เข้าสู่ระบบ"เธอเชื่อไหมว่าฉันสามารถเสกเด็กเข้าท้องเธอได้"ว่าจบ ไคก็หันมากระตุกยิ้มมุมปากชั่วร้าย ฉันเกลียดรอยยิ้มนี้ ฉันเกลียด!
ว่าแต่เมื่อกี้ไอ้เด็กบ้านั้นพูดถึง..'เด็ก' เสกเด็กเข้าท้อง ฉันก้มมองลงที่หน้าท้องตัวเอง
"ที่นายพูดเมื่อกี้หมายความว่าอะไร"ฉันหันขวับไปถามชายหนุ่มรุ่นน้องที่นั่งอมยิ้มอยู่
"...."ไคไม่พูดอะไรเขาหันมายักคิ้วให้ฉันทีนึงแล้วก็หันกลับไป
"อย่าคิดว่านายจะทำอะไรกับฉันก็ได้นะ..ฉันจะบอกเรื่องทุกอย่างให้แม่ฉันฟัง.."
"เรื่องอะไรบ้างล่ะ"ไคพูดขึ้นแต่สายตาจ้องไปที่หน้ารถ
"ทุกเรื่อง..และก็จะบอกด้วยว่านายทำอะไรกับฉันบ้าง"
"หึ"ท่าทางเขาไม่สลดเลย ราวกับไม่ได้กลัวที่ฉันขู่เขาสักนิด เขาทำร้ายฉัน ถ้าแม่หรือลุงไทน์รู้ เด็กบ้านี้เละแน่
"ฉันจะกลับไปอยู่บ้าน ฉันจะไม่ยอมนายอีกแล้ว"
"....."ไคขับรถไปอย่างเงียบ ๆ ราวกับว่าไม่ได้ยินฉันพูด
พอมาถึงที่คอนโด ไคก็รีบลงจากรถแล้วมาเปิดประตูให้ฉันพร้อมเอากระเป๋าฉันไปถือ ทำเอาฉันงงเต็กกับการกระทำของเขา ไม่แค่นั้นเขายังมาประคองฉันเดินอีก ผีตัวไหนเข้าสิงเขาอีกเนี่ย
"ไม่ต้อง!ฉันเดินเองได้"ฉันพยายามขยับตัวหนี
"ฉันรู้ว่าเธอเมา"ไคพูดพร้อมโอบไหล่พาฉันเดินเข้าไปในลิฟต์
"...."ฉันพ่นลมหายใจหนัก ๆ ปล่อยให้เขาโอบไป เพราะก็รู้สึกมึน ๆ อยู่เหมือนกัน
"อยากดื่ม อยากเที่ยวทำไม ไม่บอกฉันล่ะ หึ้ม"น้ำเสียงชวนขนลุก แต่มันดีต่อใจฉันมาก ฉันชอบน้ำเสียงเขาแบบนี้จัง มันช่างอบอุ่นใจ แต่ในหัวก็นึกถึงเรื่องที่เขาคุยกับเพื่อน ถึงรุ่นน้องผู้หญิงปี2
"เหอะ..วันนี้นายเป็นหารุ่นน้องสาว ๆ มาไม่ใช่หรือไง"ไคหลุบตาลงมองฉันแล้วขมวดคิ้วเข้ม
"รุ่นน้อง?...."
"อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องหน่อยเลย นายแอบไปกินรุ่นน้องมาแล้วใช่ไหม"
"ไปกิน?..ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ไปดูงานที่ผับแล้วก็รีบกลับมา พอมาถึงก็ไม่เจอเธอ ฉันต้องขับรถไปหาเธอตามผับกว่าจะเจอ...เล่นเอาซะเหนื่อย"ไคพูดจบแล้วก็ถอนหายใจเบา ๆ
"ฉันไม่เชื่อ..คนอย่างนายนี้นะจะไม่ได้ไปทำเรื่องอย่างว่า.."
