บ่วงรัก ทินกร

บ่วงรัก ทินกร

last updateLast Updated : 2025-08-08
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
36Chapters
191views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

...เมื่อเธอได้หายไปจากชีวิตของเขา เมื่อ 5 ปีก่อน ...และวันนี้เธอกลับมา...พร้อมกับบ่วงที่ติดมากับเธอ ...แล้วเขาจะทราบหรือไม่ ว่าบ่วงรักที่เขามอบให้เธอในวันนั้น คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง..

View More

Chapter 1

1 - เปิดตัวลูกชาย

“Tangkap wanita itu!”

Perintah seseorang yang menggema di seluruh lorong hotel, membuat para petugas keamanan segera bergerak ke arah Dania. Tanpa ragu, Dania melesat lari, meninggalkan orang-orang yang mengejarnya di belakang. Dia sudah menduga ini akan terjadi, tapi kali ini, ada satu kesalahan fatal yang ia buat.

Dania datang ke acara pertunangan mantan kekasihnya, Kevin dengan sahabatnya, Marsha. Mereka berdua berselingkuh di belakang Dania. Selama ini, Kevin berpacaran dengan Dania hanya karena Dania cerdas dan bisa membuat para klien Kevin kagum dengan kinerja Dania sebagai manager pemasaran di kantor Kevin. 

Dania memang dengan sengaja ingin menghancurkan pesta pertunangan Kevin dan Marsha, akan tetapi rencananya sedikit meleset, karena Dania harus berhadapan dengan orang-orang suruhan Marsha untuk mengejarnya.

Dania masih terus berlari, ia merasakan merasakan jantungnya berdegup lebih kencang. Pikirannya berkecamuk, mencoba mengingat rencana pelariannya. 

Dania memaki dirinya sendiri, ia mulai panik. Matanya menyapu sekitar, mencari tempat berlindung. Di tengah kebingungannya, pandangannya tertumbuk pada sebuah pintu kamar hotel yang sedikit terbuka di ujung koridor. Tanpa berpikir panjang, Dania berlari menuju pintu itu.

Ini pasti tempat yang aman! Pikirnya, dengan harapan bahwa para petugas keamanan tidak akan seberani itu untuk menerobos masuk. Namun, secepat ia berpikir demikian, Dania menyadari bahwa kamar yang ia masuki ternyata ada seseorang di dalam kamar mandi.

“Ah!” Dania hampir berteriak saat pria pemilik kamar hotel tersebut keluar dari dalam kamar mandi. Di hadapannya, seorang pria dengan handuk yang dililitkan di pinggang menatapnya terkejut.

“Siapa kau?!” kata pria itu dengan nada dingin. 

Wajah Dania memerah, tapi tak ada waktu untuk merasa malu. Di luar, suara langkah kaki para pengejar semakin mendekat. Tanpa pikir panjang, Dania menutup pintu dan berlari ke arah pria itu untuk menutup mulutnya.

“Maafkan aku, tolong bantu aku!” desaknya masih menutup mulut pria tampan itu. Dia memegang kedua bahu pria itu, mendesaknya untuk tetap diam. “Aku sedang dikejar orang, dan aku butuh bersembunyi. Jika kau membantuku, aku akan melakukan apa saja!”

Pria itu menatapnya tajam, kemudian melepaskan tangan Dania yang berada di mulutnya. “Aku tidak butuh penawaranmu!” sahutnya dengan nada nada yang datar.

“Aku mohon! Aku akan benar-benar menuruti perintahmu,” ujar Dania dengan nada yang penuh dengan keputusasaan.

Pria tampan dengan tinggi semampai bernama Mark itu menatap Dania dengan tatapan yang sulit diartikan, alisnya terangkat seolah menilai situasi.

Dania mengangguk cepat, merasa putus asa. “S-selama itu bukan sesuatu yang tidak pantas,” tambahnya cepat, khawatir pria ini akan mengambil keuntungan dari situasi tersebut.

Pria itu menghela napas, lalu perlahan menjauh dari Dania. “Baiklah,” katanya dingin, “tapi kau harus mengikuti petunjukku.”

