Masuk-วันต่อมา- "แทน ไปกันได้แล้ว เร็วๆเข้า" ฉันคะยั้นคะยอแทนคุณเมื่อเขานอนฟุบไปที่เตียงอย่างหมดแรง ถ้าเขาไม่บอกว่าจะไปด้วยฉันคงไม่ปลุกเขาแบบนี้หรอก "ไม่ไหวอ่ะ ลุกไม่ขึ้นเลย" "งั้นเดี๋ยวฉันไปคนเดียวก็ได้ นายพักผ่อนเถอะ" "ไม่ได้นะ เธอกำลังท้องกำลังไส้ จะให้ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ยังไงกัน" แทนคุณผงก
"อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวอีกหน่อยก็คงไม่แพ้แล้วล่ะ สู้ๆ" ฉันยิ้มแล้วจับมือแทนคุณเอาไว้แน่น ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เพื่อฉันมากขนาดนี้ จากเมื่อก่อนไม่ค่อยยอมอะไรใคร ตอนนี้เขากลับยอมฉันทุกอย่าง ตามใจตลอด ไม่ว่าอยากจะไปไหนเขาก็พาไปหมด ไม่มีคำว่าไม่ว่าง ไม่มีคำว่างานยุ่ง เรื่องที่ผ่านมา
4 เดือนผ่านไป... @โรงพยาบาลMN หลังจากที่ฉันท้อง แทนคุณเขาก็ดูแลฉันอย่างดีจนแทบจะไม่ให้ทำอะไรเลย นี่ฉันท้องนะเนี่ย ไม่ได้พิการซะหน่อย "เดินดีๆนะระวังสะดุด" ตั้งแต่ที่ลงจากรถมาแทนคุณก็มาประคองฉันไม่ห่างทำอย่างกับฉันเป็นเด็กที่ไม่คอยระวังเลย "นี่!!แทน ฉันท้องนะไม่ได้พิการ นายดูสิ คนอื่นเขาท้
"พอๆเลิกพูดไร้สาระกันซะที เข้าไปข้างในได้แล้วแทน ผู้ใหญ่รออยู่" ซีเนียร์พูดปรามพวกเพื่อนๆผม แล้วบอกให้ผมเข้าไปในห้องที่มีพ่อแม่ผม กับพ่อแม่ของแพรวารออยู่ แล้วที่ขาดไม่ได้เลยคือเจ้าสาวคนสวยของผม ผมล่ะอดใจไม่ไหวแล้ว อยากจะขย้ำเธอทั้งคืนเลย 😋😋 แต่เรื่องราวทั้งหมดมันไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้เลย
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ "อื้อออ/ซี๊ดดส์" ฉันและแทนคุณแข่งกันครางออกมาเสียงดัง เมื่อต่างคนต่างใกล้ถึงจุดสุดยอดกันแล้วทั้งคู่ "อื้ออ แทน แรงอีก ไม่ไหวแล้ว" ฉันเร่งให้แทนคุณซอยสะโพกเข้ามาอีก เมื่อรู้ว่าตัวเองใกล้จะเสร็จแล้ว "พร้อมกันนะที่รัก ผัวก็ใกล้แล้วครับ อ่าาาส์" ตับๆๆๆๆ พั่บๆๆๆๆ "แตกแล้ววว
2 เดือนผ่านไป ฉันตื่นเต้นจัง วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน แทนคุณเร่งรัดจะแต่งงานให้ไวที่สุด เพราะเขาบอกว่า อยากจะมีเจ้าตัวเล็กแล้ว >///เล่นเอาฉันเขินจนไปไม่เป็นเลย "เหนื่อยมั้ย" แทนคุณเดินมานั่งข้างๆฉันแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อให้ ระหว่างที่เราสองคนเข้ามาเปลี่ยนชุดกัน
ฮึกกกกก ฮืออออ "ร้องออกมาให้หมดเถอะแพร อย่าเก็บไว้เลย" พอร์ชพูดปลอบพร้อมกับตบไหล่ฉันเบาๆ "ฮึกกก ทำไมมันเจ็บขนาดนี้ล่ะพอร์ช ฮือ…" ทำไมฉันต้องไปรักคนเลวๆแบบนั้น ทั้งๆที่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า แต่ฉันก็ยังใจอ่อน ยอมคบกับเขา ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเขาเป็นผู้ชายคนแร
"กลับไป แล้วไม่ต้องมาให้เห็นหน้าอีก ฉันเกลียดนาย! " ฉันบอกแทนคุณออกไป แล้วรีบกดลิฟท์ขึ้นมาบนห้องทันที ไม่อยากอยู่กับเขานานๆหรอก ฉันกลัวว่าตัวเองจะใจอ่อน ยิ่งเห็นแววตาที่เขามองมาอย่างเจ็บปวดนั่น ฉันยิ่งต้องรีบหลบตาเขาทันที วันต่อมา Rrrrrrrrrrr "ถึงแล้วเหรอพอร์ช รอเราที่เดิมนะ เดี๋ยวเราลงไป
“งั้นมาทางนี้เถอะครับ” โฮชิผายมือแล้วเดินนำไอด้ามาที่รถตู้ของตัวเองที่จอดรออยู่ก่อนหน้า เขาเห็นเธอวิ่งเข้าไปข้างในด้วยสายตาเป็นกังวล และเห็นเธอวิ่งออกมาพร้อมน้ำตานองหน้า แค่นี้ก็เข้าแผนที่เขาวางไว้ ก่อนหน้านี้เขาใช้ให้หนึ่งในผู้หญิงของตัวเองโทรบอกไอด้าว่าแฟนหนุ่มของเธอกำลังเล่นรักอยู่กับคู่ข
. . "เอ่อ..." ไอด้ายังคงเงียบเมื่ออยู่ๆริวอิจิก็เข้ามาสวมกอดเธอเอาไว้แน่น "ไอเป็นอะไร ทำไมถึงได้ทำตัวแปลกๆ" ริวอิจิถามแฟนสาวของตัวเองออกไปอย่างงๆ เขารู้ว่าไอด้าทำตัวแปลกไป แต่เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นแบบนี้เพราะอะไร ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิดเดียว "ไออยากไปเยี่ยมแม่ค่ะ" ไอด้าเอาเรื่องแ







