One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก

One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก

last updateLast Updated : 2025-02-18
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
60Chapters
736views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“คืนนั้นฉันนอนกับเค้าเพราะต้องการแค่ลูก ใครจะไปคิดว่าเค้าจะตามหาฉันจนเจอแล้วสั่งให้ฉันทำร้ายลูกในท้องตัวเองเล่า ไอ้มาเฟียบ้าฉันจะทำยังไงกับเค้าดี” “ทำให้เค้ารักแกไง” กลิ่นชวาก็แค่อยากจะมีลูกเพื่อให้พ้นการถูกแม่เลี้ยงจับตัวไปใช้หนี้เท่านั้น คืนนั้นเธอต้องการแค่ลูก ไม่ได้คิดว่าชีวิตจะพลิกผันจนได้มาอยู่ท่ามกลางมาเฟียใจดำที่ไม่อยากให้ลูกเธอเกิดมา เพื่อนเธอก็ช่างหาเป้าหมายมาให้ถูกคนเสียจริง ชีวิตวาดิมมันเต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน แค่เอาชีวิตตัวเองให้รอดไปวันๆ ยังยาก หากจะต้องมีจุดอ่อนให้ศัตรูทำลายเขาก็ต้องรีบกำจัด ใครจะไปคิดว่าการนอนกับผู้หญิงที่ถูกใจแค่คืนเดียวจะทำให้เขามีปัญหาตามมาจนปวดหัว

View More

Chapter 1

น้ำยาดี

濱海市中央病院の診察室――

吉川杏奈(よしかわ あんな)は血まみれの姿で、看護師が手の甲に点滴の針を刺す様子を、どこか他人事のように眺めていた。痛みはもう、麻痺して感じない。

「すみません!通ります!」

濃密な血の匂いと、鼻をつくガソリンの臭いが混じり合う。ストレッチャーが目の前を通り過ぎていった。横たわる人のありえない方向に曲がった脚にはフロントガラスの破片が突き刺さり、衣服は赤黒く染まっている。