Dania mengangguk, meskipun tidak sepenuhnya mengerti maksud pria itu. Tanpa berkata apa-apa lagi, pria itu mendekat, menarik Dania lebih dekat ke tubuhnya. Sebelum Dania sempat protes, pria itu membuka kancing kemejanya, menampakkan dadanya yang bidang. Dania hanya bisa terdiam, wajahnya memerah karena jarak mereka yang sangat dekat.

Suara langkah kaki kasar dan suara pintu kamar yang dibuka paksa terdengar jelas.

“Dia pasti di sini!”

Dania menggigit bibir, ketakutan mulai menguasai dirinya. Ketika akhirnya pintu kamar mereka yang digedor, Dania hampir saja panik, namun pria itu tetap tenang.

Dengan satu gerakan cepat, pria itu membuka pintu kamar lebar-lebar, menatap dingin pada orang-orang yang mengejar Dania, mereka pun terkejut melihatnya.

“Kalian mau apa?” suaranya terdengar tajam, membuat para pria yang hendak menerobos masuk seketika membeku.

“T-Tuan Mark!” salah satu dari mereka tergagap, wajahnya langsung pucat.

Dania tertegun, jantungnya berdebar lebih kencang. Nama itu … Mark, pewaris V-One Group, salah satu perusahaan teknologi terbesar di Asia. Orang yang selama ini hanya dia dengar dalam berita dan rumor.

Mark menatap mereka dengan tatapan yang menusuk, seolah menantang mereka untuk berbuat lebih jauh. “Kalian mengganggu saya!” ancamnya dingin.

Para pengejar itu langsung mundur, kebingungan di wajah mereka jelas terlihat. Mereka saling berpandangan sebelum akhirnya berbalik dan pergi dari kamar milik Mark dengan cepat, meninggalkan Mark dan Dania dalam keheningan yang tegang.

Setelah yakin mereka benar-benar pergi, Mark melepaskan cengkeramannya pada Dania. “Ingat utangmu padaku,” katanya dengan nada tenang namun tegas.

Dania mengangguk, masih terkejut dengan apa yang baru saja terjadi. “T-terima kasih …,” ucapnya pelan, masih merasa tidak percaya dengan keberuntungannya.

“Jangan senang dulu,” kata Mark, mengenakan kembali dasinya. “Ini belum selesai.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Comments

