แชร์

Owned by La Guardia
Owned by La Guardia
ผู้แต่ง: ashteurs

CHAPTER ONE

ผู้เขียน: ashteurs
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-01 19:03:55

Napatitig si Axellyn sa kaniyang Lolo Rodolfo noong makita niya ang nanginginig na kamay nito habang nagtitimpla ng kape.

Mabilis siyang lumapit upang daluhan ito. "Lolo umupo ka na lang, ako na ang bahalang magtimpla ng kape mo."

Kaagad na hinampas ng kanyang lolo ang kanyang kamay. "Ikaw ang umupo roon, Axellyn. Kayang-kaya ko pang magtimpla ng kape."

"Lolo nandito ako para alagaan ka."

"Bakit naman ako aalagaan. Malakas pa ang lolo mo. Matanda lang ako pero wala akong sakit."

Kaagad na sumimangot ang kaniyang mukha. Dahil ayaw talaga nito na inaalagaan. "Lolo hayaan mo na akong gawin ito. Noong bata ako inaalagaan nyo ako ng mabuti."

"Bata na ba ako sa tingin mo ngayon, Axellyn?" bwelta nito sa kaniya.

Mabilis siyang umiling. "Lolo Rodolfo naman, andami nyo naman po na rason sa akin. Mas mabuti pa siguro kung magtrabaho na talaga ako."

Matagal siyang tinitigan ng kaniyang Lolo. "Mabuti na rin iyon apo para magkaroon ka ng ipon para sa sarili mo."

Huminga siya ng malalim. "Para po sainyo ni Lola!"

Kailangan niyang magkaroon ng trabaho para sa Lola at Lolo niya. Gusto niyang makatulong sa mga ito. Gusto niyang bigyan ng maginhawang buhay kung saan di na sila mahihirapan na magtrabaho pa.

"Kailangan mo ba talaga ng trabaho, Axellyn Santos?"

Kaagad na sumimangot ang mukha ko noong marinig na tawagin siya ng kaibigang si Mirabel. Hindi ako sa ayaw ko marinig ang pangalan ko, pero kapag siya ang nagbanggit noon, parang nilalaro lamang ako.

Nasabi niya kasi sa kaibigan niya na gusto niyang maghanap ng trabaho. Marami kasi itong kilalang tao at baka matulungan siya.

"Oo na, kailangan ko ng trabaho. Matanda na si Lolo at Lola, kaya kailangan ko na rin na kumayod para sa kanilang dalawa. Alam mo naman ang buhay ngayon, mas lalo tayong naghihirap dito sa Pilipinas. Kada galaw kailangan may bayad."

Tumango ng ilang ulit si Mirabel na parang sumasang-ayon sa sinabi ko.

"May balak sana akong i-recommend na trabaho pero stay in. Malaki ang sahod, pero hindi naman ako pwedeng mag-resign sa trabaho ko."

Saglit akong nag-isip. Malaki ang sahod ang unang salitang prinoseso ng utak ko. Kailangan ko ng malaking pera para kay Lola at Lolo. Ayaw ko na silang mapagod para kumayod.

Kung kailan naman kasi matanda na sila, Lola, saka pa ako nawalan ng trabaho. Hindi naman pwedeng umupo lang ako dito na parang isang prinsesa.

"Anong trabaho at saan?"

"Katulong sa Maynila. Mayaman at malaki ang pamilya nila doon kaya kailangan na magdagdag ng katulong. Mga tatlong barangay ang lupa nila, may kanya kanyang mansyon bawat isa."

Hindi ko mapigilan ang panlalaki ng kaniyang mga mata noong marinig kung gaano kalaki ang ari-arian nila.

Sigurado na hindi lang iyon ang ari-arian nila.

"Magkano ang sahod?"

"Forty thousand a month."

Mas lalo lamang na nanlaki ang mga mata ko at halos lumuwa na sa gulat. Kapag teacher ka mas malaki pa ang sasahurin ko sa kanila.

"Sigurado ka bang 40k ang sahod? Hindi ba illegal iyan dahil katulong ganyan kalaki!" Hindi makapaniwala niyang tanong.

"Axellyn, kung wala lang akong tatlong taon na kontrata sa pinagtra-trabahohan ko, lumipat na ako. Minsan lang ang ganoong opportunities na dumating sa atin," saad ni

Mirabel.

"Paano ba mag-apply diyan. Kailangan ko talagang makatulong kila lola at lolo."

"Iyong agency kasi ng dati kong katrabaho yung nagbalita sa akin. Nung naalala kita sinabi ko sa kanya na irerekomenda kita."

Kaagad na niyakap niya ng mahigpit ang kanyang kaibigan. Palagi niyang kasama si Mirabel sa kagipitan man o kagingawahan.

"Thank you talaga, Mirabel. Susubukan ko na mag-apply baka sakali na matangap ako. Kapag natangap ako ililibre kita."

