LOGINSerena pernah berharap bahwa pria itu akan menjadi lelakinya, kekasihnya, pasangan seumur hidup, namun kebencian menghancurkan segalanya. Menyerah terhadap keputusan takdir dan ingin memulai kembali kehidupan yang baru, tak disangka pria itu kembali datang setelah sepuluh tahun berlalu. Kali ini ada yang berbeda. Pria itu tidak lagi memperlakukan dirinya sebagai harta berharga melainkan barang bekas yang patut diinjak-injak. Setelah banyaknya pengorbanan dan rasa sakit, mampukah kedua insan yang saling mencintai kembali bersama?
View MoreRinig na rinig ang bawat patak ng ulan na tumatama sa payong na dala ni Mithi habang naglalakad siya papasok ng Luxe hotel na pag-aari ng fiancé niya.
Sa bawat pagtapak niya sa semento, gumagawa iyon ng ibayong ingay mula sa kaniyang stiletto.
Maraming staff ang nakatingin sa kaniya at binabati siya ng may ibayong paggalang. Tipid na ngiti lang ang isinagot ni Mithi sa kanila.
10th floor. Iyon ang pinindot niya nang makapasok siya ng elevator. Namumukadkad ang natural niyang ganda at kulay sa cocktail red dress na suot niya. Kasama ng red stiletto, mapula rin ang labi ni Mithi, kung kaya tawag ng lahat sa kaniya ay Ms. Red.
“Good evening, Ms. Red,” ang pagbati ng empleyado sa kaniya matapos magbukas ng elevator.
Ngumiti si Mithi at nagtuloy-tuloy sa paglalakad. Kulang na lang e mabali ang leeg ng mga taong nadadaanan niya.
Pumunta siya sa hotel room, kung saan doon gaganapin ang unang gabi na magniniig sila ni Luis, ang fiancé niyang papakasalan niya bukas.
Kailangan niyang tignan kung maayos na ba ang lahat. Inutusan niya kanina ang organizer na lagyan ng rose petals ang sahig, kama, at lagyan ng mga kandila kasama ng ceiling lights ang paligid.
Excited na siyang makaisang dibdib si Luis na siyang naging una at natatanging boyfriend niya. Ngunit natigilan siya ng makita ang personal assistant ni Luis sa labas ng hotel room.
“Jelay,” malapad siyang ngumiti ng makasalubong niya ito.
Nanlalaki naman ang mata ni Jelay sa gulat ng makita siya. Tila ba, hindi nito inaasahan na makikita niya si Mithi sa harapan niya ngayong gabi.
“A-Anong ginagawa mo dito sa labas ng hotel room namin ni Luis?” tanong pa niya.
Hindi na nakasagot pa si Jelay ng biglang may nahulog sa loob ng hotel room. Bukas ito kaya napatingin agad sa loob si Mithi. Nagtaka siya kaya papasok na sana siya ng siyang hawakan ni Jelay sa kamay.
“Ms. Mithi, ano… po…”
Alam na ni Mithi na parang pinipigilan na siya ni Jelay na pumasok sa loob. Bigla siyang kinabahan sa hindi niya malaman na dahilan.
Tinanggal niya ang kamay ni Jelay na nakahawak sa kamay niya.
“Pakisabi sa driver ko Jelay na umalis na siya at may gagawin pa ako matapos nito.”
Dahil sa lamig ng boses niya, wala ng nagawa si Jelay kun’di ang ang sundin ang utos ni Mithi. Nang maiwan nalang si Mithi sa labas ng hotel room, ramdam na niya na naghuhurumentado ang puso niya sa kaba.
Natigilan siya ng marinig ang paipit na tawa ng isang babae na nagmumula sa loob.
“Ano ba Luis, nakikiliti ako…”
“Huwag ka ng pakipot pa. Hindi na ako makapahintay e.”
Tumawa ulit ang babae. “Ang naughty mo talaga.”