医師たちの声がざわめきのように遠く近く響く。次々と運び込まれる患者、絶え間ない慟哭……

ふと指を曲げると、掌の皺の間に白い粉末が残っていた。エアバッグが開いた時の名残だ。

「ご家族の方は?どなたか、ご家族の方!」

まるでその場にいる全員が、杏奈の答えを待っているかのように、ふいに周囲が静まり返った。

けれど、思い通りにいかないのが人生というものだ。

「吉川様、他の方に比べれば軽傷ですが、玉突き事故ですので。ご家族に連絡して、念のため精密検査を受けられた方が……」

杏奈は看護師の気遣わしげな言葉に頷き、携帯を取り出す。通話ボタンを押した。

しかし、聞こえてきた声に心は冷たく沈んでいく。

「杏奈様。社長は会議中で、今はお電話に出られません。ご用件を承りましょうか?」

吉川蒼介(よしかわ そうすけ)の秘書だった。

結婚は公表できない、秘密にしなければと、蒼介は確かに言っていた。

だから結婚して七年が経っても、秘書は彼女を「奥様」ではなく、「杏奈様」としか呼ばない。

口を開こうとした瞬間、受話器の向こうから、場違いなほど明るい女性の声が飛び込んできた。

「ねえ小林さん、蒼介は準備できた?そろそろ出ないと。小春ちゃん、下で待ちくたびれてるわよ」

「はい、藤本様。すぐ社長にお伝えします」

受話器を手で覆ったのだろうが、その声は残酷なほどはっきりと聞こえた。

「藤本様」……藤本紗里(ふじもと さり)のことだ。

蒼介の憧れの人。

特別秘書の小林洸平(こばやし こうへい)は、二人への態度が雲泥の差だった。

一方には即座に取り次ぎ、もう一方には会議中で時間がないと告げる。

杏奈は自嘲気味に唇を歪めた。

そうか。蒼介の周りの人間は、とっくに彼の嘘のつき方を心得ているのだ。

憧れの人は彼のすぐ傍にいて、妻である「杏奈様」は愚かにも、まだ彼が来てくれると期待していたなんて。

聞き慣れた低い声が響く。「誰からだ?」

「杏奈様です」

二秒の沈黙。そして、冷たい声が聞こえた。

「用件は?」

「……何でもないわ」

初めて、自分から電話を切った。

運び込まれては運び出される重傷者たちを虚ろに眺めながら、冷たい悲しみが心を満たしていく。

もし今、救急処置が必要なのが自分だったら。きっと死ぬまで、誰にも気づかれないのだろう。

アレルギー体質の杏奈は、病気になることさえ怖くなるほどに、昔から注射一本打つのにも神経を尖らせていた。

ここの看護師は親切だった。付き添いがいないのを見て、忙しい中でも時々様子を見に来てくれる。アレルギー反応が出ていないか確認するために。

かすかに聞こえる看護師たちの囁き。「誰も付き添いがいないなんて……」

そう。赤の他人だって心配してくれるのに、夫である蒼介は冷淡なだけだ。

ふと、暗い衝動が湧き上がった。いっそ、もっとひどい怪我であればよかった。死にかけてもなお、蒼介の視線ひとつ向ける価値もないのかどうかを、そうして確かめたかった。

携帯を取り出し、ラインを開く。蒼介との最後のやり取りは三年前、入院した時の音声メッセージだ。

既読がついたまま返信のない画面を見つめる。胸が苦しい。

三年前に答えは出ていたのに、どうして諦められないのだろう。

あの時――空から降ってきたガラス板。娘の吉川小春(よしかわ こはる)を庇って、杏奈は血まみれになった。

小春は怯えて、彼女の腕の中で泣きじゃくっていた。

……その娘が今、SNSで紗里がくれたアイスを「世界一美味しい」と自慢している。

写真の中の紗里は楽しそうに笑い、蒼介の視線は彼女を見つめ、優しさと溺愛に満ちていた。小春は特大のアイスを持って二人の間に立ち、嬉しそうに笑っている。

背景は市内の新しい遊園地。これが、さっきの電話で紗里が言っていた場所だ。

どんな気持ちなのか自分でも分からなかった。ただ、妙に冷静だった。

点滴を終え、傷の処置を済ませ、処方された薬を手にする。病院を出る頃には、杏奈は魂が抜けたような抜け殻だった。

家に戻ると、使用人の安達(あだち)が駆け寄ってきた。「奥様、お帰りなさい」

杏奈はかすかに微笑む。この家で自分をそう呼んでくれるのは安達だけだ。

安達は彼女が持つ薬と、その緩慢な動作に気づいて顔色を変えた。

「奥様!どうなさったんです?お怪我を?」

「交通事故よ。軽いものだから」

「交通事故で軽いわけないでしょう!病院には?ああ、これは……」

七年間。安達は変わらず優しく、思いやりを持って接してくれる。

考えてみれば、安達は夫より、よほど自分を心配してくれていた。

安達をなだめて、ゆっくり階段を上る。二階に着いた時、階下から安達の電話の声がした。

「旦那様、お戻りください。奥様が交通事故に……」

足がふと止まった。

自分が蒼介に連絡するには、仕事用の携帯にかけるしかない。電話に出るのも大抵は秘書の洸平だ。

でも安達は、蒼介の私用携帯に直接かけられる。

病院であんなに辛かったのに、この理不尽なルールを守って、何もおかしいと思わなかった。習慣とは恐ろしいものだ。

「ええ、それほど重症には見えませんが、奥様は確かにお怪我を……」

それ以上聞かずに、痛みをこらえながら寝室へ入った。

蒼介が帰ってくるか知りたかった。

すぐに安達がお粥を運んできた。

彼女は心配そうに言った。「奥様、少しお粥を。お怪我の時は食事に気をつけないと。旦那様にはもうお電話しましたから、すぐお戻りになります」

「ありがとう」

安達の「すぐ」は、三時間後だった。空はもう暗い。

車のエンジン音が聞こえ、安達は安堵して玄関へ走った。

小春を連れて、蒼介の長身が現れた。

一緒に入ってきたのは、小春の不満げな声だった。

「パパったら!安達さんがママは大丈夫だって言ってたのに。どうしてそんなに急いで帰らなきゃいけないの?イルミネーションショー見られなかったじゃない。紗里ちゃんががっかりしてたの、気づかなかったの?」

