MasukRenata tak menyangka kalau ternyata sepupu suaminya adalah Bram--cinta pertamanya di masa lalu. Meski lelaki itu masih menyukai dan mengejar Renata, ia memilih setia pada pernikahannya sampai .... ia menemukan fakta bahwa suaminya selalu berselingkuh dengan banyak wanita sejak awal hubungan! Lantas, apa yang dilakukan Renata? Akankah memilih setia atau malah terjebak dengan rayuan sepupu suaminya itu?
Lihat lebih banyakI was awaken by the sun rays that hits in my face, napilitan akong tumayo Saka bumangon. Andito na Naman Ako sa sarili Kong condo at nagiisa. I did my daily routine Saka ako nag ayos upang mamili Ng groceries. I wear my wigs and so my make ups na magtatago sa tunay Kong Mukha, I need to do this to scape from him.
*Beep*beep*
I get my cellphone Saka tingnan Ang kung sino Mang nag text. It was from Gina, my friend. Siya Ang palaging nag bibigay Ng trabaho sakin upang sustentuhan Ang pang araw-araw Kong pangangailangan. Tahimik Kong nilisan Ang condo ko, mabilis akong pumunta sa e bike ko at pinaandar iyon patungo sa grocery store.
Araw-araw ay nahihirapan akong kumilos, isang maling galaw ko lang ay mahahanap na niya Ako. I don't want to go back in that place again. Sawa na Ako at nakaka pagod na Rin.
Ipinarada ko na Ang E-bike ko Saka Ako pumasok sa loob Ng grocery store. Kinuha ko na Ang lahat Ng bibilhin ko Saka pumunta sa counter para mag bayad.
"1,050 pesos ma'am"
Sambit Ng cashier. I smiled to her Saka Ako nag bayad at lumabas na.
Sasakay na Sana Ako sa Ng mapansin ko Ang Ilan sa mga kalalakihang naka tambay sa parking lot.
"AYUN!"
Na alarma Ako at dali-daling tumakbo, iniwan ko na Ang lahat Ng pinamili ko at naghanap Ng mapagtataguan.
"Please, be open!"
Mangiyak-ngiyak na sambit ko habang nanginginig sa takot at kaba. Bawat sasakyan na madadaanan ko ay sinusubukan Kong buksan ngunit Hindi ma buksan.
"Sh***ttt please"
Umiiyak na sambit ko, kumurba Ang ngiti sa Labi Ng mabuksan ko Ang likurang bahagi Ng itim na sasakyan.
"FIND HER!"
Rinig Kong sigaw Ng isang lalaki, mabilis Kong sinarado Ang pinto Ng sasakyan Saka impit na umiyak at niyakap Ang sarili.
I'm so tired for this. Ilang taon na akong nag hirap dahil sa kanya.
"San? Nawala ba?!"
"Sh*t Naman oh! Papagalitan na Naman Tayo nito!"
Rinig Kong usapan Ng dalawang lalaki habang papaalis, dumaan lang sila kung saan Ako nagtatago, patuloy parin Ang pag takip ko sa sarili Kong bibig upang pigilan Ang impit Kong hagulhol.
Ilang minuto Rin akong umiyak sa loob Ng kotse nato, Hindi ko Naman alam Kong kanino to pero salamat at hinayaan niyang bukas Ang sasakyan niya.
"Are you done crying?"
Napaiktad Ako sa gulat dahil sa boses na Yun. Tumambad sakin Ang pagmumukha Ng lalaki. A perfect face-handsome. Tila ba nahipnotismo Ako sa bughaw niyang mga mata.
"Miss."
"Ahm..."
"Tss. You can go now, Wala na Yung naghahabol sayo."
Sambit nito Saka ginulo Ang sariling buhok. Kakagising lang ata nito. Pansin ko rin Ang pag kunot Ng noo niya. Tumikhim Muna Ako Bago tumango.
"T-thank y-you pero pwede bang one last favor nalang. I-i c-cant assure na ligtas a-ako pag labas ko-"
"Where's the location para matapos nato? Gusto ko Ng mag kape"
Sambit nito. A smile curved into my lips Saka Ako tumango sa kanya ulit sa kanya.
Tahimik lang akong nakatingin sa labas ng bintana Ng sasakyan nitong estranghero. I don't know him, maski pangalan nito. But, one thing I knew and feels unfamiliar feeling- I feel safe beside him. Hindi na Ako nag aksaya pang kausapin Siya o maski mag bigay Ng kahit anong impormasyon sa kanya patungkol sa personal Kong Buhay.
"L-liko lang, s-sa tapat n-ng itim na gate"
Palihim Kong kinutusan Ang aking sarili dahil sa pag ka utal-utal. I didn't heard anything from him, saglit lang ay nasa tapat na kami Ng itim na gate.
"T-thank-"
"Dimo ba Ako aayaing mag kape?"
Napalunok Ako Ng laway Saka tumikhim.