"ฉันไม่ได้ทำอย่างที่เธอคิด..จริงอยู่ว่ามีรุ่นน้องปี2 มาเสนอตัวให้ แต่ฉันก็ปฏิเสธไป.เพราะฉันมีเมียแล้ว"เขาหันมาสบตากับฉัน ทำให้หัวใจฉันมันสั่นแปลก ๆ ราวกับว่ามันพองโตขึ้น
"บ้า.."ฉันสะบัดตัวออกแล้วแอบอมยิ้ม พอลิฟต์เปิดฉันก็เดินออกมาก่อน ด้วยความเขินอาย
พอเข้ามาในห้องไควางกระเป๋าฉันแล้วเดินเข้าไปในครัว แล้วเดินออกมาด้วยแก้วน้ำก่อนที่จะยื่นมาให้ฉัน
"ดื่มน้ำก่อน"ฉันรับมานะ แต่ก็แบบงง ๆ อีกอย่างรู้สึกคอแห้งอยู่พอดี พอฉันรับมาไคก็มานั่งข้าง ๆ ฉัน แล้วยกมือลูบผมฉันเบา ๆ
"เธอไม่อยากอยู่กับฉันแล้วใช่ไหม"ฉันหันไปพยักหน้าให้
"อืม.."
"ถ้างั้นฉันจะไม่บังคับเธอ"น้ำเสียงฟังแล้วราวกับว่าเขาน้อยใจ
"...."ฉันขมวดคิ้วมองเขาด้วยความมึนงง จะมาไม้ไหนกันว่ะเนี่ย
"เรื่องไฟฟ์น่ะ..ฉันไม่ได้คิดแค้นอะไรเธอแล้ว ถ้าเธออยากจะไปฉันก็จะไม่ห้าม"ว่าจบ ไคก็ลุกขึ้นแล้วก้าวเดินไปที่หน้าห้องนอน ฉันรีบวางแก้วแล้วเดินตามเขามาติด ๆ ไม่รู้เพราะอะไรทำไมฉันรู้สึกแคร์เขาจัง.
"ไค.."เขาหันหลังมาที่ฉัน
"นาย..เอ่อ.."ไคเดินเข้ามาตรงหน้าฉันแล้วยกมือขึ้นลูบที่ต้นคอฉัน
"ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกกับเธอแบบไหน แต่พอเธอบอกว่าจะไป ทำไมหัวใจฉันมันหวิว ๆ แปลก ๆ ...ฉันอยากให้เธออยู่นะ แต่ถ้าเธอ.."
"ฉันจะอยู่กับนาย.."อะไรดลใจฉันอีกเนี่ย..ตั้งใจที่ถอยออกจากผู้ชายคนนี้ แต่แค่เขาพูดไม่กี่คำฉันก็กลับใจขึ้นมาทันที
ไคคลี่ยิ้มออกมาทำให้เห็นลักยิ้มทั้งสองข้างบนใบหน้า แล้วก็เข้ามาโอบกอดฉัน
"ฉันขอโทษ ที่ผ่านมาฉันทำไม่ดีกับเธอ..ให้อภัยฉันนะ"น้ำเสียงเขาทำให้ฉันหลงไหลมาก มันเหมือนกับครั้งแรก ๆ ที่เราคบและตกลงเป็นแฟนกัน
"ฉันให้อภัยนาย"เจอแบบนี้ฉันก็อ่อนปวกเปียกให้อภัยเขาง่าย ๆ ลืมไปหมดเลยเรื่องที่เขาทำอะไรกับฉันบ้าง เวลานี้ฉันคิดไม่ออกแล้ว
ไคพาฉันเข้าไปในห้องนอน เราสองคนอาบน้ำด้วยกัน แต่ไม่ได้ทำอะไรกันนะ ไคถูสบู่ขัดตัว พร้อมกับสระผมให้ฉัน เขาเอาใจฉันมาก ทำกับฉันอย่างทะนุทนอม จนอาบน้ำเสร็จ
เขานอนกอดฉันแล้วหอมแก้มซ้าย ขวา หอมอยู่แบบนั้น จนฉันเหลือบเห็นเขาเอามือกุมแก่นกายของเขา
"เป็นอะไร"ฉันถามน้ำเสียงแผ่วเบา
"ปวด..."ฉันรู้ขึ้นมาทันที ว่าเขากำลังมีอารมณ์ ฉันจึงล้วงมือเข้าไปในบ็อกเซอร์เขาแล้วจับท่อนเอ็นที่เริ่มขยายออกมา ฉันใช้มือกำขนาดของท่อนเอ็นไม่มิดหรอก เพราะมันใหญ่เกินมาตรฐานมาก แล้วรูดขึ้นลง