廊下に立ち尽くす杏奈。その全身が、音を立てて凍りついた。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
60 Chapters
น้ำยาดี
กลิ่นชวานั่งลุ้นที่ตรวจครรภ์อยู่ในคอนโดของเธอในช่วงเช้าของวันใหม่ “สะ...สองขีด”เธอเอ่ยด้วยความตื่นเต้นดีใจที่ตอนนี้เธอก็ตั้งท้องตามใจหวังเสียที นับว่าคนที่เพื่อนเธอเลือกมาให้ก็น้ำยาดีอยู่เหมือนกัน นอนด้วยกันแค่ครั้งเดียวก็ผลิตลูกให้เธอได้เลยคราวนี้แม่เลี้ยงของเธอก็จะเอาตัวเธอไปประเคนให้ใครไม่ได้อีกแล้ว กลิ่นชวานั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะนึกถึงอนาคตในวันข้างหน้า เธอไม่เสียใจเลยที่ได้เป็นแม่คนในวัยที่อายุยังน้อย เพราะรู้ว่าเธอกำลังจะมีอีกคนที่รักเธออย่างไม่มีเงื่อนไขเกิดขึ้นมาเชื่อว่าลูกของเธอจะต้องน่ารักน่าชังมากแน่นอน ด้วยได้พ่อพันธุ์ชั้นดีมาช่วยผลิต จะว่าไปชายหนุ่มต่างชาติที่เธอนอนกับเขาในคืนนั้นก็กำยำหล่อเหลาและเร่าร้อนจนทำเธอใจเต้นแรงได้มากมายอยู่เหมือนกันทว่ามันก็คงจะเป็นแค่คืนนั้นคืนเดียวที่เธอจะได้เจอกับเขา เพราะพิริสาเพื่อนรักของเธอบอกว่า ผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนของเจ้านายที่นานๆ เขาจะบินมาที่ประเทศไทยสักหนึ่งครั้งและถึงแม้เขาบินมาอีกก็คงจะไม่ได้เจอกับเธอ เพราะนักธุรกิจชาวต่างชาติคนนั้นไม่ได้อยู่ในสังคมวงโคจรในชีวิตของคนอย่างเธออยู่แล้ว หลังจากนี้เธอก็จะเตรียมตัวเป็นแม่เลี้ยงเดี
Read more
รู้หรือเปล่าว่าพ่อของลูกเป็นใคร
‘ไม่ใช่ห้องนอนเรานี่’ เสียงในหัวดังขึ้นเมื่อดวงตากลมโตเปิดกว้างมองรอบตัวได้เต็มที่ คิ้วเรียวสวยเริ่มขมวดเมื่อจำเหตุการณ์สุดท้ายก่อนที่ภาพจะมืดสนิทลงไป “ลูกน้องอีตานั่น”“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงของคนที่พูดภาษาไทยไม่ค่อยชัดเท่าไหร่นักทำให้กลิ่นชวาหลุดจากภวังค์ความคิด“คุณ!” เธอชันตัวถอยกรูดจนหลังไปแนบชิดติดกับหัวเตียงกว้าง ความมึนงงจากยาสลบหายไปปลิดทิ้งเมื่อเจอสายตาพิฆาตของชายหนุ่ม“คืนนั้นทำไมไม่ป้องกัน ทั้งที่บอกกับผมว่าจะป้องกันเอง” วาดิมยืนกอดอกโพล่งถามหญิงสาวที่นั่งหน้าฉงนบนเตียงถึงประเด็นที่ตนอยากรู้“อะไรของคุณ แล้วทำไมฉันมาอยู่ที่นี่” รู้ว่าอีกฝ่ายจะสื่อถึงอะไรแต่ก็ทำไขสือเพราะไม่อยากให้เขามายุ่งเกี่ยวอะไรกับลูกของเธอ ไหนเพื่อนเธอบอกว่าวาดิมไม่ค่อยมาที่ประเทศไทยบ่อยไง ผ่านไปไม่ถึงสองเดือนทำไมเขาโผล่หัวมาอยู่ตรงหน้าของเธอได้“ผมคิดว่าคุณน่าจะฉลาดพอจะรู้ว่าผมต้องการคำตอบอะไร”“คุณจะมายุ่งอะไรกับฉัน”“ผมต้องยุ่งเพราะคุณกำลังจะทำให้ตัวปัญหาใหญ่เกิดมา และผมก็ยอมให้มันเกิดไม่ได้” เขาเอ่ยเสียงแข็งอย่างหัวเสีย เขาจะไม่ยุ่งเรื่องนี้ไม่ได้ คนอย่างเขาไม่อยากมีครอบครัว หากอีกหนึ่งชีวิตที่เกิดมา
Read more
ทำให้เค้ารัก
เดมาพาสองสาวหนีลงเรือและขับออกมาจากท่าร่วมสองชั่วโมงก็มาถึงเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งพวกเธอก็ไม่รู้ว่ามันมีชื่อว่าอะไร แต่รู้เพียงว่าน่าจะเป็นพื้นที่ที่ไม่ค่อยปลอดภัยด้วยมองไปทางไหนก็เห็นแต่ป่า“ที่นี่ที่ไหนคะ” กลิ่นชวารู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยอีกครั้ง ที่นี่มีแต่ป่ากับป่า จะหนีไปทางไหนก็มีแต่ทะเล“เกาะส่วนตัวคุณรามิลครับ”“แล้วเจ้านายฉันอยู่ที่ไหนคะ” พิริสารีบกวาดสายตามองซ้ายมองขวาหาเจ้านายหนุ่มของเธอ แม้เดมาจะช่วยชีวิตพวกเธอให้รอดพ้นจากอันตราย แต่ในเมื่อเขายังมีชื่อเป็นลูกน้องของมาเฟียอยู่ พวกเธอก็ยังไม่ค่อยเชื่อคำพูดของเดมาเท่าไหร่“ถ้าทางโน้นไม่มีเรื่องอะไรแล้วคงจะตามมา พวกคุณตามผมมาครับ”“จะไปไหน” กลิ่นชวามองเดมาด้วยสายตาไม่ค่อยไว้ใจ เดมาที่มองออกว่าสองสาวกำลังคิดอะไรก็รีบหันหลังเดินหนีสองสาวก่อนจะเปรยทิ้งท้าย“ไปบ้านพักไงครับ ถ้าอยากพักก็ตามมา ถ้ากลัวผมก็รออยู่ที่นี่นะครับ”สองสาวมองตามหลังฝรั่งร่างสูงใหญ่ก่อนจะกลับมามองหน้ากันอีกครั้ง สายตาของทั้งคู่ตอนนี้ต่างก็มีความกังวลคิดไม่ตกว่าจะเอาอย่างไร“ถ้าไปข้างในแล้วไม่มีบ้านพักล่ะ” พิริสาเริ่มกระซิบกระซาบ“จะตากแดดตากลมอยู่ตรงนี้เหรอ ถ้
Read more
จะตายพร้อมลูก