Umirap si Mirabel, pero maitago ang ngiti sa labi nito. "Syempre naman ililibre mo talaga ako. Malaki ang sweldo doon kaya makakaipon ka."

"Sana nga makaipon ako para maging maluwag na ang buhay nila Lola at Lolo. Kailangan ko rin na makaipon para sa sarili ko."

Pagkatapos nilang maghiwalay ni Mirabel kaagad niyang inayos ang mga dokumentong ipapasa niya. Nag-send na rin siya ng email sa agency.

Lumipas ang isang linggo medyo nawalan na siya ng pag-asa dahil hanggang ngayon wala siyang natatanggap na email mula sa agency. Ang sabi ng kaibigan niya na inaabot lang daw ng tattoo o limang araw bago malaman ang resulta.

"Apo, kaya aga-aga bakit ganyan ang mukha mo. Hindi ba sinabi ko sayo namalas ang nakabusangot ng maaga pa lang," puna ng kanyang Lola Olive.

Nagpakawala siya ng malalim na buntong-hininga. "Eh, Lola Olive, hanggang ngayon kasi wala pa akong natatanggap na email galing sa pinag-applyan ko. Baka hindi na talaga ako natanggap. Ang sabi kasi ni Mirabell ay inaabot lang daw ng tatlo o limang linggo bago sila mag-email kung tanggap ba ako."

"Eh hangga't hindi nila sinasabi na hindi ka tanggap, meron pang pag-asa. Isa pa baka mamaya lang yun," pagpapanatag nito sa isipan niya.

"Habang tumatagal kasi magiging dismayado ako. Pero tama ka Lola Olive, hanggang hindi pa natatapos ang araw na ito o hindi pa ako nakakatanggap ng email galing sa kanila. May pag-asa pa."

"Kahit naman ayaw namin, Lolo Rodolfo, mo na umalis ka, pero suportado ka namin." Maingat nitong hinuplos ang kanyang pisngi. "Napakaganda ng apo ko para maging malungkot. Kaya ngumiti ka dahil nakakapangit ang nakabusangot."

Hindi niya mapigilan ng mapangiti. Alam na alam at kilala talaga siya ng kanyang Lola Olive.

Nung tumunog ang kanyang cellphone pareho silang dalawa na tumingin. Nakaramdam siya nakaunting ka ba habang binubuksan ang kanyang cellphone. Ganun na lamang ang gulat at panglalaki ng kanyang mga mata, noong makitang acceptance letter iyon.

Napaiyak siya sa tuwa at mahigpit na niyakap ang kaniyang Lola. "Lola matanggap raw po ako!" Umiiyak niyang saad.

"Congrats apo!" Maging ang lola niya ay umiiyak na rin katulad niya. "Sabi ko naman sayo na matatanggap ka."

"Para sa iyong dalawa ito ni Lolo Rodolfo."

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Owned by La Guardia    CHAPTER FIFTHY

    "I want to add more security for Axellyn, Grandparents. Each person will report on me every two days, kailangan may maibigay sila. Gusto ko rin ng kopya ng cctv footage ng hospital. Kailangan makuha nyo ang impormasyon ng lahat ng papasok sa hospital." "Pasalamat ka kapatid kita. Kung hindi ay hindi ito ito libre gago ka!" "Name your price, Tyron!" seryoso niyang sagot. "Libre nga, gago!" Singhal ng kaniyang kapatid. "Kapag hindi ka pa tumigil pagbabayarin na kita. Parang hindi naman ito kapatid. Kahit istorbo ka pa sa akin!" Kaagad naman siya nitong binabaan ng tawag. Hindi niya pinasin ang pagrereklamo sunod niyang tinawagan ang kaniyang kanang kamay. "Did you find them?" "Yes boss. Nagsisimula na kaming isa-isahin sila. May mga hawak na kami naka kulong sa underground dungeon." "Forced them to submit. Don't show mercy, Enrico." He won't show mercy to those people who hurt Axellyn. They traumatized her

  • Owned by La Guardia    CHAPTER FOURTHY NINE

    "Iniisip mo ba ang Lolo mo?" Ilang ulit siyang napakurap, gulat na tiningnan ang kaniyang kasintahan. "May sinasabi ka ba?" nahihiyang tanong niya. Seryoso siyang tinitigan ni Josiah. "Iniisip mo ba ang Lolo, tulala ka, Axellyn." Nakagat niya ang ibabang labi. "Don't bite your lips honey!" Saway nito. Bumuntong-hininga siya. Nandito pala sila ngayon sa hotel na kinuha ng lalaki para maayos siyang makapagpahinga. Pero paano siya magpapahinga kung laging ang iniisip niya ay kaligtasan ng kaniyang pamilya. "May problema ba tayo? I know that face, Axellyn. Sabihin mo kung may nagawa akong mali kasi ayaw ko na mag-away ulit tayong dalawa. Tell me honey, let's fix it together." Masuyo siyang niyakap ni Josiah. Bakas ang takot sa boses nito na mawala siya. "Wala namang problema." Umiling siya habang nakatitig sa lalaki.Mas lalo lamang bumakas ang takot sa mukha ni Josiah dahil hindi siya umaamin kung ano ba tal

