ログイン共有
บทที่ 5
最終更新日:
2025-12-24 19:22:19เสียงดนตรีพุ่งทะลุผ่านลำโพงทั่วฮอลล์
แฟนคลับกรี๊ดลั่น สลับกับแสงไฟสีสันสดใสที่สาดส่องไปทั่ว อะธีน่านั่งอยู่ในแถวใกล้เวทีรอง ดวงตากวาดมองทุกการเคลื่อนไหวของโซลบนเวที แม้ไม่ใช่แฟนคลับตัวจริง แต่ความตั้งใจและพลังของเขากลับดึงดูดเธออย่างไม่น่าเชื่อ เพลงแรกจบลง แสงไฟปรับเป็นสีอุ่น เสียงแฟนคลับโห่ร้องดังกึกก้อง และแล้วจังหวะเพลงช้าเริ่มขึ้น โซลเดินลงมาที่ด้านข้างเวทีรอง ใกล้กับที่อะธีน่านั่ง สายตาของเขามองไปรอบ ๆ และทันใดนั้น… สายตาของโซลสะดุดเข้ากับอะธีน่า อะธีน่าหยุดหายใจเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงและอึดอัดเล็กน้อย แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะสบตากับเขาอย่างไม่ตั้งใจ ความรู้สึกแปลกใหม่ผสมผสานระหว่างความตื่นเต้นและความประหลาดใจ ซัมเมอร์ที่นั่งข้าง ๆ กระซิบเบา ๆ “อะธีน่า… แกเห็นไหม เขามองแกอยู่” อะธีน่าพยักหน้า แต่ไม่ได้ตอบอะไร หัวใจเต้นแรงจนแทบลืมทุกอย่างรอบตัว เพลงช้าเบาลงจนแฟนคลับได้โฟกัสกับโซล แต่แม้เพลงเร็วเริ่มขึ้น ความกระตือรือร้นของแฟนคลับจะทำให้ทุกสายตาหันไปยังเขา อะธีน่ายังคงสังเกต และสังเกตว่า สายตาของโซลยังหันมามองเธอเป็นระยะ แม้เขาจะต้องเคลื่อนไหวบนเวทีอย่างเต็มที่ แต่บางช่วงที่มีการหยุดและรอยยิ้มเล็ก ๆ โซลก็แอบมองมาที่อะธีน่าอีกครั้ง อะธีน่ารู้สึกเหมือนโลกภายนอกแทบหายไป เสียงเพลง แสงไฟ และแฟนคลับรอบตัว กลายเป็นฉากหลัง ขณะที่เธอและเขา… เหมือนมี “บางอย่าง” เชื่อมโยงโดยไม่ตั้งใจ เพลงสุดท้ายจบลง แฟนคลับกรี๊ดลั่นอีกครั้ง แต่ในใจอะธีน่า เธอไม่รู้ว่าทำไม… แม้จะเพิ่งเจอครั้งแรก แต่ ความรู้สึกบางอย่างในคืนนี้ จะอยู่ติดตัวเธอไปอีกนาน ⸻ เสียงเพลงบนเวทีเงียบลง แฟนคลับค่อย ๆ ถอยออกจากฮอลล์ อะธีน่าและกลุ่มเพื่อนพากันเดินออกมานอกฮอลล์ แสงไฟนีออนของ Union Mall สาดส่องบนถนนด้านนอก บรรยากาศคึกคักแต่ผ่อนคลายมากขึ้น ทันใดนั้น มีเสียงเรียกเบา ๆ จากกลุ่มวัยรุ่นสาว “เอ่อ… ขอโทษค่ะ… ใช่น้องสาวของแม็กซ์หรือเปล่าคะ?” อะธีน่าหันไปมอง สายตาเป็นมิตร ยิ้มบาง ๆ ให้ “ใช่ค่ะ” สาวคนนั้นยิ้มกว้าง “ฮึ้ย คือพี่ติดตามช่อง Maxine Gamer ของแม็กซ์ เลยได้เห็นน้องในช่องอยู่บ่อย ๆ ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ?” อะธีน่าหัวเราะเบา ๆ “ได้เลยค่ะ” เธอยื่นมือให้ถ่ายรูป แฟนคลับสาวคนนั้นยิ้มอย่างตื่นเต้น ก่อนกดชัตเตอร์และขอบคุณอะธีน่า เพื่อน ๆ รอบ ๆ ก็หัวเราะและยิ้มให้ ซัมเมอร์กระซิบข้าง ๆ “เห็นไหม อะธีน่า… แม้ไม่ใช่แฟนคลับตัวจริงของโซล แต่เพราะพี่แม็กซ์ ช่องของพี่แก