LOGINหนึ่งปีผ่านไป
ตอนนี้แทนคุณและมุกสลิลเรียนอยู่ ปี2 มุกสลิลยังคบหาอยู่กับพี่ต้นพี่ชายของบีบี ส่วนแทนคุณก็ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาเพื่อนสนิทมาโดยตลอด แทนคุณได้ย้ายจากหอพักเก่าเปลี่ยนมาอยู่คอนโดเพราะคุณแม่ของเขาได้ซื้อให้ แฟนคนล่าสุดของแทนคุณชื่อน้องปรานไหม เป็นรุ่นน้องในคณะ
“เฮ่ย!..แทน ไอ้น้ำผึ้งที่ฉันสั่งของมาถึงยังวะ” หลังจากว๊ากน้องปีหนึ่งเสร็จเกือบเย็น มุกสลิลก็กลับมาถึงคอนโดในตอนมืด ๆ
“เห็นนิติแจ้งมาว่ามีพัสดุมาเมื่อเช้า แกรีบไปเอาสิฉันลืมบอก” แทนคุณที่รีบมานั่งปั่นงานอยู่ที่โต๊ะภายในห้องรีบบอกเพื่อนทันที
“เอ่อ!!..แล้วแกสั่งมาทำไมวะน้ำผึ้งเนี่ย..”
“เอ่อน่า!..ฉันไปเอาก่อน แล้วเดี๋ยวจะขอให้แกช่วย”
“อืม” แทนคุณตอบเพื่อนสาวอย่างไม่เข้าใจ
“มันจะให้ช่วยอะไรวะ” ชายหนุ่มพึมพำ หลังจากที่เพื่อนสนิทเดินจากไปแล้ว
พอมาเดินกลับมาถึงห้องมุกสลิลก็รีบแกะกล่องพัสดุเพื่อที่จะนำน้ำผึ้งออกมา
“แกจะสั่งมาทำไมวะ เซเว่นก็มีขาย” แทนคุณเอ่ยถามเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ
“ไอ้บ้า!.. แกนี่ไม่รู้อะไรซะแล้ว เนี่ยมันคือน้ำผึ้งที่เค้าเอาไวแวกซ์ขน”
“แว็กซ์ขนงั้นรึ!!!” แทนคุณเอ่ยถามเพราะยังไม่เข้าใจในสิ่งที่เพื่อนบอก
“เอ่อ!!!..เดี๋ยวแกต้องทำให้ฉัน เพราะฉันเอื้อมไม่ถึง”
“เอาสิ ตรงไหนล่ะ”
“ยังไม่ใช่ตอนนี้ ฉันขอไปอาบน้ำก่อน ไม่อยากให้แกได้กลิ่นอันไม่พึงประสงค์ของฉัน เดี๋ยวจะเป็นลมตายไปซะก่อน” มุกสลิลยิ้มยั่ว ๆ แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
“ไอ้บ้าเอ๊ย! แล้วทำไมแกไม่ไปทำเองในห้องน้ำเองวะ” แทนคุณรีบบอก เพราะถ้ามุกสลิลต้องมานอนให้เขาแว็กซ์ขน เกิดเขาห้ามใจไม่อยู่จะทำยังไง
“ก็ฉันเอื้อมไม่ถึง เอ่อน่า!!!! เดี๋ยวให้ค่าจ้างเป็นเลี้ยงข้าวแกมื้อนึงอะ”
“เอ้า ๆ ก็ได้”
หลังจากที่มุกสลิลอาบน้ำออกมาเรียบร้อยเธอก็นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมา เธอไม่อายเพื่อนเพราะเธอไว้ใจแทนคุณ ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาแทนคุณก็ไม่เคยจะล่วงเกินเธอเลยสักครั้ง ถึงแม้จะนอนเตียงเดียวกันก็ตาม เธอก็ยังคิดอยู่เหมือนกันว่า ไอ้แทนคุณเพื่อนของเธอเนี่ย!!..มันคือผู้ชายเต็มร้อยมั้ย ยุให้จีบใครจริงจังก็ไม่เอา! มีรายล่าสุดเป็นน้องปีหนึ่ง ชื่อปรานไหมมันก็ทำท่าจีบน้องเค้าแต่ว่าก็ไม่เคยพาไปไหนเลย ซึ่งเธอก็สงสัยอยู่ว่ามันจีบสาวประสาอะไรของมัน!