“ก็...”“แก” พิริสารีบมองหน้ากลิ่นชวา ปรามไม่ให้เพื่อนเธอหลุดคำด่าทอวาดิมออกมาอีก เพราะอาจะทำให้เสียแผนที่วางเอาไว้“ไปกับผมได้แล้ว” ร่างสูงใหญ่ที่แขนเต็มไปด้วยเลือดเข้ามากระชากกลิ่นชวาจนตัวปลิว“จะพาฉันไปไหน ฉันยังไม่ได้ทานอะไรเลยนะ”“ว่าน” พิริสาจะตามกลิ่นชวาไป แต่เธอก็ถูกรามิลรั้งเอาไว้ก่อน“คุณมาคุยกับผม”“ปล่อยฉันค่ะ”“เพื่อนคุณไม่ตายหรอก”“ปล่อย” เธอพยามสลัดมือจากเจ้านายหนุ่มหน้าหล่อ แต่ทำยังไงก็ไม่สามารถพ้นพันธนาการของเขาได้ แถมสายตาของเขาที่จ้องมองเธอตอนนี้ยังดูแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความโกรธจนพิริสารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ขึ้นมาทันที“คุณมิลคะ ริสาจะไปหาว่านค่ะ” สาวเจ้าที่ถูกเจ้านายลากเข้ามาในบ้านก็พยายามที่จะออกไปช่วยเพื่อนไม่ลดละ ทว่าก็ยังไม่สามารถแกะมือปลาหมึกของรามิลออกไปได้เสียที“อยากไปตายรึไง ที่คุณยังรอดอยู่จนถึงตอนนี้ก็เพราะผมขอร้องเพื่อนผมเอาไว้ ไม่อย่างงั้นเป็นศพไปแล้ว คิดได้ยังไงมอมยาเพื่อนผมเพื่อไปนอนกับเพื่อนคุณ”พอถูกตะตอกเข้าก็เริ่มหน้าเจื่อน “แล้วว่านจะเป็นอะไรไหม” ตอนนี้แม้จะห่วงเพื่อนมาก แต่ก็ไม่ได้อยากมาตายที่นี่แล้วก็ตายตอนนี้ ภาวนาให้กลิ่นชวาเอาตัวรอดให้ได้ก็แล้วก
Read more
เหมือนถูกขัง
“ก็ได้ แต่คุณต้องอยู่กับผมตลอดเวลาที่ยังไม่ได้เอาเด็กออก”“ประเทศไทยใช่ไหม” อ้อมแอ้มถามชายหนุ่มอีกรอบ“อืม” รับคำหญิงสาวขณะรูดซิบกระเป๋าหนังสีดำคว้าเสื้อเชิ้ตของเขาพร้อมกับผ้าขนหนูโยนให้กลิ่นชวา“เอาไปเปลี่ยนก่อนจะหนาวตาย”กลิ่นชวารวบเสื้อเชิ้ตกับผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตามคำสั่งของมาเฟียหนุ่ม ทำมาเป็นว่าเธอจะหนาวตาย เขาสิจะเลือดออกหมดตัวตายก่อนล่ะไม่ว่า“พอจะปิดอะไรได้หน่อย” กลิ่นชวาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกออกแล้วสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของวาดิม พร้อมกับเอาผ้าขนหนูพันตัวเอาไว้อีกรอบ ก็พอจะมั่นใจที่จะเดินออกไปเผชิญหน้ากับคนข้างนอกหน่อยเดินออกมาเธอก็เห็นวาดิมกำลังทำแผล ข้างตัวเต็มไปด้วยสำลีที่เปื้อนเลือด เธออยากจะเป็นลมเสียตอนนี้ให้ได้ แต่ก็ต้องทำใจสู้ทำคะแนนให้ชายหนุ่มได้เห็นความดีโดยการเดินไปนั่งข้างๆ แล้วช่วยเขาทำแผล“ไม่กลัวเลือดหรือไง”“ก็ กลัวบ้าง แต่เห็นท่าคุณทำแผลเองน่าจะไม่ถนัด ฉันก็เลยอยากช่วย ถ้าขึ้นฝั่งแล้วฉันว่าคุณน่าจะไปโรงพยาบาลดีกว่านะ”“ผมไม่อยากถูกซักประวัติ แผลแค่นี้ไม่ทำให้ผมตายง่ายๆ หรอก”กลิ่นชวากัดฟันข่มใจไม่ให้โต้ตอบอะไรกับอีกฝ่าย หากเขาอยากจะอวดว่า
