Share

Destiny 2

Penulis: Claris
last update Terakhir Diperbarui: 2025-10-25 04:41:57

เช้าวันใหม่ท้องฟ้าปลอดโปร่งแสงพระอาทิตย์ยามเช้าส่องแสงแทรกผ่านผ้าม่านสีครีมอ่อนเข้ามากระทบกับร่างบางบนเตียงนอนสีขาวขนาดสามฟุตเหมาะสำหรับนอนคนเดียว ร่างบางนอนหลับสนิทแม้แสงแดดที่อบอุ่นสาดส่องมาที่เธอก็ตาม

ถ้านี่เป็นวันธรรมดาเธอคงจะรีบลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำของเธอคือการไปมหาวิทยาลัย แต่วันนี้พิเศษหน่อยเพราะเป็นวันหยุด เธอเลยขอใช้วันหยุดนี้ทดแทนพลังงานที่ใช้ในการเรียน การทำงานมาทั้งอาทิตย์ของเธอไปกับการนอนหลับพักผ่อนจนเต็มอิ่ม วันนี้เธอคิดไว้แล้วว่าจะไปซื้อของมาตกแต่งห้องให้น่าอยู่น่ามองมากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้

เรเน่ นิชานันท์ ศิริไพบูลย์

เด็กสาวที่เหลือเพียงตัวคนเดียว สิ่งเดียวที่เธอจำได้นั้นคือเธอเกิดมาในบ้านเด็กกำพร้า ที่มีชื่อว่า บ้านโอบอุ้ม เมื่ออายุครบ18ปี เธอได้ตัดสินใจออกมาจากบ้านที่เคยดูแลเธอมาตั้งแต่เป็นทารก เรื่องในอดีตของเธอคุณแม่ที่ดูแลเธอมาเล่าว่าเจอเธอที่หน้าประตูรั้วอยู่ในวันที่ฝนตก คุณแม่พรฟ้าได้ยินเสียงเด็กร้องเธอจึงเดินออกมาก็พบกับร่มคันใหญ่บังสิ่งมีชีวิตน้อยในตะกร้าถักสีน้ำตาลถูกห่อด้วยผ้าไหมพรมขนนุ่มสีม่วงอ่อนๆและจดหมายที่เขียนไว้ว่า

_ได้โปรดดูแลเด็กน้อยคนนี้แทนฉัน ขอให้คุณเลี้ยงเธอให้เป็นคนดี เมตตาเธอเหมือนลูก ฉันเชื่อว่าเด็กคนนี้จะเป็นคนดีมีจิตใจที่อ่อนโยน ฉันไม่มีความสามารถมากพอที่จะเลี้ยงเธอด้วยตัวเองหรือให้ความปลอดภัยกับเธอ เรื่องสุดท้ายที่ฉันจะขอคือได้โปรดให้เธอใช้ชื่อว่า เรเน่ นิชานันท์ ศิริไพบูลย์ เงินจำนวนนี้ฉันหวังว่ามันจะพอสำหรับการใช้ชีวิตของเธอในอนาคต เมื่อเธอโตขึ้นช่วยบอกเธอว่าอย่าพยายามที่จะตามหาอดีตของตัวเองหรือคิดที่จะตามหาแม่คนที่เอาเธอมาทิ้ง แต่ให้รู้ไว้ว่าแม่รักลูกมาก จากแม่_

และนั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฉันได้รับจากแม่ที่ให้กำเนิดเธอได้ให้เช็คเงินสด30ล้านบาทในชื่อของเธอเอง และอีก20ล้านบาทมอบให้กับคุณแม่พรฟ้ากับเด็กๆในบ้านโอบอุ้ม

“คิดถึงเรื่องในอดีตอีกแล้วเรา”เรเน่พูดออกมาขณะมองไปนอกหน้าต่าง

เธอไม่เคยรู้สึกโกรธแม่ผู้ให้กำเนิดเลยว่าทำไมถึงทิ้งเธอไป มีเพียงความสงสัยว่าเพราะอะไรกัน แม่ถึงได้ทิ้งเธอให้คนอื่นเลี้ยงอะไรคือความไม่ปลอดภัย เธอคงต้องตัดเรื่องเงินออกไปเพราะเงินที่แม่ให้มานั้นจะใช้หมดตอนไหนก็ไม่รู้ และเพราะเรเน่เองที่แทบจะไม่ได้หยิบมาใช้จ่ายแบบสุรุ่ยสุร่าย แต่เธอเลือกจะไปทำงานและใช้เงินที่เธอเป็นคนหามาจากหยาดเหงื่อและแรงของตัวเอง

“แต่สิ่งเดียวที่ไม่อยากรับปากคือการตามหาตัวตนในอดีต ทำไมต้องห้ามด้วย ผู้ใหญ่เนี่ยไม่รู้เลยเหรอว่ายิ่งห้ามมันคือการยุ เฮ้อ”เรเน่ถอดหายใจออกมายาวๆอย่างหนักใจ สักวันเธอจะตามหาแม่ที่ให้กำเนิดและอดีตที่เธอไม่เคยรู้มากกว่านี้! ถึงจะลองค้นหาหานามสกุลแต่แบบมันดันไปขึ้นนามสกุลของมหาเศรษฐีทางเหนือเธอเลยคิดว่าเป็นไปไม่ได้ และในประเทศนี้ถึงนามสกุลจะเหมือนกันแต่ก็ไม่ใช่ญาติกัน เธอคงต้องค่อยๆตามหาแม่ไป

“แต่ก่อนจะไปตามหาอะไรก็ตามฉันคงต้องไปอาบน้ำก่อนเลยอย่างแรกใช่ไหมลีโอ มิลค์”

