เข้าสู่ระบบไนท์อาที่ชนชายปริศนาที่เข้ามาขวางทางเธอเข้าอย่างจังๆ จนน้ำแดงในแก้วสาดใส่เสื้อเขา จนหมดแก้วนั้น
“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ” วินาทีที่ฉันเงยหน้าขึ้นมาสบตาชายคนนั้น ดวงตาเรียวสวยแทบถลกออกจากเบ้า
“มีครั้งไหนบ้าง ที่เธอตั้งใจ” เสียงทุ่มเอ่ยขึ้นเช่นนั้น ทำเอาคนตัวเล็กขนลุกซู่ไปทั้งตัว
“พะ...พี่เจเลอร์” ไนท์อา เอ่ยไม่เต็มเสียง ร่างบางถึงกับถอยหลังกรุด้วยความกลัว เมื่อเขาแผ่รัศมีความหล่อเหลา โอ้ย...ไม่ใช่สิ แผ่รัศมีสายตาน่ากลัวใส่หน้าฉันเข้าเต็มๆ
“เธอ รู้จักฉันหนิ” ยิ่งเธอหนี ทว่าคนตัวสูงกับก้าวขาตาม
“ฉัน พึ่งรู้เมื่อกี้เองค่ะ” ก็เพื่อนเขาบอกไง แล้วจะสงสัยอะไรอีก
“แน่ ใจ๋” ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มถาม จนกระทั่งแผ่นหลังบางติดกับต้นไม้ ที่อยู่ไม่ไกลจากซุ้มร้านขายน้ำ
“อืม” ไนท์หลุดเสียงในลำคอ
“เสื้อฉัน มันเปียกหมดแล้ว เธอจะรับผิดชอบยังไง”
“รับผิดชอบ” คนถามตาโต
“นอกจากเธอจะสายตาสั้นแล้ว ยังหูตึงอีก” ทว่าในจังหวะนั้น เขากับทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด
ร่างสูงในชุดนักศึกษาเสื้อเชิ้ตสีขาว ที่เลอะไปด้วยคราบน้ำแดงของเธอ
!! พรึ่บ !!
เขากับยืนถอดเสื้อโชว์เรือนร่างหุ่นหนาร่างกายกำยำต่อหน้าเธอ
!! อึก !! ไนท์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ
‘ให้ตายสิ’ ทำไมฉันต้องมาเจอ ผู้ชายถอดเสื้อต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ไม่ได้หล่อเพอร์เฟคตรงสเปคฉันมากหรอก แต่เสน่ห์เขากับดึงดูดฉันมาก ตอนนี้กับละสายตาออกจากร่างหนาหุ่นกายกำยำตรงหน้านี้ไม่ได้ แม้แต่วินาทีเดียว
ในจังหวะนั้นฉันกำลังรู้สึกได้ถึงอะไรเหลวๆ ที่มันไหลตรงปลายจมูกฉัน ทว่าในจังหวะนั้น
เสื้อนักศึกษาที่อยู่ในมือเขา กับลอยมากระทบเข้ากับใบหน้าของฉันด้วยความแรง ทำให้คนที่เผลอยืนมองอกหนานมอมชมพู กล้ามท้องแน่นไปด้วยซิกแพคหนาเป็นชั้นๆ นั้นได้สติ
!! พรึ่บ !!
“อ่า...”
“ไหนๆเธอก็ซุ่มซ่าม ทำเสื้อฉันเลอะละ ฝากทิ้งด้วย” เสียงเข้มสั่ง
“อะ...พี่”
“ถังขยะมันก็ตั้งอยู่ตรงนี้ แล้วทำไมพี่ไม่เอาไปทิ้งเองล่ะ” นี้ฉันไม่ใช่ คนใช้เขานะ
“หรือเธอมีปัญหาอะไร เบ้...”