Read more
เริ่มเก็บข้อมูล
“แล้วทำไมคุณซื้อชุดชั้นในให้ฉันเยอะแบบนี้ล่ะ”“ก็ผมไม่รู้นี่ว่าคุณใส่แบรนด์ไหน ผมก็เลยให้คนเลือกมาทุกแบบทุกแบรนด์ ชุดชั้นในต้องใส่สบายที่สุดไม่ใช่หรือไง แล้วผมก็ไม่ใช่คนที่คลั่งชุดชั้นในอย่างที่คุณว่า”“ได้ยินด้วยเหรอ”“ผมมีหู”“แล้วคุณเข้าห้องมาทำอะไร ไม่ไปทำงานของคุณแล้วเหรอ” ก่อนที่เขาจะไม่ชอบความปากไวของเธอก็ต้องรีบหาเรื่องอื่นเพื่อคุยกลบเกลื่อน“ผมปวดหัวจะมานอนพัก คุณห้ามรบกวน เข้าใจไหม”“แล้วจะให้ฉันไปอยู่ตรงไหน”“จะอยู่ในนี้ก็อย่ารบกวนผม หรือไม่ก็ไปนั่งเล่นข้างนอก”“คุณไปนอนเถอะ ฉันจะดูเสื้อผ้าอยู่ในนี้ รับรองว่าไม่กวนคุณแน่”วาดิมมองตาคนตัวเล็กครู่หนึ่งแล้วจึงหันหลังออกไปจากโซนแต่งตัว สายตาเจ้าเล่ห์เมื่อครู่ของเธอทำให้เขาไม่ค่อยรู้สึกไว้ใจสักเท่าไหร่นัก แต่ตอนนี้ก็รู้สึกปวดหัวหนักจนไม่อยากจะระวังอะไรกับผู้หญิงตัวเล็กๆ เดาว่าเธอคงไม่กล้าคิดทำอะไรนอกเหนือคำสั่งของเขาขณะที่ตัวเองเสียเปรียบให้หลังวาดิมเธอก็ถือวิสาสะเดินไปดูที่โซนเสื้อผ้าของเขา เปิดผ้าม่านที่ขวางกั้นเสื้อผ้าได้ก็ขมวดคิ้วมุ่นอีกรอบ “เค้าไม่คิดจะมีความสดใสในชีวิตบ้างเลยรึไงกัน” เสื้อผ้าของเขาไม่ว่าจะเป็นชุดสูททำงานห
Read more
พิษไข้
เธอเริ่มขมวดคิ้วเมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มซีดเซียวริมฝีปากเริ่มเห่อแดงผิดปกติ ทั้งยังเริ่มสั่นสะท้านน้อยๆ ให้เธอได้เห็น ไม่ใช่ว่าตอนนี้ชายหนุ่มถูกพิษไข้เล่นงานเสียแล้วล่ะ คิดได้เช่นนั้นพลันมือก็ยื่นไปวัดอุณหภูมิที่หน้าผากชายหนุ่มอัตโนมัติ“ตัวร้อนจี๋เลย บอกแล้วให้ไปหาหมอก็ไม่เชื่อ”กลิ่นชวารีบออกไปหาอีวานให้พาเจ้านายของเขาไปหาหมอ เมื่อแจ้งความต้องการกับบอดี้การ์ดหนุ่มได้เธอก็ต้องขมวดคิ้วฉงนกับคำตอบที่บอดี้การ์ดหนุ่มตอบกลับมา“ทำไมพาไปหาหมอไม่ได้ล่ะคะ”“ตอนนี้อันตรายอยู่รอบตัวของนายครับนายหญิง ถ้าจะให้เจ้านายปลอดภัยที่สุดต้องให้หมอที่มาที่นี่”“ก็โทรเรียกมาสิคะ แถวนี้คลินิกเยอะแยะ”“ไม่ได้ครับ นายมาที่นี่อย่างไม่ได้เตรียมตัวเลยถูกคนร้ายตามเล่นงาน ตอนนี้เราจะพาคนนอกที่ไหนมาไม่ได้ เราไม่รู้ว่าตอนนี้คนร้ายที่รู้ว่านายอยู่ไทยมีกี่พวก หากพาหมอมาที่นี่จะไม่ใช่แค่พวกเราที่เป็นอันตราย แต่จรวมถึงหมอด้วยครับ ต้องรอให้คาเรฟกับเดมากลับมาที่นี่ก่อน ทุกอย่างถึงจะอยู่ในปลอดภัยครับ”“แล้วทำไมพวกคุณหาซื้อของมาให้ฉันได้ แต่พาหมอมาไม่ได้ล่ะคะ”“ของก็แค่โทรสั่งแล้วก็จ่ายเงิน แต่หมอเราต้องไปพาตัวของเค้ามาท
Read more
แพ้ท้องแทนเมีย
“ซุปครีมแซลมอนร้อนๆ ค่ะ ฉันทำสุดฝีมือเลยนะคะ”“ขอบคุณ” วาดิมเดินออกจากเตียงมานั่งตรงข้ามหญิงสาวที่เพิ่งวางถาดอาหารลงบนโต๊ะตัวเล็ก เมื่อนั่งลงได้ก็เริ่มตักซุปร้อนๆ เป่าครู่หนึ่งแล้วเริ่มลิ้มลอง“เป็นไงคะ” ยิ้มอย่างมีความหวังว่าเขาจะชมสักคำ“อืม ก็อร่อยดี”“เห็นไหมล่ะ ว่าฉันทำอาหารอร่อย ไม่ว่าคุณจะอยากทานอะไรบอกได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจะทำให้คุณเอง”“เอาใจผมทำไม”“เอ่อ...เอาใจอะไรกันคะ” สาวเจ้าค่อยๆ ลดรอยยิ้มลงมาเล็กน้อย แปลกใจที่จู่ๆ เขาก็ถามออกมาแบบนี้ หรือว่าเธอกำลังตั้งใจเอาใจเขาจนออกหน้าออกตาเกินไป“เอาใจผมแบบนี้ต้องการอะไรหรือเปล่า”“เปล่านี่คะ ฉันแค่เห็นคุณป่วยก็แค่อยากดูแลให้คุณหายเร็วๆ”“นึกว่าคุณอยากให้ผมตายซะอีก”ตายงั้นเหรอ จริงสินะ ถ้าเขาตาย เธอก็หมดห่วงเรื่องที่เขาจะทำร้ายลูกของเธอ แหม! ตอนที่เขาตัวร้อนเธอไม่น่ารีบไปบอกกับอีวานเลย จะว่าไปเธอก็คงปล่อยให้เขาตายต่อหน้าไม่ได้อยู่ดี เธอไม่ใช่คนใจดำอย่างเขาเสียหน่อย“กำลังผิดหวังกับการกระทำของตัวเองอยู่เหรอ”“พูดอะไรของคุณ ฉันไม่ได้อยากให้ใครมาตายต่อหน้าสักหน่อย” ใครจะไปยอมรับว่าตัวเองคิดง่ายๆ ในเวลาที่จ้องจะเอาหัวใจของเขา“แต่ตายลั
Read more
มีอารมณ์?
“มองแบบนั้นทำไม หรืออยากให้ผมชมคุณกลับ ผมไม่ทำแบบนั้นหรอก”“ก็ไม่ได้บอกให้ทำซะหน่อยนี่คะ” สะบัดหน้าหนีชายหนุ่มแล้วก้มหน้าก้มตาลากเส้นมนสมุดวาดรูปต่อ คราวนี้ไม่มีอารมณ์จะลงเงาอะไรเพิ่มเติมแล้ว เธอเขียนคำว่า กวนประสาท เป็นภาษาไทยตัวใหญ่อยู่บนหัวรูปของวาดิมเพื่อเป็นการระบายอารมณ์แทน“ผมอ่านภาษาไทยออก ไม่พอใจก็อย่าไปลงที่ผลงานสวยๆ สิ”“ไม่พอใจอะไร