홈 / แฟนตาซี / Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด / บทที่ 3 การพบกันใต้เงาอสูร

공유

บทที่ 3 การพบกันใต้เงาอสูร

last update 게시일: 2026-07-26 16:28:02

ท้องฟ้ายามเย็นเหนือเขตเมืองชั้นในถูกย้อมด้วยสีเทาหม่นของเมฆฝนที่ตั้งเค้าทะมึน ลมหนาวพัดกรรโชกแรงผ่านซอกตึกสูงระฟ้า พาเอาฝุ่นละออง เม็ดฝนปรอยๆ และกลิ่นอายความชื้นอันน่าอึดอัดลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ย่านการค้าชานเมืองในยามนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังเร่งรีบเดินเท้าเพื่อหลบหนีความหนาวเย็นและมวลอากาศที่แปรปรวน บรรยากาศโดยรอบมีความกดดันบางอย่างซ่อนอยู่ราวกับออกซิเจนในบรรยากาศกำลังเบาบางลงทีละน้อย

ณ ร้านคาเฟ่เล็กๆ สไตล์มินิมอลที่ตั้งอยู่หัวมุมถนนอันเงียบสงบไลร่า แวนซ์ กำลังนั่งจับแก้วเครื่องดื่มอุ่นๆ อยู่กับเพื่อนสนิททั้งสองคนอย่าง โซฟี เทย์เลอร์ และมีอา เดวิสเสียงหัวเราะคิกคัก บทสนทนาไร้สาระเกี่ยวกับเรื่องการบ้านวิชาประวัติศาสตร์ และการนินทาอาจารย์ฝ่ายจดทะเบียนช่วยสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง ช่วยดึงให้จิตใจของไลร่าหลุดพ้นจากความหวาดกลัวเรื่องปีศาจและรอยประทับลึกลับที่หัวไหล่ได้ชั่วขณะ

“นี่ ไลร่า ช่วงนี้เธอดูลอยๆ เหม่อๆ ไปนะ หรือว่านอนไม่พออีกแล้ว?” โซฟีเอ่ยถามด้วยความห่วงใย พร้อมกับเลื่อนจานเค้กช็อกโกแลตมาตรงหน้าเพื่อนสาว 

“ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุวันนั้น ดูเธอจะแปลกไปนะ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า เล่าให้พวกเราฟังได้นะ”

“เปล่าหรอกโซฟี ฉันแค่... ช่วงนี้พักผ่อนน้อยไปหน่อยน่ะ บรรยากาศมันชวนง่วงนอนด้วย” ไลร่ายิ้มบางๆ กลบเกลื่อนความกังวลในใจ เธอย่อมไม่สามารถบอกความจริงอันน่าสะพรึงกลัวได้ว่า ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อาจารย์วิเวียนต้องคอยกางเขตอาคมเข้มข้นรอบตัวเธอ และคอยย้ำเตือนอยู่เสมอว่ากลิ่นอายเลือดในตัวเธอกำลังส่งสัญญาณดึงดูดสิ่งชั่วร้ายจากโลกมืดให้อยู่ใกล้เข้ามาทุกที

“ถ้าเหนื่อยก็ต้องพักผ่อนเยอะๆ นะ วันนี้เดี๋ยวพวกเราเดินไปส่งที่หอพักเอง ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” มีอาเสริมขึ้นด้วยรอยยิ้มร่าเริง ดวงตาเป็นประกายความจริงใจ ช่วยเพิ่มความอบอุ่นในหัวใจที่หนาวเหน็บของไลร่าให้คลายลงได้บ้างอย่างน่าประหลาด

แต่ความสงบสุขชั่วคราวนั้น... มักจะเปราะบางและคงอยู่ได้ไม่นานเสมอไป

จู่ๆ บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เสียงพูดคุยจอแจในร้านคาเฟ่เงียบเสียงลงราวกับถูกกดสวิตช์ ลมหนาวจัดพัดกระโชกเข้าใส่หน้าร้านอย่างรุนแรงจนบานกระจกใสสั่นสะเทือน ประสาทสัมผัสลึกลงไปในจิตวิญญาณของไลร่าส่งเสียงกรีดร้องเตือนภัยดังลั่น หัวใจของเธอบีบตัวแน่นจนเต้นรัวแรงแทบทะลุออกมานอกอก กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงราวกับซากศพเน่าเปื่อยที่กองสุมกันนับร้อยปีลอยทะลักเข้ามาเตะจมูกจนเธอต้องยกมือขึ้นปิดปากเพื่อกลั้นเสียงอุทาน

กริ๊ง… กริ๊ง…

เสียงกระดิ่งทองเหลืองหน้าร้านดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับแรงกระแทกมหาศาลที่ทำให้ประตูไม้หนาพังกระเด็นหลุดออกจากวงกบ เศษไม้และเศษกระจกกระจายเกลื่อนพื้น ผู้คนในร้านส่งเสียงกรีดร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เมื่อเงาดำทะมึนขนาดมหึมาพุ่งทะยานเข้ามาด้านใน

มันไม่ใช่ปีศาจชั้นต่ำรูปร่างกระจิริดที่เธอเคยพบเห็นตามท้องถนนทั่วไป... แต่มันคือ ปีศาจระดับสูง อสูรกายสี่ขาที่มีขนาดใหญ่โตเกือบเท่ารถยนต์ ขนสีดำสนิท เปื้อนหยาดหยดของเหลวเหนียวเหนอะหนะสีดำเหมือนยางมะตอยส่งกลิ่นเหม็นไหม้ ดวงตาสีแดงฉานหกดวงจ้องมองกราดไปทั่วร้านด้วยความหิวกระหาย และเป้าหมายอันชัดเจนของมันไม่ได้อยู่ที่ใครอื่น... แต่มันหันขวับมาทางโต๊ะที่ไลร่านั่งอยู่ทันที!

“กรี๊ดดดด!” โซฟีและมีอาส่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อเห็นสัตว์ประหลาดน่าสะพรึงกลัวอยู่ตรงหน้า พวกเธอนั่งแข็งทื่อ ขาทั้งสองข้างไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะก้าวเดินหนี

“วิ่งเร็ว!” ไลร่าตะโกนสุดเสียงด้วยความตื่นตระหนก เธอรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดพุ่งตัวไปผลักเพื่อนทั้งสองคนให้หลบพ้นจากรัศมีโจมตี ขณะเดียวกัน ปีศาจตนนั้นก็พุ่งทะยานเข้ามาหากลางอกของเธอด้วยความเร็วสูง กรงเล็บแหลมคมยาวเฟื้อยเงื้อง่าขึ้นหมายจะปลิดชีพและฉีกกระชากร่างของเธอเพื่อลิ้มรสเลือดอันโอชะที่มันโหยหา

ในวินาทีแห่งความเป็นความตายที่ราวกับเวลาหยุดนิ่งนั้นเอง...

โครม!

ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งพุ่งทะลุกระจกข้างร้านเข้ามาอย่างรวดเร็ว  เขากระแทกเข้าใส่ลำตัวของปีศาจระดับสูงอย่างจังด้วยแรงปะทะมหาศาล จนอสูรกายร่างยักษ์เสียหลักเซถลาไปชนกับชั้นวางของและตู้โชว์ในร้านจนพังพินาศลงมาทับร่างของมัน

เคเลบ ไรเดอร์นั่นเอง  เขากำลังเดินซื้อของใช้ส่วนตัวอยู่ละแวกนั้น และบังเอิญสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานมืดที่ผิดปกติ พุ่งเข้ามาตามสัญชาตญาณของอดีตนักล่า แม้เขาจะสูญเสียแก่นพลังเวทไปแล้ว แต่ทักษะการต่อสู้ การเคลื่อนไหวอันรวดเร็ว และสัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็ยังคงฝังแน่นอยู่ในกระดูก

เคเลบกลิ้งตัวลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคงบนพื้นห้องที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง เขายกแขนขึ้นตั้งรับแรงกระแทก แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับปีศาจระดับสูง ก็คือ... ในวินาทีที่เขากลิ้งเข้ามาใกล้ร่างของเด็กสาวผมยาวที่กำลังหวาดกลัว  ทันทีที่ระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงไม่กี่ก้าว...

