แชร์

Chapter 3

ผู้เขียน: Madeline Grey
last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-28 21:17:36

SERENA

“Are you out of your mind?”

Iyon ang unang bungad sa akin ni Mikaela nang makita niya akong nakaupo sa isang mamahaling café, kalmadong umiinom ng iced coffee habang binabasa ang kontrata ng kasal na ibinigay sa akin ni Adrian Monteverde.

I raised an eyebrow.

“Good morning to you, too.”

“Serena, I'm serious!”

Inilapag niya ang handbag niya sa bakanteng upuan at agad na hinablot ang mga dokumento sa mesa.

“Marriage contract? One year? Financial arrangement? Access to the Monteverde family's private business affairs?” isa-isa niyang binasa. “Ano 'to? Business merger o kasal?”

“Both.”

“Hindi ito nakakatawa! Alam mo ba talaga kung ano ang pinapasok mo?”

“I'm not laughing, and yes alam ko kung ano tong pinasok ko.”

She stared at me as if I had suddenly grown another head.

“Limang taon mong pinaghandaan ang paghihiganti mo. Limang taon mong inaral ang bawat galaw ng pamilyang iyan. At ngayon, ang gagawin mo ay tumira sa isang bahay kasama ang lalaking gusto mong pabagsakin?”

I took a slow sip of my coffee.

“Actually, that's the best part.”

“Serena!”

“Mika, think about it. Kapag naging asawa ako ni Adrian, magkakaroon ako ng access sa mga dokumentong hindi ko makukuha sa ibang paraan. Makakapasok ako sa mga private meetings nila. Malalaman ko ang mga sikreto nila. At kapag nahanap ko na ang ebidensiyang kailangan ko, wala nang makakapigil sa akin.”

“And what if he finds out?”

“Then I'll make sure he finds out when it's already too late.”

Napahawak si Mikaela sa noo niya.

“Hindi mo ba naiisip na baka may dahilan kung bakit ikaw ang pinili niya? You said it yourself. Hindi ka niya kilala.”

“Exactly. Which means he doesn't know what he's getting himself into.”

I smiled.

For the first time in five years, everything was finally falling into place. But Mikaela didn't look convinced.

“May isa pa akong tanong.”

“What?”

She leaned forward.

“Kung paghihiganti lang ang gusto mo, bakit parang ang saya-saya mo?”

Nawala ang ngiti ko, dahil alam ko ang sagot. Hindi ako masaya, I was relieved. For five years, I had been standing outside the gates of a world that had swallowed my whole family/ 

Now, someone had opened the door for me. At hindi ko palalampasin ang pagkakataong iyon.

“Because I'm finally getting what I want,” I answered.

Mikaela stared at me for several seconds before slowly handing back the contract.

“Just promise me one thing.”

I looked at her.

“Don't let yourself forget who you are.”

I took the documents and placed them inside my bag.

“Don’t worry, I won’t”

But even as I said those words, I had no idea how difficult that promise would become.

10:15 A.M. at MONTEVERDE GROUP

“Miss Vale, Mr. Monteverde is ready to see you.”

Tumango ako sa receptionist at inayos ang itim kong blazer.

I had spent the entire morning preparing for this meeting. Binasa ko ang kontrata nang tatlong beses, sinuri ang bawat kondisyon, at minarkahan ang mga probisyong maaaring magamit laban sa akin.

Hindi ako papasok sa kasunduang ito nang walang sariling proteksyon.

Especially not with Adrian Monteverde.

Pagbukas ng elevator, bumungad sa akin ang malawak na executive floor. Glass walls, polished marble floors, at mga empleyadong tila takot kahit bahagyang magkamali.

Typical billionaire environment,  I followed the assistant toward the last office at the end of the hallway.

“Mr. Monteverde is expecting you inside.”

I nodded.

Pagpasok ko, nakita ko agad si Adrian sa likod ng malaking mesa.

Nakatanggal ang kanyang suit jacket, nakatiklop ang manggas ng puting polo, at nakatutok ang atensiyon sa isang dokumentong hawak niya.

Hindi man lang siya nag-angat ng tingin nang magsalita.

“You're late.”

I glanced at my watch.

“I'm three minutes early.”

“Then I suppose I should be grateful.”

“I'm glad we agree.”

Sa wakas, tumingin siya sa akin.

And there it was again that faint, irritating smile.

“Sit down, Alessandra.”

Umupo ako sa tapat niya at inilapag ang kontrata sa mesa.

“I've read the agreement.”

“And?”

“I have conditions.”

He leaned back in his chair.

“I'm listening.”

“First, I want complete access to the company's financial records, including historical transactions involving subsidiaries.”

His expression didn't change.

“Granted.”

Napakurap ako.

That was too easy.

“Second, I want a separate bank account under my name. No restrictions on my personal finances.”

“Granted.”

“Third, I don't want your family interfering with my personal affairs.”

“Agreed.”

