MasukSa mundo kung saan kayamanan at kagandahan ang siyang tinitingala upang makuha ang hinahangad na tagumpay. Isang anak ng bilyonaryo na nagngangalang Larry Evangelista ang magiging biktima ng inggit at kataksilan mula sa kanyang matalik na kaibigan at kasintahan. Sa pag-akyat ng tatlong magkakaibigan sa isang mataas na bundok. Isang maitim na plano ang magaganap na siyang magpapaiba sa buhay ng karamihan. Dito magsisimula ang agawan ng kapangyarihan, kayamanan at kahit ang kasintahan. Samantalang mabubuo naman ang isang pagmamahalan na hindi sinasadya sa pagitan ng isang babaeng lumaki sa bundok at isang anak ng bilyonaryo na nagkaroon ng amnesia. Kung maling pag-ibig ang naging dahilan ng pagtataksil, isang hindi inaasahang pag-ibig din ang magiging daan upang makabalik sa dating buhay at isagawa ang paghihiganti upang makuha ang katarungan na hinahangad. Sa pagkawala ng kanyang memorya muli niya kayang mabawi ang itinayo at pinaghirapan ng namayapang amang bilyonaryo na may pag-aari ng malaking kompanya at hindi mabilang na halaga ng kayamanan na ipinamana sa kanya ng namayapang ama sa gahamang madrasta at sa ibang kasabwat nito? Ano ang magiging papel sa paglabas ng tunay na ina na matagal nang inasam-asam ni Larry makatutulong ba ito o magiging isa sa mga kontrabida sa kanyang buhay? Sa huli ba'y magkakamit ba ang totoong pag-ibig sa kabila ng kaniyang galit at paghihiganti?
Lihat lebih banyakFreya's POV
The mirror in the bridal suite reflected a stranger in white. I stood motionless, hands hovering over the delicate lace of my gown as if afraid to touch it too hard and make the dream disappear. The dress was everything I imagined since I was sixteen—ivory satin hugging my waist, layers of tulle falling like soft clouds to the floor, off-the-shoulder sleeves that left my collarbones bare. The veil, pinned with tiny seed pearls, framed my face like a halo. Ten years, I thought, a quiet smile tugging at my lips. Ten years of waiting for this exact moment. I remembered the first time Dylan Voss kissed me behind the bleachers after the homecoming game. it was awkward, and sweet. I remembered the nights he’d driven me home after my stepmother Elaine had screamed at me for breathing too loudly, how he’d parked under the streetlight and held me until the shaking stopped. I remembered the way he looked at me when he proposed on one knee in the little park where we used to meet, ring trembling in his hand, voice cracking as he said, “I want forever with you, Frey.” My family had never understood. Elaine, my step mom favored Helene—the golden stepsister who they all say brings “good luck” with her beauty and modeling gigs. Tristan, my father, stayed silent in the background, offering nothing but cold distance. But Dylan had been my safe place. My proof that someone could choose her. Today, that proof became permanent. My smile faltered for just a second. Mom should have been here. My mom, Selena Lennox, had died when I was fourteen—sudden, and quiet, the doctors calling it “heart failure” without explanation. After that, everything changed. Elaine took over the house like she owned it, favoring Helene in every way—new clothes, modeling lessons, praise that dripped like honey. I became the shadow: the one who cleaned up after Helene’s tantrums, the one who heard “You’re just like your mother—weak” whenever I spoke up. My father, Tristan, retreated further into silence, never defending me, never once saying my name with warmth. Only my grandmother—Mom’s mother—had ever truly seen me. Bedridden now for years, frail and fading in a small room in the hospital. Grandma still managed to hold my hand during visits and whisper, “You’re strong, my girl. Stronger than they know.” I had spent countless nights sitting by her bed, reading aloud, brushing her silver hair, promising, “One day I’ll make sure she's fine and able to walk again.” I touched the heirloom necklace at my throat—the delicate gold locket my mother had worn every day. Inside was a tiny photo of baby me in my mom's arms. I closed my eyes. I wish you could see me today, Mom. I wish you were here to walk me down the aisle instead of him. I wish Grandma could stand up, even for a second, and watch me marry the man who promised to take care of me. I imagined them both smiling from somewhere beyond—mom proud, Grandma clapping her thin hands. The thought warmed me enough to steady my breathing. Today, everything changes. No more being invisible. No more being the leftover Lennox. Today, I become his wife… A soft knock pulled me from my thought. “Freya?” My father’s voice came through the door—low, and formal, the way he always spoke to me. “It’s time.” I smoothed my palms down