ตอนที่ 26 ทริบป่วน

ในตอนที่เปรมขับรถออกไป เขาไม่รู้หรอกว่ามีคนตามพวกเขามา

ควีนที่แอบขับรถตามเปรมมา จนกระทั่งมาถึงที่พักใหม่ของผักกาด อันที่จริงเธอไม่ได้ตั้งใจจะตามมา แต่ความสงสัยมันคาใจจนเธออดไม่ได้

ทำไมผู้ชายดูดีคนนั้นกับผักกาดถึงมาสนิทกันได้นะ รู้จักกันได้ยังไง?

ความคิดยังตีรวนในหัว เธอเม้มปากแน่น ก่อนจะเหยียบคันเร่ง ขับรถออกไปจากตรงนั้น

วันต่อมา

ควีนเดินเข้ามาที่โต๊ะสนุกเกอร์ประจำของพวกปลื้มด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เมื่อเห็นเพื่อนมาครบเธอก็พูดขึ้นทันที

"นี่พวกนาย รู้ไหมว่าเมื่อคืนฉันไปเที่ยวผับมา แล้วเจอใครรู้มั้ย!!" สายตาที่ถูกกรีดอายไลน์เนอร์อย่างดีมองเพื่อนแต่ละคนด้วยสายตาเป็นประกาย

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้เฉลย คิงกับธาวินกลับมองหน้ากันแล้วหลุดหัวเราะ

“ผักกาดเหรอ?” ธาวินถามขำ ๆ ควีนถึงกับสตั้น

นั่นทำให้ธาวินกับคิงยิ่งหัวเราะดัง

"ฮ่า ๆ ทำท่าแบบนี้ ใช่ จริง ๆ ด้วยสินะ" เป็นธาวินที่พูดขึ้น ก่อนจะหันไปแทงสนุกต่อ

“อ้าว...พวกนายรู้แล้วเหรอ เจอกันแล้ว?” ควีนถามด้วยใบหน้างวยงง เพราะไม่มีใครบอกเธอเลยสักคนว่าเคยเจอผักกาดมาแล้ว 

“เออ รู้แล้ว เจอแล้ว”

"เจอกันที่ไหน?” ควีนขมวดคิ้ว สงสัยหนักกว่าเดิมหน้าเริ่มตึงหน่อย ๆ

“สนามแข่ง” ธาวินยักไหล่ ก่อนจะเล่าเรื่องวันนั้นให้ควีนฟัง

ควีนหันไปมองปลื้มทันที แอบนอยด์ที่เขาไปสนามแข่งโดยที่ไม่ชวนเธอสักคำ ทั้งที่เธอเคยบอกว่าอยากไปดูเขาแข่งสักครั้ง

แต่เรื่องนั้นช่างมัน เธอสนใจตอนนี้ว่าปลื้มมีปฏิกิริยายังไงที่ได้เจอเพื่อนเก่ามากกว่า

เธอมองเขาและรอให้เขาเอ่ยอะไรออกมา แต่เขากลับไม่พูดอะไรเลยเขายังนั่งเงียบ ๆ ควงไม้สนุกในมือไปมา เหมือนกำลังใช้ความคิด

จนเธอรอไม่ไหว เลยถามออกไปตรง ๆ 

"แล้วปลื้มล่ะ จะเอายังไงเรื่องผักกาดเหรอ?"  ควีนเดินไปหยุดตรงหน้าปลื้ม เธอพอรู้เรื่องที่ปลื้มกับผักกาดมีปัญหากัน แต่ไม่มีใครบอกว่าเรื่องมันเป็นมายังไง

ปลื้มเงียบไปสักพักก่อนจะวางไม้สนุกลง คางแหลมแตะกับด้ามไม้ สายตาเหม่อลอยคล้ายกำลังใช้ความคิด

"ก็อยากจะขอโทษ" 

ควีนพยักหน้า "อืม... ก็ดีนะ จะได้ปรับความเข้าใจกันซะที"

