Teilen

CHAPTER 90

last update Veröffentlichungsdatum: 24.09.2026 23:46:39

CHAPTER 90

ATE MIKAY’S POV

“Ako na lang ang nahihiya sa kanilang dalawa, asawa ko. Magbibigay pa nga sana ng isang libo nung paalis na ako. Tumanggi na ako sa kanya. Ang kapal na ng mukha ko kung pati ang pera tatanggapin ko pa,”

Kanina pa ako nagkukwento sa aking asawa nang makauwi na siya. Nagpapahinga na sa kani-kanilang mga kwarto ang aming mga anak. Maaga silang natulog dahil may saki si Denver, walang kalaro ang Kuya niya. Kaya napilitan na rin itong matulog ng maaga.

“Ang bait nila,
Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen
Gesperrtes Kapitel

Aktuellstes Kapitel

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 95

    CHAPTER 95CALLIE'S POVI don't know what to say. This is very unexpected. Nang makita ko ang mga picture ng anak ko ay gusto ko na siyang makita at mayakap. All along, nasa kanila ang anak ko. Sila pala ang nagpalaki. Tama nga ang hinala ko. Si Cael ang nakita ko sa isang grocery store. Ang update ng mga tauhan ni Julian ay somehow totoo naman, but it was very late. Dahil lumipat na sila ng lugar. I was right, kung sana pinaniwalaan lang ako ni Julian hindi na sana nasayang ang oras niya. Hindi guni-guni ang mga nakita ko. Masayang-masaya ako na buhay siya. Na nasa isang maayos itong pamilya. Meeting Ate Mikay was never an accident, it was God's plan. Pinagtagpo niya kami upang makasama ko ulit ang aking anak. I am glad that he is being treated so well. "N-nasaan siya, Ate? Gustong kong makita ang anak ko," umiiyak na sabi ko.Sa bawat tingin ko sa photo album, parang pinanood ko na rin kung paano lumaki ang anka ko."Sandali lang, pinapasundo ko pa sa asawa ko, Ma'am. Nanonood pa

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 94

    CHAPTER 94ATE MIKAY'S POV “Berde po, Ma'am?” hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya.Katulad ng mga mata ni Denver?"Yes, minsan lang ang mga kulay na ganoon kaya mabilis ko siyang nakilala. Parehas sila ng mga mata ng daddy niya,"Napakurap-kurap ako ng ilang beses. Samot-saring mga ideya ang pumapasok sa aking isipan. Nawawala ang anak niya ng apat na taon. Kulay berde ang mga mata. Si Denver, apat na taon na ring nasa amin simula nang mapulot ito ng aking asawa na palutang-lutang sa gitna ng karagatan. Kulay berde ang mga mata niya. May dahilan pala kung bakit palagi na kaming pinagtatagpo ng Panginoon simula nang mapunta kami sa lugar na ito. Ito pala ang dahilan. Nasa akin pala ang matagal na nilang hinahanap. "Ma'am, maaari po ba kayong sumama sa akin sa bahay? May ipapakita lang po ako sa inyo,"Wala akong planong itago ito. Alam ko kung gaano nila kagustong makita ang anak nila. Nawalay sa kanila ng ilang taon. Ito na rin ang matagal ko ng hinihiling na makita ni Denver a

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 93

    CHAPTER 93“We must try. Subukan lang natin. This is the first time na may nakita tayong kamukha niya. Hindi ako makakatuog ng maayos kung hindi natin susubukan, Julian. Pa-imbestigahan mo kung sino man ang mga taong ito,”“I will, baby. We need to confirm this,” aniya. He zoomed in the face. “Kamukhang-kamukha mo, 'di ba? That's why tinakbo at naghanap ako nung makita siya ng mga mata ko. Kahit medyo blur 'yong footage pero nakikita pa rin natin. Mas kamukha mo siya sa personal plus his eyes,”I can feel that he's our baby. Our Cael. Please, ibigay niyo na sa akin 'to, Lord! Ibalik niyo na sa amin si Cael! Pangako namin na mas lalo siya naming aalagaan. “Keep this to ourselves, Callie. Wala munang pwedeng makaalam nito. My trusted men will investigate this. When it comes to his case, only my trusted men can know the update. Ayaw ko ng maulit pa ang nangyari noon,” wika niya. Napako ang aking titig sa bata. This is him. I can't wait to find you, Cael! Makakasama na ulit tayo. Mabub

