LOGIN“โอเคค่ะ หนูไม่รู้หรอกนะคะว่าสิ่งที่เฮียกำลังทำอยู่มันคืออะไรแต่ไม่เป็นไรค่ะถ้าเฮียไม่ได้รู้สึกเหมือนที่หนูรู้สึกหนูจะพยายามจัดการความรู้สึกของตัวเองและหนูจะอยู่กับเฮียให้ครบตามสัญญาที่กำหนดไว้…งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะหนูคงจะนอนห้องเดิม” หลังจากที่ฉันบอกเขาไปฉันรีบแต่งตัวของตนเองและรีบออกจากห้องของเขาเพ
“อ๊า~ แบบนั้นแหละ อื้ม~ ทีนี้เธอค่อย ๆ ขยับขึ้นลง ซี้ดด~” ฉันจึงเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงตามที่เขาได้บอกฉันไว้แต่ความเสียวซ่านมันกับแล่นเข้ามาทันทีเพราะยิ่งฉันขยับเท่าไหร่ความเสียวมันเพิ่มขึ้นเท่านั้น “อื้อ~ น…หนูเสียว” เมื่อฉันเริ่มปรับตัวมันได้ฉันจึงเพิ่มแรงขยับสะโพกเร็วขึ้นทำให้เสียงเนื้อกระทบกันจนก
“หนูขอตัวกลับห้องนะคะ…” ฉันบอกเขาและเตรียมใส่กางเกงไปอย่างเดิมแต่เขากับห้ามฉันจนฉันเองไม่เข้าใจว่าเขาจะทำอะไรกับฉันอีก “อย่าเพิ่งไปสิ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันยังทำโทษเธอไม่จบเธอไม่สิทธิ์จะไปไหนได้ทั้งนั้น” “แต่…” “ไม่มีคำว่าแต่ครับสาวน้อย…เธออย่าลืมสิว่าฉันยังไม่ได้ชิมของเธอเลย…” เขาจับกางเกงของฉันอ
“ทำไมไม่หันมาคุยกับฉันดี ๆ กลัวอะไร?” “ป…เปล่าค่ะ หนูไม่ได้กลัว…” ฉันตอบน้ำเสียงตะกุกตะกักจนกระทั่งเขาจับแขนฉันนอนราบที่นอนคิงไซส์ “ฮึ ตอนนั้นยังต่อปากต่อคำกับฉันอยู่เลยทำไมทีแบบนี้ไม่กล้าต่อปากต่คำกับฉันอีกล่ะ” “เอ่อ…ก ก็หนูไม่รู้ว่าจะคุยกับเฮียเรื่องอะไรและอีกอย่างหนูไม่พร้อม…” “ฮึ ไม่พร้อ
“ฉันไม่เชื่อหรอกเพราะจมูกของเธอมันแดงและเพิ่งผ่านการร้องไห้ไม่นานมานี้ เธอร้องไห้? หรือเธอฟ้องบีมว่าฉันแกล้งอะไรเธอ?” “เปล่านะคะ ที่จมูกหนูแดงเพราะหนูเป็นภูมิแพ้ค่ะ” “ฉันไม่เชื่อ เธอร้องไห้เรื่องอะไรตอบฉันมา…” “เฮียจะรู้ไปทำไมคะ หนูจะร้องหรือไม่ร้องไห้มันก็สิทธิ์ของหนู” “ฮึ เดี๋ยวนี้เธอต่อปา
“ไม่เป็นไรนะ ฉันเองก็ต้องขอบคุณแกเหมือนกันนะที่โลกใบนี้เหวี่ยงเข้ามาทำให้เราได้รู้จักกันแกเป็นเพื่อนที่ดีกับฉันมาก ๆ เลยนะฉันพูดได้เต็มปากเลยนะว่าตอนฉันไปอเมริกาฉันเองก็มีเพื่อนที่นั้นแต่ฉันก็คิดถึงแกทุกวัน ฉันยังคิดเลยว่าตอนนี้แกเป็นยังไงบ้าง แกสบายดีรึเปล่าแต่แกไม่ต้องห่วงฉันมาอยู่ไทยถาวรแล้วแกเอง