Naikuyom ni Mithi ang kamay niya sa labis na galit na nararamdaman niya nang marinig ang boses ng fiancé niya na papakasalan na sana niya bukas kasama ang boses ng isang babae.
Halos dumiin ang ngipin niya sa pang ibabang labi niya sa tindi ng panginginig at pagkasuklam na nararamdaman niya ngayon.
Ang hotel room kung saan ay hinanda niya para sa unang gabi nila bukas, ay nagmistulang kwarto pa para sa pagtataksil ni Luis sa kaniya.
Pumasok siya at naabutan niya si Luis na nakikipagtaIik sa isang hindi niya kilalang babae.
Napasinghap si Mithi at agad na nanubig ang mata habang nakatingin sa dalawa na walang kamalay-malay sa presensya niya.
“That’s my girlfriend,” napatalon si Mithi sa gulat ng marinig ang isang boses mula sa likuran. Nang lingunin niya ito, nakita niya ang isang lalaki na walang buhay na nakatingin sa kaniya.
Medyo may kahabaan ang buhok, tan, at matipuno ang pangangatawan. Tall, dark, and handsome kung ika nga ang mailalarawan sa lalaking ito.
“Ang kaniig niya ngayon ay ang girlfriend ko.” Tumingin sa mga mata niya ang lalaki at parang nagtayuan ang balahibo ni Mithi sa katawan sa lamig ng expression nito kaya napaatras siya.
Dahil sa ginawa niyang pag-atras, gumawa ng tunog ang stiletto niya sa sahig dahilan kung bakit napatingin si Luis sa gawi nila.
“Mithi?”
Agad natulak ni Luis ang kasama niya sa kama, matapos ay tumayo at agad na ipinulupot ang kumot sa katawan niya.
“M-Mithi, let me explain.” Kinakabahang sabi ni Luis. Hinawakan niya ang kamay ni Mithi pero agad na itinabig ni Mithi ang kamay niya palayo.
Agad niyang sinampal si Luis at kasabay no’n ang pagtulo ng luha sa mga mata niya.
“Explain? Sige nga… Paano mo maipapaliwanag ang lahat ng ito?”
“W-Wala lang naman ito e. She’s just an employee and-“ nangangapa si Luis ng pwede pa niyang ipalusot. “Natumba lang ako sa kama-" sinampal ulit siya ni Mithi.
Matatanggap pa sana niya kung sabihin niyang, drinoga lang siya no’ng babae.
“Sa tingin mo ba maniniwala ako sa lintek mong palusot?”
Agad na nalukot ang mukha ni Luis at hinablot ang kamay ni Mithi. “Ano naman ngayon kung oo? Kasalanan mo rin naman dahil nagpaka-feeling santa ka. Ikakasal ka na sa akin pero ayaw mong haIikan kita o ayaw mong pumayag makipagsex sa akin. Mithi, lalaki ako at may pangangailangan rin ako.”
Nagulat si Mithi sa narinig. Hindi niya aakalaing siya pa ngayong ang nabaliktad.
“Kasalanan ko na nangaliwa ka?”
“OO!” Malakas na loob na sabi ni Luis. Hindi lubos maisip ni Mithi kung saan hinuhugot ni Luis ang kakapalan ng mukha nito.
“Kasalanan mo kasi kung pumayag ka lang na makipagsex sa akin, hindi na sana ako titingin ng iba.”
Hindi na nakasagot si Mithi. Napayuko nalang siya at umiyak sa harapan ng taksil niyang fiancé. Nablanko na ang utak niya at nalilito na sa gagawin.
Nang makita ni Luis na umiiyak na lang si Mithi, naging malumanay ang boses nito.
“Babe, kasal na natin bukas. Can we just forget this? Kung paiiralin mo ang pride mo at ika-cancel mo ang kasal bukas, madi-disappoint ang papa mo sayo. Hindi ba ayaw mong mangyari yun?”
“A-Alam ko,” sabi ni Mithi. “H-Hindi dapat madisappoint si p-papa sa akin k-kaya dapat m-matuloy ang kasal bukas.”