No Comments
36 Chapters
1 - เปิดตัวลูกชาย
เปิดตัวลูกชายณ โรงพยาบาลโยธินนารัตน์รถหรูแล่นเข้ามาจอดยังหน้าตึกผู้บริหารของทางโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งนี้ ชายหนุ่มรูปงาม ใบหน้าฟ้าประทานมาดุจเทพในนิยาย แต่งองค์ทรงเครื่อง สวมเพียงแค่เสื้อยืดธรรมดาสีขาวสะอาดตา ทับกับกางเกงยีนส์พอดีตัวสีนิล กับรองเท้าผ้าใบสีเดียวกันกับเสื้อ พร้อมทั้งแว่นกันแดด และหมวกแก๊ปสวมทับศรีษะอีกทีเพื่ออำพรางใบหน้าอันหล่อเหล่าไว้เพียงเล็กน้อย เท้ายาวก้าวลงมาจากรถหรูคันดังกล่าว แล้วเดินเข้าไปภายในตึก ตรงดิ่งไปยังลิฟต์ทันที“เอ่อ...คือเข้าไม่ได้น่ะครับ ที่นี่ใช้เฉพาะผู้บริหารเท่านั้น” ลุงชิต รปภ.(เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย) ภายในตึกเดินเข้ามาถาม แล้วเอ่ยขึ้นห้ามทันที ที่เห็นชายหนุ่มเดินเข้ามายังลิฟต์“แล้วถ้าผมบอกว่า...ผมคือลูกชายของผู้บริหารที่นี่ล่ะครับ” ชายหนุ่มคนดังกล่าวพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง พร้อมกับมือทั้งสองข้างที่ล้วงกระเป๋ากางเกง“แต่งตัวแบบนี้เหรอ คือของลูกชายท่านผู้บริหาร...นี้เล่นขายของกันอยู่หรือเปล่าครับคุณ” ลุงชิตพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกับมองสำรวจร่างสูงตั้งแต่หัวจรดเท้า“เสียงดังเอะอะโวยวายอะไรกัน...ทีม!” เสียงดังเข้มของ
last updateLast Updated : 2025-07-08
Read more
2 - เพื่อนเราไม่เก่าเลย
เพื่อนเราไม่เก่าเลยทินกรนอนค้างอยูที่โรงพยาบาลตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมา เพราะโดนแม่ยึดทุกอย่างของเขา แม้กระทั้งคีย์การ์ดของคอนโดเอาไว้ด้วย และตั้งแต่วันนั้น ก็ยังไม่กล้าเข้าไปที่บ้าน จึงมาอาศัยอยู่ที่โรงพยาบาลแทน มีห้องพักส่วนตัวไว้สำหรับผู้บริหาร และถือว่าได้เรียนรู้งานของเหล่าบุคลากร และศึกษาเกี่ยวกับที่นี่ไปในตัวพร้อมๆเลย ก่อนที่จะเข้ามาบริหารงานที่นี่อย่างเต็มรูปแบบ“เมื่อไหร่ จะเข้าไปหาแม่เขาที่บ้านสักทีล่ะ ไปขอโทษแม่ส่ะน่ะ นี่ก็ผ่านมาเป็นมาสัปดาห์แล้วน่ะ แล้วต่อไปก็อย่าไปทำอะไรแบบอีก จริงอยู่ที่เมืองนอกทีมใช้ชีวิตในแบบของทีมได้ แต่ที่นี่ไม่เหมือนกันน่ะ รู้จักให้เกียรติคนอื่น แล้วทีมจะเจอคนที่ดี คนที่รักทีมจริงๆเอง” หมอโปรดพูดขึ้นมาก่อนทันที เมื่อเห็นทินกรเปิดประตูเดินเข้ามาภายในทำงานของเขา และพร่ำสอนบอกทินกรออกไปอย่างยาวเหยียด“ถ้าเย็นนี้ว่าง จะแวะไปครับ” ทินกรเอ่ยตอบ แล้วนั่งลงที่โชฟาตัวยาวข้างโต๊ะทำงานของหมอโปรด“แล้วเรื่องที่ จะเข้ามาทำงานที่นี่ล่ะ ตอนนี้พร้อมยัง” หมอโปรดเอ่ยถามเรื่องงานขึ้นมาบ้าง เมื่อเห็นว่าให้เวลากับทินกรมามากพอสมควรแล้ว“พร้อมครับ พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลย”
last updateLast Updated : 2025-07-09