I narrowed my eyes.

“Do you ever say no?”

“Frequently.”

“Not to me, apparently.”

He gave a short laugh.

“Don't flatter yourself.”

I resisted the urge to roll my eyes.

“There's one more thing.”

“Go on.”

I placed my finger on the final page.

“If either of us violates the agreement, the other party has the right to terminate the marriage without financial penalties.”

Adrian's smile slowly disappeared, for the first time that morning he look genuinely interested. 

“Why?”

“Because I don't intend to be trapped in a marriage I no longer want.”

“And what would make you stop wanting it?”

“That's none of your business.”

“I'm about to become your husband. I think it is.”

I met his gaze.

“Then perhaps you should reconsider the proposal.”

For several seconds, neither of us spoke. Then he reached for the contract. He crossed out a sentence, wrote something in the margin, and slid the document back toward me.

I looked down.

The clause had been revised.

Either party could terminate the agreement upon written notice, subject to applicable legal requirements and the agreed financial terms.

“Is that acceptable?” he asked.

I nodded slowly.

“Yes.”

“Good.”

He reached into his desk drawer and took out a black pen.

Then he signed his name.

ADRIAN MONTEVERDE.

The signature looked exactly as I remembered it from the court documents five years ago.My fingers tightened around the pen.

He noticed.

“Something wrong?”

I forced myself to smile. “Nothing.”

I signed my new name beneath his.

ALEXANDRA VALE.

One signature.

One lie.

One step closer to revenge.

Adrian collected the papers and placed them inside a folder.

“Congratulations, Alessandra.”

I looked at him.

“On what?”

“Your upcoming marriage.”

I gave him a cold smile.

“Let's hope you don't regret it.”

He leaned forward, resting his arms on the desk.

“That's funny.”

“What is?”

“That's exactly what I was going to say to you.”

Akala ko ay tapos na ang meeting.

I was wrong.

“There's something else we need to discuss,” Adrian said as he stood and walked toward the floor-to-ceiling windows.

I remained seated.

“What now?”

“My family.”

I almost laughed, of course. The Monteverdes. 

“My father expects us to announce the engagement at a private dinner tonight.”

“Tonight?”

“Yes.”

“And you agreed without consulting me?”

He turned around.

“Would you have refused?”

I opened my mouth, then closed it.

Damn him.

He knew the answer.

I needed to enter that house. I needed to observe them, learn their habits, and discover which of them was hiding the truth. A family dinner was the perfect opportunity.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • I Married Him to Ruin Him   Chapter 8

    “May kailangan akong malaman.”Unti-unting nawala ang ngiti niya, napalitan ito ng pagtataka. “Ano iyon?”Inilabas ko ang litrato ni Isabella at ang dokumentong may pangalan nito.Nang makita niya ang litrato, bigla siyang napaatras.“Dad?”Nanginginig ang mga kamay niya habang tinititigan ang mukha ng babaeng nasa larawan.“Saan mo nakuha iyan?”“Sa bahay ng mga Monteverde, sinabi ni Victor na niloko mo si Isabella. At may dokumentong nagsasabing ako ang tunay na tagapagmana ng kanilang pamilya.”Napapikit siya.“Diyos ko.”“Sabihin mo sa akin ang totoo. Sino si Isabella? Bakit siya konektado sa atin? At bakit sinasabi ni Victor na hindi ikaw ang tunay kong ama?”Nang muli siyang tumingin sa akin, may luha nang namumuo sa kanyang mga mata.“Serena, anak may bagay ako na ipinangako sa iyong ina na hindi ko kailanman pwedeng sabihin sayo.”“Pero kailangan kong malaman ang totoo! Pagkatao ko ang inililihim ninyo sa akin!”“Alam ko.”Napahawak siya sa gilid ng mesa.“Ang pangalan mong S

  • I Married Him to Ruin Him   Chapter 7

    “Pati ang sarili niyang ama.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon ni Victor Monteverde.Nakatayo siya sa harap ko, matikas at walang bahid ng takot, na para bang hindi niya kaharap ang isang babaeng buong buhay ay winasak ng kanilang pamilya. Mahigpit kong hinawakan ang dokumentong ibinigay ni Adrian. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko. “Bakit pati ang sarili kong ama?”Hindi sumagot si Victor. Sa halip, ibinaling niya ang tingin sa kanyang anak.“Adrian, lumabas ka.”“Hindi.”Isang salita lamang iyon, ngunit sapat upang magbago ang ekspresyon ng matanda.“Ano'ng sinabi mo?”“Sinabi kong hindi ako aalis.” Tumayo ng tuwid si Adrian. “Limang taon nang pinag durusahan ni Serena ang mga kasalanang hindi niya naman alam. Panahon nang malaman niya ang totoo.”“Ang totoo?” Mapait na natawa si Victor. “Akala mo ba kaya mong sabihin sa kanya ang lahat nang hindi ka nadadamay?”Naramdaman kong bumilis ang tibok ng puso ko, alam kong may lihim din si Adrian. At posib