Ngumisi si Luis, iniisip na ang dali talagang utuin ni Mithi.
“Papakasalan kita,” sabi no’ng lalaking nakatayo lang kanina sa likuran ni Mithi.
Sabay na nagulat si Mithi at Luis at sabay ring napatingin dito. “If you can’t cancel the wedding then papakasalan kita. I’ll be your groom.”
“A-Ano?” gulat na sabi ni Luis habang nanlalaki ang matang nakatingin sa lalaking na kay Mithi lang ang tingin.
Humakbang ang lalaki at hinawakan ang kamay ni Mithi. Hindi niya pinansin si Luis.
“Payag ka ba?” malumanay na tanong niya kay Mithi.
“Teka nga!” Galit na sabi ni Luis at pinilit ipaghiwalayin ang kamay no’ng lalaking nakahawak sa kamay ni Mithi ngayon.
Pero mas malakas ang lalaki sa kaniya. Ni hindi nito binitawan ang kamay ni Mithi.
“Babe, anong pinagsasabi ng lalaking iyan?” Saad ni Luis.
Dahil sa labis na sakit na dinulot ni Luis, pumayag si Mithi sa sinabi no’ng lalaki. “P-Payag akong magpakasal s-sayo.”
Ngumisi ang lalaki at matapos ay tinapunan ng malamig na tingin ang babaeng nasa kama at nakatingin sa kanila bago niya hilahin si Mithi palabas ng Luxe Hotel.
“S-Saan tayo pupunta?” tanong ni Mithi ng ipasok siya no’ng lalaki sa sasakyan na dala niya.
“To the mayor’s office. Let’s get married!”
Serena duduk di kursi kayu di depan kamar kosnya. Udara malam cukup sejuk, membelai kulitnya yang lelah setelah seharian bekerja di pabrik. Tangannya menggenggam secangkir kopi hangat yang sudah mulai mendingin, sementara tatapannya kosong, mengarah ke langit yang dipenuhi bintang."Tumben sekali bintang kelihatan dengan jelas malam ini." Ia bergumam lirih seraya menyeruput kopi di tangan. Kesunyian menyelimuti gang sempit tempat kos Serena berada. Sesekali terdengar suara kendaraan dari jalan raya di kejauhan, tapi selebihnya hanya ada desiran angin dan suara televisi dari kamar sebelah. Serena menarik napas panjang, membiarkan dadanya naik turun dengan berat.Lelah. Bukan hanya tubuhnya, tapi juga jiwanya.Ia memeluk dirinya sendiri, merasakan kedinginan yang bukan hanya berasal dari udara malam, tetapi juga dari kesepian yang semakin menggigit.Di pabrik tadi, Ayu menatapnya dengan kekhawatiran yang nyata. Terus bertanya-tanya tentang apa yang terjadi pada dirinya. Ia tidak bisa m
Kevin menatap Serena dengan intens, matanya yang biru menyala penuh keinginan. Jemarinya menyusuri garis rahang wanita itu, mempermainkan ujung dagunya sebelum kembali menutup jarak di antara mereka. Bibirnya menekan bibir Serena, kali ini lebih dalam, lebih menuntut.Serena tersentak, tapi bukan karena ketakutan—lebih kepada ketidaktahuannya bagaimana harus merespons. Kevin bukan pria yang sabar ketika menginginkan sesuatu, dan Serena bisa merasakannya dari cara bibir pria itu bergerak di atas miliknya.Tangannya terangkat, secara naluriah menyentuh dada Kevin yang bidang di balik kemeja tipisnya. Ia bisa merasakan kehangatan tubuh pria itu, detak jantung yang keras seakan menunjukkan betapa ia menikmati momen ini dengan penuh semangat. Kevin menarik napas di sela ciuman mereka, membiarkan hidungnya bersentuhan dengan hidung Serena. "Kau terlalu kaku. Tidak bisakah kau rileks?" gumamnya rendah, suaranya serak dan bergetar bercampur gairah. Serena tidak bisa menjawab. Ia hampir lupa