“เดี๋ยวแกเอาน้ำผึ้งเนี่ยนะ ป้ายไปที่ขนรักแร้ของฉันนะ จากนั้นก็ใช้ผ้าแวกซ์อันนี้แปะทิ้งไว้” มุกสลิลอธิบายเสร็จก็ยื่นอุปกรณ์ทั้งหมดให้เพื่อน ก่อนจะลงไปนอนบนเตียงแล้วยกแขนขึ้นมาหนึ่งข้าง แทนคุณกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคง เต้านมอวบเต่งตึงมันช่างล่อตาล่อใจของเขาเสียจริง ๆ แถมบราเธอก็ไม่ใส่
“ป้ายลงไป นั่นแหละ ป้ายลงไปจนเต็มเลย ห้ามย้อนขนนะ” เธอรีบอธิบายขั้นตอนอีกครั้ง ในขณะที่เพื่อนกำลังป้ายน้ำผึ้งลงบนวงแขนของเธอ
“แล้วก็เอาผ้าแว็กซ์มาวางทับเลย”
“ต้องรอให้แห้งมั้ย”
“ไม่หรอก แกช่วยรีดให้หน่อยสิ”
“รีดยังไง”
“ก็รีดให้น้ำผึ้งมันซึมเข้าตัวผ้าไง” คราวนี้รีดไปรีดมา แทนคุณก็แอบจินตนาการเรือนร่างของเพื่อนสาวภายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนสั้นตัวนั้น
“เสร็จยัง!!”
“เสร็จแล้ว มันซีมออกมาในผ้าแล้วล่ะ”
“จากนั้นแกก็ดึงย้อนขนขึ้นไปนะ ทีเดียวเลย เอาแรง ๆ เลย”
“ต้องเจ็บแน่ ๆ เลยใช่ปะ”
“นิดหน่อย!!! อยากมีวงแขนขาวเนียนก็แบบนี้แหละ แกจะเอามั้ยเดี๋ยวฉันทำให้”
“บ้า!.. ผู้ชายที่ไหนเค้ากำจัดขนรักแร้กันเล่า”
“เอาละนะ”
“เอาเลย”
“อ๊าห์!!!!ซีดดดดดส์ โอร๊ยยย!!! อ่าห์!!!” เสียงครางของเธอทำให้แทนคุณถึงกับเคลิ้ม
“เฮ่ย!.. ออกเกลี้ยงเลยว่ะ”
“เอ่อ แล้วต่อไปแกก็ทำข้างขวาให้ฉัน”
“เอ่อ!! รู้แล้วน่า”
ระหว่างที่กำลังป้ายน้ำผึ้งไปบนขนอ่อนบาง ๆ ของเพื่อนสาว คนที่พยายามเก็บอาการก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างสงสัย
“ทำไมแกไม่ทำเลเซอร์เอาวะ ง่ายดี”
“มันก็เจ็บเหมือนกันแหละ ขนไหม้เลยนะโว้ย! ฉันเห็นยัยรสไปทำมาแล้ว อีกอย่างมันก็เปลืองตังค์ด้วย”
“ยืมฉันก่อนก็ได้นี่”
“พอแล้ว อย่าให้ฉันเป็นหนี้บุญคุณแกไปมากกว่านี้เลย”
ตอนพิเศษ (เสพสุขด้วยยาปลุกเซ็กซ์ NC)เวลาผ่านไปนานลูกเลี้ยงสาวไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที วรภพจึงไปแกล้งลูกของเธอให้ตื่นจนเด็กน้อยร้องไห้ พอเธอเดินออกจากห้องน้ำมา ก็ถูกวรภพดึงแขนเอาไว้“ถ้าลูกไม่ร้อง คงไม่ออกมาสินะ”“ปล่อยคะ มุกจะไปดูลูก”“เดี๋ยวก็เงียบไปเองแหละน่า..มานี่ยัยตัวดี” วรภพกระชากแขนลูกเลี้ยงไปที่เตียงด้วยความโมโห“มุกขอไปดูลูกก่อนนะคะ หลังจากนั้นมุกจะยอมคุณอาทุกอย่างเลย” เด็กสาวยกมือไหว้พ่อเลี้ยงหนุ่ม“ดี!!!.. พูดอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่อย่านานนะ”หลังจากที่มุกสลิล กล่อมลูกให้หลับต่อได้อีกครั้ง พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รีบเข้าไปประคองลูกเลี้ยงสาวมาที่เตียงทันทีมือหนาโอบหลังเธอแล้วล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วปลดตะขอเสื้อในของเธอออก ส่วนมืออีกข้างรีบถลกกระโปรงของเธอเพื่อลูบไล้ก้นนิ่มของลูกเลี้ยงจากทางด้านหลัง ก่อนจะคลำไปทั่วสะเปะสะปะอย่างคนอดอยาก“ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามไม่ให้พ่อเลี้ยงหนุ่มฉวยโอกาสกับเธอไปมากกว่านี้“อาขออีกครั้งนะ..หนูมุก”กระโปรงที่เพิ่งจะสวมใส่เมื่อสักครู่ถูกถอดลงไปกองตรงกับพื้น จากนั้นพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่ฟังเสียงร้องห้ามอะไรลูกเลี้ยงสาวอีกเลย เขาจับมุกสลิลยกขาขึ