"อ่า.."ไคส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ เมื่อฉันใช้หัวแม่มือคลึงไปที่ส่วนปลายหัวหยัก ฉันลุกขึ้นแล้วขยับตัวไปที่ระหว่างขาเขา ไครู้งานมากเขาถอดบ็อกเซอร์ออกอย่างรวดเร็ว ทำให้ท่อนเอ็นผงาดออกมาแล้วตั้งชูชัน ฉันจับท่อนเอ็นไว้แล้วใช้ลิ้นแตะไปที่ปลายหัวหยัก แล้วเลียไปรอบ ๆ สายตาเหลือบเห็นไคเงยหลับตาปี้ กัดปากตัวเองแล้วส่งเสียงครางในลำคอเบา ๆ ดูเซ็กซี่จัง
ฉันใช้ปากครอบท่อนเอ็นขนาดใหญ่ไม่หมด จึงใช้มือคอยช่วยด้วย ทำให้ไคตัวเกร็งไปหมด ฉันใช้ปาก และลิ้นตวัดเลีย ไปทั่วลำจนเปียกแฉะไปหมด จนไคโน้มตัวมาผลักหัวฉันออก
"ฉันอยากแตกใส่ตัวเธอ"เจ้าของน้ำเสียงแหบเพร่าผลักร่างฉันนอนราบลง แล้วเอามือถอดเสื้อผ้าฉันออก ก่อนที่จะขยับไปที่กลางกายฉัน เขาอ้าขาฉันออกกว้างแล้วใช้หัวแม่มือบีบ ๆ วน ๆ ไปที่ติ่งเสียว ก่อนที่จะใช้นิ้วสอดใส่เข้าไปในร่องแคบ แล้วชักเขา ชักออก รัว ๆ พอเริ่มมีน้ำหล้อลื่น ไคก็ชักนิ้วออก แล้วจับท่อนเอ็นตัวเอง สอดใส่แทน
ปึก ปึก ปึก พอท่อนเอ็นเข้าจนสุดลำ ไคก็ขยับกายทันที เขาเสียบเข้าไปจนสุดลำแล้วถอยออกมา แล้วเริ่มกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหนักหน่วง
ปึก ปึก ปึก ปึก มือหนาเอื้อมมาบีบเค้นที่หน้าอกฉันไปพร้อมกับเอวสอบที่ถาโถมมาอย่างไม่หยุด
"อ๊ะ อ๊ะ ไค เสียว.."
"อึ้มมม.."เสียงคำรามออกมาเบา ๆ คนของบนร่าง ปึก ปึก ปึก ไคหยุดกระแทกชั่วครู่แล้วจับร่างฉันนอนตะแคง.เขายกขาฉันขึ้นข้างขึ้น แล้วตอกเข้ามารัว ๆ อีกครั้ง มันทำให้ฉันเสียวท้องน้อยเอามาก ๆ ปึก ปึก ปึก
ไคเร่งจังหวะรุนแรงและเร็วขึ้น ท่าทางของเขาราวกับกำลังจะถึงฝั่งฝัน ไม่ต่างจากฉันที่รู้สึกอยู่
"อ่า...ใกล้เสร็จ..."ปึก ปึก ปึก ปึก สายธารน้ำรักได้พุ่งเข้ามาในกายฉันทั้งที
"ซี๊ดดดด"ไคเงยหน้าขึ้นแล้วครางเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงกระเส่า ในขณะที่ท่อนเอ็นยังคาอยู่
"ออกไปได้แล้ว.."ฉันยกมือผลักอกแกร่งเขา ไคก้มหน้ามาแล้วพูดขึ้น
"สัญญากับฉันได้ไหม ว่าเธอจะไม่ไปจากฉัน"พอสิ้นเสียง..ฉันเม้มปาก แล้วมองเขา
"....."
"ถ้าขืนเธอยังอยากจะไป...ฉันจะทำให้เธอไปจากฉันไม่ได้.."ว่าจบ ไคก็กระตุกยิ้มชั่วร้าย รอยยิ้มที่ฉันเกลียด แล้วเริ่มกระแทกสะโพกเข้ามาอีกครั้ง ฉันเบิกตาโตมองเขาที่ยังมีรอยยิ้มชั่วร้าย ด้วยความตกใจ
ฉันหลงกลเขาแล้วงั้นเหรอ
ตื่นมาตอนเช้าด้วยความเพลีย ฉันลงจากเตียงในขณะที่ไคยังนอนอยู่ รีบเดินไปที่ลิ้นชักแล้วเปิดออกมาเพื่อเอายาคุมกำเนิดมากิน แต่ว่า..ยาคุมฉันโดนฉีกออกหมด ตัวยาที่เป็นเม็ดมากองรวมกัน ฉันจำไม่ได้ว่ากินถึงไหนแล้วด้วย
ตาย ๆ ไอ้ไคมันเล่นฉันแล้ว..!!
🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
งานแต่งของฉันมันค่อนข้างหรูหรามาก คือคุณนายแม่ไคทุ่มทุนสร้างมากค่ะ คงอยากได้ฉันเป็นสะใภ้มาก ใช่สิ ฉันทั้งสวย รวย เก่งและฉลาด เอ่อ..ฉลาดมั้ง ฉลาดแหละฉันมือไม้เย็นไปหมดในขณะที่แม่อุ่นพาฉันลงไปหาว่าที่สามีเด็กของฉัน พอถึงบันไดขั้นสุดท้าย ฉันก็ได้เห็นเจ้าบ่าวสุดหล่อของฉันยืนรออยู่ หัวใจฉันแทบจะละลาย เด็กน้อยฉันที่ไอ้นั้นไม่น้อย คือเขามันบอกว่าของเขาไม่น้อย เขาหล่อมากค่ะ แล้วเมื่อเขายิ้มโชว์ลักยิ้มเจ้าเสน่ห์ให้ฉันนะ ฉันจะวูบ มันน่ารักมากแม่อุ่นส่งมือฉันให้กับไค"ฝากดูแลลูกสาวน้าด้วยนะตาไค ไม่ใช่สิ ลูกสาวแม่สินะ"แม่พูดจบแล้วหันมายิ้มให้ฉัน"ครับแม่"ไคตอบกลับแล้วจับมือฉันไปคล้องแขนแกร่งเขาก่อนที่จะพาฉันขึ้นไปบนเวทีตอนนี้เป็นพิธีฉลอง ซึ่งเรามีพิธีในช่วงเช้าไปแล้วแหละ พอไคพาฉันขึ้นมาที่บนเวที หัวใจฉันก็เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาจากอก ตื่นเต้นมาก ๆ แขกผู้มีเกียรติก็มากมายซะเหลือเกิน"ช่วยปรบมือให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยค่ะ"พิธีกรสาวเอ่ยขึ้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน นั้นก็คือเพื่อนของฉันเอง ฉันขอให้เธอมาเป็นพิธีกรเฉพาะกิจให้ หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็เกรงใจเพื่อนนะ เพราะเพื่อ
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของไค ซึ่งแน่นอนว่าเขากำลังขับพาฉันไปที่คอนโด ระหว่างนี้เขาจับมือฉันไปหอมราวกับคนโรคจิต"จะหอมอะไรนักหนาเนี่ย"ฉันทักท้วงเพราะรู้สึกว่ามือฉันจะติดจมูกเขาไปแล้ว"ก็ผมรักพี่อ่ะ"เดี๋ยวนี้ฉันได้ยินคำว่ารักจากเขาบ่อยมาก มันชื่นชุ่มหัวใจดีจัง"แล้วทำไมไม่รักตั้งแต่ตอนแรก"ฉันแสร้งถาม"นั้นสินะ...ป่านนี้เราคงมีความสุขกันไปตั้งนานแล้ว"ไคพูดพลางยกมือลูบครางตัวเองสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง"...."ฉันรู้ว่าเพราะอะไร"ความแค้น!"สุดท้ายแล้วไคก็พูดขึ้นมาเอง"...."ฉันจึงได้หันขวับไปที่เขา"พี่รู้ไหมทำไมผมถึงแค้นพี่มาก..ที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องฆ่าตัวตาย""....""ไอ้ไฟฟ์มันไม่ใช่แค่เพื่อน..มันเป็นเหมือนพี่ เหมือนน้องของผม ผมกับมันสนิทกันตั้งแต่เด็ก ๆ ผมมีพี่คีย์เป็นพี่ชาย และมีมันนี้แหละที่ผมนับว่ามันเป็นน้องชายผมอีกคน..เพราะแบบนี้ผมถึงได้แค้นพี่ไงที่ทำให้มันต้องคิดสั้น"ไคพูดจบแล้วหันหน้ามาที่ฉันเขาคลี่ยิ้มออกมา แล้วจับมือฉันกุมไว้"จะโทษพี่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้..มันเองก็อ่อนแอเกินไป..อีกอย่างมันควรจะนึกถึงคนที่รักมันบ้าง..ไม่ควรที่จะนึกถึงแต่ตัวเองตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ทำให้คนที่ยังอยู่ต้อง.