ดวงตาสีฟ้าเข้มของเคเลบบังเกิดประกายแสงสีฟ้าครามจางๆ วาบขึ้นในม่านตาของเขาอย่างกะทันหัน!

โลกที่เคยพร่ามัวและว่างเปล่าตลอดสองปีที่ผ่านมา บัดนี้กลับคมชัดขึ้นอย่างอัศจรรย์ เขากลับมา ‘มองเห็น’ ปีศาจตนนั้นได้อย่างชัดเจนทุกรายละเอียด—โครงสร้างกระดูก จุดอ่อน และพลังงานมืดที่หมุนวนอยู่ในแก่นกลางของมัน พลังที่เคยสูญเสียไปราวกับถูกกระแสไฟฟ้ากระตุ้นให้ตื่นขึ้นมาด้วยปฏิกิริยาบางอย่างจากตัวของเด็กสาวคนนี้

เคเลบรู้สึกถึงกลิ่นอายเลือด... และพลังงานที่คุ้นเคยอย่างประหลาด ชายหนุ่มเบิกตากว้างด้วยความตกใจชั่วพริบตา แต่สถานการณ์ตรงหน้าไม่อำนวยให้เขาคิดทบทวนอะไรมากนัก

ปีศาจระดับสูงคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว มันสะบัดกรงเล็บพุ่งเข้าใส่เคเลบด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป เคเลบเบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว แต่แรงลมจากการตวัดกรงเล็บก็ทำให้เสื้อแจ็คเก็ตหนังของเขาขาดวิ่นเป็นทางยาว

“หนีไปซะ!” เคเลบตะโกนบอกเด็กสาวที่ยังคงยืนตื่นตะลึงอยู่ด้านหลังด้วยน้ำเสียงทรงพลัง

ไลร่าได้ยินดังนั้น เธอก็ได้สติขึ้นมาทันที ความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด และความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไหลเวียนพลุ่งพล่านอยู่ในกระแสเลือด เมื่อเธอเห็นชายหนุ่มแปลกหน้ากำลังเสี่ยงชีวิตปกป้องเธอจากปีศาจ พลังงานบางอย่างในตัวเธอก็ระเบิดออก รอยแผลเป็นที่หัวไหล่ร้อนผ่าวขึ้นมาวูบหนึ่ง

“ระวังข้างหลังค่ะ!” ไลร่าส่งเสียงเตือนด้วยความตกใจ เมื่อปีศาจตนนั้นอ้าปากกว้าง พ่นบอลพลังงานสีดำทมิฬพุ่งตรงมาที่เคเลบด้วยความเร็วสูง

ด้วยสัญชาตญาณอันเฉียบคม เคเลบกวาดสายตามองไปรอบตัว เขาคว้าเอาท่อเหล็กยาวที่หลุดจากโครงสร้างร้านขึ้นมาใช้เป็นอาวุธเฉพาะหน้า เขารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่เหลืออยู่ในร่างกาย ท่องคาถาบทเก่าแก่ที่เคยเรียนรู้ในตระกูลในใจ แม้จะไม่มีแก่นพลังวิเศษในตัว แต่ด้วยทักษะการต่อสู้ระดับสูง เขากระโดดเหยียบโต๊ะส่งแรงส่งพุ่งเข้าฟาดท่อเหล็กอัดแน่นด้วยแรงเหวี่ยงลงที่กะโหลกของปีศาจอย่างแม่นยำและรุนแรง!

เปรี้ยง...!

