LOGINShare
บทที่ 34/1 ขอโทษเรื่องอะไร ?
Last Updated:
2026-02-09 17:04:38ห้าทุ่มครึ่งแล้ว แต่วายุยังไม่กลับมาเลย ก่อนหน้านี้เขาโทรมาบอกเหตุผลฉันแล้วเรื่องวันเกิดเจ้าของร้านอะไรนั่นน่ะ แต่ฉันก็ไม่คิดไงว่ามันจะดึกดื่นขนาดนี้
"ง่วงมั้ยคะ" ฉันเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาลูบหน้าท้องของตัวเอง ที่ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้วว่ามีสิ่งมีชีวิตเล็กๆอยู่ในนี้ ฉันยังไม่ได้บอกเขาเรื่องนี้...ฉันรอเขาอยู่ และเชื่อมั้ยว่าฉันคิดมากด้วย คิดเยอะ วิตกกังวลจนนอนไม่หลับ เพราะก่อนหน้านี้ฉันยังไม่รู้ตัว ฉันดื่มแอลกอฮอล์ด้วยนะ ฉันกลัวว่าเค้าจะเป็นอันตรายน่ะสิ "รอพ่ออีกหน่อยนะคะ" ฉันก้มหน้าลงพูดกับเค้า ไม่รู้ว่าจะรับรู้ได้ไหมแต่ฉันก็อยากจะพูด ถ้าวายุรู้ เขาจะดีใจใช่ไหมนะ... เรื่องท้องมันเกินจุดที่ฉันคิดไว้ ฉันไม่เคยคิดถึงเลยและฉันกินยาคุมอยู่ตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่ามันพลาดไปตอนไหน แต่มันเกิดขึ้นแล้ว เค้าเกิดมาและอยู่ในท้องฉันแล้ว ถึงฉันจะไม่คาดคิดแต่ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง... 07.30 น. แต่จนแล้วจนรอดฉันก็เผลอหลับไป มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนเช้าที่นาฬิกาปลุกและฉันนอนอยู่บนเตียง "ตื่นแล้วเหรอ" เสียงของวายุดังขึ้น เขาเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพของคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขามองหน้าฉันแล้วยิ้มให้ "เมื่อคืน..." "..." "ฉัน...ขอโทษนะ" "ขอโทษเรื่องอะไร" ฉันถาม วายุเช็ดผมที่เปียกน้ำของตัวเองไปด้วย "ก็ฉัน..." "หืม?" "ฉัน...ปล่อยให้เธอรอ" ฟลุ่บ~ เขาทิ้งตัวลงนั่งและกอดฉันไว้ "ขอโทษจริงๆนะ" เขาโน้มตัวลงมาจนหน้าผากจรดกับไหล่ฉัน ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อยเพราะคิดว่าเขาแปลกไป ก็เรื่องแค่นั้นไม่เห็นต้องขอโทษอะไรจริงจังขนาดนี้เลย "ตัวเปียกนะยุ" แต่ฉันก็เลือกที่จะเก็บความแคลงใจไว้ ฉันดันเขาออกห่างพลางลุกขึ้นยืน หมับ~ วายุจับข้อมือฉันไว้ เขาช้อนตามองฉันเพราะยังนั่งอยู่บนเตียง "จะไปอาบน้ำก่อน วันนี้มีสอบนะเดี๋ยวไปสาย" ฉันบอก ถือว่าเป็นโชคดีของฉันน่ะที่ช่วงนี้เป็นช่วงของการสอบและปิดเทอมใหญ่ สำหรับฉันเหลือสอบอีกสองวันก็จบชั้นปีนี้แล้ว ส่วนเรื่องนั้น...