ตอนพิเศษ (สวรรค์ของพ่อเลี้ยง NC)ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้วในตอนเช้าของวันหนึ่ง ระหว่างที่วรภพหลับใหลอยู่ภายในบ้านเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“อาภพ อยู่บ้านหรือเปล่าคะ” หญิงสาวอุ้มลูกน้อยสวมแว่นดำยืนรอที่หน้าบ้านของเขาด้วยความหวัง“มุกเหรอ!!” ท่ามกลางความดีใจที่ได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงสาวอีกครั้ง “อาภพเปิดประตูบ้านให้มุกหน่อยสิคะ” ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วรภพเดาว่ายังไงเสียคุณพิมพ์ประภาก็ไม่กล้าให้ลูกตัวเองแต่งงานกับคนที่มีมลทินอย่างมุกสลิลเป็นแน่ร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเธอถูกซ่อนอยู่ในภายใต้กระโปรงตัวหลวมโคร่ง กระโปรงที่แทนคุณเลือกซื้อมาให้เธอใส่ เป็นกระโปรงผ้าลินินเนื้อหนาเหมาะกับอากาศของเมืองนอก มุกสลิลสวมใส่คู่กับเสื้อแขนยาวคอเปิดกว้างโชว์เนินอกด้วยความเซ็กซี่ แต่ถูกปิดทับด้วยเสื้อคลุมอีกชั้นหนึ่งก่อนที่เธอจะมาที่นี่ปฏิกิริยาของพ่อเลี้ยงหื่นที่สอดสายตามองลูกเลี้ยงสาว หลังจากประคองเธอกับลูกเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ มุกสลิลไม่มีทางเลือกมากมายนัก เพราะกระเป๋าเงินเธอหาย ซึ่งในตอนแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักแล้วหางานทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็หมดหวังเสียแล้ว เส
ตอนที่ 36 ตอนจบซีอีโอหนุ่มพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจความร้อนที่แล่นผ่านมือเรียวบางนั้น แต่เมื่อร่างกายส่วนบนของเธอแนบชิดไปกับหน้าอกกว้างของเขาความอดทนที่พยายามมาหลายวันก็สูญสลายไปในพริบตา ตอนนี้แทนคุณคิดเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะต้องปลดปล่อยกับเธอเท่านั้น เขาถึงจะหายจากอาการเหล่านี้มุกสลิลรู้สึกแปลกๆ ที่สายตาของเขาจ้องเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัวเสียให้ได้ ซึ่งต่างจากเดิมในตอนแรกที่เธอมาอยู่กับเขา ใบหน้าคมโน้มมาใกล้เรื่อย ๆ ใกล้เสียจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่สองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดทั่วไปเท่านั้น เพราะเขารักเธอและเห็นเธอเป็นของสูงค่าที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้นเขาดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วกดจูบลงไปที่เรียวปากอิ่มทันที สองมือน้อยเอื้อมประคองที่รอบลำคอของเขา พอแทนคุณผละออก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“มุกไม่อยากเป็นเพื่อนของแทนอีกต่อแล้ว” เธอดันตัวเขาออก ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อย จากแรงสัมผัสนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย เมื่อต้องเป็นฝ่ายร้องขอ“ให้แทนเป็นสามีของมุกอีกครั้งได้มั้ย” ตอนแรกแทนคุณคิดว่าเธอจะต่
ตอนที่ 35 สิ้นสุดทางเพื่อนพอถึงบ้านตัมมัยก็รีบวิ่งไปที่ตู้เย็นภายในห้องครัว ก่อนจะเปิดเอากล่องขนมที่ใส่คุกกี้เก็บไว้ ซึ่งก็เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น เด็กน้อยวิ่งผ่านหน้ามารดาไปหาแทนคุณที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆกับมารดาของเธอ“ตัมมัยจะรีบไปไหนลูก” มุกสลิลเรียกลูกสาวที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อสักครู่นี้ ตัมมัยรีบวิ่งไปเอากล่องคุกกี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องครัว มุกสลิลทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาโดยที่มีแทนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่เด็กน้อยจะเดินกลับมาแล้วยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้แทนคุณ“คุณพ่อลองทานสิคะ คุณแม่มุกทำคุกกี้อร่อยมากเลย” ตัมมัยเอ่ยชมผู้เป็นมารดาพร้อมกับหยิบคุกกี้เข้าปาก และพลางยื่นให้แทนคุณลองชิม แต่ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็ไม่ทันระวังจนทำกล่องคุ๊กกี้ที่ถือมาหลุดมือไป คุ๊กกี้ที่เหลือไม่กี่อันจึงร่วงไปกับพื้น แทนคุณที่มัวคุยกับมุกสลิลจึงไม่ทันระวัง“หกหมดแล้ว..