ก็ทำให้คนรู้จักแกเยอะเหมือนกันนะ” อะธีน่ายิ้มเล็ก ๆ หัวใจยังคงเต้นแรงจากความตื่นเต้นของคอนเสิร์ต แต่ตอนนี้… กลับมีความรู้สึก อบอุ่นและใกล้ชิดกับผู้คนรอบตัว เหมือนโลกทั้งใบเริ่มเปิดกว้างขึ้น ⸻ เมื่อทุกคนเดินออกมาถึงหน้าห้าง บีมขับรถคันหรูมาจอดรออย่างสง่างาม ประตูรถเปิดออก พร้อมกับแม็กซ์และแจสเปอร์ที่นั่งมาด้วยกัน ทั้งสามลงจากรถ มองอะธีน่าและเพื่อน ๆ ที่เพิ่งออกมาจากมินิคอนเสิร์ตด้วยสายตาแบบพี่ชายแท้ ๆ “วันนี้สนุกไหม?” บีมถามยิ้มบาง ๆ อะธีน่ายิ้มตอบ พลางเก็บของแจก give away ลงกระเป๋า เพื่อน ๆ ก็หัวเราะ พูดคุยกันเรื่องช่วงเวลาบนเวที แต่ในมุมหนึ่ง… สายตาคู่หนึ่งกำลังแอบมองอยู่ เป็นสายตาที่มีทั้งความสนใจและความใส่ใจ โซลนั่งอยู่ในรถส่วนตัวที่จอดอยู่ใกล้ ๆ กับห้าง ด้านข้างเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขา สายตาเขากลับไม่ได้มองไปยังฝูงชน แต่กลับจดจ้องไปยังอะธีน่าโดยไม่ให้ใครรู้ตัว โซลเอนตัวพิงเบาะเบา ๆ สายตาที่มุ่งมั่นและตั้งใจ เหมือนพยายามเก็บรายละเอียดของเธอ ทุกท่าทาง การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของอะธีน่า และแม้เธอจะไม่รู้ตัว เขาก็รับรู้ได้… ว่านี่คือครั้งแรกที่เขาเห็นเธออย่างชัดเจน ในขณะที่อะธีน่าเริ่มเดินไปยังรถของบีม โซลยังคงจ้องมองตามสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจ ก่อนที่รถของเขาจะเคลื่อนตัวออกไปอย่างช้า ๆ ทิ้งให้อะธีน่าอยู่ท่ามกลางเพื่อน ๆ อย่างไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังจดจำทุกการเคลื่อนไหวของเธอไว้ ⸻ เมื่ออะธีน่ากลับมาถึงบ้านหลังคอนเสิร์ต หลังจากทำกิจวัตรเรียบร้อย เธออยู่ในชุดนอนเรียบง่าย นั่งบนเตียงพร้อมมือถือในมือ ด้วยความเคยชิน อะธีน่าเปิดโซเชียลเพื่อเช็กข้อความและภาพถ่าย ทันใดนั้น… เธอก็หยุดชะงัก ภาพที่เธอเพิ่งถ่ายกับแฟนคลับคนนั้น กำลังไวรัลในหลายแพลตฟอร์ม ข้อความและคอมเมนต์เต็มไปหมด แคปชั่นและแฮชแท็กมากมาย เช่น #MaxineGamer #น้องสาวแม็กซ์ไปดูโซล #โซลอะธีน่า “น้องสาวของแม็กซ์ Maxine Gamer ไปดูโซลด้วย! น่ารักมากกก” “สังเกตสายตาโซลสิ! เคมีชัดมาก” “น้องอะธีน่าเท่มาก แถมโซลยังมองด้วย ฮือออ” “เห็นไหมคะทุกคน? แฟนคลับตัวจริงต้องสังเกตนะ เขามองน้องอะธีน่า!” “โห น้องสาวแม็กซ์ไปดูโซลด้วย! สายตาเขาสบกันนะเนี่ย 😳” บางคอมเมนต์ว่า: “สองคนนี้น่าจะเข้ากันได้ดีมากเลยนะ เหมาะกันสุด ๆ 💕” บางคอมเมนต์ก็แซว: “นี่มันฉากในซีรีส์ชัด ๆ” และยังมีคอมเมนต์อื่น ๆ อีกมากมาย ที่แฟนคลับต่างตื่นเต้นกับเหตุการณ์นี้ อะธีน่าเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ ภาพวิดีโอที่แฟนคลับบันทึกไว้บนเวที ช็อตที่โซลแอบมองเธอขณะเพลงช้าเล่น ถูกจับและแชร์ต่อ หัวใจของอะธีน่าเต้นแรงเล็กน้อย แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มบาง ๆ “นี่ฉัน… โดนโซลมองจริง ๆ ด้วยเหรอเนี่ย?” เธอกระพริบตา รู้สึกทั้งตื่นเต้นและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน ซัมเมอร์และเพื่อน ๆ เริ่มส่งข้อความมาทักในกลุ่ม “อะธีน่า… เราเห็นคลิปแล้วนะ โซลมองแกชัดมากเลย!” “บอกเลย… เคมีชัดสุด ๆ” ริวกิเสริม “แกนี่แหละ… โดนจับตาแล้วนะ” อะธีน่านั่งนิ่ง ปล่อยให้ความรู้สึกนั้นซึมเข้าไป หัวใจเต้นแรงแต่ก็อบอุ่น เหมือนคืนนี้… เป็นคืนที่เธอจะจดจำไปอีกนาน ⸻ รถส่วนตัวเคลื่อนผ่านถนนกว้าง มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ของโซล ผู้จัดการสาว พี่มิ้นต์ นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ เธอหันมามองโซลด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “โซล วันนี้ทำได้ดีมาก” เธอชม “เดี๋ยวพรุ่งนี้เรามาคุยเรื่องตารางงานกันต่ออีกทีนะ” โซลพยักหน้า “ขอบคุณครับพี่มิ้นต์ ที่มาส่ง กลับบ้านดี ๆ นะครับพี่” เขาแลกยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่จะก้าวลงจากรถ พี่มิ้นต์ส่งโซลจนถึงหน้าบ้าน รอยยิ้มยังคงอยู่ แต่สายตาของเธอกลับแฝงความเป็นห่วงเล็กน้อย “ดูแลตัวเองด้วยนะโซล” “ครับพี่” โซลตอบ และก้าวเข้าบ้าน ขึ้นไปถึงห้องของตัวเอง เขาโยนกระเป๋าลงบนเตียง บ้านเงียบสงบ พ่อของเขาไม่อยู่ เนื่องจากติดประชุมสำคัญทางการเมืองต่างประเทศ โซลจึงมีเวลาอยู่กับตัวเองอย่างเต็มที่ เขาเปิดโซเชียลเพื่อตรวจสอบข่าวสาร สายตาสะดุดกับภาพที่แฟนคลับโพสต์เมื่อคืน ภาพที่เขามองอะธีน่าตั้งแต่เพลงช้าและเป็นระยะ สายตาของเขาในภาพ… ชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธ ด้วยความสงสัยจึงทำให้โซลค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม ชื่อของเธอค่อย ๆ ปรากฏขึ้น: “อะธีน่า พิชญา พิทักษ์วงศ์” คำอธิบายสั้น ๆ ระบุว่าเธอเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลไฮโซเพชร และเป็นน้องสาวของ บีม, แม็กซ์ และแจสเปอร์ หัวใจเขาเต้นแรงอย่างแปลกใหม่ เหมือนโลกที่เพิ่งเปิดให้เห็นมุมหนึ่ง ที่ทำให้เขารู้สึกว่า คืนนี้… ไม่ใช่แค่การแสดง แต่เป็นการพบกันของสองโลกที่แตกต่าง โซลเงยหน้าขึ้นมองเพดาน สมองเต็มไปด้วยความคิด คืนนี้ไม่ใช่เพียงคอนเสิร์ต แต่เป็น จุดเริ่มต้นของบางอย่างที่ไม่อาจละเลยได้
最新チャプター
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 13
