ログイン共有
บทที่ 18 งอน
公開日:
2026-10-31 12:24:41
最新チャプター
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 50 ครึ่งทาง
สะพานข้ามแม่น้ำที่เชียงรายสร้างเสร็จเร็วกว่ากำหนดสี่เดือนข่าวนี้มาถึงฉันในคืนวันอังคารต้นเดือนพฤศจิกายน ตอนพี่พันโทรวิดีโอคอลมาตามเวลาปกติ แต่คราวนี้ไม่ได้โทรมาจากห้องพักในแคมป์ ไม่ได้โทรจากรถกระบะ แต่โทรมาจากกลางสะพานข้างหลังเขาคือพื้นสะพานคอนกรีตที่เพิ่งปูเสร็จใหม่เอี่ยม ไฟถนนเรียงเป็นแนวยาวสุดลูกหูลูกตา สะท้อนลงบนผิวแม่น้ำเป็นแสงระยิบระยับ ลมพัดผมเขาปลิวไปมา"เสร็จแล้ว" เขาพูด ยิ้มกว้างจนตาหยี"สะพานเสร็จแล้วเหรอคะ!""เสร็จแล้ว" เขาหมุนกล้องให้ฉันดูสะพานทั้งตัว "ทดสอบรับน้ำหนักผ่านเมื่อบ่าย อาทิตย์หน้าพิธีเปิด"ฉันกรี๊ดจนมายด์ที่ตอนนี้เป็นแฟนพี่เมฆอย่างเป็นทางการแล้ว ต้องเคาะผนังห้องมาเตือน"แล้วพี่ล่ะคะ หลังจากนี้พี่ต้องไปไซต์ไหนต่อ"พี่พันนิ่งไปนิดหนึ่ง แล้วก็ยิ้มกว้างขึ้นอีก"บริษัทเลื่อนตำแหน่งพี่เป็นวิศวกรอาวุโส" เขาพูด "ย้ายไปประจำสำนักงานใหญ่""สำนักงานใหญ่... อยู่ที่ไหนคะ""กรุงเทพฯ"ฉันนิ่งไปทั้งตัว โทรศัพท์ในมือสั่นเบา ๆ"พี่จะกลับมาแล้วเหรอคะ""กลับแล้ว" เขาพูดเสียงเบา "หลังพิธีเปิดสะพาน พี่ขับรถกลับกรุงเทพฯ แล้วไม่ต้องขับกลับขึ้นมาอีก"ฉันร้องไห้ออกมาตรงนั้น ร้องไห้จน
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 49 สอบผ่านด่านแม่
ตีสี่ครึ่ง ฉันตื่นขึ้นมาในห้องนอนชั้นสามของบ้านพี่พัน ห้องที่น้าลำดวนจัดให้ฉันนอนคนเดียว ส่วนพี่พันนอนห้องเดิมของเขาที่อยู่อีกฝั่งของทางเดินทั้งคืนฉันนอนคิดว่าจะทำอะไรให้น้าลำดวนกินดีไข่เจียวหมูสับ? ง่ายเกินไป แกงเขียวหวาน? ธรรมดาเกินไป ต้มยำกุ้ง? ไม่รู้ว่าน้าลำดวนกินเผ็ดได้แค่ไหนแล้วฉันก็นึกขึ้นได้ถึงคืนหนึ่งที่ค่ายอาสา ตอนนั่งข้างกองไฟกับพี่พันหลังทุกคนแยกย้ายไปนอนแล้ว ฉันถามเขาว่ากับข้าวที่ชอบที่สุดในโลกคืออะไร"แกงส้มดอกแค" เขาตอบโดยไม่ต้องคิด "ใส่ปลาช่อน""ทำไมชอบคะ""พ่อชอบ" เขาพูดเบา ๆ "แม่ทำให้พ่อกินทุกวันอาทิตย์ ตั้งแต่พ่อตาย แม่ก็ไม่เคยทำอีกเลย"ฉันจำคำพูดนั้นได้ทุกคำ และจำได้ว่าวันนั้นแววตาของเขาเศร้าแค่ไหน...ตลาดเช้าของอำเภอเปิดตั้งแต่ตีสี่ ฉันเดินไปคนเดียวโดยไม่ได้ปลุกใคร ซื้อปลาช่อนตัวใหญ่สด ๆ จากแม่ค้าที่เพิ่งยกขึ้นจากบ่อ ซื้อดอกแคสีขาวที่ยังมีน้ำค้างเกาะอยู่ ซื้อพริกแห้ง หอมแดง กระเทียม กะปิอย่างดี และมะขามเปียกเนื้อแน่น"หนูไม่ใช่คนแถวนี้ใช่ไหม" แม่ค้าปลาถาม"ไม่ใช่ค่ะ มาบ้านแฟน""บ้านใครล่ะ""บ้านน้าลำดวน ร้านวัสดุก่อสร้างค่ะ"แม่ค้าปลาตาโต หันไปตะโกนบอกแม่ค้า
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 48 แม่ของพันไท
สงกรานต์ปีนั้น พี่พันลางานสี่วันกลับลงมาจากเชียงราย และพูดประโยคที่ทำให้ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน"ไปบ้านพี่ที่สุพรรณ ไปไหว้แม่""ไปไหว้แม่เฉย ๆ เหรอคะ""ไปกินข้าว ไปนอนค้างสองคืน" เขาว่า "แม่อยากรู้จักเธอ"ฉันกลืนน้ำลายดังเอื๊อกที่ผ่านมา ฉันเจอน้าลำดวนแค่ไม่กี่ครั้ง ครั้งแรกวันรับปริญญาของพี่พัน ครั้งต่อมาตอนพี่พันพาไปไหว้ที่ร้านช่วงเดือนแรก ๆ ที่เขาไปทำงานเชียงราย ทุกครั้งน้าลำดวนรับไหว้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย พูดกับฉันไม่เกินห้าประโยค และไม่เคยยิ้มให้เลยสักครั้ง"แม่พี่ชอบหวานไหมคะ"พี่พันนิ่งไปนิดหนึ่ง "แม่ไม่ได้ไม่ชอบ""แต่ก็ไม่ได้ชอบใช่ไหม""แม่พี่ไม่ค่อยแสดงออก" เขาพยายามอธิบาย "ตั้งแต่พ่อตาย แม่เลี้ยงพี่คนเดียว ทำร้านคนเดียว ต้องแข็งแรง ต้องดุ ไม่อย่างนั้นคนจะเอาเปรียบ""แล้วหวานต้องทำยังไงคะ""เป็นตัวเอง" เขาจับมือฉัน "แค่นั้นพอ"...บ้านของพี่พันอยู่ในอำเภอเล็ก ๆ ของจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตึกแถวสามชั้นริมถนนสายหลัก ชั้นล่างเป็นร้านขายวัสดุก่อสร้างชื่อ "ลำดวนวัสดุ" ข้างในอัดแน่นไปด้วยถุงปูน เหล็กเส้น ท่อพีวีซี กระเบื้อง สีทาบ้าน และสารพัดอุปกรณ์ช่าง ชั้นสองกับชั้นสามเป็นที่อยู่อาศัย
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 47 ความมั่นใจของหวาน
ปิดเทอมเดือนมีนาคม ฉันขึ้นไปอยู่เชียงรายสองสัปดาห์เต็มบริษัทของพี่พันมีห้องพักรับรองญาติพนักงานอยู่ในแคมป์ไซต์ เป็นห้องเล็ก ๆ มีเตียงเดี่ยว พัดลม และหน้าต่างที่มองเห็นแม่น้ำ พี่พันจองไว้ให้ตั้งแต่เดือนก่อน แต่ตัวเขาเองนอนอยู่ห้องพักวิศวกรอีกฝั่งของแคมป์ตามกฎของบริษัท"ทำไมไม่นอนห้องเดียวกันล่ะ" พี่ปริมแซวตอนช่วยฉันขนกระเป๋าเข้าห้อง"ยังไม่ได้แต่งงานค่ะ" ฉันตอบ"พันมันบอกแบบเดียวกันเป๊ะ" พี่ปริมหัวเราะ "คู่นี้หัวโบราณเหมือนกันเลย"ตลอดสองสัปดาห์นั้น ฉันช่วยงานที่ไซต์เท่าที่คนนอกจะช่วยได้ ช่วยป้าแม่ครัวทำกับข้าวให้คนงานร้อยกว่าคน ช่วยถ่ายรูปความคืบหน้าของสะพานให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัท และสอนลูก ๆ ของคนงานทำการบ้านตอนเย็นคนงานในไซต์เรียกฉันว่า "แม่ครัวใหญ่" เพราะตั้งแต่ฉันมา กับข้าวในโรงอาหารอร่อยขึ้นจนทุกคนกินข้าวเพิ่มคนละจานแต่ไม่ใช่ทุกคนในไซต์ที่ต้อนรับฉัน...คุณเจนเป็นวิศวกรตรวจสอบจากสำนักงานโยธาจังหวัด อายุยี่สิบหก สวย ผิวขาว รูปร่างผอมบางเหมือนนางแบบ แต่งตัวทันสมัยแม้จะต้องใส่เสื้อสะท้อนแสงกับหมวกนิรภัยตามกฎไซต์ เธอมาตรวจงานที่ไซต์สัปดาห์ละสองครั้ง และทุกครั้งที่มา เธอจะข