พูดจบก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เธอหันไปมองปลื้มทันที

"อ๊ะ ใช่สิ อีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันเกิดปลื้มแล้วหนิ" 

ปลื้มไม่ได้ตอบอะไร มีเพียงธาวินและคิงที่เลิกคิ้วเป็นเชิงถาม ‘แล้วยังไงต่อ?’ ควีนยักไหล่แล้วหันไปคุยกับปลื้มต่อ ส่วนธาวินกับคิงแอบเบ้ปากใส่กันเบา ๆ อย่างอดไม่ได้ 

‘หึ ยัยนี่ไม่สนใจใครเลยจริง ๆ นอกจากไอ้ปลื้ม หวังผลสุด ๆ’ 

"แล้วปลื้มจัดงานฉลองที่ไหนเหรอ" 

ปลื้มยังไม่ทันได้ตอบ แต่เป็นธาวินที่พูดแทน

"มันจะไปจัดที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลน่ะ เรานัดกันขับบิ๊กไบค์ไปเป็นกลุ่ม"

ควีนเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น 

"ขอไปด้วยคนสิ! นะ~" เธอเดินเข้าไปจับแขนปลื้มเขย่าเบา ๆ พร้อมส่งสายตาอ้อน ๆ

ปลื้มที่ถูกควีนจับแขนเอาไว้ เขากลับเบี่ยงตัวออกจากการจับของเธอ ก่อนจะเดินไปอีกมุมนึงแล้วหยิบไม้คิวขึ้นมาตั้งท่าแทงต่อ

ปัก! ปัก! เสียงไม้คิวกระทบลูกสนุกเกอร์ดังขึ้นก่อนที่มันจะกระเด็นเข้าเป้าแม่นยำอย่างกับจับวาง

เขายืนตัวตรงแล้วพูดขึ้นเรียบ ๆ คว้าช็อกขัดปลายไม้ สายตาจ้องไปที่ลูกต่อไป

“ไม่ต้องไปหรอก ขี่มอเตอร์ไซค์ไปมันร้อน”

ควีนกลับไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ เธอเดินเข้ามาใกล้อีกครั้ง ช้อนสายตามองไปที่ปลื้มอย่างขอร้อง

"ไม่เป็นไร ฉันชอบ! มันตื่นเต้นดีออก นะ ๆ ขอไปด้วยคน"

"...."

ปลื้มมองหน้าควีนนิ่ง แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไง ในที่สุดก็พยักหน้า แค่นั้นก็ทำให้ควีนยิ้มกว้างออกมาทันที รู้สึกดีใจที่ปลื้มยอมตกลงให้เธอไปด้วย

ขณะที่คิงกับธาวินได้แต่แอบสบตากันเงียบ ๆ

วันเดินทาง

บรรยากาศช่วงเช้าคึกคักเป็นพิเศษ พวกเพื่อน ๆ ของปลื้มมารวมตัวกันที่บ้านของเขาเพื่อเตรียมออกเดินทางไปที่บ้านพักตากอากาศ ทุกคนดูตื่นเต้นกับทริปนี้ แต่คนที่ดูจะอารมณ์ดีสุด ๆ เห็นจะเป็นควีน

ทันทีที่เห็นปลื้มกำลังเตรียมบิ๊กไบค์ของตัวเอง ควีนก็รีบปรี่เข้าไปหาเขาทันที

"ปลื้ม ฉันขอนั่งไปกับนายได้ไหม?"