ภายในโกดัง เสียงฝนกระทบหลังคาสังกะสีดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับนาฬิกาที่นับถอยหลังให้กับทุกชีวิตในนั้นชายทั้งสองยืนถกเถียงกันอยู่ไม่ไกลน้ำเสียงต่ำ เครียด และเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยังไม่สงบ“เอายังไงต่อดีวะ”คนหนึ่งถาม พลางเดินไปเดินมา“แค่นี้มันยังไม่สาแก่ใจเลย”อีกคนสบถเบา ๆ“ใจเย็นก่อน กูขอคิดให้รอบคอบหน่อย”ยังไม่ทันที่บทสนทนาจะไปไกลชายคนแรกก็ทำท่าหงุดหงิดขึ้นมา“ว่ะ… ปวดฉี่ว่ะ เดี๋ยวมา”เขาหันไปมองอีกคน“มึงเฝ้าไว้ก่อน อย่าให้มันหนีได้ล่ะ”“เออ ไม่ต้องห่วง”ชายที่เหลือพยักหน้า พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น“ผู้หญิงตัวเล็กแค่นี้ จะไปไหนได้”เสียงฝีเท้าเดินห่างออกไปประตูเหล็กด้านข้างเปิดปิดดัง ครืด—ปังเหลือเพียงชายคนเดียวเฝ้าอยู่หน้าห้องและอะธีน่าที่นั่งนิ่งอยู่กับเสาหัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทันทีแต่สีหน้ายังคงนิ่งเธอก้มสายตาลงอย่างแนบเนียนและนั่นเอง—เศษแก้วใสชิ้นเล็กสะท้อนแสงไฟวูบวาบอยู่ไม่ไกลจากปลายมือของเธอโอกาส…อะธีน่าขยับตัวช้า ๆให้เหมือนกับแค่เปลี่ยนอิริยาบถกล้ามเนื้อแขนตึงขึ้นจากเชือกที่รัดแน่นชายที่เฝ้าอยู่ปรายตามองมาเพียงครู่ก่อนจะหันกลับไปสนใจหน้าจอมือถืออีกครั้
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 12
สายฝนยังคงเทลงมาไม่หยุดเสียงฟ้าร้องดังครืนอยู่ไกล ๆอะธีน่านั่งอยู่ในรถ เปิดไฟฉุกเฉินไว้สายตากวาดมองถนนที่แทบไม่มีรถผ่านในใจเริ่มคิดว่า ถ้าฝนซาลงเมื่อไร เธอจะลงไปลองซ่อมอีกครั้ง หรือไม่ก็โทรเรียกรถลากและในจังหวะนั้นเอง—ไฟหน้ารถอีกคันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นค่อย ๆ ชะลอเข้ามาจอดด้านหลังรถของเธออะธีน่าหันไปมองผ่านกระจกมองหลังหัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย แต่ยังพยายามไม่ตื่นตระหนกเธอเปิดกระจกลงนิดหนึ่ง เตรียมจะถามว่าอีกฝ่ายมาช่วยหรือไม่ชายสองคนลงจากรถรูปร่างสูงใหญ่ ท่าทางแข็งกระด้างหนึ่งในนั้นมองเธอด้วยสายตาที่ไม่ได้มีความหวังดีแม้แต่น้อย“รถเสียเหรอครับ”น้ำเสียงนั้นฟังดูเรียบ แต่แฝงบางอย่างที่ทำให้สัญชาตญาณของอะธีน่าร้องเตือนทันทีเธอกำลังจะตอบ—แต่สายตาของชายอีกคนกลับเปลี่ยนไปเมื่อเขาเห็นใบหน้าของเธอชัดขึ้น ใต้แสงไฟถนนที่สลัวรอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากเป็นรอยยิ้มของคนที่ “จำได้”“เฮอะ…”เขาหัวเราะเบา ๆ“เหมือนใครสักคนเลยนะ”อะธีน่าขมวดคิ้วยังไม่ทันจะถอยหนี—มือหยาบกระชากประตูรถเปิดออกอย่างแรงอีกมือคว้าข้อมือเธอทันที“ปล่อยนะ!”อะธีน่าตะโกน เสียงถูกกลืนไปกับเสียงฝน“เงียบซะ!”
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 11
สองวันหลังจากที่ชุดทั้งสามถูกเก็บเข้าห้องลับ เช้าวันนี้อะธีน่าตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ เธออาบน้ำ แต่งตัวเรียบเท่ตามสไตล์เดิม ก่อนจะเปิดห้องลับ และนำหุ่นเสื้อผ้าทั้งสามออกมาอย่างระมัดระวัง ตรวจความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ตะเข็บ ผิวผ้า รายละเอียดเล็กที่สุด—ไม่มีสิ่งใดหลุดสายตา เมื่อทุกอย่างพร้อม อะธีน่าขนหุ่นขึ้นรถ ขับมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยด้วยสีหน้านิ่ง แต่หัวใจเต้นแรงกว่าปกติเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะนี่คือผลงานที่เธอ “มั่นใจที่สุด” ตั้งแต่เรียนแฟชั่นมา ⸻ ภายในห้องเรียนสตูดิโอแฟชั่น เพื่อน ๆ ทยอยนำงานของตัวเองมาจัดวาง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดแบบที่คุ้นเคย จนกระทั่งอะธีน่าเข็นหุ่นเสื้อผ้าทั้งสามเข้ามา เสียงพูดคุยค่อย ๆ เบาลง ก่อนจะกลายเป็นความเงียบชั่วขณะ Modern Greek God : Apollo / Ares / Hermes เส้นสายที่ชัดเจน โครงสร้างที่แข็งแรงแต่ไม่แข็งทื่อ การเลือกผ้าและดีเทลที่สะท้อนตัวตนของแต่ละเทพ โดยไม่หลุดธีม ไม่เยอะเกิน และไม่กลบกันเอง “โห… งานนี้คือเสร็จสมบูรณ์จริง ๆ” เสียงใครคนหนึ่งหลุดออกมา “ดูแพงมากอะ” “นี่มันระดับโชว์แล้วนะ” เสียง
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 10
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านบาง ๆ ภายในห้องนอนของอะธีน่าในวันนี้ แทบไม่เหลือเค้าเดิมของห้องพักผ่อนอีกต่อไป โต๊ะเขียนหนังสือถูกดันไปชิดผนัง แทนที่ด้วยโต๊ะตัดผ้า หุ่นโชว์ตั้งเรียงอยู่ใกล้หน้าต่าง ผืนผ้าหลากเฉดสีถูกคลี่วางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ เข็มหมุด กรรไกร สายวัด และแพตเทิร์นกระดาษ กระจายอยู่รอบตัวเธอ ห้องนี้ กลายเป็น “พื้นที่สร้างสรรค์” อย่างสมบูรณ์แบบ อะธีน่ายืนอยู่กลางห้อง ในเสื้อยืดตัวหลวมและกางเกงสบาย ๆ ผมถูกรวบลวก ๆ ไว้ด้านหลัง สายตาจริงจังจดจ่ออยู่กับแพตเทิร์นตรงหน้า เธอนำไซส์ที่วัดจากพี่ชายทั้งสามคน — บีม แม็กซ์ และแจสเปอร์ — มาปรับใช้กับแบบเสื้อผ้าในธีม Modern Greek God : Apollo, Ares, Hermes ปลายนิ้วลากดินสอไปตามเส้นโค้งของแพตเทิร์น ทุกสัดส่วนถูกคำนวณอย่างละเอียด ไม่ใช่แค่ให้ใส่ได้ แต่ต้อง “สะท้อนตัวตน” ของแต่ละคนออกมาด้วย อพอลโล — ความสมดุล สง่างาม และแสงสว่าง เอเรส — ความแข็งแรง ดุดัน และมีพลัง เฮอร์มีส — ความคล่องตัว อิสระ และทันสมัย จักรเย็บผ้าดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียงเข็มแทงลงบนผืนผ้า เหมือนจังหวะหัวใจของการทำงาน อะธีน่าแทบไม่ได้มองนาฬิก
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 9