  • Owned by La Guardia    CHAPTER FOURTHY EIGHT

    Nanlaki ang kaniyang mga mata. Namumula ang pisngi ni Josiah, pati ang tainga nito. Hindi siya makapaniwala. Nakita niya lang naman ang isang Josiah La Guardia na namumula dahil tinawag niya lang naman itong gwapo. "Namumula ka," manghang puna niya. Mangha pa rin ang mukha niyang sumunod ang tingin sa lalaki noong tumayo ito. Hindi mapakali. Tumikhim. "Saan ka pupunta?" agad niyang tanong."Tatawagin ko ang doktor," "Huh?" "Hindi na namin kailangan ng doktor, hijo. Pumunta naman sila kanina rito para i-check ang kalagayan ng asawa ko. May nurse din na laging bumabalik para tingnan ang lagay niya," saad ng kaniyang Lola Olive. Mukhang narinig nito ang sinabi ng lalaki. Umismid naman ang kaniyang Lolo.Hinawakan niya ang kamay ni Josiah ay hinila ito pabalik sa pagkakaupo. "Ayos lang naman sa akin. Normal lang ang reaksyon mo dahil girlfriend mo ako. Pero kapag dahil sa ibang babae ka pinamulahan ng pisngi,

  • Owned by La Guardia    CHAPTER FOURTHY SEVEN

    After they regained her strength Josiah dress her up. She was wearing his long big long sleeves. Umabot iyon mula sa kaniyang tuhod. Dinala siya ng lalaki sa basement ng rest house. Nagulat siya noong makita ang napakaraming screen sa harapan niya. A CCTV of the whole Island. "May ganito? Ibig sabihin may camera din sa kwarto at sa labas. It records us having a sex?" Pulang pula lalo ang buong mukha niya. "Iyong nandoon sa dalampasigan kanina. Sa terrace mo, iyong sa kubo. Lahat ba iyon nakaunan?" "For safety purposes only. Walang ibang nakamonitor ng CCTV rito, I have a strong server. Ako lang ang may access ng mga nandito." "Ayaw ko na hindi ko na ulit gagawin iyon kasama ka." "I didn't watch those videos, Axellyn. I still respect what is between us. Hindi ako ganoon ka libog para panoorin ang ginagawa natin. If you just let me I can do it again with you. Hindi ko kailangan na manood ng pagtatalik natin just to satisfy my

  • Owned by La Guardia    CHAPTER FOURTHY SIX

    Hinalik halikan ni Josiah ang kaniyang tainga na naghatid ng kakaibang kiliti sa kaniyang sistema. Mas lalo niyang nararamdaman ang kaniyang pananabik at pagkabasa ng kaniyang pagkababae. "Maningil na ako, Axellyn. I'm going to make love to you harder that what I did before. Ako lang ang may ari sayo. Akin ka lang..." "Sayo lang ako, Josiah!" nalalasing niyang sagot sa lalaki. Pinagapang nito ang isang kamay sa mula sa hiyas niya patungo sa beywang niya habang matiim na nakatitig sa kanya.Napapikit siya sarap na sarap sa ginagawa ng daliri nito sa pagkababae niya. "Ohhhhhh, Josiah..." Mahigpit siyang napasabunot sa buhok ng lalaki. Baliw na baliw siya sa ginagawa ng ekspertong mga daliri nito sa pagkababae niya. "Ano ba ang ginagawa mo sa'kin?" He brushed his lips on hers. "Gusto mo ito hindi ba?"Her toes curled when Josiah slid two fingers inside her. Parang nagliyab ang katawan niya ng

  • Owned by La Guardia    CHAPTER FOURTHY FOUR

    "Good morning, Josiah!" "Good morning honey. You're so gorgeous in that dress." Napasipol si Josiah habang pinapasadahan ng tingin ang suot niya."Nambola pa talaga," nakangiting saway niya. "Totoo naman ang sinabi ko ang ganda ganda mo palagi. Lalo na kapag nakangiti ka." "Magpalit ka na, Josiah. Naisip ko na lumangoy ngayon sa dagat. Hindi ba sinabi mo rin sa akin na may hidden cave dito. Gusto ko sanang pumunta roon. Tapos mamayang hapon mamimingwit tayo ng hapunan natin." "Gagawin natin lahat ng plano mo." "Magbihis ka na dalian mo! Hindi bagay ang suot mo sa pupuntahan natin. Nasa dagat tayo Josiah, hindi sa opisina." "I can swim this clothes.""Magpalit tayo ng damit tapos upload mo sa Facebook mo. Ako lang naman ang friend mo roon." "I can't tag you..." "Hindi naman kailangan kasi para mo na rin iyong ginawa pero naka custom lang sa akin. Ako lang naman ang Facebook friend mo."

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status