แรงกระแทกสร้างคลื่นกระแสลมกระจายไปทั่ว ปีศาจระดับสูงส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด มันเซถอยหลังไปหลายก้าว เปิดโอกาสให้ไลร่าที่รวบรวมสติได้ อาศัยจังหวะนี้ปล่อยพลังเวทชั่วคราวที่อาจารย์เคยสอน สะบัดมือยิงกระแสแสงเวทสีม่วงพุ่งเข้าใส่รบกวนสมาธิของปีศาจจนมันเสียการทรงตัวล้มลง

เคเลบไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดมือ เขาพุ่งเข้าไปประชิดตัว ใช้ท่อเหล็กกระแทกซ้ำเข้าที่จุดอ่อนใต้คางของอสูรกายอย่างเต็มแรง จนร่างยักษ์นั้นกระเด็นทะลุกำแพงร้านออกไปนอนดิ้นพล่านอยู่กลางถนน

คเลบหอบหายใจหนักหน่วง ร่างกายของเขารู้สึกร้อนผ่าวและปั่นป่วนอย่างประหลาดจากการที่อยู่ใกล้เด็กสาวคนนี้ พลังงานที่หลับใหลกำลังเรียกร้องหาการปลดปล่อย

ไลร่ารีบวิ่งเข้าไปประคองโซฟีและมีอาที่หมดสติไปจากความตกใจกลัว 

“โซฟี! มีอา! เป็นอะไรไหม? ได้ยินเสียงฉันไหม?!” โชคดีที่เพื่อนทั้งสองคนแค่สลบไปเพราะความหวาดกลัวขั้นสุด

ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนและวิกฤตอยู่นั้นเอง ที่ใจกลางเมืองหลวง ห่างออกไปหลายกิโลเมตร...

ภายในห้องควบคุมลับใต้ดินขององค์กรนักล่าปีศาจแห่งชาติสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกะพริบถี่รัว หน้าจอเรดาร์เวทมนตร์ขนาดใหญ่แสดงจุดพิกัดพลังงานความมืดระดับสูงที่เพิ่งถูกปลดปล่อยขึ้นในเขตชานเมือง พร้อมกับสัญญาณพลังงานอีกดวงที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง

“หัวหน้าครับ! ตรวจพบคลื่นพลังปีศาจระดับสูงในเขตที่สาม... และ... และเราพบร่องรอยพลังงานคุ้นเคยของอดีตหัวหน้าหน่วยที่หายตัวไปเมื่อสองปีก่อนครับ!” เจ้าหน้าที่หน้าจอรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกจนเสียงสั่น

ชายวัยกลางคนผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยจู่โจมพิเศษ ลุกขึ้นยืนช้าๆ แววตาคมกริบจ้องมองหน้าจอเรดาร์ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “พลังงานนั้น... หรือว่าจะเป็น... เคเลบ?”

“ใช่ครับ! สัญญาณพลังงานเวทและกลิ่นอายแบบนั้น ไม่ผิดตัวแน่... อดีตหัวหน้าหน่วยเคเลบปรากฏตัวขึ้นแล้ว!”

แววตาของผู้บัญชาการฉายแววซับซ้อน ทั้งความตกใจ ความโกรธ และความสงสัยที่อัดแน่น “ส่งหน่วยสอดแนมและทีมกวาดล้างพิเศษไปตรวจสอบทันที ห้ามให้ใครคลาดสายตาเด็ดขาด!”

ตัดกลับมาที่เกิดเหตุ ณ ร้านคาเฟ่ที่พังพินาศยับเยิน ปีศาจระดับสูงตัวนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังจะพยายามตะเกียกตะกายหนีรอด แต่ก่อนที่เคเลบจะทันได้ขยับตัวเข้าซ้ำ ท้องฟ้าเหนือบริเวณนั้นก็ม้วนตัวเป็นเกลียวพายุหมุนขนาดเล็กอย่างกะทันหัน

ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมยาวสีเข้มและหมวกปีกกว้างปรากฏกายขึ้นกลางอากาศอย่างสง่างาม วิเวียน รีด แม่มดผู้ดูแลเขตแดนมาถึงที่เกิดเหตุแล้ว

อาจารย์วิเวียนกวาดสายตามองความเสียหายรอบตัวและปีศาจที่กำลังนอนดิ้นด้วยความเจ็บปวด เธอยกมือเรียวขึ้นร่ายคาถาบทสั้นๆ เปลวเพลิงสีม่วงบริสุทธิ์พุ่งทะยานจากพื้นดินเข้ากลืนกินร่างปีศาจระดับสูงตนนั้นจนสลายกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตาเดียว ไม่หลงเหลือแม้แต่ร่องรอยของความชั่วร้าย