มันก็คงต้องเลื่อนออกไปก่อน ไว้เราสองคนมีเวลามากพอค่อยมานั่งคุยกันก็ได้ ส่วนผับฉันก็คงไม่ได้ไปทำแล้วล่ะ ในนั้นมีทั้งแอลกอฮอล์ กลิ่นบุหรี่ เสียงดังๆ แล้วก็ผู้คนแออัดมากมาย ฉันกลัวผลกระทบน่ะ *มหาวิทยาลัย ฉันเวียนหัวอีกแล้ว ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนฝาชักโครกในห้องน้ำเพราะเพิ่งอาเจียนออกไป "ฉันได้ยินเสียงคนอ้วกว่ะแก" ด้านนอกมีคนคุยกันอยู่ จริงสินะ เมื่อกี้ตอนฉันวิ่งเข้ามาก็ไม่ทันได้ดูว่ามีใครใช้ห้องน้ำข้างๆอยู่หรือเปล่าด้วย และที่ยัยพวกนั้นกำลังนินทาในระยะเผาขนแบบนี้ คงคิดว่าฉันออกจากห้องน้ำไปแล้วด้วยสินะ "โอ้กอ้ากแบบนี้ เชื่อฉัน...ท้องชัวร์" เสียงผู้หญิงพูดคุยกันยังคงดังอยู่ด้านนอก ทำไมไม่ไปคุยกันที่อื่นนะ "ท้องตอนเรียนด้วย" "น่าสงสารเค้านะ" "สงสารอะไร รักสนุกแต่ไม่ป้องกันให้ดี ขี้คร้านถ้าไม่ลาออกไปเลี้ยงลูก ก็ไปทำแท้งแล้วกลับมาเรียนชัวร์" ฉันกำชายกระโปรงตัวเอง คำพูดพวกนั้นดังเข้ามาในหูฉันทุกคำ ฉันไม่มีทางทำแท้ง! "ว่าแต่ ทำไมแกต้องสงสารด้วย" "ก็คนรู้จักฉันน่ะ เค้าก็ท้องแบบนี้แหละ" "เหรอๆ แล้วไงต่อ" "ก็...ตอนแรกแฟนเค้าก็ดูแลดีน่ะ แต่พอท้องโตแล้วแบบ โทรมใช่ม่ะ หุ่นก็บวมอะไรแบบเนี้ย...เค้าก็ไปมีผู้หญิงคนใหม่อ่ะ" เชื่อมั้ยว่าฉันคิดมาก การที่ฉันท้องทำให้ฉันเปลี่ยนไปแทบจะเป็นคนละคน ฉันขี้งอน หงุดหงิดง่าย อารมณ์ไม่คงที่ และฉันก็คิดมากในทุกเรื่อง ฉันรู้ว่ามันไม่ดีต่อร่างกาย แต่ฉันห้ามไม่ได้ แหมะ~ ฉันร้องไห้ง่าย เหมือนตอนนี้ที่น้ำตาฉันไหลออกมาเพียงแค่ได้ยินพวกนั้นพูด "เหรอ แล้วคนนั้นเค้าทำไงต่ออ่ะ" "ก็เลี้ยงลูกไง แฟนเค้าทิ้งไปเลยอ่ะ" "โห ผู้ชายก็เลวเนอะ" วายุไม่ใช่คนแบบนั้น เขาจะไม่ทิ้งฉัน... อึก~ ถึงฉันจะคิดอย่างนั้น ฉันก็ยังร้องไห้ออกมา ฉันพยายามกลั้นน้ำตาด้วยการกัดปากตัวเองและกำมือแน่น ห้ามไม่ได้เลย! "อืม ถ้าคนที่อ้วกเมื่อกี้เป็นแบบนั้น เค้าก็น่าสงสารอยู่นะ" ตึ้ง~ ฉันไม่อยากฟัง ไม่อยากคิดมาก ไม่อยากร้องไห้ถึงได้ทุบผนังห้องน้ำจนเกิดเสียงดัง ผู้หญิงด้านนอกอุทานอย่างตกใจ "ว๊าย ตกใจหมดเลย!" "เป็นอะไรรึเปล่าอ่ะ?" "ไม่ต้องมายุ่ง!" ฉันตวาดกลับไป จนได้ยินเสียงสบถสวนกลับมา "อะไรกัน อุตส่าห์หวังดี" "อากาศมันร้อนสงสัยคงเป็นบ้า ไปเหอะแก" "อะ เออ ไปเหอะๆ" ตึก ตึก ตึก~ แล้วฉันก็ได้ยินเสียงรองเท้ากระทบกับพื้นที่ดังไกลออกไปเรื่อยๆจนไม่ได้ยินมันอีกเลย
Latest chapter
For Love หวงรัก ต้องห้าม! ตอนพิเศษ
ตอนพิเศษ _____ 2 ปีต่อมา... "ในที่สุดเราก็เรียนจบกันแล้ววว" ข้าวหอม \/ "นึกว่าจะไม่รอดแล้วนะเนี่ย" ยาหยี [] "มันต้องฉลองนะ แบบชุดใหญ่ไฟกระพริบ" ลูกโซ่ O ฉันมองเพื่อนๆทั้งสามคนแสดงความดีอกดีใจและโล่งใจกันยกใหญ่เมื่อเราทุกคนสอบเสร็จแล้วและเราจบปีสี่รอรับใบปริญญา ฉันเองก็ดีใจนะ ดีใจมากๆเลยล่ะ "นั่งยิ้ม แกไม่มีอะไรจะปลดปล่อยเหรอฟ้า" ยาหยีหันมาถามฉันที่ยืนมองพวกเธอยิ้มๆ ฉันหัวเราะออกมาก่อนจะพูดขึ้น "ยินดีด้วยนะ...