the front of the gown one last time, took a steadying breath, and opened the door. My Dad stood there in his charcoal suit, looking older than I remembered. His eyes flicked over my dress, then away. “You look… Great.” It wasn’t praise, but coming from him it was close enough. I smiled anyway. “Thank you, Dad.” He offered his arm. I slipped my hand through it, the silk of his sleeve cool against my skin. Together we walked down the long corridor toward the ballroom. Emeralda City’s most exclusive venue glittered under crystal chandeliers. The guest list was obscene—fashion executives, billionaires, socialites, brand representatives whose names appeared in glossy magazines. They turned as I entered, murmurs of admiration rippling through the crowd. “She looks like a princess.” “Ten years. Dylan Voss finally locked her down.” “Awwn…she's so lucky to have someone like Dylan in her life.” I kept my chin high, smile fixed. The music swelled—Pachelbel’s Canon in D, soft strings filling the room. My heart hammered so hard I was sure everyone could hear it. Today is the day. My Dad led me down the petal-strewn aisle. Guests stood. Cameras flashed discreetly. And then I reached the altar. The officiant smiled warmly. The string quartet softened to a hush. I turned, eyes searching for Dylan. He wasn’t there. The smile faltered on my lips. A few seconds passed. Then minutes. He's not here yet. The officiant cleared his throat. “Perhaps he’s running late…” Whispers began, quiet at first, then spreading like wildfire. “Where’s the groom?” “Did he just… leave her?” “Poor thing—left at the altar.” “Maybe he doesn’t even love her and she's the one forcing him. Now he ran away.” My cheeks burned. I looked at my father—his jaw was tight, eyes fixed on the empty spot where Dylan should have been. My stepmom sat in the front row, lips curved in the smallest, cruelest smile. Helene wasn't here either. The murmurs grew louder. Someone gave a soft, and mean laugh. My vision blurred. The gown that had felt like a dream now felt like a cage. My chest squeezed painfully until I couldn’t breathe. Could he really leave me? He wouldn’t do this. Not Dylan. Not after everything. But the minutes kept ticking. And he still wasn’t there. My heart started racing faster than ever. Humiliation clawed up my throat. I couldn’t stand there another second while the entire city watched me fall apart. I need to find him. Without a word, I lifted my skirts and hurried back down the aisle—past the shocked faces, past the flashing phones, past my father’s outstretched hand. I didn’t stop until I reached the private suites upstairs. I had to find him. I had to know why. Maybe he's in the toilet or bathroom. Yes. That should be the reason. The hallway was quiet except for the distant hum of the reception below. I moved quickly, heels clicking on marble, until I reached Helene’s preparation room. And then I heard it. Low moans. Rhythmic thuds against the wall. A woman’s gasp, a man’s groan. My stomach dropped. It was Helene’s room. I pushed the door open with just a crack. The room was bathed in the warm light of bedside lamps. And there, on the king-sized bed draped in silk sheets, was Dylan—naked, entangled with a woman whose long auburn hair spilled across the pillows, his hips driving into her with hard, deliberate thrusts. The woman’s head was thrown back, mouth open in pleasure, nails raking down his back. My mouth fell open. My breath caught in my throat as recognition dawned. It was Helene. My step sister. My own flesh and blood, writhing beneath Dylan. their bodies slick with sweat, lost in a frenzy of passion. My chest squeezed painfully at the sight. They didn’t notice me. Not at first. I stood frozen, the world narrowing to the sight of my fiancé buried inside my stepsister—on our wedding day. The moan that escaped her throat was small, and broken. But it was enough. Helene’s eyes flicked open. A slow, wicked smile curled her lips. “Well,” she purred, not bothering to stop moving against Dylan. “Look who finally showed up.” Dylan glanced over his shoulder—still thrusting—his expression cold, and amused. “Freya,” he said, almost casually. “You’re early.”Pagkauwi ni Erik sa tinutuluyan niyang bahay galing sa bahay nila Leslie ay napansin siya ni Niknok na parang balisa at hindi mapakali. “Kuya Erik, anong nangyayari sa iyo, bakit parang may malalim kang iniisip at hindi ka mapakali?” pagtatakang tanong ni Niknok. “Pasensya ka na Nok, huwag mo na lang ako pansinin, ok lang naman ako,” pagtatago ng lihim ni Erik. “Maganda siguro Kuya kong kumain muna tayo, sakto at katatapos ko lang din magluto,” pag-aaya ni Niknok habang inaayos ang mga pagkain sa mesa. Hindi na pinilit ni Niknok na tanungin ulit si Erik kung ano ang pinoproblema. Kung nagtiwala lamang sana si Erik kay Niknok ay malaki ang maitutulong nito sa kanyang iniisip dahil alam lahat ng binatilyo kung ano talaga ang totoong nangyari sa kanilang dalawa ni Leslie. Tinanggihan din ni Erik ang alok na pagkain ni Niknok kaya pumasok na lamang ito sa kuwartong tinutulugan upang makapagsarili at makapagmuni-muni kung ano ang susunod niyang gagawin sa nangyari. *** Ilang araw