“เบ้เหรอ” หน็อยแน่ คิดว่าฉันกลัวหรือไง ทว่าขณะที่เจเลอร์เดินหันหลังกลับทางเดิมนั้น ไนท์อาที่กำลังจะปาเสื้อในมือใส่เขากลับนั้น
!! พรึ่บ !! กับถูกแย่งเสื้อในมือไปแทน
“ในเมื่อแกไม่ต้องการ ฉันเอาเอง” แพนนี่เอ่ยพร้อมกับยิ้มหน้าบานที่ได้เสื้อนักศึกษา ของหนุ่มรุ่นพี่สุดฮอตไปครอบครอง
“ถึงพี่เจเลอร์ไม่ต้องการแล้ว แต่เอาไปขายให้สาวๆที่คลั่งไคล้เขา คงทำเงินให้ได้หลายตัง” จากนั้นทั้งสองสาว ไอเดีย แพนนี่ ก็แย่งเสื้อตัวนั้นกันไปมาราวกับเด็ก 5 ขวบ
“ให้ตายสิ พวกแกเด็กชะมัด” ไนท์อา ฉกเสื้อตัวเจ้าปัญหากลับคืนมา ทว่าในจังหวะนั้น
“ไนท์ นี้อย่าบอกนะว่าแก” สองสาวเพื่อนซี้ ได้แต่มองหน้าไนท์อาสลับกันไปมา
“มีอะไร ไม่ทราบ”
“เลือด...”
“เลือดอะไร” ไนท์อาถามเสียงสั่น
“กำเดา แกไหล” สองสาวที่เอ่ยเป็นเสียงเดียวกันเช่นนั้น ทำเอาไนท์อาถึงกับหน้าซีด มือเรียวแตะที่จมูก
“ห๊ะ... เลือด ฉันไหล” ไนท์อา ไม่ได้ตกใจเลือดตน ทว่าเธอกับตกใจ เลือดกำเดาฉันมันไหลออกมาตั้งแต่ตอนไหนต่างหาก ป่านนี้ไม่ใช่เขาเห็นมันแล้วเหอะ น่าอายมาก ฉันอยากจะเป็นลมล้มพับลงไปตรงนี้ แต่ติดที่ว่าไม่เป็นลมสักที
“นี้อย่าบอกนะ ว่าแกเองก็ชอบพี่เจเลอร์”
“อะ... ไม่ใช่นะ แกอะมั่วแล้ว ชอบกับผีสินะ”
“หน้าแบบฉันนี้นะ จะไปชอบพี่เจเลอร์ได้ยังไง” ไนท์อาปฏิเสธ ถึงแม้เลือดกำเดาฉันจะไหลหมดตัวฉันก็ช่างเถอะ
“ปากร้าย นิสัยเสียแบบนั้นใครจะชอบเขาลงกัน”
“ถ้าแกไม่ได้ชอบ แล้วพี่เจเลอร์เขาจะถอดเสื้อต่อหน้าแกได้ยังไงละ”
“โอ้ย ถ้าเขาจะมาชอบยัยแว่นหน้าจืด อย่างฉันนะ ถอดเสื้อตัวเดียว มันจะไปพออะไร ต้องถอดกางเกงด้วยสิ ฉันถึงจะ...”