Read more
3 - ต้องการปลดปล่อย
ต้องการปลดปล่อยทั้งคู่ยังคงนั่งดื่มอยู่ด้วยกัน ตลอดจนเกือบผับกำลังจะปิด และทินกรกำลังจะลุกขึ้น แต่มีเสียงขอโทรศัพท์มือถือของคามินดังขึ้นมาขัดเสียก่อน“ว่าไงครับตัว...ตัวมาถึงแล้วก็ขึ้นมาชั้นบนได้เลยห้องวีไอพีท้ายสุด” เสียงนุ่มเอ่ยบอก เมื่อกดรับสายจากคนที่โทรฯมา“เมียมึงมาเหรอ...” ทินกรเอ่ยถามเมื่อคามินวางสายแล้ว เพราะยืนฟังอยู่ยังไม่ไปไหน“ทำไมมึงรู้ว่ะ...” คามินมองหน้าทินกร แล้วถามขึ้น“เสียงเล็กเสียงน้อยขนาดนั้นไม่รู้สิแปลก...” ทินกรสวนคำตอบกลับมา ทำเอาคามินไปแทบไม่ถูกเลย“มาคนเดียวเหรอ...” เสียงนุ่มถามขึ้น เมื่อเห็นหญิงสาวลุคห้าวเปิดประตูเข้ามาพอดี ซึ่งก็คือภรรยาเขานั้นเอง“อื้ม...เอ่อแล้วนี้...” หญิงสาวพยักหน้ารับ แล้วนั่งลงข้างๆกับคามิน แล้วทำสีหน้าอย่างสงสัยเมื่อเห็นทินกรยืนอยู่ หันหน้าไปเอาคำตอบจากสามีของเธอ“อ่อ...ไอ้ทีมไง เพื่อนที่เค้าเคยเล่าให้ตัวฟังยังไงล่ะ ก่อนที่ตัวจะเข้ามาในชีวิตของเค้า” เสียงนุ่มเอ่ยบอก พร้อมกับยกแขนขึ้นมาโอบไหลของหญิงสาวเอาไว้“อ่อ...ที่ตัวว่าถูกพ่อส่งไปเรียนที่เมืองนอกนั้นเหรอ” หญิงสาวถามขึ้นมาอีก“อื้ม...” คามินพยักหน้าให้หญิงสาว เชิงเป็นคำตอบอีกที
last updateLast Updated : 2025-07-09
Read more
4 - การทำงานวันแรก
การทำงานวันแรกรุ่งเช้าวันนี้ก็ถึงวันที่ ทินกรจะต้องมาทำงาน เป็นแล้วสักที หลังจากที่ได้สัญญาไว้กับผู้เป็นพ่อ เท้ายาวเดินเข้ายังแผนกที่ตัวเองต้องรับผิดชอบดูแลทั้งตึกของทางโรงพยาบาล“ทุกคนครับ...ฟังทางนี้หน่อย นี้คือลูกชายของผมเองครับ นายแพทย์ทินกร ต่อไปจะมาประจำตำแหน่งแทนผมทุกอย่างที่ตึกแห่งนี้ครับ” หมอโปรดพูดเสียงดังขึ้นมา เมื่อทินกรเดินมาถึงภายในแผนก และเอ่ยนำตัวของลูกชายให้ทุกคนรู้จัก“สวัสดีทุกคนครับ ผมฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่ะครับ เพราะยังไงก็ถือว่าผมเป็นเด็กดี เรียกผมว่าหมอทีมก็ได้ครับ จะได้ไม่ต้องเกร็ง” ทินกรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูนุ่มนวล ต่างจากที่ลุคภายนอกทำเอาเหล่าพยาบาล และบุคลากรทั้งหลายที่อยู่ตรงนั้น ตรงมองมาที่ชายหนุ่มเป็นตาเดียวกัน โดยเฉพาะบรรดาสาวๆ ที่พยายามส่งยิ้มทักทายมาหาและทุกคนก็ต่างๆ แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน จะมีคนที่คอยตามติดหมอหนุ่มเพียงแค่ พยาบาลสาว สองคน ที่คอยรายงานอยู่ตลอดเวลา“คุณหมอทีมดูภายนอกนี้อบอุ่นมากเลยเนอะพี่ฟ้า” นุชนารถ พยาบาลสาวรุ่นร้องที่ได้รับเลือกจากทินกร ให้คอยตามเก็บรายงานกับพยาบาลรุ่นพี่อย่าง เอื้องฟ้า พูดขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“หยุดคิดอะ
last updateLast Updated : 2025-07-10
Read more
5 - พยาบาลฝึกหัด  
