ng jeep. “ S-Sasabit na lang po ako, Kuya! “ ani Anna habang hinihinta