“ยะ...ยัยไนท์” แพนนี่ที่ยัยไนท์อาหน้าจืด เอ่ยมาเช่นนั้น ฉันและยัยไอเดียถึงกับไปไม่เป็นเลย
“ไนท์ แกพูดอะไรออกมา รู้ตัวเปล่า” อะ ใครจะคิดว่าจืดเฉิ่ม ที่ทั้งซื่อและเซ่ออย่างยัยไนท์ จะมีความคิดที่เลิศขัดกับรสนิยมการแต่งตัวของนางขนาดนี้
“ร้ายนักนะ แกจะแอบแอ้มพี่เจเลอร์ของฉันคนเดียว ฝันไปเถอะ”
“เออ นั้นน่ะสิ ฉันพูดบ้าอะไรไปเนี่ย” ไนท์อาที่ไม่ทันคิด ทว่าปากกับไวกว่าสมองเสียแล้ว จากนั้นมือเรียวก็ยัดเสื้อตัวนั้นเข้ากระเป๋าสะพายของเธอ
ขืนยังไม่เก็บสองคนนั้นต้องแย่งกัน เอาไปกอดไปดมพอดี
“โรคจิต”
“ใครกันที่โรคจิต พวกฉันหรือแกกันยัยไนท์”
ใช่ เราสองคนแค่ดมพิสูจน์กลิ่นตัวพี่เจเลอร์เอง ไม่เหมือนแกที่อยากให้เขาแก้ผ้า”
“พวกแกพูดบ้าอะไรเบาๆหน่อยสิ คนอื่นผ่านมาได้ยินเข้า เขาจะคิดว่าฉันเป็นคนยังไง”
“จะยังไง ก็หื่นหลบในน่ะสิ” จากนั้นทั้งสามสาวก็วิ่งกลับไปที่ลานกิจกรรมใต้ตึกคณะ
ด้านเจเลอร์ ทว่าขณะที่ร่างสูงเดินอาดๆ โชว์กล้ามท้อง ซิกแพคอันเซ็กซี่บริเวณใต้ตึกคณะนั้น
“ว้าว หุ่นพี่เจเลอร์แซ่บมาก ผู้ชายอะไรเซ็กซี่ชะมัด”
“ผู้ชายหล่อๆ เบ้าหน้าฟ้าประทานอย่างเขา จะถอดจะใส่เสื้อตรงไหนก็ได้ ทว่ามีแต่เรานี้แหละที่ใจเหลวไม่เป็นท่า” เสียงสาวๆที่ซุบซิบกัน
“เจ เสื้อมึงไปไหนซะละ ไหนบอกพวกกูจะไปซื้อน้ำ ไมกลับมาสภาพแบบนี้ละวะ” ไทเกอร์ถาม
“เกอร์ มึงช่างไม่รู้อะไร คนบอกจะไปเอาคืนสาว แต่มันกับเดินไปหาเรื่องเขา จนเสื้อมัน...” ต้าหลิว งงงวยกับท่าทีของเจเลอร์ จู่ๆมันก็เข้าไปขวางทางหาเรื่องให้เสื้อมันเลอะ แล้วดันทำเก๊กหล่อ ถอดเสื้อโชว์อกผายไหล่ผึ่งโชว์น้องเขาอีก
“อะไร ของมัน”
แต่นั้นใช่ว่าเจเลอร์จะตอบ ทว่ากับเดินดุ่มๆไปที่รถ ไม่นานก็กลับมาในสภาพเรียบร้อย
“กูคิดว่ามันจะ ไม่ใส่เสื้อแล้ว”
“หึ...” เจเลอร์หลุดเสียงมาแค่นั้น
“จะถอดไม่ใช่เหรอ ถอดสิ” เขาเอ่ยกับเธอน้ำเสียงแหบซ่านนัยน์ตาคู่สวยสบตาคนเมาหนัก ที่เขาบอกเธอเช่นนั้น“พี่ยัง สติดีหรือเปล่า”“ฉันเมาก็จริง แต่ฉันทราบดี ว่าฉันกำลังทำอะไร”“ฉันชื่ออะไร คะ” ไนท์อาถามเสียงหวาน“ไนท์อา” เอ่ยจบ เจเลอร์ก็ทนไม่ไหว ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากเรียวอวบอิ่มอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กับเป็นจูบที่เต็มไปด้วยแรงพิศวาส เจเลอร์ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองในตอนนี้นัก ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาตราหน้าเธอจือชืดสิ้นดี ทว่าตอนนี้กับกลืนน้ำลายตัวเองมือเรียวลูบเข้าท่อนแข็งแรงขนาดใหญ่ เนื้อสัมผัสเนื้อ เจเลอร์แทบจะทนความทรมานที่มาพร้อมกับความเสียวสะท้านนี้ไม่ไหว!! จ๊วบ จ๊วบ !! จูบที่ดูดดื่มที่ทั้งคู่ตั้งใจมอบให้ซึ่งกันและกัน เพียงแค่ลิ้นสัมผัสลิ้น เจเลอร์ก็สะท้านไม่ไหวแล้วมือหนาผละคนตัวเล็ก แผ่นหลังเนียนละเอียดติดกับโซฟาภายในอู่ซ่อมรถเล็ก ที่มีเพียงสังกะสีกลั้นเม็ดฝน ริมฝีปากหนาไซร้ต่ำลงซอกคอ จากนั้นเขาก็หยุดและวนลิ้นสากหนาบริเวณหน้าอกใหญ่อวบอึ๋มที่ซ่อนรูป เมื่อกี้สัมผัสไปแล้วไนท์อาถึงจะร่างผอมเพรียว ทว่าหน้าอกไม่เล็กเหมือนตัวเธอนะครับ เต็มไม้เต็มมือดีชิบหาย และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ มันก
~ 1 ชั่วโมงต่อมา ~ ไนท์อาเหลือบมองไปข้างนอก!! ซ่า ซ่า !! ผ่านไป 1 ชั่วโมงแล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าฝนจะหยุดตกแต่อย่างใด อากาศข้างนอกค่อนข้างเย็น ทว่าพี่เจเลอร์ นี้เขาจะขี้ร้อนไปไหน เขายังไม่คิดจะสวมเสื้อกลับอกผายไหล่ผึ่ง กล้ามท้องซิกแพคหนาเป็นชั้นๆ ปฏิเสธไม่ได้ร่างหนาที่นั่งข้างๆ ตอนนี้ อันตรายต่อหัวใจน้อยๆของฉันมาก มือเรียวกำชายกระโปรงแน่น“จะไม่ดื่มมัน หน่อยเหรอ” มือหนายื่นกระป๋องเบียร์ในมือให้เธอ“ฉันบอกพี่ไปแล้วไง ฉันดื่มไม่เป็น”“ลองดูไม่เสียหายอะไร”“คนอุตส่าห์มีน้ำใจให้ เธอไม่ใจร้ายกับฉันไปหน่อยเหรอ”“ฉลอง ที่เธอจับฉลากได้ฉันเป็นสายรหัสไง”“ฉันดื่มก็ได้ แต่พี่ต้องเซ็นลายเซ็นให้ฉัน” จากนั้นไนท์อาก็หยิบกระป๋องเบียร์ในมือเขา ขึ้นมาดื่ม!! อึก !! ทว่าเพียงแค่ดื่มไปแค่อึกเดียว ฉันก็ไม่ไหวแล้ว“ขมปี๋” ไม่ไหวฉันจะอ้วก“อ่อน” เขาเอ่ยเพียงแค่นั้น จากนั้นมือหนาก็หยิบสมุดสีชมพู ขึ้นมาเซ็นให้เธอ“พอใจยัง” ไนท์อารับมา ใบหน้าสวยระบายยิ้มด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ ทว่ารอยยิ้มแสนหวานอันสดใสกับสาดเข้านัยน์ตาคมเข้มเข้าอย่างจังๆ ทำเอาอีกคนอยู่ในห่วงภวังค์ ภาพจูบอันเร่าร้อนวับขึ้นมาเป็นฉากๆ เจเลอร์พยายาม