พยาบาลฝึกหัดหนึ่งเดือนต่อมาภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย(ภาคอีสาน)“เดินทางปลอดภัยเด้อพิม เทอมหน้าพ้อกันใหม่ มารับใบจบพร้อมกันเด้อ”(เดินทางปลอดภัยน่ะพิม เทอมหน้าเจอกันใหม่ มารับใบจบพร้อมกันน่ะ) อมีนา หรือ มีน เพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกัน และพึ่งพากันมา ตั้งแต่ที่หญิงสาวย้ายมาศึกษาต่อที่นี่ใหม่ๆ ในตลอดระยะเวลา 5 ปีวันนี้หญิงสาวต้องเดินทางไปฝึกงานที่โรงพยาบาลของภาคกลาง เป็นเวลา 6 เดือน เพราะเธอคือนักศึกษาทุนที่เรียนควบคู่มาพร้อมกัน ตามจริงแล้วเธอเรียนบริหาร และเรียนพยาบาลควบคู่ไปด้วย ทุนจากทางโรงพยาบาลได้มอบให้ตลอดจบการศึกษา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างหญิงสาวจึงต้องได้เรียน 5 ปี“อื้ม...ขอบคุณมีนหลายๆเด้อ เฮาแค่ไปฝึกงานเอง เทอมหน้าเฮากะสิจบกับแล้ว”(อื้ม...ขอบคุณมีนมากมากน่ะ เราแค่ไปฝึกงานเอง เทอมหน้าเราก็จะจบกันแล้วสิน่ะ) พิพิม ฤทธิไพศาล บุตรสาวของคิมหันต์ และ พระพาย ฤทธิไพศาล ที่หนีปัญญาเมื่อ 5 ปีก่อน แล้วดั้นด้น มาศึกษาไกลถึงที่นี่ จนฟังและพูดได้เป็นอย่างดี และด้วยเหตุผลในหลายๆอย่าง ที่บอกใครไม่ได้หญิงสาวคือคนที่มีครอบครัวภูมิฐานฐานะทางบ้านดีมากคนหนึ่ง แต่ด้วยเหตุผลจำเป็น เลยต้องสอบชิง
last updateLast Updated : 2025-07-10
Read more
6 - เผชิญหน้า
เผชิญหน้า“พิพิม!...”“...” หญิงสาวตาค้างทันที ที่ได้เจอกับชายหนุ่มอีกครั้ง ยืนตัวแข็งจนทำตัวไม่ถูก เพราะไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน“นี้ ทำหน้าตกใจกัน อย่าบอกน่ะว่า...ไม่เคยติดต่อกันเลย...” หมอโปรดถามขึ้น เมื่อเห็นว่าเด็กทั้งสองต่างตกใจ ที่ได้เจอหน้ากันและกัน“...” ทินกรได้แต่พยักหน้ารับ และจ้องมองไปที่ใบหน้าหวานของพิพิม อย่างไม่อยากล่ะสายตาเลยแม้แต่น้อย และมีคำถามในใจอยู่มากมายที่อยากจะถาม“ถ้าอย่างนั่น...ก็คุยกันไปน่ะ เดี๋ยวลุงจะออกไปหาอะไรดื่มข้างนอกเสียหน่อย” หมอโปรดพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าทั้งคู่ต่างอยากมีคำถามต่อกัน“หายไปไหนมาตั้ง 5 ปี” ทินกรยิงคำถามใส่ทันที เมื่ออยู่กันตามลำพัง และเห็นว่าพ่อเดินออกไปจากห้องนี้แล้ว“พะ พิมก็ไปเรียนต่อยังไงล่ะค่ะ...” พิพิมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ตะกุกตะกัก กล้าๆกลัวๆ และไม่กล้าสบตากับชายหนุ่มตรงหน้า“แค่เรียนเหรอ...” เสียงนุ่มของทินกรเอ่ยถาม แล้วย่างก้าวเข้าไปใกลๆหาหญิงสาวทันที“...” พิพิมถอยออกห่างเล็กน้อย และไม่ได้เอ่ยตอบอะไร แถมยังหลบสายตาของร่างสูงตรงหน้าอีก เพราะเธอก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มอธิบายจากตรงไหนก่อน“แล้วทำไม...ไม่ส่งข่าวใครๆบ้างเลย เล่นหายไปดื้อๆแ
last updateLast Updated : 2025-07-11