"Haha. A-hm halika"
Aya ko sa kanya, bumaba ako sa sasakyan, Ganon Rin siya.
"PASENSYA kana sa kalat ha, maupo ka Muna dyan"
Sambit ko sa kanya Ng Maka pasok kami sa condo ko, magulo't makalat Ang condo. Umupo Naman ito sa couch Saka inilibot Ang tingin sa buong kabahayan. Hindi na Ako na sanay na may bisita, simula nong Mangyari sakin nong unang buwan. Pinaghahanap parin Ako Ng mga tauhan ni Dariuz.
"Here."
Ani ko sabay abot sa kanya ng kape. Tumango Naman ito Saka sumimsim Ng kape, umarko nga Yung kilay ko dahil bigla nalang itong pumikit Saka sumimsim ulit.
"Anyways, salamat Pala sa tulong mo"
Sambit ko. He just wave his hand Saka In- enjoy Ang kape niya. Lumapit Naman Ako sa bintana Saka tumingin sa paligid. Ganito Ako lagi sa tuwing lalabas at Maka uwi sa bahay, I'll check the place and surrounding first Bago ma kampante.
Iniwan ko Muna Siya roon at pumunta sa kwarto, I remove my wigs and make up pati Ang contact lenses ko, Saka Ako nag bihis at binalikan Ang lalaki sa living room na sumisimsim parin Ng kape Hanggang Ngayon.
"Can I sleep just for an hour here?"
Nabaling Ang atensyon ko sa kanya, Nakita ko kung pano ito natigilan, umiwas Naman Ako Ng tingin Sakanya Saka tumango. Ibinaling ko nalang Ang atensyon ko sa pagligpit sa kusina, tahimik lang akong naglilinis habang paminsan-minsang sinisipat Ang lalaki sa couch na ngayoy mahimbing Ng natutulog.
Hindi ko maiwasang mahiwagaan sa Mukha niya, his jawline, kissable lips, pointed nose, fair skin, GWAPO Siya in every part of his body. Pansin ko rin Ang maskulado nitong pangangatawan na bumabakat sa white shirt niya na talaga namang hinulma Ang mga muscles niya. I wonder Kong Meron ba syang abs- wtf!
"Tss. Stop it Ashanti"
Kastigo ko sa sarili ko Saka umiling-iling, matapos Kong linisin Ang buong bahay ay nag luto na Ako Ng pananghalian. Ilang Oras narin natutulog Ang lalaki, natapos na akong maligo ay Hindi parin Siya gising. Pag patak Ng alas 12 ay nilakasan ko na Ang loob ko upang gisingin Siya.
Lumapit Ako rito habang nagdadalawang isip na gisingin Siya, I was about to touch his face when he grab mg wrist, umawang Ang labi ko sa gulat.
"I-im sorry, I was about to wake you up kasi kaka-in na"
Mabilis na sambit ko Saka marahas na hinila Ang kamay.
"I'm sorry, nagulat lang ako"
Sambit nito Saka umiling-iling, tumango Naman Ako. Tumayo na ito Saka tumingin sakin.
"Thank you for the coffee and lending your condo for me. Adios"
Sambit nitos aka mabilis na umalis at lumabas sa condo ko. Naiwan Naman akong tulala sa pintong nilabasan nito.
Napailing nalang Ako saka mag-isang Kumain sa lamesa.
"Andami ko pa namang niluto, tss."
“Kalau kau memandangiku seperti itu, maka aku berpikiran kalau diriku ini memesona.” bisik Bram membuat Renata terjingkat kaget.“Jangan terlalu percaya diri! Karena aku bukan terpesona kepadamu, melainkan sedang memikirkan sesuatu saja.” Renata memalingkan wajahnya ke arah lain, ia sedang berusaha menyembunyikan perasaan dirinya sekarang.Bran hanya terkekeh kecil, tetapi ia tidak ingin menggoda lebih jauh dan memilih tetap sibuk membantu pekerjaan Renata.Akhirnya semua pekerjaan yang mereka berdua kerjakan sudah selesai, tetapi Renata sudah tidak dapat lagi menahan rasa kantuknya dan berakhir tertidur di meja kerja tersebut.“Renata, sebaiknya kau pulang dulu supaya bisa tidur di rumah. Karena di tidur di sini sangat tidak nyaman.” Bram menyentuh lembut Renata untuk membangunkan wanita itu.Hanya saja beberapa kali Bram mencoba membangunkan tidak mendengar sahutan apapun dari Renata, kecuali dengkuran halus dari wanita itu pertanda kalau Renata sudah tertidur sangat pulas.“Inilah
