Chapter 04

PAGKATAPOS ng buong araw na kwentuhan, agad silang nagpaalam sa magulang na magpapahinga na sa silid na inihanda para sa kanila. Pagkapasok sa silid, agad naman nilang inihanda ang sarili para maagang makakapagpahinga.

“Teka, dito ba talaga tayo matutulog? Wala bang secret, passage papunta sa kabilang silid ang kuwartong ito?” tanong ni Ezra.

“Wala. Kaya wag kanang maarte riyan,” sagot ni Daryll habang inihuhulog ang necktie sa isang upuan.

“And by the way, dito ako sa kama. Ikaw…. Bahala ka na kung saan mo gustong matulog.”

Dahil sa sinabi, napanganga na lamang si Ezra, saka napataas ng isang kilay. “Ano!? Ako? Hihiga sa kahit saang parte ng silid na ‘to? Tapos ikaw, sa malapad at malambot na kama matutulog? Aba! Napaka-unfair mo yata.”

“Unfair? Walang unfair dun. Hindi kasi ako sanay na may katabi matulog kaya, diyan ka na lang siguro sa sofa, at dito naman ako sa kama.”

Agad namang napakunot ng kaniyang noo si Ezra, sa hirit ng asawa. “Kung ikaw kaya, matulog rito sa sofa. Tapos ako riyan sa kama, tingnan natin kung anong mararamdaman mo!”

“Hay… bahala ka nga riyan. Kung ayaw mong matulog, magpatulog ka na lang. Heto, unan at kumot.” Wika at sabay abot sa kaniya ng gamit. “Ikaw nang bahala riyan, I need to rest,” pagkasabi, agad namang humiga si Daryll sa kama. At saka itinakip ang kumot sa katawan.

“Tch! Bahala ka na nga lang d’yan,” maktol niya. “Makatulog na nga lang rin.”

HABANG nakahiga na sa sopa, nakapa ni Ezra ang kuwintas na bigay ng kanyang biyenan, bagay na hinaplos niya iyon nang marahan. “Mabuti na lang eh, marunong magpakita ang mommy mo ng appreciation…” bulong niya sa sarili.

Sumilay naman ang pilyang ngiti sa kaniyang labi, habang iniisip ang bigla niyang pagyaman.

“Ano? Nai-in love ka na sa platinum card at kuwintas na ibinigay ni mommy? Ayos din ah, mas malaki pa yata ang kikitain mo kay mommy kaysa sa akin na nag-hire sayo. Nakalimutan mo yata ang totoong amo mo rito,” biglang wika ni Daryll.

Muli na namang napakunot ng kaniyang noo si Ezra, saka nilingon ang lalaking hindi pa pala natutulog. “Hoy! Hindi ko naman hiningi ang mga ito no, kusa itong binigay ng mommy mo. Tsaka ano naman kung masaya ako? Kahit papaano may nagpakita ng kabutihan sa akin dito! At saka, sobrang bait ng mommy mo,” saglit pang natigilan si Ezra, at Huminga ng malalim bago pa nagpatuloy. “At saka bakit mo siya niloloko? Ano na lang ang mararamdam ng mommy niyo kapag nalaman niyang drama lang ang lahat ng ‘to?”

Bago pa sumagot. Umayos na muna si Daryll, saka isinandal ang ulo headboard ng kama. “Hindi mo naman siguro sasabihin, hindi ba?”

“Oo naman. Hindi ko sasabihin, hindi naman kasi ako marites tulad ng inaakala mo,” mabilis n’yang tugon rito.

“Good. Mabuti naman at nagkakaintindihan tayo. Matulog ka na. Maaga pa tayong aalis bukas,” suhisyon nito.

“Oo na, matutulog na. May tinitingnan lang ang tao eh.” Agad naman inayos ni Ezra ang sarili at nang akma na s’yang pipikit, biglang namatay ang ilaw.

“Mama!” sigaw niya. At saka kumaripas nang takbo patungo sa kama at agad na sumampa, sabay yakap Kay Daryll.

“Hoy! Ano ba. Ang laki-laki mo na, matatakutin ka pala? Umayos ka nga,” saad ni Daryll, at agad na binuksan ang emergency light na nakapatong sa lamesang katabi lang ng kama.

Dahil sa sinabi kaagad namang bumitaw at umayos nang upo si Ezra, sa kama.

“Puwede bang, tabi na lang tayo? Natatakot kasi ako sa dilim. Promise hindi ako gagawa nang ingay na maging dahilan para hindi ka makatulog,” pakiusap niya rito.

Ngunit hindi yata naka-focus si Daryll sa sinabi niya. At nagulat na lamang siya nang bigla s’ya nitong hilahin upang pumaibabaw sa asawa. “Don’t move.”

Dahil sa sobrang pagkagulat, bahagya s’yang nagpumiglas. “Hoy! Ano ba, pakawalan mo nga ako.”

“I said don’t move,” pagkasabi, agad siya nitong kinurot sa tagiliran, dahilan para mapasinghap siya.

“Arayy! Ano bang problima mo?”

Imbis na sumagot, ipinilig nito ang kaniyang ulo. Upang tingnan ang karampot na ilaw at dalawang pares ng anino, tila nagmamatyag sa nangyayari sa kanila sa loob. “I think, pakana ni Mommy ang pagkamatay ng ilaw. Kaya, kailangan ko ang kooperasyon mo this time.”

Dahil naabot na niya ang ibig sabihin ni Daryll, gumawa na agad siya ng hakbang na kahit ang asawa, hindi iyon inaasahan.

“Araay…. Dahan-dahan lang Mahal, nasasaktan ako…” halos paungol niyang ani.

“Hoy, ano bang pinagsasabi mo riyan? Hindi naman kasi iyan ang gusto kong mangyari,” awat pa ni Daryll kay Ezra.

“Akala ko po ba, you need my cooperation? Heto na iyon,” pagkasabi, gumanti naman s’ya sa pagkurot sa asawa. Ngunit sa pagkakataong ito, malakas, tila ang laki ng galit niya sa lalaki. Dahilan para mapadaing ito nang malakas.

SAMANTALA, habang nakikinig sa labas ng silid nila Ezra at Daryll. Hindi pa rin kumbinsedo si Amelia. Sa naririnig naingay na nagmumula sa loob ng silid ng mag-asawa.

“Manang, buksan mo nga. Pakiramdam ko kasi, inuuto lang tayo ng dalawang iyan. Akala nila siguro hindi ko nahalata ang galawan nila kanina,” dikta niya sa mayordumang kasama.

“Okay po Madam.”

Pagkapasok, napatili na lamang si Amelia sa nakita. “Naku! Pasensya na anak, Akala ko kasi…” natatawang wika ni Amelia, matapos makita ang dalawa na nakabalot ng kumot, habang nakapatong si Ezra, sa lalaki.

“Mom, naman! Panira talaga kayo nang moment,” kunwari paasik na singhal ni Daryll sa ina.

“Oo nga po, mommy nakakahiya,” saad pa ni Ezra na ngayon’y makasubsob na sa diddib ni Daryll.

“Naku, Akala ko kasi…”

“Hay…. Umalis na nga kayo mom. Panira talaga kayo.”

“Oo na. Aalis na. Tara na Manang,” aya ni Amelia sa kasama. “Sige na, ituloy niyo na iyan. Para next year meron na akong kakargahing apo,” pahabol pa ng ina.

“Sige na Mom. Umalis na kayo!”

Pagkaalis ng ina. Agad namang bumalik sa puwesto si Ezra.

“Grabe naman po iyong kaibigan niyo,” natatawang usal ni Ezra. “Gumalaw lang ako ng kaunti nagalit agad.”

Nahiya, at agad namang uminit ang pisngi ni Daryll sa sinabi ni Ezra. “P*****a ka bro, pinahamak mo talaga ako.”

“Pero in fairness–”

“Hay! Matulog ka na nga lang riyan! Kung ayaw mong pababalikin kita sa sofa!” asik nito saka padabog na tumalikod, saka hinila ang kumot.

“Tch. Pero in fairness, malaki.”

“Hindi ka ba talaga titigil? Kababaeng mong tao ang bastos ng bunga-nga mo,” saway pa ni Daryll. “Matulog ka na!”

“Sus! Nagsasabi lang ng totoo ‘yong tao eh, hindi pa nga inaano tumitigas na,” tatwa pa niya. Bagay na mapabuntonghininga si Daryll.

“Hay, diyan ka na nga lang. Ako na lang ang hihiga sa matigas na sopang ito!” Tumayo at agad na lumipat si Daryll, sa sopa habang naiwan naman sa kama si Ezra.

“Ay, ‘di thank you, sa wakas masusolo ko itong kama. Mr Daks and handsome,” natatawang saad ni Ezra, saka tinaklob ang makapal na kumot sa sarili.