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 46 คนชื่อปริม
กลางเดือนมกราคม พี่พันโทรมาหาฉันตอนสามทุ่มตามเวลาปกติ แต่น้ำเสียงไม่ปกติ"หวาน มีเรื่องจะบอก"ฉันวางปากกาลง หันหน้าเข้าหาจอโทรศัพท์เต็มที่ ตั้งแต่สัญญาข้อสองว่ารู้สึกยังไงต้องพูดออกมา เวลาที่เขาบอกว่ามีเรื่องจะบอก ฉันรู้ว่าต้องตั้งใจฟัง"เรื่องอะไรคะ""บริษัทส่งวิศวกรเครื่องกลมาเพิ่มที่ไซต์หนึ่งคน" เขาพูด "ดูแลเรื่องเครนกับเครื่องจักรหนัก ประจำไซต์จนจบโครงการ""แล้ว?""คนที่มาคือปริม"ความเงียบผ่านไปครู่หนึ่ง ฉันรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่บิดตัวอยู่ในท้อง ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความหึงหวง แต่เป็นความกังวลจาง ๆ ที่แทรกเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ"พี่ปริมทำงานบริษัทเดียวกับพี่เหรอคะ""เพิ่งย้ายมา" เขาว่า "บริษัทเก่าของปริมปิดตัว พี่ไม่รู้มาก่อนว่าปริมสมัครที่นี่ เพิ่งรู้เมื่อเช้าตอนเจอหน้ากันในห้องประชุม"ฉันมองหน้าเขาผ่านจอโทรศัพท์ เขามองตรงมาที่ฉัน ไม่หลบตา ไม่อึกอัก เหมือนคนที่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง"แล้วพี่รู้สึกยังไงคะ" ฉันถามพี่พันนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "อึดอัดนิดหน่อย""ทำไมอึดอัดคะ""เพราะกลัวเธอจะไม่สบายใจ" เขาตอบตรง ๆ "พี่รู้ว่าเธอกับปริมคุยกันแล้วตั้งแต่ก่อนค่าย แต่การทำงานด้วยกันทุกวันใน
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 45 ปีใหม่บนดอย
ปลายเดือนธันวาคม เฝือกที่แขนซ้ายของพี่พันถูกถอดออกเรียบร้อย หมอบอกว่ากระดูกติดดีแล้ว แต่ห้ามยกของหนักไปอีกเดือนและพี่เตอร์ก็ประกาศในกลุ่มแชตแก๊งวิศวะว่า"ปีใหม่นี้ไปเคาต์ดาวน์บนดอยกัน! ไอ้พันอยู่เชียงรายแล้ว เราขึ้นไปหามัน! ภูชี้ฟ้า! ทะเลหมอก! กางเต็นท์! ใครไม่ไปถือว่าไม่ใช่เพื่อน!"ทุกคนตอบตกลงภายในห้านาที...เช้าวันที่สามสิบธันวาคม รถตู้เช่าคันใหญ่ออกจากกรุงเทพฯ ตั้งแต่ตีห้า ในรถอัดแน่นไปด้วยคนแปดคน พี่เมฆเป็นคนขับ พี่เตอร์นั่งข้างคนขับทำหน้าที่ดีเจเปิดเพลงลูกทุ่งเสียงดังลั่น พี่ธามนั่งเบาะกลางกับพี่พีทและพี่ฟ้าที่ตอนนี้เป็นแฟนกันมาเกือบปีแล้ว ส่วนเบาะหลังสุดเป็นที่นั่งของฉันกับมายด์ ที่ถูกลากมาด้วยเพราะพี่เตอร์บอกว่า "ต้องมีคนช่วยน้องเบาหวานทำกับข้าว""แกมาเพราะพี่เตอร์ชวน หรือมาเพราะอยากเที่ยว" ฉันกระซิบถามมายด์"มาเพราะอยากเห็นทะเลหมอก" มายด์ตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าต่างแต่ฉันสังเกตว่ามายด์มองกระจกมองหลังของคนขับบ่อยผิดปกติ และพี่เมฆก็มองกระจกมองหลังสวนกลับมาบ่อยไม่แพ้กัน"มายด์""อะไร""แกแอบมองพี่ชายฉันเหรอ"มายด์สำลักน้ำจนไอโขลก ๆ ทั้งรถหันมามอง พี่เมฆเหยียบเบรกกะทันหันจนทุ