ปลื้มหันมามองเธอนิดหนึ่งก่อนจะขมวดคิ้ว

"ทำไมไม่ไปกับไอ้คิง ไอ้วินล่ะ?" ตอบกลับเอือม ๆ 

ควีนรีบหาเหตุผล "ก็ฉันไม่สนิทกับใครเลย อยากนั่งกับนายมากกว่า"

"มานั่งกับฉันก็ได้นะ รถฉันก็นั่งสบายนะ" ธาวินพูดขึ้น พลางโยนหมวกกันน็อกให้ควีน

แต่ควีนก็ยังคงยืนกราน "ไม่เอาอะ ฉันจะไปกับปลื้ม"

ปลื้มมองเธอด้วยสายตาเรียบ ๆ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ เอ่ยตัดรำคาญ

"เออ ๆ ก็ได้"

ควีนยิ้มกว้างทันที ไม่ต่างจากธาวินกับคิง ที่ตอนนี้เห็นชัดแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร มั่นมากขนาดนี้ ไม่ต้องเดา

"ชัดเลย" คิงกระซิบกับธาวิน

"ก็ว่าอยู่" ธาวินพยักหน้า รู้กันดีว่าควีนไม่ได้อยากมาทะเลเพราะงานวันเกิด แต่เพราะอยากใกล้ชิดไอ้ปลื้มต่างหาก

ไม่นานหลังจากนั้น ในตอนที่ทุกคนเตรียมพร้อมแล้ว  รถบิ๊กไบค์อีกคันก็บิดเข้ามาจอดหน้าบ้าน เสียงเครื่องยนต์ดังจนทุกคนหันไปมอง

เป็นเปรมที่ขับพาผู้หญิงคนหนึ่งนั่งซ้อนท้ายมา และมาถึงเป็นคู่สุดท้าย

ทันทีที่ทั้งสองก้าวลงจากรถ ทุกสายตาก็จับจ้องไปที่พวกเขา โดยเฉพาะสาวสวยคนนั้น

ทุกคนพากันอ้าปากค้างที่เห็นหน้าเธอชัด ๆ

ผักกาดที่ลงรถเธอก็ยกมือขึ้นถอดหมวกกันน็อคก่อนจะเสยผมจัดทรง เป็นท่าทางที่ดูเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ ทำเอาหนุ่ม ๆ ใจเต้นแรงไม่รู้ตัว

วันนี้เธอสวมกางเกงยีนสีซีด เสื้อครอปเอวลอย แต่ก็มีเสื้อยีนสวมทับ พร้อมรองเท้าผ้าใบลุย ๆ ดูทะมัดทะแมง แต่ก็แฝงไปด้วยความเซ็กซี่เบา ๆ ดูน่าค้นหา ใบหน้าแต่งแต้มบางเบาแต่กลับสวยจึ้งสะดุดตา

กลุ่มของปลื้มพากันมองไปที่เธอด้วยความสนใจ บางคนอึ้งเพราะเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก บางคนแปลกใจ บางคนถึงกับเหลือบมองปลื้มเป็นเชิงถาม 

ประมาณว่า ใครวะ! สวยชิบหาย

ส่วนปลื้มเอง เขาตกใจไม่น้อยที่เห็นเธอมากับพี่ชายของเขา ใบหน้าของเขาตึงขึ้นทันที 

เปรมก้าวลงจากรถก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าน้องชาย โดยที่ผักกาดตามมาติด ๆ 

"นี่ผักกาด..."

เมื่อสิ้นเสียงแนะนำของเปรม ผักกาดก็ส่งยิ้มให้ทุกคน พลางพยักหน้าทักทายอย่างเป็นกันเอง

แต่แล้วสายตาของเธอก็ดันสบเข้ากับดวงตาคมกริบของปลื้มเข้าเต็ม ๆ ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อต ใบหน้ายิ้มแย้มของเธอพลันค้างเติ่ง 

ผักกาดช็อกไปชั่วขณะ ก่อนจะได้สติแล้วรีบเบือนหน้าหนี แต่ก็ไม่พ้นสายตาของปลื้มที่จับจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว

ไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจ ควีนเองก็ตกใจไม่ต่างกัน

เธอแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าผักกาดจะมาพร้อมกับ เปรมพี่ชายของปลื้ม!