Serena tidak tahu dimana letak kesalahannya hingga dia harus mendapatkan penghinaan ini. 10 juta untuk setiap kali dia tidur dengan Kevin? Apakah menurutnya, aku telah menjadi sehina itu? Walaupun hatinya terasa sakit, seperti terkoyak dan hancur berkeping-keping, namun Serena tidak menampakkan kelemahannya untuk diketahui oleh Kevin yang teramat membencinya. Seolah penawaran tentang tubuhnya bukanlah apa-apa, Serena menunjukkan senyum mengejek ke arah Kevin yang tengah menunggu. "Untuk orang sekelas direktur sepertimu, menawarkan 10 juta setiap kali tidur denganku, apakah tidak terlalu murah? Tidakkah hal itu akan membuat hati nuranimu bersalah?"Kevin hanya terkekeh, dan dengan sepasang mata birunya yang dingin, ia pun membalas dengan hinaan yang lebih besar, "Kau harus sadar dengan nilai dirimu, Serena. Kau yang hanya wanita bekas pria lain, apakah masih bisa diberi harga tinggi selain 10 juta itu? Harga yang aku tawarkan, adalah harga yang paling masuk akal. Oh, tapi tentu saja
"Serena, ini sudah tahun ke lima kau bekerja di sini. Bapak sejujurnya senang dengan keuletan dan semangatmu selama bekerja." ucap Pak Wawan berbasa-basi.Serena merasa risih karena tiba-tiba membicarakan tentangnya. Apalagi di ruangan ini bukan cuma ada mereka berdua saja, melainkan juga ada Kevin dan kaki tangannya duduk mendengarkan. Apa tidak bisa kedua pria itu disuruh pergi dulu?"Ya, Pak, benar," jawab Serena membenarkan. Meski tak tahu mengapa Pak Wawan mengungkit hal ini, dalam benaknya ia merasakan firasat buruk yang samar."Karena sudah lima tahun, kau pun pasti tahu bahwa pinjamanmu pada perusahaan perlu dilunasi."Begitu kata hutang dibahas di sini, ekspresi Serena langsung berubah. Seketika itu ia menyela demi menghentikan manajernya ini merembet kemana-mana. "Pak Wawan, untuk masalah ini, bisakah tolong kita bicarakan berdua saja? Saya akan datang menemui bapak lagi, setelah bapak selesai dengan urusan bapak dengan tamu penting ini."Usai mengatakan itu, Serena berdiri
Blam! Pintu kamar mandi dibanting tertutup oleh Kevin. Meninggalkan Serena sendirian di sana dengan ekspresi pucat yang sulit dideskripsikan. Usai kepergian Kevin dari sana, Lina Hui yang awalnya menunggu di luar bergegas masuk. "Apakah terjadi sesuatu?" tanyanya seraya mendekat. Ia sedikit terk
"Lalu kau maunya aku harus bagaimana?" Serena bertanya balik dengan berani, "Aku tahu kau sangat membenciku sekarang. Tetapi, kau pun tidak berhak menuduhku dengan sembarangan, Kevin! "Menuduh kau bilang? Aku tidak menuduhmu!" Kevin mencengkram kedua bahu Serena kuat, membuat wanita itu mengambil
Kevin melirik kekacauan yang terjadi di hadapannya. Melihat Serena yang terduduk menyedihkan di atas lantai marmer dingin itu, ia hanya mengerutkan kening tapi tidak repot-repot untuk membantu wanita itu berdiri. "Pergi bawa dia ke ruanganku." suruhnya pada Lina Hui dengan suara dinginnya. Lina H
Keesokan harinya, Serena yang memiliki pekerjaan di shift Siang dengan terpaksa menelepon ketua kelompoknya. Memberitahu pada Anez, kalau dia kemungkinan akan telat datang dan minta agar jadwal pekerjaannya di alihkan menjadi shift malam. Beruntung sekali permintaannya langsung dikabulkan dan Anez












Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.