ทุกคนตามแม่ไปที่ห้องพักฟื้น..แต่น้องยังไม่ออกมาจากห้องเด็กแรกเกิดเพราะคุณหมอต้องตรวจเช็คร่างกายอีกหลายอย่าง ลุงไทน์ขอบอกขอบใจไคยกใหญ่ ที่ช่วยให้ลูกของเขาปลอดภัย รวมถึงแม่ของฉันด้วยที่ไม่ลืมขอบใจไค ท่านพูดกับไคดีกว่าเดิม ดูเป็นมิตรมากขึ้น เพราะก่อนหน้านี้แม่จะคอยไล่เขาและพูดจาเสียงแข็ง. ฉันคิดว่าแม่คงจะเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะสักพักใหญ่คุณพยาบาลก็พาน้องชายฉันเข้ามาพอได้เห็น 'ออสติน'ฉันตื่นเต้นมาก ใช่แล้วน้องชายฉันชื่อ ออสติน ไคจ้องมองน้องชายด้วยแววตาที่ดูปลื้มปริม และเอ็นดู เขาดูอบอุ่นมาก เมื่อแม่ให้เขาอุ้มน้อง อาจจะดูเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง เขาหอมน้องชายด้วยความรักใคร่ แล้วยิ้มไม่หุบเลย ฉันกับแม่หันมายิ้มให้กันเมื่อเห็นท่าทางไคที่ดูรักเด็กมากถ้าลูกฉันยังอยู่ก็คง...เฮ้อจะว่าไปฉันเองก็ไม่ได้อยากจะมีลูกหรอก พอมารู้อีกทีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์แต่ลูกก็ไม่อยู่แล้ว มันน่าเศร้าที่สุด"แล้ววันนี้ไม่ไปเรียนเหรอไค"ลุงไทน์เอ่ยถามไค"เอ่อ...""จริง ๆ แล้ว ไคต้องไปสอบแต่.."ฉันยังพูดไม่จบไคก็เข้าสะกิดฉัน"ตายจริง..ยังงี้ก็ไปสอบไม่ทันแล้วนะสิ""ครับ..แต่ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวค่อยไปสอบใหม่ได้"แม่ผงกหัวรับแล้
ไคจับมือฉันเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นหวานที่ยืนโวยวายอยู่ที่หน้าห้อง พอเธอเห็นไคก็รีบปรี่เข้ามา"มาทำไม.."ไคเอ่ยน้ำเสียงแข็ง มือหนาของเขายังจับมือฉันแน่น"หวานมาหาไค"เธอพูดเสียงอ่อย ๆ ทำน่าสงสาร"ที่พูดไปวันนั้นยังไม่เข้าใจ?"ไคพูดพร้อมกับขบกรามแน่น"หวาน..""กลับไปซะ!"หวานยังพูดไม่จบประโยคไคก็ตวาดไส่เธอซะก่อน"ไค..ทำไมทำกับหวานแบบนี้..หวานรักไคนะ""แต่ฉันไม่ได้รักเธอ..เลิกยุ่งกับฉันสักที"ไคกดน้ำเสียงทุ้มต่ำ ท่าทางเขาดูรำคาญผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่น้อย"ไค.."เธอเอ่ยน้ำเสียงสั่นเทา"กลับไป...อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"น้ำเสียงของไคที่พูดกับหญิงสาวช่างดูดุดันและจริงจังมาก ฉันเห็นสีหน้าหวานรู้สึกกลัวไคมาก"หวาน..กลับก็ได้"สุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ไปเมื่อเห็นสีหน้าแววตาไคที่ดูน่ากลัว ว่าจบหวานก็เดินออกไปโดยง่ายดาย เวลาไคมันดุ มันก็น่ากลัวเหมือนกันนะ ฉันเจอมาแล้วหลังจากหวานกลับไป และคิดว่าคงไม่มีใครมาวุ่นวาย และทำให้รำคาญใจ ไคพาฉันกลับเข้ามาในห้อง ที่พี่นัสนั่งอยู่"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"พี่นัสเอ่ยถามแล้วยกแก้วไวน์กระดกลงคอ"ครับ"ไคตอบกลับแล้วจับฉันนั่งลงข้าง ๆ เขา"แล้วเรื่องน้าอุ่น ..แม่ไอนายจะทำยังไ