ความเงียบสงบกลับคืนมาครู่หนึ่ง ก่อนที่อาจารย์วิเวียนจะหันมามองเด็กสาวทั้งสองคนที่นอนหมดสติอยู่ และสบตากับเคเลบที่ยืนหอบหายใจอยู่ไม่ไกล

ดวงตาของวิเวียนเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงตัวตนและพลังงานที่ตื่นขึ้นของชายหนุ่ม “แก... นักล่าตระกูลไรเดอร์ที่ถูกขับไล่ออกไปนี่นา ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่... และเข้ามาใกล้ไลร่าได้ยังไง?”

เคเลบขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกได้ถึงพลังอำนาจมืดและเวทมนตร์ที่ทรงพลังจากหญิงสาวตรงหน้า

 “เธอเป็นใคร... แล้วเด็กคนนี้คือใครกันแน่ ทำไมถึงดึงดูดพวกปีศาจระดับสูงได้ขนาดนี้?”

“เรื่องนั้นไม่ใช่ธุระอะไรของแก” อาจารย์วิเวียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและทรงอำนาจ เธอยกมือขึ้นร่ายเวทมนตร์ความจำรอบตัวทันที

ละอองแสงสีเงินประกายระยิบระยับกระจายตัวออกไปปกคลุมร่างของโซฟีและมีอาที่กำลังจะรู้สึกตัว รวมถึงผู้คนที่เริ่มมุงดูอยู่รอบบริเวณ โซฟีและมีอากระพริบตาปริบๆ ก่อนที่แววตาจะเหม่อลอยไปชั่วขณะ และความทรงจำเกี่ยวกับปีศาจและเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อครู่ก็ถูกลบเลือนและแทนที่ด้วยเรื่องราวโกหกที่แนบเนียน อุบัติเหตุแก๊สระเบิดเล็กๆ น้อยๆ ในร้านคาเฟ่

“พวกเธอไม่เป็นอะไรแล้ว กลับบ้านไปพักผ่อนซะ” อาจารย์วิเวียนเอ่ยกระซิบเบาๆ โซฟีและมีอาพยักหน้ารับอย่างไร้เดียงสา ก่อนจะพากันเดินจากไปโดยจำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

อาจารย์วิเวียนหันกลับมามองเคเลบและไลร่า แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด “ส่วนแก... เคเลบ ไรเดอร์ การที่แกเข้าใกล้ไลร่าแล้วปลุกพลังที่หลับใหลของแกให้ฟื้นขึ้นมา มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... และที่สำคัญที่สุด คนในองค์กรของแกกำลังเคลื่อนไหวตามสัญญาณพลังงานนี้มาแล้ว รีบไสหัวไปซะ ก่อนที่พวกมันจะมาถึงที่นี่!”

“อาจารย์คะ…เขา…แต่เขาช่วยชีวิตหนู”ไลร่าเอ่ยขึ้น

“แต่เราไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเขา ไลร่า หมอนี่อันตรายเกินไป”

เคเลบมองหน้าไลร่าที่กำลังมองเขาด้วยแววตาสับสนและหวาดกลัว ก่อนที่เขาจะตัดสินใจหันหลังกลับและพุ่งตัวหายไปในความมืดมิดของค่ำคืน ทิ้งให้ไลร่ายืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง

“นี่มันหมายความว่ายังไงกัน” เคเลบพึมพำเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่ไหลเวียนไปทั่วร่างพร้อมกับความจริงที่ว่า... โชคชะตาได้เชื่อมโยงพวกเขาทั้งสองคนเข้าด้วยกันอย่างไม่มีวันหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป 