Read more
7 - ถูกกลั่นแกล้ง  
ถูกกลั่นแกล้งพิพิมที่ได้เวลาพักกลางวัน หญิงสาวก็เดินมายังโรงอาหารของทางโรงพยาบาล เพื่อที่จะได้หาอะทานเหมือนบุคลากรท่านอื่นๆ ขณะที่เธอเดินเข้ายังโรงอาหาร ก็มีทุกสายตาจ้องมองมาที่เธอตั้งมากมาย จนเธอต้องทนฝืนเดินไปสั่งอาหาร“ใช้บัตรนี้ครับ” เสียงเข้มของหมอหนุ่มเอ่ยขึ้น พร้อมกับยื่นบัตรที่ใช้สำหรับใช้ในการสั่งอาหารของรงพยาบาลแห่งนี้ เพราะเมื่อเขาเดินตามหญิงสาวมาตั้งแต่แรก จึงมั่นใจแล้วว่า เธอไม่มีบัตรแน่นอน เพราะเธอพึ่งจะมาที่นี่เป็นวันแรก จึงใช้บัตรเขาแทนและรับจานข้าวของหญิงสาวมา“เอ่อ...ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวมองหน้าร่างสูง แล้วรับจานข้าวกลับมาจากมือของหมอหนุ่มที่ยื่นมาให้ แล้วก็เดินออกหาที่นั่งทานแบบเงียบๆทินกรเมื่อเห็นหญิงสาวเดินออกไปแล้ว จึงได้เดินไปสั่งน้ำมาให้แก่หญิงสาว เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ได้น้ำดื่ม แล้วร่างสูงก็เดินไปหาหญิงสาว ที่นั่งทานข้าวเงียบๆทันที“เดี๋ยวค่ะ...จะพาพิมไปไหน” หญิงสาวเอ่ยถาม แล้วทหน้าอย่างไม่เข้าใจทันที ที่จู่ๆ ทินกรก็มาคว้ามือของเธอแล้วพาเดินออกไป“...” ชายหนุ่มไม่พูดอะไรตอบ แต่กลับจูงมือของหญิงสาวให้เดินตามเขาไป“จะพาพิมไปไหนค่ะ พิมยังทานข้าวไม่เสร็จเลยน่ะ” หญิ
last updateLast Updated : 2025-07-11
Read more
8 - วันแห่งความทรงจำที่ดี
วันแห่งความทรงจำที่ดีพิพิมรีบคว้าเอาแฟ้มไปอย่างเร่งรีบ แล้วเดินตามทินกรออกไปทันที ทั้งกึ่งวิ่งกึ่งเดิน เพื่อให้ทันกับหมอหนุ่ม ที่ก้าวเท้าเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงหน้าลิฟต์แล้ว ต่างกับเธอที่ทั้งก้าวเท้าสับๆ แทบไม่ทัน“...” หญิงสาวได้แต่หอบเหนื่อย เมื่อเข้ามาภายในลิฟต์ และมีอาการเท้าสั่นเพียงเล็กน้อย เพราะรีบตามทินกรมากไปหน่อยมือหน้าของหมอหนุ่มยื่นออกไปคว้า เอาแฟ้มที่พิพิมกอดไว้แนบอกกลับมาเป็นฝ่ายถือเสียเอง เพราะเห็นหญิงสาวมัวแต่ยืนหอบอยู่ติ๊ง!เมื่อลิฟต์เลื่อนขึ้นมาถึงยังชั้นเป้าหมาย พิพิมได้แต่ยืนนิ่งและไม่ยอมก้าวขาออกจากลิฟต์ ตามร่างสูงไป เพราะตอนนี้ขาเกิดเป็นตะคริวขึ้นมาเสียดื้อๆ จึงได้แต่ยืนนิ่งๆ เพื่อเก็บอาการเอาไว้ และไม่กล้าที่จะขยับเพราะกลัวจะล้มเอาทางด้านหมอหนุ่ม เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ยอมก้าวออกมาจากลิฟต์ จึงได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ แล้วเดินกลับเข้าไปที่ลิฟต์คืน และไม่พูดอะไรอุ้มหญิงสาวขึ้นมาในท่าเจ้าสาวทันที เขาก็พอจะทราบอยู่บ้างว่าหญิงสาวเป็นอะไร หากให้เดาถ้ารองเท้าไม่กัด ก็คงจะเหน็บชาที่ขา“หึ...ยังเป็นเหมือนเดิมเลยน่ะ นิสัยไม่เคยเปลี่ยน” หมอหนุ่มเค้นหัวเราะออกมา พร้อมกับส่ายหน้าเ
