登入CHLOE POV "Chloe, totoo ba? Mas pipiliin mo ang Jerome na iyon kumpara sa amin ng anak mo?" seryosong wika ni Francis sa akin Muli akong napaiyak. Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kanya habang hilam ang luha sa mga mata ko "Sorry, Francis! Patawarin mo ako kung bakit kailangan ko itong gawin. Alam kong masakit, alam kong mahirap...pero wala eh. Hindi ko na alam kung ano ba talaga ang tama." umiiyak kong sambit "Chloe, kailangan ka ng anak natin. Ano ba ang dapat na ikatakot? Kung sasama ka sa akin, sisiguraduhin kong hindi ka na niya mahahanap kailan man.'" seryoso niyang wika Kaagad din naman akong umiling "Hindi mo pa masyadong kilala si Jerome, Francis." umiiyak kong sambit "Hindi kilala? Unang tingin ko pa lang sa taong iyon, alam kong hindi siya mabuting tao. Wala siyang puso. Gusto ka niyang kontrolin. Gusto niyang sirain ang pamilya natin." seryoso niyang wika Mas lalo naman akong napahagulhol ng iyak "Chloe, alam mo kung gaano kita kamahal. Alam mo din k
CHLOE POV "NASAAN si Francis?" gulat na tanong sa akin ni Trexie pagkabalik niya dito sa loob ng silid ni Cheryl. Tulog pa rin si Cheryl at kapag maayos na ni Francis ang discahrge paper, lalabas na kami dito sa hospital. "Nasa billing siya ngayon, binabayaran na ang bills tapos aayosin niya na din ang discharge paper ni Cheryl para makalabas na siya dito sa hospital." seryosong sagot ko "Ganoon ba? Bakit pwede na bang lumabas si Cheryl?" nagtatakang tanong niya "Ipinilit ni Francis.'" sagot ko din naman kaagad. Sagliit na natigilan si Trexie. Seryoso ang mukhang nakatitig lang siya sa akin at nang muli siyang nagsalita, hindi ko maiwasan na magulat "May plano kayong umalis? "Trexie..hindi ko alam. Naguguluhana ko. Sa totoo lang, hindi ko alam kung tama ba ang maging desisyon ko. Ang anak ko...gusto kong buo kami habang lumalaki siya.." mahina kong sambit. 'Chloe, alam mo kung gaano kadlikado kung malaman ito ni Jerome? Alam mo kung ano ang mangyayari kay Francis.'"
CHLOE POV "Aalis ulit tayo, okay!!!" muling wika ni Francis. Na para bang ganon lang kadali na magdesisyon ng mga bagay-bagay "Gusto ko...gustong gusto ko pero hindi ganoon kadali ang lahat, Francis." lumuluha kong sagot sa kanya "Chloe...ayaw mong umalis? Ayaw mo bang mabuo ang pamilyang ito?" seryosong tanong niya sa akin "Hindi sa ayaw ko. Pero, kung ipipilit natin ang gusto natin, mapapahamak ka. Mapapahamak si Trexie at ang buong pamilya niya." umiiyak ko nang sambit "Chloe...mahal mo ba siya? Hangang ngayon, siya pa rin ba?" puno ng sakit sa tono ng boses na tanong ni Francis sa akin Samantalang si Trexie naman, mabilis na nagpaalam. Bibigyan niya daw muna kaming dalawa ni Francis ng time para mag-usap. "Ano man ang desisyon niyo, susuporatahan ko kayo." ani pa nga nito bago lumabas ng silid At nang kaming dalawa na lang ni Francis ang naiwan, kaagad niya akong hinawakan sa kamay "Alam mo kung gaano kita kamahal, Chloe. Alam mong kayong dalawa na lang ni Chery
CHLOE POV "JEROME, hindi niya ako kinidnap." sabat ko din naman. Kahit sa ganitong paraan man lang, gusto kong ipadama kay Francis na sa kanya ako kampi Hindi ko man siya minahal pero pinapahalagahan ko naman ang mga taon na magkasama kami At hanga't maaari, ayaw kong pag-initan siya ni Jerome Kung totoosin, wala siyang laban dito. Mapera si Jerome at lahat kaya niyang bayaran makuha lamang ang gusto "Hindi ka niya kinidnap? Really, Chloe, bakit noong isinakay ka nila sa eroplano at dinala sa ibang bansa na wala kang malay, hindi ba kidnapping ang tawag doon?" seryosong sagot naman ni Jerome sa akin "Hindi iyon kidnapping, at kahit na wala akong malay, kahit na hindi ko alam ang mga nangyayari, kung hindi dahil kay Francis baka patay na ako ngayon." umiiyak ko nang bigkas "Kaya kitang ipagamot! Chloe, tandaan mo, kayang kaya kitang ipagamot ngunit, hindi ako binigyan ng pagkakataon ng lalaking iyan at ni Trexie na gawin iyon." galit niya ding sagot sa akin "Naaksidente
CHLOE POV "HALIKA na, umuwi na tayo. Pinagbigyan na kita na makita ang anak mo, at siguro naman, ayos na tayo diba?" muling wika ni Jerome Wala sa sariling kaagad kong hinila ang braso kong hawak niya. Si Francis naman, kaagad na napalingon sa amin "Hindi ako sasama sa iyo! Dito lang ako, kailangan ako ng anak ko!" seryosong sagot ko sa kanya sabay hila ko sa braso na hawak niya at mabilis na umatras. Kaagad din namang nagsalubong ang kilay ni Jerome. Inisang hakbang niya ang pagitan naming dalawa at hinawakan niya ako sa kamay. "Kilala mo ako at alam mo kung ano ang ugali na meron ako, Chloe." may pagbabanta ang tono ng boses na wika niya Mariin kong naipikit ang aking mga mata. At nang muli akng dumilat, seryosong tinitigan ko siya "Kahit ngayon lang, Jerome. Hayaan mo mun akong makasama ang anak ko." naluluha kong wika "No!" malamig ang boses na tugon niya "Montefalco!" galit namang wika n Francis. Mabilis siyang tumayo at nilapitan kami Si Cheryl naman ay tako
CHLOE POV "JEROME, ano ang karapatan mo para manakit ng ibang tao???" galit kong sigaw kay Jerome. Napansin kong saglit siyang natameme. Napatitig siya sa akin bago mapaklang tumawa "Chloe, really? Sa aming dalawa, h'wag mong sabihin na mas kakampihan mo ang taong iyan!!!" galit na sigaw niya kay Francis. Matalim ang mga matang tinitigan ko siya Ngayong wala na ako sa loob ng bahay niya, pwede naman na siguro akong magsalita diba? Pwede ko naman na sigurong ipaglaban ang karapatan ko bilang isang tao. "Kung hindi sa iyo...kung hindi mo ako ikinulong sa bahay na iyon, palagay mo mangyayari ito kay Cheryl?" umiiyak kong wika kay Jerome "So, sa huli, ako ngayong ang sinisisi mo? Ha?" malamig ang tono ng boses na wika niya. Matalim din ang mga mata niyang nakatitig sa akin "You're disappointed mo, Chloe. Akala ko ba, malinaw ang usapan nating dalawa? Pumayag akong dalawin mo ang anak mo dito sa hospital pero susundin mo ang gusto ko. Pero, mukhang nakalimutan mo na yata ka