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด    บทส่งท้าย

    ลึกลงไปใต้พื้นพิภพหลายพันเมตร ภายในห้องโถงมืดมิดที่ถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกสีดำทมิฬและกลิ่นอายความตายอันน่าสะพรึงกลัว ปราสาทแห่งสภาเงา ย์กลางอำนาจมืดที่คอยชักใยโลกเวทมนตร์อยู่เบื้องหลังแสงไฟสีแดงฉานจากคบเพลิงอสูรสะท้อนกระทบกับบัลลังก์หินออบซิเดียนขนาดมหึมา บนนั้น... เงาร่างสูงใหญ่ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทและหน้ากากโลหะลึกลงไปในความมืดกำลังนั่งนิ่งสงบ บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนอากาศแทบจะกลายเป็นของแข็งเพล้ง!กระจกสื่อสารโบราณที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าก็เกิดรอยร้าวและระเบิดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ พลังงานสะท้อนจากการที่ "ปีศาจแม่ทัพ" ถูกกำจัดโดย เคเลบ ไรเดอร์และไลร่า แวนซ์ส่งคลื่นกระแทกเข้ามาถึงใจกลางปราสาทแห่งนี้โดยตรงความเงียบงันปกคลุมไปชั่วขณะ ก่อนที่เงาร่างบนบัลลังก์จะขยับตัวอย่างช้าๆดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นเปล่งประกายวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่พรั่งพรูออกมาดั่งลาวาใต้พิภพ แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วห้องโถงจนผนังหินสั่นสะเทือน"ไอ้สวะ... ไร้ประโยชน์สิ้นดี!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจและเย็นยะเยือกดังก้องกังวานไปทั่วห้อง “ส่งปีศาจระดับแม่ทัพไปแท้ๆ แต่กลับถูกมนุษย์สารเลวคนเดีย

  • Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด   บทที่ 19: คำสัญญาชั่วนิรันดร์เหนือมหานคร

    ความสูงระฟ้าของอาคารบัญชาการกลางในเขตความปลอดภัยพิเศษ มอบทัศนียภาพอันกว้างไกลของมหานครยามค่ำคืนที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟนับล้านดวง ท้องฟ้ายามดึกปราศจากเมฆหมอก เผยให้เห็นหมู่ดาวระยิบระยับที่ทอประกายแข่งกับแสงนีออนเบื้องล่าง ลมหนาวพัดโชยปะทะยอดตึก ส่งเสียงหวีดหวิวเบาๆ ราวกับบทเพลงกล่อมโลกที่กำลังหลับใหลบนระเบียงกว้างของชั้นบนสุด ไลร่า แวนซ์ในชุดเครื่องแบบนักล่าปีศาจสีดำสนิทเข้ารูป ทิ้งตัวนั่งลงบนขอบปูนกั้นระเบียง มือเรียวบางประคองแก้วเซรามิกบรรจุโกโก้อุ่นๆ ไว้แนบอก ดวงตากลมโตเหม่อมองออกไปเบื้องไกลอย่างไร้จุดหมายโลกธรรมดาที่เธอเคยรู้จัก... โรงเรียนมัธยมปลาย เสียงหัวเราะของโซฟีและมีอา หรือแม้แต่ตัวตนเดิมของเธอในฐานะเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่ง บัดนี้ได้ถูกลบเลือนหายไปจากความทรงจำของทุกคนอย่างสมบูรณ์แล้ว ไม่มีใครจำไลร่า แวนซ์ คนเดิมได้อีกต่อไป ยกเว้นเพียงตัวเธอเองและเงาสะท้อนในกระจกเสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างกาย ร่างสูงโปร่งของเคเลบ ไรเดอร์ ในเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีเข้มปรากฏขึ้น เขาวางกระป๋องกาแฟดำลงบนขอบปูนข้างตัวเธอก่อนจะทอดสายตามองทิวศานตระการตาเบื้องหน้าเช่นกัน“ลมแรงนะ... ไม่หนาว

  • Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด   บทที่ 18: ใต้แสงอาทิตย์สุดท้ายและวันที่ถูกลบเลือน