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 92

    CHAPTER 92 “I’m sorry,” paghingi nito ng paumanhin sa akin nang makauwi na kami sa bahay. Siya pa ang naunang humingi ng tawad kahit ako naman ang galit sa kanya. Nilunok ko na lang ang aking pride. “Sorry din. Nadala lang ako ng aking emosyon kanina. Pero… nagsasabi ako ng totoo. I am sure that it was him,” “Come here,” Inaya niya akong maupo sa tabi niya.“It’s okay. I know we both want to see our child. Let’s do this together, okay? I’ll be with you every step of the way. You won’t face this all alone dahil nandito ako,” Naramdaman ko ang paghalik niya sa aking sentido. Muli na namang tumulo ang luha sa aking mga mata. Malapit na ang birthday ni Cael. I miss him so much. Nalilito na ako kung paano namin siya mahahanap. Ang tagal na.“Gustong-gusto ko na siyang makita ulit, Julian. Lahat gagawin ko para mahanap lang ang anak natin. Kahit magmukha pa akong baliw,” Ginamit na ni Julian lahat ng koneksiyon niya. Pero kahit gaano pa kalakas ang kanyang koneksiyon ay wala pa rin i

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 91

    CHAPTER 91“Baby, what’s happening to you?” tanong ni Julian sa akin. Hinawakan niya ang aking siko upang hindi ako makaalis sa aking pwesto. “Why are you crying?” Lumilinga-linga ako sa buong paligid upang hanapin pa rin si Cael. I am very sure that it was him!“I think I saw him! I saw Cael, Julian…” nanginginig na sabi ko.Tinanggal ko ang pagkakahawak niya sa aking siko at muli na namang tumakbo. Lumiko ako upang maghanap pa rin. Ngunit wala pa rin akong nakita. Pero hindi iyon dahilan para tumigil na ako sa aking paghahanap kung saan-saan na ako lumiliko. “Cael, magpakita ka ulit kay Mommy…” Muli na namang may humawak sa aking siko upang pigilan ako sa aking muling pagliko ng daan. “Stop it, baby… are you sure that it’s him?” puno ng pagdududa niyang tanong sa akin. I can see the pain in his eyes.“Sigurado ako na si Cael ‘yon. Nakita ko ang mga mata niya, Julian. Please… tulungan mo akong hanapin siya. Nandito nga siya kanina. Siya ‘yon, hindi ako pwedeng magkamali,” umii

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 90

    CHAPTER 90 ATE MIKAY’S POV“Ako na lang ang nahihiya sa kanilang dalawa, asawa ko. Magbibigay pa nga sana ng isang libo nung paalis na ako. Tumanggi na ako sa kanya. Ang kapal na ng mukha ko kung pati ang pera tatanggapin ko pa,” Kanina pa ako nagkukwento sa aking asawa nang makauwi na siya. Nagpapahinga na sa kani-kanilang mga kwarto ang aming mga anak. Maaga silang natulog dahil may saki si Denver, walang kalaro ang Kuya niya. Kaya napilitan na rin itong matulog ng maaga. “Ang bait nila, ‘no? Pero sana tinanggap mo ang isang libo,” Agad kong hinampas ang balikat niya. Nandito nga pala kami sa aming kwarto at hinihilot ko ang kanyang balikat. “Walanghiya ka! Binigyan na nga tayo ng pagkain tapos tatanggap ka pa ng pera? Pero kawawa rin sila. Kahit na marami silang pera pero hindi rin naman sila masaya sa buhay na mayroon sila dahil nawala ang kanilang anak,” “Ipanalangin na lang natin na sana makita na nilang muli ang anak nila. Nararapat sa kanila ‘yon dahil mababait sila,”

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 6

    CHAPTER 6“Are you okay? Does it hurt?” nag-aalalang tanong niya sa akin.Mabilis kong inalis ang kanyang kamay mula sa aking tiyan. Ayokong may makakita sa aming dalawa at mapag-usapan pa kami ng iba. “Ayos lang po ako, Sir…” sagot ko. Hindi pa rin ako makapaniwala sa ginawa niya, ang paghawak sa

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 5

    CHAPTER 5“Sir, I will just remind you that you have a meeting with the investors later at 2 pm,” paalala ko sa kanya.Limang buwan na ang aking tiyan, kapag nagsusuot ako ng mga pencil skirt ay halata na ang umbok ng aking tiyan. Kaya ang ginagawa ko palagi ay nagsusuot ako ng dress na maluwag sa

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 4

    CHAPTER 4Nanlaki ang aking mga mata at nalaglag ang aking panga nang marinig ko iyon mula sa mga labi ni Sir Julian."Sir, pasensya na po. Hindi naman po magkakaroon ng problema kung magtatrabaho ako habang buntis ako, Sir. Hindi na po mauulit 'to," pagpapaliwanag ko.Hindi ako pwedeng mawalan ng

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 3

    CHAPTER 3Lumipas ang mga araw at naging mas mahirap para sa akin na itago ang aking pagbubuntis. Madalas ay inaantok ako, at ilang beses na akong nahuhuli ni Sir Julian na nakakatulog sa oras ng trabaho.“Aren’t you getting enough sleep at night?” nagtatakang tanong ni Sir Julian dahil nahuli na

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status