นี่เป็นคำชมค่ะ คำชมที่ฉันชอบชมผู้ชายน่ารัก”“เหรอ”“ใช่สิคะ คนกวนประสาท” ยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆ หูของเขาหน้าระรื่น ถูกใจที่ได้ต่อว่าเขาเต็มปากวาดิมหันกลับไปสนใจงานของเขาต่อ เขาก็ไม่ไช่ไม่รู้ประสาว่ากำลังถูกหญิงสาวต่อว่า แต่ก็ไม่ได้อยากจะต่อความกับเธอมากกว่า ไม่รู้ว่าใครกันแน่เลยที่ชอบกวนประสาททั้งยังพาเจ้าตัวปัญหาในท้องมาปั่นประสาทของเขาอีกคน จากที่จะหายดีจากอาการบาดเจ็บแล้วใช้ชีวิตได้ปกติ กลับต้องมานั่งแพ้ท้องด้วยอาการแปลกๆ ที่ไม่รู้ว่าจะหายเมื่อไหร่ตั้งแต่ออกจากห้องน้ำมาได้ กลิ่นชวาในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวก็มีวาดิมตามหลังอยู่ไม่ห่าง แม้กระทั่งตอนที่เธอเดินเข้ามาในโซนแต่งตัว จนตอนนี้เธอไม่กล้าจะขยับเขยื้อนตัวหยิบจับอะไรเลย“ให้ฉันแต่งตัวเสร็จก่อ
Read more
สารภาพความรู้สึก
พิริสากับกลิ่นชวาเจอหน้ากันได้ก็กอดกันกลม ก่อนที่พิริสาจะเริ่มเปิดประเด็นพูดคุยสารทุกข์สุกดิบเพราะความเป็นห่วงกลิ่นชวา คิดว่าเพื่อนเธอจะผอมโซเหมือนไม้เสียบผีไปแล้วเสียอีก เมื่อเห็นว่ากลิ่นชวายังคงสดใสก็โล่งใจ“นึกว่าแกจะถูกขังอยู่ในกรง ได้ทานแต่อาหารขยะซะอีก”“แกก็คิดมากไป ตอนนี้คุณวาดิมเค้าติดฉันยังกับแตงเม”“จริงเหรอ แกทำให้เค้ารักได้สำเร็จแล้วเหรอ”“เปล่า เค้าแพ้ท้องแทนฉันเลยเวียนหัวตลอดเวลา แต่จะหายอาการพวกนั้นเมื่อตอนอยู่ใกล้ฉัน”“โถ่เอ้ย ไอ้เราก็คิดว่าทำให้เค้ารักสำเร็จ”“แต่ฉันก็ว่าเค้าคงรู้สึกดีกับฉันบ้างแหละ เค้าตามใจฉันหลายอย่างอยู่นะ แถมเวลาฉันหอมแก้มเค้า เค้าก็ไม่ว่าด้วย”“พูดถึงเค้าตาเป็นประกายขนาดนี้ไม่ใช่ว่าชอบเค้าไปแล้วเหรอ”“ถ้าใช่ล่ะ”“อืม ก็ดีนะ ถ้าแกชอบเค้า แล้วเค้าชอบแก เรื่องลูกที่แกอยากจะเก็บเอาไว้ก็จะได้คุยกับเค้าได้ง่ายขึ้น ถ้าเค้าชอบแกเค้าก็น่าจะตามใจแกนะ แต่ถ้าจะให้ดีแกก็รีบถามเค้าไปตามตรงว่าคิดยังไงกับแก ถ้าเค้าชอบแกจริงๆ ก็จะได้รีบคุยเรื่องลูกในท้องไปเลย”“แล้วถ้าเค้าไม่ได้ชอบฉันล่ะ”“ก็เหลือเวลาอีกตั้งเดือนนึงแกก็พยายามเข้าสิ”กลิ่นชวาคิดหนักกับการที่จะคุ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status