ควรถอย...(33)

เอมเป็นคนขับรถมารับฉันที่คอนโด เราสองคนตกลงกันว่าจะไปผับที่เปิดใหม่กัน ซึ่งเอมเล็ง ๆ ไว้แล้ว ระหว่างทางเราได้คุยกันเรื่องเชอรี่

"ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ไม่ได้ติดต่อมันเลยนะ"เอมหันมาพูดกับฉันระหว่างขับรถ ส่วนฉันก็ไม่ติดต่อกับเชอรี่อยู่แล้วเพราะมีเรื่องกันอยู่ ก็ฉันไปตบหน้าเธอนี้

"ไคนัดเจอกับเชอรี่"เอมหันขวับมาที่ฉันทันที

"นัดเจอกัน? แล้วแกรู้ไหมว่านัดเจอกันทำไม"ฉันส่ายหน้าแล้วพ่นลมหายใจออกมา

"เฮ้อ...เขาจะนัดเจอกับใครก็เรื่องของเขา..ฉันไม่สนใจ และต่อไปนี้จะไม่สนใจเขาแล้ว ที่ฉันยอมเขาทุกอย่างก็เพราะว่ารักเขา และก็หวังให้เขารักฉันบ้าง ฉันโง่มากเลยใช่ไหม ที่ยอมเขาขนาดนี้"ฉันพูดว่ารักไคอย่างเต็มปาก รู้สึกน้อยใจ เสียใจ ที่รู้ว่าไม่มีวันที่ไคจะรักฉันแน่นอน

"ถอยออกมาดีไหมแก"ฉันหันไปมองหน้าเพื่อนรักน้ำตาคลอ

"คงต้องเป็นแบบนั้น..ฉันไม่อยากเจ็บอีกแล้ว"พูดจบน้ำตาก็ไหลออกมา ฉันรีบยกมือเช็ดแล้วยิ้มให้เอม

"ฉันเป็นกำลังใจนะ..อย่าลืมแกยังมีฉัน"ฉันผงกหัวแล้วยิ้มหวานให้เพื่อนในขณะที่น้ำตายังคลอเบ้าอยู่

"...."ฉันเช็ดน้ำตาที่คลออยู่ และพยายามปรับเปลี่ยนอารมณ์

"ถ้ามันไม่ยอมปล่อยแกไป...แล้วอ้างเรื่องไฟฟ์อีก?"

"ฉันคงต้องบอกทุกอย่างกับแม่แล้ว"ที่ฉันไม่ยอมปริปากบอกก็กลัวว่าท่านจะโกรธ..เกลียด ผิดหวังในตัวฉัน ที่ฉันเอาความรู้สึกของคนอื่นมาล้อเล่น จนทำให้เขาต้องฆ่าตัวตาย ซึ่งมันก็ยังคงเป็นตราบาปฉันอยู่ แต่ตอนนี้ฉันคงต้องกล้ายอมรับความจริงแล้วเรื่องนี้ค่อนข้างรุนแรง เพราะถึงกับมีคนตาย ฉันจึงไม่กล้าที่จะพูดให้แม่รับรู้

"เฮ้อ.."เสียงเอมถอนหายใจ

เอมขับรถมาถึงผับ พอเราสองคนลงจากรถก็ได้เจอชายหนุ่มที่ฉันคุ้นเคยนั้นคือพี่กัช

"มาเที่ยวเหมือนกันเหรอ"พี่กัชเอ่ยถามพวกเราแล้วอมยิ้ม

"อืม แล้วพี่กัชมากับใคร"

"พี่มาคนเดียว เพิ่งจะมาถึงเนี้ย"

"งั้นไปนั่งที่โต๊ะเดียวกันสิ"เอมเป็นคนเอ่ยชวน

เราสามคนเดินเข้าไปในผับแล้วเลือกโต๊ะนั่งด้วยกัน แก้วเหล้าสีอำพันทั้งสามใบได้กระทบกัน เคร๊งงง จากนั้นก็พากันกระดกเข้าปาก

"พี่กัชดื่มบ่อยไหม"พี่กัชหันมายิ้มให้ฉันที่เป็นคนถามเขา

"ไม่บ่อยหรอก...ดื่มแค่สองวัน"ฉันกับเอมหันหน้ามองกัน

"วันที่ฝนตกกับวันที่ฝนไม่ตก..ฮ่า ๆ"พี่กัชพูดจบก็หัวเราะออกมา ฉันเคยเจอเขาที่เมืองนอก ไม่ค่อยเห็นเขาได้หัวเราะแบบนี้เลย