ไนท์อาหลังจากที่เลิกคลาสสุดท้ายของวัน วันนี้ก็ปาไป 18.30 แล้ว“ให้ตายสิ มึงกูเมื่อยมาก ปวดไปหมดทั้งตัว” ยัยแพนนี่ พอออกจากห้องมานางก็บ่นกับพวกฉัน“วันนี้ไม่เหมือนพวกเรามาเรียนเลย เหมือนมาออกรบมากกว่า ใครกันที่ชวนฉันมาเรียนไฟฟ้า สวยๆอย่างเราต้องเรียน นิเทศ ไม่งั้นก็บริหารสิ” ยัยไอเดียว่ามาบ้าง“เรียนวิศวะไฟฟ้า ขัดกับลุคสวยๆของเรานัก แต่พวกแกก็ชอบไม่ใช่เหรอ ผู้หญิงมีน้อยส่วนมากมีแต่ผู้เรียน”“มันก็ดีอยู่หรอก อีกอย่างเราได้คัดสรร คนหล่อๆ ก่อนสาวๆคณะอื่นไง ที่เลือกเรียนไฟฟ้าเพราะนี้เลย” ยัยไอเดียเล่าต่อ ทว่าขณะที่เราลงจากลิฟต์ถึงชั้น 1 นั้นRrrrrrrrrr x99“เบอร์นี้ใครกัน คุ้นมาก เหมือน” ฉันเอ่ย ขณะที่หยิบสมาร์ตโฟนออกจากกระเป๋า“ใคร เหรอแก ไม่บันทึกชื่อ”“ไม่รู้สิ สงสัยเป็นพี่รหัสฉันมั้ง” ไนท์อาเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวังสุดๆ ครั้งแรกเลยที่พี่คนนี้โทรหาฉันก่อน ปกติมีแต่ฉันที่โทรคุยกับพี่เขา“พี่เตเต้ พี่ทับทิม ใครกันน๊า” ไอเดียยังคงถามต่อแต่นั้นคนถูกถามไม่ยอมตอบ ทว่าจากนั้นไลน์ฉันก็เด้งขึ้นมาLineLine สายรหัส มาเจอกันหน่อยมั้ยLine ไนท์อา ตอนนี้เลยเหรอLine สายรหัส เล
~ 3 วันต่อมา ~ ด้านไนท์อา หลังจากถูกเจเลอร์จูบวันนั้นนี้ก็ผ่านมา 3 วันแล้ว เป็น 3 วันที่ฉันต้องอยู่กับความหวาดระแวง กลัวว่าเขาจะทำเช่นนั้นกับฉันอีก คนหล่อหนุ่มฮอตอย่างพี่เจเลอร์ที่สาวๆทั้งมหาลัย ต่างคลั่งไคล้และอยากจูบกับเขา“ต้องดีใจสิ” ทว่าฉันกับไม่รู้สึกอะไรเลย นอกจากไม่ชอบ ถึงก่อนหน้านี้จะเคยชอบบ้างก็เถอะ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว ใจร้ายแบบนั้นฉันชอบไม่ลงหรอกนะทว่าขณะที่ฉันนั่งรอยัยไอเดียและยัยแพนที่หน้าตึกคณะนั้น สายตาฉันสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดนักศึกษา ที่เดินไปยังตึกหอสมุด“พวกพี่เจเลอร์” แต่นั่นใช่ว่า เขาจะเห็นฉันหรอกนะ“เออ แล้วฉันจะไปสนใจเขาทำไม” แกกลัวเขานี่น่า ทว่าขณะที่ฉันนั่งฟังเพลงรอเวลาเข้าเรียนในคลาสของวันนี้นั้น“ไนท์อา” เสียงทุ่มที่ดังมาจากด้านหลัง จากนั้นพี่เตเต้ ก็นั่งลงม้านั่งฝั่งตรงข้ามกับฉัน“นี้พี่เตเต้ ไม่เข้าเรียนเหรอคะ”“วันนี้พี่มีเรียนบ่ายน่ะครับ”“อ่า...แล้วนี้ พี่มาเช้าทำไม” ฉันเหลือบมองนาฬิกา อีกไม่กี่นาทีจะ 10 โมง“วันนี้ พี่มีกิจกรรมน่ะครับ”“กิจกรรม”“ร่วมกับทางคณะอื่นครับ เออแล้วนี้เรารู้แล้วเหรอ ใครเป็นพี่รหัสสายรหัสเรา”“พูดแล้วเศร้า พี่รหัสไนท์ไม่แน่ใจ