ถึงว่าหน้าคุ้น ๆ ที่แท้ผู้ชายคนนี้ที่อยู่ในผับและไปส่งผักกาดก็เป็นพี่ชายของปลื้ม

ควีนเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาฉายแววไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด ส่วนนั้นปลื้มเองก็ยังคงจ้องผักกาดเงียบ ๆ ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

การแนะนำตัวกลายเป็นความอึดอัดเข้าปกคลุมทันที ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา จนกระทั่งธาวินเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมา

"เอ้า! อะไรกัน? นี่พวกเราก็สนิทกับผักกาดเหมือนกันนะ" เขาหัวเราะแห้งกลบเกลื่อนความตึงเครียดที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ มันอึดอัดเสียจนแทบจะหายใจไม่ออก 

คิงก็พยักหน้าเสริมขึ้น "ใช่ ๆ ผักกาดก็เป็นเพื่อนพวกเราน่ะครับ"

เปรมที่เห็นบรรยากาศมาคุ ที่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร ถ้าไม่ใช่น้องชายตนเอง เขาก็ทำเป็นเพิ่งรู้ว่าผักกาดและกลุ่มเพื่อน ๆ น้องชายรู้จักกัน เขาฉีกยิ้ม

"อ๋อ อย่างนั้นก็ดีสิ พอดีผักกาดเป็นคนสนิทของฉัน ก็เลยชวนมาด้วย รู้จักกันก็ดี เธอจะได้ไม่อึดอัด" 

คำพูดนั้นทำให้ปลื้มขบกรามแน่นอย่างไม่รู้ตัว

'คนสนิท…หมายความว่าไงวะ!! อดไม่ได้ที่จะหันไปมองผักกาดที่ไม่สบตาเขาเลย

ผักกาดที่รู้สึกว่าทุกคนเริ่มจับจ้องเธอมากเกินไป ก็รีบเปลี่ยนเรื่อง

"แดดร้อนแล้ว ออกเดินทางกันเลยไหม"

เปรมพยักหน้ารับ เห็นด้วยกับเธอ ทุกคนจึงแยกย้ายกันขึ้นคร่อมบิ๊กไบค์ของตัวเอง พร้อมเตรียมตัวออกเดินทาง 

ในจังหวะนั้นเอง ควีนไม่รอช้า รีบก้าวขึ้นไปนั่งซ้อนหลังปลื้มทันที ราวกับกลัวว่าเพียงวินาทีเดียวที่ช้าไป เขาจะไม่รอเธอ 

ผักกาดที่เห็นควีนรีบขึ้นซ้อนท้ายปลื้มก็เม้มริมฝีปากแน่น เธอสะบัดหน้าหนีภาพตรงหน้า ก่อนจะเดินไปซ้อนท้ายเปรมบ้าง

ปลื้มที่เห็นมือของผักกาดจับที่เอวของพี่ชายก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาภาพมือบางของเธอจับที่เอวของพี่ชายเขาอย่างแนบชิด ขัดใจเขาสุด ๆ

จำได้ว่าครั้งก่อนที่เธอนั่งซ้อนท้ายรถเขา เธอแทบไม่อยากจับตัวเขาด้วยซ้ำ แต่ดูตอนนี้สิ! ใกล้ไปไหมวะ?!

ปลื้มกัดฟันกรอด ก่อนจะบิดคันเร่งแรงขึ้น ขับคู่ไปกับเปรมไม่ห่าง และเป็นเขาเองที่ แอบหันไปมองผักกาดเป็นระยะ

แต่เธอกลับทำเป็นไม่สนใจเขาเลย ไม่มองเขาสักนิดเดียว

...โคตรหงุดหงิด!

ส่วนผักกาด ที่เห็นควีนซ้อนท้ายปลื้มมาตั้งแต่ที่บ้าน เธอก็คิดไปเองว่า

‘นี่สินะ คนแรกที่ได้นั่งลูกรักของเขา’

เหอะ! วันนั้นไม่น่านั่งให้เป็นเสนียดก้นเลยจริง ๆ ถ้ารู้ว่าต้องมานั่งทับที่ใคร

เธอยอมเดินเองยังดีซะกว่า!