    แสงแดดยามเช้าในวันใหม่สาดส่องผ่านผืนผ้าใบหน้าต่างลงมาสัมผัสกับผิวแก้วใสภายในห้องนอนชั่วคราว ทว่าความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ในวันนี้กลับไม่ได้ทำให้หัวใจของไลร่า แวนซ์รู้สึกผ่อนคลายเหมือนเช่นเคย ตรงกันข้าม... มันกลับเป็นความอบอุ่นที่เจือความหนาวเหน็บและบาดลึกจนน่าประหลาดเมื่อคืนนี้ หลังจากที่เธอยอมรับข้อเสนอของ พลเอกอาร์เธอร์ และตัดสินใจก้าวเข้าสู่โลกของนักล่าปีศาจอย่างเต็มตัว ความจริงอันโหดร้ายข้อหนึ่งก็ตามมาติดๆ—การตัดขาดจากโลกธรรมดาไม่ได้หมายถึงแค่การหลบหนีหรือการหายตัวไปจากบ้านเกิดเท่านั้น แต่เพื่อความปลอดภัยขั้นสูงสุดของคนที่เธอรัก ความทรงจำของทุกคนที่มีต่อ "ไลร่า แวนซ์" จะต้องถูกลบเลือนและปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด โดยฝีมือของหน่วยเวทมนตร์ความจำขององค์กร เพื่อไม่ให้พวกปีศาจหรือสภาสูงใช้คนรอบตัวเธอเป็นเครื่องมือในการตามล่านั่นหมายความว่า... เพื่อนสนิท ครูประจำชั้น และเพื่อนร่วมโรงเรียนทุกคน จะหลงลืมการมีตัวตนของเธอไปราวกับเธอไม่เคยเกิดมาบนโลกใบนี้เลยไลร่ายืนมองตัวเองในกระจกเงา ชุดนักเรียนมัธยมปลายสีขาวสะอาดตาถูกสวมทับบนเรือนร่างบอบบาง เธอยกมือขึ้นจัดโบว์ผูกคอเสื้ออย่างช้าๆ มือเรียวสั่นเ

  • Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด   บทที่ 17: รอยต่อแห่งโชคชะตา

    ในบ้านพักของวิเวียนขณะนี้เป็นเวลายามสาย บรรยากาศโดยรอบไม่ได้อบอุ่นสดใสเหมือนเช่นวันก่อน ทว่าเต็มไปด้วยความเงียบงันและความเปราะบางที่สัมผัสได้ชัดเจนบนเตียงนอนห้องพักชั้นสอวิเวียน รีดนอนพักผ่อนอย่างอ่อนแรง ร่างกายที่เคยทรงพลังและเปี่ยมด้วยเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่ บัดนี้กลับทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด แก่นพลังวิญญาณของเธอได้รับความเสียหายอย่างหนักหน่วงจากการถูกปีศาจระดับแม่ทัพเข้าสิงร่าง แม้จะรอดชีวิตมาได้ แต่อาการสาหัสครั้งนี้ทำให้พลังเวทของอาจารย์วิเวียน อ่อนแอลงจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมเขตอาคมรอบบ้านพักที่เคยหนาแน่นและปลอดภัย บัดนี้เริ่มสั่นคลอนและจางหายไปทีละน้อยเคเลบยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่ริมหน้าต่าง ดวงตาสีฟ้าคมกริบกวาดมองออกไปเบื้องนอกด้วยความกังวล ไลร่านั่งกุมมืออันเย็นเฉียบของอาจารย์วิเวียนไว้แนบแก้ม ดวงตากลมโตแดงก่ำเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาความพ่ายแพ้ของปีศาจเมื่อคืนไม่ได้แปลว่าสงครามสิ้นสุดลง ตรงกันข้าม... มันเป็นเพียงสัญญาณเตือนว่าสภาสูงและกองทัพเงาได้เพ่งเล็งมาที่พวกเขาทุกคนอย่างเป็นทางการแล้ว และด้วยสภาพของอาจารย์วิเวียนที่ไม่สามารถปกป้องใครได้อีกต่อไป บ้านพักกลางป่าหลังนี้จึงไม่ใช่สถานที่ท

  • Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด   บทที่ 16: การเจรจาใต้เงื้อมมือมรณะ