last updateLast Updated : 2025-07-12
Read more
9 - อดีตและความทรงจำที่ดี NC
อดีตและความทรงจำที่ดี NCย้อนกลับไปเมื่อ 5 ปีก่อน 14/02/2019ณ โรงเรียนมัธยมของเอกชน“พิม...” เสียงเอ่ยเรียกชื่อหญิงสาว เมือเห็นว่าหญิงสาวเดินออกมาด้านนอกเพื่อที่จะกลับบ้านไปฉลองวันจบการศึกษาพอดีและวันนี้ ก็เป็นวันที่ชายหนุ่มพึ่งจะกลับมาจากต่างประเทศ หลังจากที่พ่อส่งตัวให้ไปเรียนแพทย์เฉพาะทาง แต่วันนี้เจ้าแอบบินกลับมาเพื่อที่จะมาแสดงความยินดีกับหญิงสาวแทน“พี่ทีม...มาตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะ” หญิงสาวถามขึ้นอย่างดีใจที่ได้เห็นชายหนุ่ม“พี่พึ่งจะลงจากเครื่องมา...ก็แวะมารับเรานี้แหล่ะ ไปกันได้แล้ว ทุกคนรออยู่ที่ร้านแล้ว” เสียงนุ่มเอ่ยบอก“...” หญิงสาวไม่รอช้ารีบขึ้นรถของชายหนุ่มไปทันที“อยากกินไร...วันนี้ป๋าเลี้ยงไม่อั้น” เสียงนุ่มเอ่ยบอกเมื่อเข้ามาถึงที่ร้าน“วันนี้พิมจะกินให้พุงกาง...อ้วนเป็นหมูไปเลย” พิพิมพูดขึ้นมา พร้อมกับทำตาลุกว่าเมื่อเห็นอาหารตรงหน้าที่มาเสิร์ฟเมื่อภาคินน้องชายของพิพิมขอตัวกลับไปก่อน เพราะไม่ค่อยชอบทานอะไรพวกนี้ แต่ที่จริงแล้วคือข้ออ้างอีกตาม คงจะแอบหนีไปเล่นเกมตามประสาผู้ชายนั้นแหล่ะส่วนปั้นหยา ก็นัดฉลองกันกับเพื่อนในชั้นเรียนต่อ จึงทิ้งให้พิพิมอยู่กับพี่ชายของเธอแ
last updateLast Updated : 2025-07-12
Read more
10 - ความเจ็บปวดที่ได้รับ
ความเจ็บปวดที่ได้รับกลับมาที่ปัจจุบัน“โดนขนาดนั้น...ทำไมถึงลุกหนีพี่ไปได้อีก” เสียงนุ่มเอ่ยถาม พร้อมกับจ้องมองหน้าอย่างต้องการคำตอบ“...” หญิงสาวไม่ตอบอะไรออกมา ได้แต่ก้มหน้าหนี ไม่กล้าสบตากับหมอหนุ่ม“รู้ไหมว่าพี่รู้สึกยังไง...ตอนตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอพิม พี่รู้สึกว่าตัวเองโดนฟันแล้วถูกทิ้งยังไงก็ไม่รู้” เสียงนุ่มพูดออกมาอีกครั้ง“นี้พี่จำได้ทุกอย่างเลยจริงเหรอ...” หญิงสาวถามขึ้น เพราะเธอยังสงสัยว่า เขาเมา แต่ทำไมเขาจำทุกอย่างได้หมดเลย“พี่ก็บอกแล้วไง...ว่าหายเมาแล้ว ตอนเสียบแล้วเจ็บนั้นแหล่ะ” หมอหนุ่มย้ำคำพูดออกมาอีกครั้ง และกระซิบที่ข้างหูของหญิงสาวในประโยคหลัง“พี่ทีม...ถอยออกไปเลยน่ะ” หญิงสาวตาลุกวาว แล้วรีบดันร่างสูงออกห่างจากตัวเธอตอนนี้ เพราะเธอเริ่มหน้าแดงขึ้นมา เมื่อหมอหนุ่มพูดถึงเรื่องนี้ออกมาอย่างไม่อาย“แค่รหัสเข้าห้องก็พอจะทำให้พิมรู้อะไรขึ้นมาบ้างแล้ว ใช่ไหม” ร่างสูงไม่พูดเปล่า รีบจับร่างของหญิงสาวให้นอนราบไปกับที่นอนทันที“ว้าย...พี่จะทำอะไร” หญิงสาวที่ตกใจ อยู่ตอนนี้ร้องออกมาทันที เมื่อร่างสูงขึ้นมาคร่อมเธอเอาไว้“เรามาทบทวนความหลังหน่อยไหม...” ร่างสูงจ้องมองด้วยแววตา
last updateLast Updated : 2025-07-13
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status