ตัมมัยลูก!!!! ไม่ต้องเก็บแล้วเชื้อโรคทั้งนั้น” มุกสลิลไม่ได้ตั้งใจจะดุลูกสาวของเธอแต่เป็นเพราะตกใจเสียงของเธอจึงดังไปหน่อย ตัมมัยก้มหน้าลงไปเก็บแล้วเอ่ยขอโทษผู้เป็นมารดาเสียงสั่น“มาครับ เดี๋ยวคุณพ่อช่วยเก็บนะครับ อื่ม!!...วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ก็
ตอนที่ 34 ที่สุดของชีวิต“พอมุกเดินทางถึงเมืองไทย มุกก็ทำกระเป๋าเงินหายอีก มุกไม่เหลือเงินสักบาท มีเหลือแค่เงินในแอปธนาคาร มุกก็เลยตัดสินใจเอาเงินจำนวนนั้นโอนจ่ายค่าแท็กซี่แล้วก็จำใจหอบลูกมาอยู่กับอาภพ” มุกสลิลเล่าความจริงทั้งหมดโดยไม่ปิดบัง หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันก็มีเหตุการณ์ที่ให้มุกสลิลรู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทนคุณ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมุกสลิลเลือกที่จะทิ้งไพ่ดีไปและเก็บไพ่แย่ ๆ เอาไว้กับตัว“โธ่..มุก!!!”“มุกก็เสียใจนะ ที่ตัวเองคิดผิด พอมุกมารู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทน มันก็สายไปแล้ว และมุกก็คงไม่หน้าด้านพอกลับไปหาแทนหรอก”“มุกรู้อะไรมั้ย แทนออกตามหามุกทุกวันเลยนะ”“แทน!!! มุกต้องไป จริง ๆ แล้วล่ะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น พร้อมกับขยับสายกระเป๋าสะพายบนบ่า“มุก เดี๋ยวก่อนสิ” แทนคุณรีบร้องห้าม“อะไรอีกแทน” เธอรีบเดินแต่ว่าแทนคุณก็ตามเธอไม่หยุด“มุกจะไปไหน” เขาถามย้ำหลายครั้งจนเธอต้องตอบ“ก็จะไปรับลูกน่ะสิ ป่านนี้ตัมมัยคงจะคอยมุกแล้ว”“แทนขอไปรับตัมมัยด้วยคนสิ” เขายิ้มกว้างให้เธอ“แต่มุกไปรถเมล์นะคะ..”“ใครบอกว่า..แทนจะให้มุกขึ้นรถเมล์ มุกไปกับแทนนะ เราไปรับลูกด้วยกันนะ” แทนคุณรีบจ
ตอนที่ 33 ให้ตายก็ปล่อยเธอไปไม่ได้“สวัสดีค่ะ เป็นญาติคนไข้หรือเปล่าคะ” พยาบาลที่ดูแลอยู่หน้าเคาน์เตอร์คนหนึ่งเดินเข้ามาถามแทนคุณ เพราะเห็นชายหนุ่มกำลังจะตัดสินใจเดินเข้ามาโดยยังที่ไม่ถึงเวลาเยี่ยม“เตียงที่ไม่ใช่พยาบาลดูแล เขาเป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่าครับ” แทนคุณเอ่ยถามพยาบาลคนดังกล่าว“อ๋อ!! เตียงนั้นเธอรับจ้างเฝ้าไข้ให้กับผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลค่ะ กรณีที่ญาติไม่ว่าง” แทนคุณมองหญิงสาวต่อให้เห็นแค่ข้างหลังเขาก็รู้ว่าเป็นมุกสลิล ใบหน้าสวยหวานแบบนี้และแววตาแบบนี้ เขาจำได้ติดตาไม่เคยลืม“คุณคะ คุณ!!! เข้าไปไม่ได้นะคะ” พยาบาลคนดังกล่าวรีบร้องห้าม“ผมขอเข้าไปหาภรรยาผมหน่อยได้มั้ยครับ” แทนคุณหันมาบอกและไม่สนใจเสียงห้ามนั้นอีกเลย เขาเดินตรงไปหาหญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหามาโดยตลอดหนึ่งปีเต็ม“มุก!!!” แทนคุณเรียกหญิงสาวจากทางด้านหลัง มุกสลิลตกใจเล็กน้อยที่เห็นแทนคุณที่นี่ แต่ก็เธอก็พยายามเก็บความตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้ เพราะกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ พยาบาลคนที่เดินตามมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนรู้จักกัน เธอจึงไม่ว่าอะไร ก่อนที่มุกสลิลจะกล่าวขอโทษแทนชายหนุ่ม แล้วหันมาดุแทนคุณ“เบา ๆ สิแทน คนไข้หลับอยู่นะ