Nakatulog sa tabi ni Erik si Niknok habang sa sobrang asar ni Leslie ay natulog na lang sa kabilang kuwarto. Kinaumagahan maagang nagising si Niknok dahil sa pag-aalala na baka pasukin ng mga magnanakaw ang bahay ni Gwen kaya maagang nagpaalam kay Leslie para umuwi. “Hindi ka ba muna mag-aalmusal?” tanong ni Leslie na medyo nasasabik dahil aalis na ang istorbong si Niknok at nang masolo na niya ang natutulog pa rin na si Erik. “Hindi na siguro Ate, meron namang pagkain sa bahay ni Ate Gwen at medyo nagmamadali ako,” paalam ni Niknok. Sa pag-alis na pag-alis ni Niknok ay agad na nagtungo si Leslie sa kuwartong kinalalagyan ni Erik. Nakasuot pa rin ito ng brief at walang pantaas na damit kaya bakat na bakat ang ipinagmamalaki ng binata. Agad na ni-lock ang pinto ng kuwarto ni Leslie upang wala munang mang-iistorbo sa kanila. Mabilis na hinubad ni Leslie ang suot niyang sando at maiksing short kaya ang natira na lamang sa suot niya ay ang bra at panty. Hinamas nang bahag
Matamlay na dumating si Erik sa bahay galing sa kanyang trabaho nang salubungin ni Niknok. “Kuya Erik, mukhang nanghihina ka, may sakit ka po ba?” pag-aalalang tanong ni NIknok habang tinutulungan si Erik na magbuhat sa dala nitong bag. “Ok lang naman ako, siguro medyo napagod lang sa trabaho dahil hindi pa siguro sanay ang katawan ko sa mga bagong ginagawa. Tingin ko naman isa o dalawang linggo masasanay na ang katawan ko sa araw-araw na pagtratrabaho,” mahinahong sagot ni Erik. “Kuya bakit ka naman nanghihina sa trabaho mo? Kung tutuusin mas mahihirap pa nga ang ginagawa mo noong nasa bundok pa tayo,” pagtataka ni Niknok na nakatitig kay Erik. “Alam ko na Kuya, kung bakit ka nanghihina,” dugtong na wika ni Niknok. “Ano na naman ang naisip mo? Sigurado ako kalokohan na naman ‘yan,” sambit ni Erik na medyo napangiti dahil sa nagkaroon ng hinala kung ano ang posibleng sasabihin ng kanyang kasama na si Niknok. “Kaya ka nanghihina dahil ilang araw mo nang hindi nakikita si Ate
Sa sobrang sama ng loob na nangyari kay Dra. Lorena nang mabasa niya ang sagot sa kanya sa email nang akala niyang anak na si Larry ay dumalaw na lang ito sa kanyang kaibigan na kapwa doktor na si Dr. Miguel Sanchez. “Bakit ka napadalaw?” maiksing tanong ni Dr. Miguel sa kaibigan na si Dra. Lorena. “Kaya kita pinuntahan ay hindi lang para dalawin ko kundi para magpaalam na rin,” maiksing tugon ni Dra. Lorena. “Anong sabi mo magpapaalam ka?” nagulat na tanong ni Dr. Miguel. “Saan ka pupunta? Halos kailan lang na nag-usap tayo na lalakasan mo na ang loob mo para magpakilala sa anak mong si Larry, tapos ngayon sasabihin mo sa akin aalis ka ulit. Para ano? Para magtago at maduwag ulit?” dugtong na sambit ni Dok Miguel na medyo mainit ang ulo dahil sa planong pag-iwas ulit ni Dra. Lorena sa kanyang anak. “Sana naman maintindihan mo ako. Ano pa ang gagawin ko dito kung mismong anak ko na ang ayaw akong kilalanin bilang ina niya?” pagtatampo ni Dra. Lorena. “Lorena, sa isang email lang
Tumayo na si Gwen sa kanyang kinauupuan at sinimulan nang ayain si Erik upang bumalik sa bahay nang maalala nito na hindi pa pala kumain si Erik.“Maganda siguro kung umuwi na muna tayo, hindi ka pa pala kumain baka sumakit na naman ang ulo mo,” pag-aalala ni Gwen sa binatang kasama.Pansamantalang na
Upang gumaan ang nararamdaman ni Gwen ay nakipagkita ulit ito sa bestfriend niyang si Leslie at isinama sa kaniyang bahay. Dumating ni Leslie sa bahay ni Gwen ay nabalitaan nito ang pagkamatay ni Mang Karding. Nabalitaan niya rin na sobrang galit si Aling Cecilia kay Erik. Dahil doon ay nakahanap na
Masayang nagkukuwento si Leslie sa tabi ni Erik, ngunit nasa ibang lumalop ang isip ng binata dahil hindi naman ito nakikinig sa mga sinasbi ni Leslie, ang nasa isip nito ay ang itsura ni Gwen noong ipinasan niya ito sa kanyang likod nang kinagat ito ng ahas.Hindi mawala sa isip ni Erik ang napakaga
Laking gulat nila Erik at Niknok nang biglang umahon si Gwen sa batis at agad na dinampot ang tuwalyang dala nito. Hindi man lang ito nagpaalam sa mga taong andoon kahit sa kanyang ina na si Aling Cecilia. Hindi na nagtaka si Aling Cecilia sa ginawa ng anak. Alam niyang matalino ang anak niya kaya












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan