本棚
検索
ホーム / Romance / MR.CEO and ME / CHAPTER FORTY-NINE

共有

CHAPTER FORTY-NINE

作者: Lanny Rodriguez
last update 公開日: 2025-11-15 20:05:28

THIRD PERSON:

Pagka-start niya ng makina, ilang segundo muna siyang hindi gumalaw.

Parang may naiwan sa dibdib niya—mainit, magaan, pero nakakailang.

Napailing siya nang mahina.

Ano ba ’to, Dominic? Hindi ka ganito.

Habang umaandar ang sasakyan palabas ng maliit na eskinita ng lugar ni Mira, napapakunot ang noo niya sa bawat makikitid na daan, sa bawat bahay na dinaanan niya, sa mga batang naglalaro pa kahit gabi na.

Kung tutuusin, hindi ito ’yung mundong kinalakihan niya.

Pero hindi niya alam
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター
コメント (2)
goodnovel comment avatar
Lanny Rodriguez
opo bukas pa po ako makakapag UD nagsakit po kasi ako pati mata ko nanlalabo kaya tong mga nakaraan pinagpahinga ko po muna ang mata ko ...
goodnovel comment avatar
Lovely Cala Bautista
apdate po, sobrang Ganda......
すべてのコメントを表示

最新チャプター

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-FOUR

    THIRD PERSON:“Mira…” mahinang tawag niya, pilit pinapakalma ang boses.Pinunasan ni Mira ang luha niya, umiwas pa rin ng tingin.“Dominic… hindi ko alam kung kakayanin ko pang tanggapin iyang tulong niyo ni Ma'am Celestine-”“Makikinig ka muna sa akin,” mariin ngunit banayad na sabi niya.Natigilan si Mira at napatitig sa kanya.Saglit na katahimikan.Hanggang sa nagsalita ulit si Dominic.“Naasikaso na ni Mom ang lahat.”Nalilitong napatingin si Mira sa kanya.“A-ano?”Tumango si Dominic.“Ang flight, clearance, lahat ng kailangan para sa paglipat ni Aling Carmen… nakaayos na.”Sandaling hindi nakagalaw si Mira.Parang hindi agad nag-sink in sa kanya ang narinig.“Paparating na rin ang mga doktor na hahawak sa kanya,” dagdag pa ni Dominic, nanatiling seryoso parin ang tono. “Specialists sila na hindi basta-basta.”Napahawak si Mira sa dibdib niya.“Pero… Dominic…”Umiling siya agad, pinutol ang sasabihin nito.“Walang pero.”Mas hinigpitan niya ang hawak sa kamay ni Mira.“Hindi ito

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-THREE

    THIRD PERSON:Pagdating nina Felix at Dominic sa ospital, agad nilang tinungo ang labas ng Emergency Room, yung hanay ng upuan kung saan naghihintay ang mga bantay ng pasyente.Doon niya natagpuan si Mira, basang-basa, nanginginig sa lamig, at halos ubos na ubos, parang anumang oras ay bibigay na, habang katabi si Aling Marlyn na marahang hinihimas ang likod nito, pilit siyang pinapakalma.“Si-Sir Dominic…” ngatal na tawag nito, pilit pang tumatayo kahit halatang nanghihina.“Anong—”Hindi na niya natuloy ang sasabihin.Mabilis na lumapit si Dominic,at hinubad ang suot niyang business coat at agad itong ipinasuot kay Mira.“Naabutan po kasi ako ng ulan sa labas…” mahina nitong paliwanag.Nanatiling tahimik lang si Dominic.Pero sa paraan ng pagtingin niya mabigat at puno ng hindi masabing galit at awa. Galit sa nangyayaring pilit sinisira ng publiko kay Mira. At awa, dahil alam niyang kahit gaano katatag si Mira, may mga laban na hindi kayang harapin nang mag-isa… at ngayon, kitang-k

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-TWO

    Dominic’s POVHindi pa tapos ang video pero pinatay ko na ang TV.“Sir—” nag-aalangan si Felix.Napadaan ang kamay ko sa buhok ko, pilit pinapakalma ang sarili. Pero hindi ko mapigilan ang bigat sa dibdib ko.This isn’t just gossip.This is targeted.“Find out who released that,” mariin kong sabi, malamig ang tono ngunit halatang pigil ang galit. “I want names, Felix. The reporter, the source, everyone involved.”“Yes, sir.”“And do it now,” dagdag ko, mas mababa ang boses. “I don’t care how much it costs. I want this traced, immediately.”Saglit akong napapikit.Mira.Bigla akong tumayo.“Asan si Mira?” mabilis kong tanong.“Nasa staff floor po yata, sir—”Hindi ko na hinintay ang kasunod.“Keep me updated every minute,” utos ko bago tuluyang lumabas.Kailangan ko siyang mahanap.**********Mira’s POVBigla akong napahinto nang marinig ang pag-vibrate ng cellphone ko.Nanginginig parin ang kamay ko habang tinititigan ang screen.Tita Marlyn.Agad ko itong sinagot.“Hello, Tita—”“Mi

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY-ONE

    THIRD PERSON: Tahimik ang loob ng isang exclusive conference room sa pinakamagandang ospital sa lungsod.Hindi ito pangkaraniwang meeting. Ang mga nakaupo sa mesa ay mga kilalang doktor, mga espesyalista sa operasyon, internal medicine, at critical care. Halatang sanay sa mga kasong life and death.Ngunit sa harap nila, hindi simpleng tao ang kausap nila.Si Doña Celstine Villaruel Lim.Nakaupo siya nang diretso, elegante ang postura, ngunit ramdam ang bigat ng kanyang awtoridad. Isang simpleng galaw lamang ng kamay at ang marahang paglagitik ng kanyang mga kuko sa ibabaw ng mesa ay sapat na para patahimikin ang buong silid.“I want things to be very clear.” malamig pero matatag ang boses niya. “Si Aling Carmen ay hindi basta pasyente.”Nagkatinginan ang mga doktor.“Doc, pwede ba siyang ilipat sa mas kumpletong facility? Gusto ko ng full equipment, complete surgical support, ICU readiness, lahat.”Isang doktor ang nagsalita, ngunit maingat.“Doña Celstine, feasible po ito, pero kai

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED THIRTY

    MIRA POV:Nananatiling nakatutok ang mga mata ko sa tsekeng inilapag ni Mr. Adrian sa harapan ko.Parang masyadong mabigat iyon para hawakan.Hindi dahil sa halaga kundi sa ibig sabihin nito.Dahan-dahan akong napatingin kay Dominic.Hindi ko alam kung bakit, pero parang sa kanya ko hinahanap ang sagot. Kung tama bang tanggapin iyon o hindi.Tahimik lang siya.Ngunit nang maramdaman niya ang tingin ko, marahan niyang hinawakan ang kamay ko, mahigpit at may mainit na pahiwatig.Saka siya bahagyang tumango. Isang simpleng pagsang-ayon, na para bang sinasabi niya na anuman ang piliin ko ay tama iyon.Napayuko ako.Hindi dahil ayaw ko kundi dahil nahihirapan akong tanggapin.Dahil laging ganito ang nararamdaman ko kapag pera na ang usapan.Noon pa man ayokong tumanggap ng pera na parang naaawa lang sila sa akin.Masakit iyon sa pride ko bilang anak.Mas gusto kong paghirapan ang lahat.“Hindi ko po… kailangan—” mahina kong tanggi, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses.Ngunit na

  • MR.CEO and ME   CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-NINE

    THIRD PERSON:Pumasok sina Mira kasama ang grupo sa meeting room.Sa loob, naroon na sina Mr. Adrian at Dominic.At sa sandaling magtama ang paningin nina Mira at Dominic parang huminto ang paligid sa pagitan nilang dalawa.Isang tingin lang.Ngunit may kung anong hindi maipaliwanag doon, parang may lungkot, pag-aalala, at pag-unawang tahimik na hindi kailangan ng salita.Napansin iyon ni Mr. Adrian.Agad siyang napangiti nang may pilyang aura.“Ehem,” pigil niyang tawa, sabay tingin kay Dominic. “Mr. Villaruel… tama na ‘yang titig mo kay Mira, baka matunaw na siya.”Biglang nag-iwas ng tingin si Dominic, halatang nahihiya.Habang si Mira naman ay bahagyang yumuko, pero kita pa rin ang pagod sa kanyang mukha.Isa-isa nilang inilapag ang mga dala nila sa mesa.Ngunit bago pa man magsimula ang usapan huminga nang malalim si Mr. Adrian at itinuro ang mga kahon sa harap nila.“Well,” mahinahon niyang sabi, “kaya ko kayo pinatawag ngayon… dahil ‘yang mga kahon na ‘yan, ibibigay ko na sa in

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SIXTY-NINE

    *DAYS AGO*Kinausap ni Dona Celestine si Felix, na para bang nagkakasabwatan ang dalawa. Alam niyang maaasahan niya si Felix para tulungan ang anak niyang ubod ng masilan pagdating sa pakikitungo sa mga babae. Dahil matagal nang nao-obserbahan ni Dona Celestine ang anak niya, at wala pang ipinapak

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SIXTY-THREE

    DOMINIC POV:Para hindi tuluyang masira ang bonding date nilang tatlo, hindi na sineryoso pa ni Mom ang nangyari at hindi na rin nagtanong pa kay Cyrus. Tinuloy na lamang nila ni Aling Carmen ang pamimili, na para bang walang katapusan ang mga boutique na pinapasok nila. Samantala, ako—seryoso ang

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SIXTY-TWO

    THIRD PERSON:Hindi siya basta nakamasid lamang. Nakaalerto ang mga mata niya, para bang naghihintay ng kahit anong senyales na may kakaiba o hindi komportableng mangyari kay Mira. Sa una, akma na sana siyang lalapit, ngunit pinigilan niya ang sarili. Kusang huminto ang mga paa niya.'Hayaan mo mun

  • MR.CEO and ME   CHAPTER SIXTY-ONE

    DOMINIC POV:Paulit-ulit pa ring bumabalik sa isipan ko ang nangyari kagabi.Kung paano ako tumitig lang sa kanya, kung paano malinaw na malinaw sa dibdib ko ang gusto kong sabihin…pero biglang nagkasundo ang bibig at boses ko na manahimik.Sa hangin ko tuloy inamin ang nararamdaman ko.Napahawak ak

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status