"อารมณ์ขันซะด้วย"เอมเอ่ยแซว

"สรุปพี่ไม่ต้องหมั้นแล้วเหรอ"ไม่รู้อะไรดลใจทำให้ฉันถามพี่กัชเรื่องหมั้น พี่กัชวางแก้วเหล้าแล้วมองมาที่ฉัน

"ก็อย่างที่บอก คนไม่ได้รักกันจะหมั้นไปเพื่ออะไรกันล่ะ"

"...."ฉันเหม่อไปชั่วขณะหลังจากพี่กัชพูดจบ จริงสินะ คนไม่รักกันจะหมั้น จะแต่งงานกันไปทำไม ฉันจึงนึกถึงฉันกับไค ที่กำลังจะหมั้นกัน

"โบวี่บอกว่าเธอมีแฟนแล้ว"ฉันหันขวับไปที่พี่กัช แล้วขมวดคิ้วจ้องเขา

"แฟนโบวี่ก็คือไคไง"พี่กัชพูดแล้วหันมามองฉัน

"อืมมม"ฉันเปล่งเสียงออกมาเบา ๆ

"สองคนนี้เลิกกันแล้วไม่ใข่เหรอ"เอมพูดแทรกขึ้น

"แต่โบวี่บอกกับพ่อของเธอว่า เธอท้องกับไค ต่อหน้าครอบครัวพี่ด้วย"

"เพราะแบบนี้ใช่ไหม พี่ถึงไม่ต้องหมั้น"เอมเป็นคนถาม ส่วนฉันได้แต่นั่งนิ่ง โบวี่ท้อง? แล้วนึกถึงคำพูดที่ไคพูดกับเพื่อนเขาที่อยากจะให้โบวี่ท้อง สมหวังแล้วสินะ

"แต่พี่คิดว่าโบวี่ไม่ได้ท้องหรอก ที่เธอพูดแบบนั้นเพื่อหักหน้าพ่อของเธอมากกว่า"พี่กัชพูดจบ ฉันก็เงยหน้าขึ้นมองเขาทันที

"ทำไมพี่คิดว่า..."

"เธอแค่ไม่อยากหมั้น"

"โบวี่คงอยากหมั้นกับไคสินะ"ฉันพึมพำออกมา

"พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธออยากจะหมั้นกับใครแต่ที่พี่รู้มา โบวี่ไม่ได้มีแค่ไคคนเดียว"พี่กัชพูดจบ แล้วยกแก้วกระดกเข้าปาก ไคก็คงจะรู้เหมือนกันสินะ ที่โบวี่ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว ถึงได้บอกเลิกโบวี่ หึ สมน้ำหน้า

"ว่าแต่ ไอกำลังจะหมั้นจริง ๆ เหรอ"พี่กัขหันมาถามฉัน

"...."ฉันได้แต่ผงกหัว

"เพราะคลิปนั้นเหรอ"

"...."ฉันผงกหัวอีก

"ไคเป็นผู้ชายคนนั้น?"

"...."ฉันเม้มปากทั้งสองเข้าหากัน รู้สึกอับอายจัง

"พี่ขอโทษที่ถาม"พี่กัชคงเห็นสีหน้าฉันไม่ค่อยดี

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"พี่เข้าใจแล้ว ที่ไอหมั้นกับไค ก็เพราะเขาจะรับผิดชอบใช่ไหม"

"...."ฉันผงกหัวรับ

"ไอรักไคหรือเปล่า"คำถามพี่กัชมันช่างแทงใจจริง ๆ ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไร จู่ ๆ โทรศัพท์ฉันก็ดังขึ้น พอหยิบมาดูก็เป็นเบอร์ไคที่โชว์ขึ้น ฉันจึงกดรับ ให้เขารู้ไปเลยว่าฉันไม่ได้นอนอยู่ที่ห้องตามที่เขาสั่ง

(อยู่ไหน..ฉันมาถึงห้องก็ไม่เจอเธอ)ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไร ไคก็พูดขึ้นมาก่อนน้ำเสียงดุดัน ฉันรู้เลยว่าเขากำลังโมโห

"ออกมาดื่มนิดหน่อย"

(ไปกับใคร)ไคเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"พี่กัช"หึ..!ฉันเลือกที่จะไม่บอกว่ามีเอมด้วย จะได้รู้ว่าเขาไปหาผู้หญิงได้ ฉันก็มาหาผู้ชายได้เหมือนกัน

(กลับมาเดี๋ยวนี้!)ออกคำสั่งใส่ฉันเสียงดัง

"ไม่กลับ..จะไปต่ออีกแบบยาว ๆ"ว่าจบ ฉันก็กดสายวาง แล้วหันไปเห็นพี่กัชลุกขึ้นจากเก้าอี้

"พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"ฉันกับเอมผงกหัวให้ พี่กัชก็เดินออกไป