Renata langsung terkejut, ia menoleh menatap ke arah samping. “Astaga!“ ia berteriak dengan nyaring.“Tenanglah, Renata! Ini aku Bram. “ Bram langsung menaruh kopi di samping Renata.Sementara Renata mengucek-ngucek matanya, lantaran ia tidak terlalu melihat dengan jelas lelaki yang ada di hadapannya. Setelah sepenuhnya tenang, ia sadar kalau memang yang ada di depannya adalah Bram.“Aku tidak ingin membangunkanmu, karena kau terlihat sangat pulas. Pikirku kalau aku meletakkan kopi hangat ini di pipimu maka kau akan bangun dengan tenang, tapi ternyata kau malah makin histeris karena terkejut.” Bram menggaruk tengkuk kepalanya yang tidak gatal, ia menyesali keputusannya.“Maksudmu aku tertidur?” Renata menautkan kedua alisnya, ia tak sadar kalau dirinya tertidur.Bram hanya menganggukan kepalanya menjawab pertanyaan dari Renata. Wanita itu hanya terdiam melamun memikirkan kapan tertidur. Hanya saja Renata menatap handset yang sekarang sudah terlepas dari telinganya. Ia pun baru saja te
Semua suara hiruk pikuk karyawan yang bersiap ingin pulang menjadi hening lantaran memandang ke arah Renata. Mereka penasaran dengan apa yang terjadi."Baiklah saya akan mengerjakannya besok.” Renata ingin memasukkan berkas itu ke dalam laci miliknya, tetapi dicegat oleh Leon, sekretaris.“Siapa bilang besok?” Leon menatap datar ke arah Renata.Tatapan Leon membuat Renata tergagap, tetapi ia dengan cepat menguasai dirinya.“ Apakah aku harus mengerjakan sekarang? Tapi kalau sekarang tidak mungkin aku akan menyelesaikannya dan waktu yang singkat.” Renata menatap bingung, ia meminta penjelasan dari Leon.Hanya saja anggukan Leon membuat Renata menjadi lemas. Anggukan itu pertanda kalau dirinya harus mengerjakan pekerjaan yang banyak tersebut sekarang juga, padahal baru hari pertama bekerja ia sudah harus mengerjakan pekerjaan sebanyak ini seorang diri. Syukur-syukur kalau sebelum tengah malam ia akan menyelesaikannya, tetapi kalau dengan tumpukan sebanyak ini bisa-bisa Renata harus meng
Bram mengisyaratkan dengan tangannya supaya sang sekretaris pergi dari ruangan itu. Sehingga sekarang hanya mereka berdua saja.Renata menjadi canggung akan hal itu, ia tidak nyaman berada di ruangan tertutup hanya berdua bersama Bram. Apalagi teringat malam panas bersama lelaki itu.“Kenapa kau datang menemuiku? Apa kau merindukanku karena sikap dinginku tadi?” Bram menopang dagunya di atas kedua tangannya, ia terus menatap ke arah Renata.Renata memutar bola matanya dengan malas, tetapi ia tahu kalau di sini dirinya hanyalah seorang bawahan sehingga tidak boleh bersikap kurang ajar kepada atasan.“Tidak Pak. Saya ke sini hanya ingin meminta maaf atas kesalahan yang saya perbuat tadi.” Renata menundukkan kepala, ia enggan menatap ke arah Bram.Hanta saja saat menundukkan kepala Renata melihat sepatu hitam yang mengkilat tepat di hadapan matanya. Ia pun mendongak, ternyata Bram sudah berada di depan sambil terus memandang dirinya."Seharusnya kalau berbicara kau tatap aku. Jangan meli
Renata menjadi tegang dengan apa yang dilakukan oleh Bram. Ia tidak menyangka lelaki itu malah langsung mengecup tangannya di depan Gio, yaang adalah suami Renata.“Apa yang kau lakukan?” Renata menarik tangannya dengan cepat, wajahnya sudah pucat pasi seperti mayat.Suasana menjadi terasa hening,
Renata membuka pintu itu, ternyata di sana hanya ada keran menyala dengan air yang terus keluar. Alhasil ia menghembuskan nafasnya lega, lantaran tadi sempat merasa takut kalau ada orang lain di dalam sana.“Rupanya dia lupa mematikan kerannya.” Renata langsung mematikan keran itu.Renata menutup p
“Ya, aku sangat yakin sekali kalau aku sempat bangun, tapi ada seseorang yang memukulku! “ ucap Gio yakin.Renata terdiam sejenak mendengar cerita dari Gio. Karena ia mendengar dari Bram kalau lelaki tersebut sama sekali tidak bangun.‘Apa mungkin Bram yang memukul kepalanya dengan keras?’ gumam Re
Gio tiba-tiba mencengkram tangan Renata dengan kuat, membuat wanita itu menjadi meringis kesakitan. "Apa yang kau pikirkan sendiri tadi? Sehingga kau tidak menggubris perkataanku!” Ia menaikkan sebelah alisnya, tatapan matanya sangat tajam menatap ke arah sang istri.“Sakit,Gio!”"rintih Renata."Ja












Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.