ฉันขึ้นมาบนห้อง นั่งรอแม่ด้วยจิตใจที่กระวนกระวายไปหมด สงสารไคจัง ท่าทางเขาดูเสียใจมาก รู้งี้ห้ามไม่ให้เขาบอกแม่ซะก็ดี ยอมรับนะว่าฉันตกหลุมรักเขาอีกครั้งเข้าแล้ว ใจง่ายเสียจริงฉัน ก็ไคน่ารักอ่ะ ยิ่งตอนนี้เขาคำพูดคำจา ท่าทางดูน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด ฉันนั่งนึกไปก็อมยิ้มอยู่คนเดียว จนแม่เปิดประตูเข้ามา ฉันจึงรีบลุกขึ้นไปประคองแม่ เพราะลุงไทน์ไม่ได้เข้ามาด้วยฉันพาแม่ไปนั่งที่โซฟา แล้วพาตัวเองไปนั่งฝั่งตรงกันข้าม."แม่ เรื่องไอกับไค.."ฉันเริ่มเปิดประเด็นก่อนทันที แต่ยังไม่ได้จะพูดอะไรแม่ก็เบรคฉันแทบหัวทิ่ม"ไม่ต้องมาพูดเลย..เกิดเรื่องขนาดนี้แกไม่คิดจะบอกแม่เลยเหรอ ยอมให้เขาทำร้ายอยู่ได้ แกโง่เกินไปไหมยัยไอ""แม่..""ยังไงฉันก็ไม่ให้แกคบกับตาไคเด็ดขาด"แม่พูดพร้อมกับทำสีหน้าจริงจังเอามาก ๆ ไม่เคยเห็นแม่จริงจังอะไรเบอร์นี้เลย"แต่ไอรักไคนะคะแม่..""รักได้ก็ต้องเลิกรักได้ ..ลืมไปแล้วหรือไงว่าเขาทำอะไรกับแกบ้าง แม่นั่งฟังไปกัดฟันไป ไม่คิดว่าตาไคจะทำร้ายลูกฉันขนาดนี้""เรื่องที่เกิดขึ้นไอก็มีส่วนผิดเหมือนกันนะแม่ ..""เฮ้อ..."แม่พ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ แล้วส่ายหน้า"เรื่องทุกอย่างมันจบแล้ว..เราสองคน
ไคขับรถพาฉันมาถึงที่คอนโดของเขา พอฉันก้าวขาเข้าไปด้านใน ไคก็ดึงมือฉันเข้าไปในห้องนอนของเขาทันที และเป็นอย่างที่เขาพูด บราเซียร์ของฉันได้ถูกวางไว้อยู่บนเตียงใกล้ ๆ กับหมอน ไคนั่งลงที่บนปลายเตียงแล้วดึงฉันไปตักแกร่งของเขาฉันก็หลวมตัวมากับเขาเฉย ฉันแพ้เด็กบ้านี้อีกแล้ว ไคกอดรัดฉันแล้วเอียงคอมาหอมที่แก้มฉันทั้งซ้ายและขวา"พอแล้ว.."ฉันพูดปรามเมื่อเขายังหอมฉันไม่หยุด"จะพอได้ไง..ก็ผมคิดถึงพี่นี้ครับ"เวลาไคพูดจาสุภาพแบบนี้ มันทำให้มีผลต่อหัวใจของฉันมาก เพราะมันสั่นระริก ๆ อยู่ตลอดไม่แค่หอม ไคล้วงมือเข้าไปในสาปเสื้อแล้วบีบเค้นหน้าอกฉันด้วย ทำให้ขนฉันลุกไปทั้งตัว"ไค..อย่า"ฉันพยายามดึงมือเขาออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล มากกว่านั้นเขาได้ปลดตะขอบราเซียร์ฉันออกไปแล้ว"ผมอยากทำกับพี่ให้ผมทำนะ"ไคพูดด้วยน้ำเสียงแหบเพร่าก็ที่จะยกตัวฉันลงจากตักเขาแล้วผลักฉันนอนราบลง เขายกขามาคร่อมร่างฉัน ก่อนที่จะเอามือเขามาประสานกับมือฉันทั้งสองข้าง"ผมสัญญาว่าผมจะเป็นสามี และพ่อของลูกพี่ที่ดี""ดะ เดี๋ยวนะ...ฉันยังไม่บอกเลยว่าฉันจะแต่งงานกับนาย.."ฉันพูดแย้งขึ้นทันที ในขณะที่ไคคร่อมร่างฉันอยู่"ผมว่ายังไงพี่ก็ต้องแต่งงาน..