"ไอ้เด็กนั้นโทรมาเหรอ"

"อืม.."แล้วยกยิ้มมุมปากด้วยความสะใจ

พอพี่กัชเดินกลับมา พวกเราก็นั่งดื่มกันต่อ จนเวลาผ่านไป ผับเหมือนกำลังจะปิด และอยู่ก็มีมือหนามากระชากแขนฉัน ทุกคนในโต๊ะต่างพากันจ้องมอง รวมทั้งฉัน จึงได้รู้ว่าเป็นไค เขามีสีหน้าที่โกรธมาก ๆ กัดกรามแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนทั่วลำคอ

"กลับบ้าน!"ฉันโดนเขากระชากอีกครั้งแทบจะร่วงเก้าอี้

"ปล่อย!"ฉันพยายามสะบัดมือออก แต่เขาก็จับไว้แน่น

"ค่อย ๆ คุยกันดีไหม ไอเจ็บ"พี่กัชพูดด้วยน้ำเสียงขรึม

"เรื่องของผัวเมีย อย่าเสือก!"เฮ้ย..ไอ้เด็กนี้ไม่รู้จักผู้หรับผู้ใหญ่เลย ดูมันพูดสิ พี่กัชท่าทางไม่สบอารมณ์ เขาหยัดกายลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินมาที่ฉันกับไค

"พูดให้มันดี ๆ หน่อยไอ้เด็กเมื่อวานซืน"พี่กัชทำให้ฉันกับเอมมองหน้ากันเลิ่กลั่ก และแอบกลัวว่าเขาทั้งสองจะมีเรื่องกัน

"พูดอีกทีสิ!"ไคเอ่ยน้ำเสียงดุดันท่าทางเอาเรื่อง เขาปล่อยมือฉันแล้วเดินไปประจันหน้าพี่กัชอย่างไม่เกรงกลัวเลย ฉันรีบเอาตัวมาขวาง แล้วจับแขนไคดึงออกมา แต่เขาก็รั้ง ไม่ยอม พยายามเดินเข้าประชิดตัวพี่กัช จนเอมต้องมาช่วยดึงอีกคน

"ฉันจะกลับแล้ว..ไปเถอะ..ฉันกลับ ๆ"ไคหันมามองที่ฉันตาเขม็ง แล้วหันไปมองพี่กัชด้วยสายตาคล้ายกัน

"อย่ามายุ่งกับเมียชาวบ้าน! เดี๋ยวจะเดือดร้อนซะเปล่า ๆ"ฉันกับเอมดึงแขนไคคนละข้างออกมาอย่างทุลักทุเล เด็กบ้านี้แรงเยอะจริง ๆ จนมาถึงหน้าผับ

"เดี๋ยวฉันไปเคลียร์ข้างในก่อน"เอมพูดจบ ก็วิ่งเข้าไปด้านใน เพราะเธอไม่ได้หยิบกระเป๋าออกมาแล้วจะดูพี่กัชด้วย เขาดูขรึมมาก ต่างจากเด็กบ้านี้ ที่พร้อมบวกมาก

ไคกระชากแขนฉันมาที่รถ เขาเปิดประตูรถแล้วผลักฉันเข้าไปด้านในก่อนจะปิดประตู ก่อนที่เดินออกไปที่ฝั่งคนขับ

"เธอต้องได้รับโทษ"ไคชี้หน้าฉันแล้วพูดย้ำเสียงแข็งกร้าว ก่อนที่จะขับรถออกไป

"นายจะทำอะไรฉัน"

"เดี๋ยวก็รู้ หึ"ไคตอบกลับมาโดยที่ไม่มองหน้าฉัน เห็นริมฝีปากยกขึ้นมานิดนึง สีหน้าเขาดูหื่น ๆ จนฉันขนลุกไปหมด ทำให้ฉันนึกถึงวันนั้นที่เขามีอะไรกับฉันจนลุกไม่ขึ้น

"ไค.."ฉันยกมือไปลูบแขนเขาแล้วพูดเสียงอ่อนหวาน

"หึ"ไคหันมาหัวเราะใส่ฉันแล้วหันกลับไป

"อย่าทำอะไรฉันเลยนะ"ทำเสียงออดอ้อน

"เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอ..หึ้ม"ไคยกมือมาลูบที่ใบหน้าฉัน

"...."ฉันหมั่นไส้สีหน้าน้ำเสียงมาก จึงปัดมือเขาออก

"เธอเชื่อไหมว่าฉันสามารถเสกเด็กเข้าท้องเธอได้"ว่าจบ ไคก็หันมากระตุกยิ้มมุมปากชั่วร้าย ฉันเกลียดรอยยิ้มนี้ ฉันเกลียด!

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