!! ตึก !! ไม่พอเขายังผลักฉันชนกับผนังห้อง ให้ตายสิ“จี๊ด...” แผ่นหลังอันบอบบางของฉันกระแทกเข้ากับผนังห้องด้วยความแรง นี้เขาผลักมาได้ไงเจ็บนะ“สนุกมากมั้ย ที่ได้ปั่นหัวฉันและโบนิตาเล่น”“หึ...” คำแรกที่เขาทักทายฉันในรอบหลายวัน“เธอใช่ไหม เป็นคนปล่อยคลิปบ้าๆนั้น”“ฉันไม่ได้ทำ”“ถ้าพี่ใช้สมองคิด พี่จะไม่ปรักปรำฉัน”“เธอ...” เจเลอร์กัดฟันแน่นด้วยอารมณ์เดือดจัด“ฉันไม่ได้ทำ”“ในเมื่อห้องนั้นมีแค่ฉัน โบนิตา แล้วก็เธอ ถ้าไม่ใช่เธอแล้วหมาตัวไหนเป็นคนปล่อยคลิปฉัน”“ฉันจะรู้เหรอ”“จู่ๆ พี่ก็มากล่าวหาฉัน มีหลักฐานเหรอ” ไนท์อาไม่เพียงแค่พูด ทว่าคนตัวเล็กกับเชิดหน้าใส่เขา ถึงจะกลัวแต่ก็ต้องปกป้องตัวเอง ฉันไม่ใช่คนที่จะมากล่าวหากันง่ายๆนะ“แต่ฉันมั่นใจ ว่าเป็นฝีมือเธอ”“ในเมื่อพี่ตัดสินฉันแบบนั้นแล้ว ถ้าพี่มั่นใจขนาดนั้น ก็แจ้งความจับฉันเลยสิ”“อย่าท้าฉันนะ”“เชิญ” ไนท์อาไม่พูดเปล่า ทว่าเธอกับผายมือเชิญเขา แต่นั้นยิ่งเพิ่มไฟโทสะให้กับเจเลอร์มากขึ้น ร่างสูงกัดฟันกรอด“อย่าคิด ว่าฉันไม่กล้า” ในเมื่อฉันไม่ได้ทำ มีสิทธิ์อะไรมาปรักปรำฉัน ทว่าขณะที่ไนท์อาจะเดินหนีคนหาเรื่องนั้น!! พรึ่บ !! มือหนากระชากคน
~ สัปดาห์ต่อมา ~ @มหาวิทยาลัย BXMAX ไนท์อา ทว่าขณะที่ฉันเดินเข้าห้องเรียนเพื่อนๆร่วมคลาสคนอื่น นั่งเม้าท์มอยในห้อง ระหว่างที่รออาจารย์มาสอนนั้น“ไนท์...” เสียงของยัยไอเดียเรียกฉัน ยัยไอเดียพึ่งมาก่อนหน้าฉันไม่กี่นาที“แล้วนี้ ยัยแพนไม่ได้มาพร้อมแกเหรอ” ยัยไอเดียถามฉัน“เปล่าหนิ ฉันเดินมาไม่เจอใคร คิดว่ายัยแพนมาพร้อมแก” ทว่าขณะที่พวกฉันตามตัวยัยแพน นางก็โผล่หน้าขาวๆเข้ามาพอดี หน้าขาวพอๆกับผีญี่ปุ่น“พวกแกพึ่งมาละสิ รู้เรื่องไรกับเขาปะเนี่ย” มาถึง ยัยแพนก็ถามพวกฉันสองคนเลย“เรื่องไรเหรอ อย่าบอกนะว่าวันนี้อาจารย์ยกคลาสสอน ฉันนี้เตรียมไปช็อปเลย แต่น่าเสียดายวะ ไม่ได้ติดชุดน่ารักๆไว้ในรถสักตัวสองตัว”“ไม่ใช่” ยัยแพน รีบเบรกยัยไอเดียทันที ยัยไอเดียมาถึงไม่ทันอาจารย์จะเข้าสอน ยัยนี้ก็พร้อมสะพายกระเป๋าออกจากห้องแล้ว“ก็พี่เจเลอร์กับดาราคนสวย ดาวคณะนิเทศปี 3 น่ะสิ”“ใครเหรอ” จากนั้นฉันและยัยไอเดียก็หูผึ่งทันที“ดาวนิเทศปี 3 อย่าบอกนะว่าคนนั้น” ไนท์อา หัวใจเต้นตุบๆตับๆ ด้วยความกลัว“โบนิตา” พอยัยแพนกระซิบที่ข้างหูฉันเท่านั้นแหละ“ดูนี้” ไม่พอ ยัยนี้ยังเปิดคลิปให้พวกฉันดูอีกต่างหาก“แก รู้งั้น