ยามค่ำคืนคลี่คลุมคฤหาสน์หลังใหญ่ของ ตระกูลพิทักษ์วงศ์ แสงไฟสีอุ่นจากเสาโคมหน้าบ้านส่องสว่างเป็นแนว บรรยากาศสงบ แตกต่างจากความคึกคักของเมืองที่เพิ่งจากมา เวลา 20:30 น. อะธีน่าเดินเท้าเข้ามาทางประตูรั้ว กระเป๋าสะพายข้างหนึ่ง ถุงใส่วัสดุสำหรับ Final Project อีกข้าง การเดินทุกก้าวของเธอนั้นมั่นคง แต่ไม่เร่งรีบ ร่างสูงวัยในชุดพ่อบ้านยืนรออยู่หน้าประตู ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มคุ้นเคย “คุณหนูเล็กกลับมาแล้วเหรอครับ” ลุงรงค์ เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงอบอุ่น อะธีน่าหยุดเดิน ยิ้มให้เขาอย่างเป็นกันเอง “ค่ะลุงรงค์ วันนี้กลับค่ำหน่อยนะคะ” ลุงรงค์รับถุงจากมือเธอไปช่วยถือ “ไม่เป็นไรเลยครับ คุณหนู คุณผู้หญิงกำชับไว้แล้วว่า ถ้าคุณหนูกลับมา ก็ให้ดูแลตามปกติ ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องกดดันอะไร” คำพูดเรียบง่ายนั้น ทำให้อะธีน่ารู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างประหลาด “ขอบคุณค่ะลุง” ลุงรงค์พยักหน้า “คุณหนูพักผ่อนเถอะครับ ถ้าต้องการอะไร เรียกลุงได้ตลอดนะครับ” อะธีน่ายิ้ม “ค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ” เธอเดินขึ้นบันไดหินอ่อนอย่างเงียบ ๆ เสียงฝีเท้าก้องเบา ๆ ไปตามโถงสูง ก่อนจะหายลับไปยังชั้นบน คืนนี้ ไม่มีคำถา
Designed Freedom อิสระที่ออกแบบได้ บทที่ 8
อะธีน่ากำลังหยิบเนื้อผ้าที่เลือกไว้ แต่ทันใดนั้นก็พบว่าไม่ได้เตรียมเงินพกมาเพียงพอ โซลซึ่งอยู่ใกล้ ๆ ยื่นมือเข้ามา “เดี๋ยวครับ ผมช่วยจ่ายเองครับ” ก่อนที่อะธีน่าจะทันปฏิเสธ เขากดจ่ายเงินด้วยรอยยิ้มสุภาพ อะธีน่าหยุดชะงักเล็กน้อย “ขะ… ขอบคุณค่ะ พี่โซล” น้ำเสียงของเธอเรียบ แต่แฝงความประหลาดใจ โซลพยักหน้าเบา ๆ “ไม่เป็นไร น้องอะธีน่า ถือว่าพี่ช่วยน้องหน่อยละกัน” เขากลับใส่หมวกแก๊ปเหมือนเดิม เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเกินไป อะธีน่ามองนาฬิกา “เดี๋ยวหนูต้องรีบไปแล้วค่ะ เพื่อน ๆ รออยู่ที่คาเฟ่” โซลพยักหน้า “งั้นผมขอเดินตามน้องไปด้วยนะ เผื่อจะช่วยถือของ หรือดูแลอะไรนิดหน่อย” อะธีน่าหัวเราะเบา ๆ “ไม่ต้องก็ได้ แต่ก็… ขอบคุณนะคะ” ระหว่างทาง โซลพูดขึ้นอย่างสุภาพแต่จริงใจ “พี่รู้ชื่อน้อง เพราะหลังจากมินิคอนเสิร์ต พี่ไปเห็นแฮชแท็กแฟนคลับ แล้วก็หาข้อมูลเพิ่มเติม… และพ่อพี่ก็พูดถึงครอบครัวน้องด้วย” อะธีน่าหยุดฟัง สายตาของเธอสบกับเขา “ออ… แบบนี้เองสินะคะ” โซลยิ้มเล็ก ๆ “ใช่ครับ… พี่อยากรู้จักน้อง แต่ก็ไม่ได้มีเจตนาอื่น” อะธีน่าเข้าใจน้ำเสียงสุภาพของเขา เธอถอนหายใจเบา ๆ “ค่ะ…
あなたも気に入るかもしれません
เรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C86.7K ビューดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย53.9K ビュー3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X43.6K ビューเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน79.5K ビューเพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย
ฉัตรชบา/ณิสา37 ビューตีตราจอง น้องบุญธรรม
โอชิม่อน1.4K ビューครูสาว สวิงเสียว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร32.6K ビューโคตรเลวที่รักเธอ
Madam Hangover77 ビュー