  • I Married Him to Ruin Him   Chapter 6

    SERENABago ako nakapagsalita, may kumalabog sa labas ng study.Kasunod niyon ang isang matinis na sigaw.“ADRIAN!”Boses iyon ni Celeste.Nang tumakbo kami palabas, nakita namin siyang nakatayo sa pasilyo, hawak ang isang lumang litrato na kapareho ng nasa mesa.Namumutla siya habang nakatingin sa akin.“Hindi maaari,” paulit-ulit niyang bulong. “Ikaw ang sanggol…”Napatingin siya sa singsing sa daliri ko.“…ikaw ang anak ni Isabella.”At sa unang pagkakataon, nakita kong natakot si Celeste Monteverde sa akin.“Anak ni Isabella?”Parang umalingawngaw sa buong pasilyo ang mga salitang iyon.Nakatayo si Celeste Monteverde sa harap ko, nanginginig ang mga kamay habang hawak ang lumang litrato. Ang babaeng kanina ay mahinahong nakikipag-usap sa akin ay tila biglang nawalan ng lakas. Maputla ang mukha niya, at ang mga mata niyang nakatitig sa akin ay puno ng takot.Hindi galit.Hindi pagkagulat lamang.Kundi takot na para bang nakita niya ang isang patay na bumalik mula sa libingan.“Anon

  • I Married Him to Ruin Him   Chapter 5

    “Imposible.”Nanginginig ang tinig ni Celeste Monteverde habang nakatitig sa singsing na suot ko.“Sabihin mo sa akin kung saan mo nakuha iyan.”Napatingin ako kay Adrian. Hindi ko inaasahang ang isang simpleng singsing ang magiging dahilan para magbago ang buong mukha ng kanyang ina. Kanina lamang ay nakangiti ito sa akin, pilit na ipinapakita na tinatanggap niya ako bilang magiging asawa ng kanyang anak. Ngayon, para bang may multong biglang nagpakita sa harap niya.“Regalo ko sa kanya, Mom,” sagot ni Adrian. “Pamana ni Lola.”Napahawak si Celeste sa dibdib niya.“Hindi mo dapat ibinigay iyan sa kaniya!”Napakunot ang noo ni Adrian. “Bakit? Ano bang problema sa singsing na iyan?”Hindi agad sumagot ang babae. Sa halip, lumapit siya sa akin at marahang hinawakan ang kamay kong may suot na singsing.Malamig ang mga daliri niya.“Alessandra,” bulong niya, “may kilala ka bang babaeng nagngangalang Isabella?”Isabella.Hindi ko alam kung bakit, pero nang marinig ko ang pangalang iyon, ma

  • I Married Him to Ruin Him   Chapter 4

    He was waiting for my answer.“No,” I answered. “I wouldn't have refused.”“Excellent.”He picked up his phone and checked a message.“Wear something elegant. My mother dislikes surprises.”I stood.“Then she must hate you.”His eyes lifted from his phone.“What makes you say that?”“Because you seem to enjoy making them.”For a moment, he simply stared at me.Then he laughed, not the polite laugh he had given me early but a genuine one. And I hated how different he looked when he did. “Careful, Alessandra,” he said. “You might start to enjoy my company.”“Don't worry. I have excellent self-control.”“We'll see.”I turned toward the door.“Wait.”I stopped, Adrian walked back to his desk and took out a small velvet box.He opened it, inside was a diamond ring. It was beautiful, an enormous oval diamond surrounded by smaller stones and mounted on a delicate platinum band.I stared at it.“This belonged to my grandmother,” he said. “It's traditionally given to the woman who becomes th

  • I Married Him to Ruin Him   Chapter 3

    SERENA“Are you out of your mind?”Iyon ang unang bungad sa akin ni Mikaela nang makita niya akong nakaupo sa isang mamahaling café, kalmadong umiinom ng iced coffee habang binabasa ang kontrata ng kasal na ibinigay sa akin ni Adrian Monteverde.I raised an eyebrow.“Good morning to you, too.”“Serena, I'm serious!”Inilapag niya ang handbag niya sa bakanteng upuan at agad na hinablot ang mga dokumento sa mesa.“Marriage contract? One year? Financial arrangement? Access to the Monteverde family's private business affairs?” isa-isa niyang binasa. “Ano 'to? Business merger o kasal?”“Both.”“Hindi ito nakakatawa! Alam mo ba talaga kung ano ang pinapasok mo?”“I'm not laughing, and yes alam ko kung ano tong pinasok ko.”She stared at me as if I had suddenly grown another head.“Limang taon mong pinaghandaan ang paghihiganti mo. Limang taon mong inaral ang bawat galaw ng pamilyang iyan. At ngayon, ang gagawin mo ay tumira sa isang bahay kasama ang lalaking gusto mong pabagsakin?”I took a

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status