    แสงแดดอ่อนๆ ยามรุ่งอรุณสาดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างที่แตกละเอียดเข้ามาภายในห้องนั่งเล่นของบ้านพักเขตอาคม กลิ่นอายความชั่วร้ายและคราบเขม่าควันจากการต่อสู้อันดุเดือดเมื่อคืนถูกชำระล้างด้วยสายลมบริสุทธิ์ยามเช้าบนโซฟาตัวยาว วิเวียน นอนพักผ่อนอย่างสงบภายใต้การดูแลของเวทมนตร์ฟื้นฟูสภาพจิตใจ แก่นพลังมืดที่เคยเข้าครอบงำถูกขับออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอที่ยืนยันว่าเธอปลอดภัยดีแล้วไม่ไกลนัก ไลร่านั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นพรม ดวงตากลมโตบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักตลอดทั้งคืน เธอกำลังใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดทำความสะอาดแผลตามใบหน้าและลำแขนให้กับเคเลบอดีตนักล่าผู้เพิ่งกลับมาช่วยชีวิตเธอไว้จากปากเหวแห่งความตายบรรยากาศภายในห้องเงียบงัน มีเพียงเสียงถอนหายใจเบาๆ ของเคเลบยามเมื่อสำลีสัมผัสถูกบาดแผลไลร่ามองหน้าคมคายที่มีรอยแผลฟกช้ำจากการปะทะกับปีศาจแม่ทัพ หัวใจของเธอยังคงเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวและรู้สึกผิด เหตุการณ์เมื่อคืนที่เขาเดินสะพายเป้ออกจากบ้านไปด้วยความโกรธยังคงติดอยู่ในความทรงจำ เธอนึกว่าเขาจะทอดทิ้งเธอไปเสียแล้ว... แต่เขากลับย้อนกลับมาในวินาทีชีวิตคับขัน“คุณเคเลบ...” ไลร่าเอ่ยทำลายค

  • Blood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด   บทที่ 15: แหวกพุ่งผ่านความมืด

    ลูกศรพลังงานสีดำทมิฬขนาดมหึมาสั่นสะเทือนอยู่กลางอากาศ ปลายแหลมคมของมันจดจ่อตรงมาที่ร่างของไลร่า ที่กำลังนอนทรุดอยู่บนพื้น แรงกดดันมหาศาลบดขยี้จนเธอแทบหายใจไม่ออก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความหวาดสิ้นหวัง ร่างกายบอบบางเต็มไปด้วยบาดแผลและคราบเลือดจากการต่อสู้ยื้อย่างในเสี้ยววินาทีแห่งความตาย เมื่อลูกศรสีดำกำลังจะพุ่งทะยานปลิดชีพเป้าหมาย—ตูม!มันใดนั้นเอง มิติพิเศษสีม่วงเข้มก็เกิดรอยร้าวขนาดมหึมาขึ้นกลางอากาศ เสียงระเบิดกัมปนาทราวกับฟ้าผ่าผืนผ้าใบแห่งความมืดฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ แสงสว่างวาบสีฟ้าครามเจิดจ้าพุ่งทะลวงทะยานผ่านความมืดมิดเข้ามา พร้อมกับเงาร่างสูงโปรดในชุดเสื้อแจ็คเก็ตคุ้นเคยที่พุ่งกระโจนเข้ามาขวางกลางระหว่างไลร่ากับลูกศรปีศาจอย่างเฉียดฉิว!“เคเลบ!”ไลร่าร้องขึ้นอดีตหัวหน้าหน่วยจู่โจมพิเศษผู้หุนหันพลันแล่นเดินออกจากบ้านไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน บัดนี้เขาย้อนกลับมาแล้ว... สัญชาตญาณดิบและการสังหรณ์ใจที่เตือนว่าเด็กสาวกำลังเผชิญหน้ากับอันตรายถึงชีวิต ทำให้เขาขับรถย้อนกลับมาด้วยความเร็วสูงสุด และพุ่งทะลวงมิติพิเศษเข้ามาด้วยการระเบิดพลังงานครั้งสุดท้าย!“ฉันบอกแล้วไง... ว่าฉันจะไม่ยอ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status