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บบที่ 5 จับผิดคน
ในเวลาเดียวกันนั้น ณ สนามบาสหลังโรงเรียน"กูบอกให้มึงเนียน ๆ แต่กูไม่ได้บอกให้มึงเปิดอู่ซ่อมรถแล้วย้ายไปอยู่บ้านน้องเขานะครับไอ้เสือ" คอปเตอร์หัวเราะจนตัวงอพิงเสาแป้นบาสพันไทละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์พลางเลิกคิ้ว "อะไรของมึง""มึงจะจีบก็บอกมาตรง ๆ ซื้อของล่อเด็กทุกวันขนาดนั้น นึกว่าแดรี่ควีนมาเปิดสา
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 4 คิดไม่ซื่อ?
"อะไรของมึงวะไอ้พัน" พี่พีทเลิกคิ้วถามอย่างงง ๆพี่พันไทค่อย ๆ ปล่อยมือออกช้า ๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท"มีแมลง""...""เกาะอยู่ตรงหัวหวาน... กูเลยช่วย"แก๊งวิศวะเงียบกริบไปราวสองวินาที ก่อนที่พี่คอปเตอร์จะเป็นคนแรกที่หลุดขำก๊ากออกมา"ไอ้ห่าพัน! แมลงบ้านมึงสิบินหน้าหนาว""ข้ออ้างมึงปัญญาอ่อนม
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 3 ติดเบาหวาน
คนตัวเล็กยืนมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมรับซองขนมนั้นมาแล้วพึมพำเสียงแผ่ว "ขอบคุณค่ะ"มุมปากของชายหนุ่มหยักลึกขึ้น เขาเอื้อมมือไปขยี้กลุ่มผมนุ่มจนยุ่งเหยิง "กลับบ้านได้แล้วยัยเบาหวาน เดี๋ยวแม่เป็นห่วง"หวานพยักหน้าแล้วค่อย ๆ เดินจากไป โดยที่เธอไม่มีวันรู้เลยว่า... คนที่กำลังยืนมองแผ่นหลังของเธออยู
My Engineer ยั่วรักพี่รหัส บทที่ 1 ยัยเบาหวาน
"หวาน! จะกินอีกเหรอลูก"เสียงของแม่ดังขัดจังหวะขึ้นมาจากปลายโต๊ะอาหาร ในจังหวะที่ฉันกำลังเอื้อมมือไปหยิบปีกไก่ทอดชิ้นสุดท้ายพอดี ฉันเงยหน้าขึ้นมองแม่ตาปริบ ๆ ก่อนจะส่งยิ้มแหย"ชิ้นสุดท้ายแล้วค่ะแม่""เมื่อกี้ก็ชิ้นสุดท้าย" แม่ดักคอ"...""ก่อนหน้านั้นก็ชิ้นสุดท้าย"ฉันหัวเราะแห้ง ๆ รีบคีบไก่ทอดชิ้น
あなたも気に入るかもしれません
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K ビューบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.8K ビューเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว185.5K ビューเด็กเสี่ย
C156.7K ビューไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน560 ビューประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน261 ビューเผลอรักหมดใจให้กับเจ้านายแบดบอย (อ่านฟรี)
Molin-T434 ビューThe return of her หนังสือรักฉบับปรับปรุง
Molin-T69 ビュー