เพื่อนรัก" "จ้าาา" ทั้งสามคนตอบรับออกมาพร้อมกันก่อนที่เราจะกอดกัน จากนั้นก็เดินไปนั่งที่โต๊ะม้าหินประจำที่พวกเรามักจะมานั่งรวมตัวกันที่นี่ จากนั้นพวกเราก็เอาขนมอบกรอบมานั่งกินและคุยเล่นกัน พวกเราสอบเสร็จแล้วก็จริงแต่ก็ตกลงกันว่าจะนั่งอยู่ที่มหาวิทยาลัยจนกว่าจะปิด เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะเป็นนักศึกษาและได้อยู่ที่นี่ ต่อจากนี้ไปพวกเราก็จะต้องแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง โตขึ้นไปอีกคนละก้าวแล้ว... 16.15 น. หลังจากเรานั่งคุยกันสนุกสนานเฮฮาได้ประมาณช่วงสี่โมงเย็นกว่าๆ พี่ตะวันแฟนของลูกโซ่ก็โผล่มา เขาเดินเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเธอ ฟลุ่บ~
For Love หวงรัก ต้องห้าม! ตอนจบ
ตอนจบ .......... *Paradise Pub กึก~ ฉันชะงักเมื่อเดินออกมาจากห้องแต่งตัวแล้วมีใครคนหนึ่งดักหน้าไว้ "พี่ฟ้า" "ไงเหมี่ยว" ฉันยิ้มให้เด็กสาวรุ่นน้องอย่างเป็นมิตร น้องคนนี้นิสัยดีนะ "พี่ลาออกจริงเหรอ" "อืม ออกแล้วล่ะ" ฉันตอบ เพราะฉันตกลงกับวายุเรื่องนี้แล้ว ฉันตัดสินใจลาออกและจะไปทำงานที่ร้านกาแฟกับพวกเขาเพราะฉันไม่อยากให้เขาลำบากใจ ฉันเข้าใจว่าไม่มีแฟนคนไหนทนได้ที่เห็นแฟนตัวเองถูกคนอื่นลวนลามทุกวัน และรู้ว่าวายุขี้หึงมาก ไม่อย่างนั้นเขาก็คงตามมาเฝ้าฉันทุกวัน เรียกฉันมานั่งดริ๊งกับเขาทุกวัน ซึ่งมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย "อย่างนี้เหมี่ยวก็คงคิดถึงพี่มากเลย" ฉันวางมือลงบนหัวเธอ "ตามพี่ไปมั้ยล่ะ พี่ไปทำงานที่ร้านกาแฟกับแฟนพี่" ฉันชวนน้องจากใจนะ ฉันมองถึงอนาคตของเธอ เธอเด็กกว่าฉันและถ้าเธอไม่ต้องทำงานในสถานที่แบบนี้ ฉันคิดว่าเธอน่าจะมีทางที่ดีกว่า "ถึงมันจะได้เงินน้อยกว่าที่นี่อ่ะนะ แต่มันก็มีทิปจากลูกค้าเล็กๆน้อยๆ อีกอย่างทำเป็นพาร์ทไทม์ก็ได้ มีเวลาว่างให้ไปหางานอื่นทำได้ แต่อาจจะเหนื่อยกว่าทำที่นี่หน่อยนะ ลองเปลี่ยนดูมั้ย?" ฉันเข้าใจว่าเธอต้องใช้เงินเยอะ เงิ
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 44/2 ดวงใจของฉัน
"ยุ เปิดลิ้นชักหยิบที่คาดผมมาให้แม่หน่อยจ่ะ" แม่บอกผม ทำให้ผมละสายตาจากทั้งสองคนหันไปเปิดลิ้นชักที่อยู่ใกล้ตัว ครืด~ "อันไหนครับ" ผมถาม เพราะภายในลิ้นชักมีที่คาดผมหลายอันมากแถมยังมีโบว์ผูกผม กิ๊บหนีบผมแล้วก็เครื่องประดับอื่นๆ "อันนั้นจ่ะ" แม่ละสายตาจากเส้นผมลอนของปลายฟ้าขึ้นมามองไปที่ลิ้นชักก่อนจะชี้มือบอกผม ผมหยิบมันขึ้นมาส่งให้แม่เงียบๆ แม่รับที่คาดผมไปใส่ให้ปลายฟ้าก่อนจะใช้มือจัดทรงผมเธออีกครั้ง "เอาล่ะ เสร็จแล้ว" ก็อก ก็อก ก็อก~ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่แม่บ้านมาเคาะประตูห้องของแม่พอดี "คุณนายคะ มีแขกมาแล้วค่ะ" คนด้านนอกพูดเข้ามา "อ่า เพื่อนแม่มาแล้ว เดี๋ยวแม่ลงไปก่อนนะ" แม่พูดก่อนจะเดินออกไปทันที ทิ้งให้ผมอยู่กับปลายฟ้า หมับ~ "จะไปไหน" ผมคว้าแขนเธอไว้เพราะปลายฟ้าลุกขึ้นยืนและทำเหมือนจะเดินตามแม่ออกไป "ก็ลงไปข้างล่างไง" เธอหันมาตอบผมด้วยสีหน้าปกติมาก "นายก็น่าจะลงไปได้แล้วนะ" "ยังไม่ลง มาคุยกันก่อนเลย" ฟลุ่บ~ ผมรั้งเธอไว้พลางทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงของแม่แล้วดึงปลายฟ้าให้มายืนใกล้ๆ "เธอกับแม่...เล่นอะไรกัน" ผมงงนะ งงมากด้วย ก่อนหน
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 44/1 ดวงใจของฉัน
หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยการนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวอย่างช่วยไม่ได้อีกนั่นแหละ ฉันกำเสื้อผ้าไว้ในมือเพราะแม่ของวายุบอกว่าไม่ให้ฉันใส่เสื้อผ้าตัวเดิม สวบ~ ฉันหยุดชะงักเมื่อก้าวพ้นประตูห้องน้ำและแม่ของเขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมและมองมาทางฉัน "เสื้อผ้าของเธอ" ท่านบอกพลางพยักเพยิดหน้าไปที่ชุดเดรสสีครีมที่แขวนอยู่ตรงหน้าตู้ ฉันมองตามก่อนจะเดินไปใกล้ๆมัน "..." ฉันไล่สายตามองชุดเดรสชุดนั้น เป็นชุดใหม่เลยล่ะ ชุดสวยด้วย เปนเดรสกระโปรงเหนือเข่าขึ้นมานิดหน่อย ชุดดูหรูและน่ารักดี ฉันไม่ได้ใส่ชุดแบบนี้มานานแล้วล่ะ "เอาไปใส่สิ เธอจะรอให้ชุดมันลอยมาสวมที่ตัวเธอเองหรือไง" "อ่า ขะ ขอบคุณค่ะ" เมื่อถูกย้ำว่าฉันไม่ได้หูฝาด ฉันก็รีบหยิบชุดนั้นมาและเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำและใส่มัน ชุดมันพอดีกับตัวฉันเลยล่ะ สวบ~ ฉันเดินกลับออกมาอีกครั้งด้วยชุดเดรสนั่น แม่ของวายุมองฉันก่อนจะปรากฏรอยยิ้มบางๆออกมาให้ฉันเห็น ถึงจะแค่แว่บเดียว "ใส่พอดีเลยนะ" ท่านพูด ฉันหลุบตาลงมองตัวเอง แต่คำพูดต่อมาของท่านทำให้ฉันชะงัก... "มันเป็นชุดที่ฉันซื้อให้ลูกสาวฉัน" กึก~ ลูกสาว...วายุเป็
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 43/2 สุดที่รัก
ฉันมาทำอะไรที่นี่? ฉันถามตัวเองในใจอย่างงงๆพลางหยุดเดินและสอดส่ายสายตามองหาคนที่ฉันจะมาหา วันนี้ฉันใส่ชุดที่ค่อนข้างเรียบร้อยเลยแหละ คือเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขายาว มองหาไม่นานฉันก็เจอผู้ชายคนหนึ่งยืนโบกมือและยิ้มกว้างอยู่ไม่ไกลพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง ฟู่ววว~ ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆและพ่นออกมาเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหาสองคนนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง กึก~ "สวัสดีค่ะ..." เมื่อหยุดยืนตรงหน้าทั้งสองคน ฉันก็ยกมือขึ้นไหว้ผู้หญิงที่อายุรุ่นราวน่าจะแก่กว่าแม่ของฉันสักหน่อย ท่านยกมือขึ้นรับไหว้ตามมารยาท สวบ~ เพียงแค่รับไหว้ฉันแล้วท่านก็หันหลังเดินนำไป ฉันมองตามแผ่นหลังจนมีคนกระซิบข้างหู "แต่งตัวแบบนี้ก็น่ารักนะ" "ในวัดนะ..." ฉันง้างมือจะตีเขาพลางพูดตำหนิท่าทางของเขา แต่ก็ต้องชะงักกลางอากาศเมื่อผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของผู้ชายคนนี้หันกลับมา "ไปสิ ยืนรออะไรกันอยู่" ท่านพูดก่อนจะเดินออกไปอีกครั้ง ใบหน้าที่เรียบนิ่งทำให้ฉันหน้าเสียไปเลยล่ะ หมับ~ "ยุ นี่วัด" ฉันหันไปปรามคนข้างๆอีกครั้งที่ประสานมือเข้ากับมือฉัน ใช่แล้วล่ะเขาคือวายุและผู้หญิงคนนั้นก็ค
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 43/1 สุดที่รัก
พรึ่บ~ ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเพราะรู้สึกถึงการสัมผัสแผ่วเบาบริเวณเส้นผม เมื่อปรือตาขึ้นมาก็เห็นว่าฉันนอนตะแคงและวายุกำลังนั่งมองฉันพร้อมกับลูบผมฉันไปด้วย ฉันถึงดีดตัวลุกขึ้น "ตื่นแล้วเหรอ" เขาชะงักมือจากฉันและฉันเพิ่งสังเกตุว่าเขาเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ ดูท่าทางน่าจะตื่นและอาบน้ำนานแล้ว "หิวมั้ย" เขายิ้มให้ฉันพลางลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวทำอะไรให้กินนะ" แต่เขาไม่ได้ฟังคำตอบฉัน เขาหมุนตัวจะเดินออกไปแต่ก็ชะงักแล้วหันกลับมาพร้อมกับโน้มตัวลงมาแล้วจูบริมฝีปากฉันจนฉันที่ไม่ทันตั้งตัวผงะไป "นี่..." "ขอบคุณที่นอนเป็นเพื่อนนะ^^" เขายิ้มกว้างให้ฉันอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปเลย ฉันอ้าปากค้างเพราะต่อว่าเขาไม่ออก เมื่อประตูปิดลงฉันก็ถอนหายใจพลางกวาดตามองไปรอบห้องเขา เห็นวายุแขวนเสื้อยืดและกางเกงของเขาไว้ที่หน้าตู้เสื้อผ้าแต่ฉันก็เลือกที่จะลุกขึ้นและเดินออกไปด้านนอก เคร้ง~ เสียงของอะไรบางอย่างตกลงกระแทกพื้นดังมาจากห้องครัวทำให้ฉันรู้ว่าเขาอยู่ในนั้น "ฉันไม่หิว" ฉันหยุดยืนที่หน้าห้องพลางมองเขา เห็นวายุก้มลงเก็บกะละมังที่ทำจากแสตนเลสขึ้นมาจากพื้น เขาหันกลับมามองฉัน "หืม นี่ม
You may also like
DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_51.4K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่233.9K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.9K viewsอยากเป็นแฟนหมอ ( NC 18+ )
กาแฟหอมกรุ่น39.0K viewsตราบสิ้นแสงดาว
อัญจรี219 viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้57.5K viewsคามิน(หวง)รัก เมียเด็ก
Summer_M273 viewsอาหมอ
KHUNLii • คุณลิ20 views