เรเน่หันไปพูดกับแมวเธอที่เลี้ยงไว้ไม่ให้เธอรู้สึกเหงา เจ้าแมวสองตัวเป็นทั้งเพื่อนและครอบครัวของเธอเลยก็ว่าได้ถ้าไม่มีเจ้าแมวสองตัวนี้ไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกเศร้าใจแค่ไหนหรือต้องมีความเหงาโดดเดี่ยวในใจมากเพียงใด แต่ตั้งแต่เลี้ยงเจ้าสองตัวนี้เธอกูเหงาน้อยลงเวลาเศร้าก็มีเจ้าสองตัวนี้อยู่ข้างๆ

เรเน่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็เดินมาเทอาหารเทน้ำให้เจ้าเมี้ยวทั้งสองตัว แล้วก็บอกลาแมวเธอ เรเน่ไปห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ๆกับคอนโดตัวเองเพื่อความสะดวกและเธอก็คิดไว้แล้วว่าจะซื้ออะไรบ้าง

“เรเน่”

ขวับ!

เรเน่หันกลับไปมองยังต้นเสียงที่เรียกเธอพอหันไปก็พบว่าเป็นเพื่อนชายที่เรียนสาขาเดียวกันกับเธอ เจย์เดน

“ไงเจย์เดน มาทำอะไรเหรอ”

ตอบกลับด้วยเสียงที่สดใสเหมือนเคย

“มาซื้อของใช้ส่วนตัว แล้วเธอมาทำอะไร”เจย์เดนเอ่ยถามกลับไป

“เรามาหาซื้อของตกแต่งห้องน่ะ งั้นเราไปก่อนนะ”

“เดี๋ยว! คือ”

หมับ!

เจย์เดนคว้าไปจับที่ข้อมือน้อยของเรเน่ไม่ให้เธอเดินหนีไป

“มีอะไรเหรอ?”

เรเน่หันมาทำหน้างุนงงกับการกระทำของเจย์เดน

“ฉันซื้อของเสร็จแล้ว ให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอไหม”

“อ๋อ ไม่เป็นไรฉันอยากเลือกคนเดียว”เรเน่แกะมือเจย์เดนออกจากการจับกุมข้อมือ

“ฉันไปก่อนนะไว้เจอกันที่มหาลัยนะเจย์เดน”เรเน่พูดจบก็รีบเดินหนีออกมาทันทีโดยไม่หันกลับไปมองหรือแม้เจย์เดนจะเรียกเธอก็ไม่หันไป

“เธอปฏิเสธฉันมาตลอดเรเน่”

“ทำไมถึงมาเจอเจย์เดนได้นะในที่ที่คิดว่าไม่ควรจะเจอต้องมาเจอเขาตลอดเลย ละท่าทางแบบนั้นของเขาทำเอาฉันขนลุกตลอด”เจย์เดนมักจะโผล่มาอยู่ใกล้เรเน่เสมอพยายามจะช่วยเหลือและทำตัวเหมือนจะเป็นเจ้าของเธอซึ่งนั่นยิ่งทำให้เรเน่รู้สึกไม่ชอบใจอย่างมาก ช่วงเข้ามหาวิทยาลัยแรก ๆ เธอก็สนิทกับเขาอยู่หรอกแต่พอช่วงที่เธอขึ้นปีสองเขาทำตัวเหมือนเป็นเป็นเจ้าของเธอจนมันทำให้เธอแทบจะไม่มีเพื่อนคนอื่นเลยนอกจากเขา เธอเลยเลือกที่จะตีตัวออกห่างจากเขา

เรเน่ส่ายหน้าไปมาเหมือนสลัดเอาความคิดออกไปละไปสนใจกับการเลือกของที่ต้องตกแต่งห้องมากกว่าจะมาใส่ใจเพื่อนชายร่วมคณะและสาขาวิชาที่เรียนแถมยังอยู่เซคเดียวกันอีกต่างหาก เธอเหมือนพยายามหนีก็ยิ่งเจอเขาตลอดบางทีเธอก็แอบคิดว่าถ้าเธอหาแฟนเป็นตัวเป็นตนเขาจะเลิกยุ่งกับเธอไหม แต่ติดตรงที่เธอหาไม่ได้นี่สิ…

ค่าตัวพระเอกนางเอก จะเจอกันยากจัง คนอ่านจะด่าไรท์ไหมคะเนี่ย

ลุ้นตอนต่อไปทั้งสองจะเจอกันไหม

คอมเมนต์ กดหัวใจ เป็นกำลังใจให้นักเขียนคนนี้หน่อยนะคะ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก   Special 18 ENDING

    10:00 AMสองวันถัดมา ทุกคนก็ยังคงอยู่เที่ยวเล่นพักผ่อนกันที่กระบี่ และแน่นอนว่าเอริคไม่เพียงพาเรเน่มาฉลองเรียบจบอย่างเดียว เขาได้เตรียมแผนเซอร์ไพรส์ใหญ่ไว้สำหรับเย็นวันนี้ เป็นแผนที่เขาคิดเองคนเดียว วางแพลนไว้นานมาก นานมากตั้งแต่ที่เริ่มรู้หัวใจตัวเองว่าเป็นของใคร เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะขอเธอแต่งงาน เอริคคิดมานานมากจริงๆ เรื่องที่อยากแต่งงานกับเธอ เคยคิดจะขอเรเน่อยู่หลายครั้ง อยากคุกเข่าขอตั้งแต่เคลียร์ปัญหาครอบครัวกับทุกเรื่องที่ผ่านจบแล้วด้วยซ้ำแต่ตอนนั้นติดปัญหาเรื่องที่เรเน่ยังเรียนไม่จบ และเอริคเองก็ไม่ได้อยากจะเร่งรัดอะไรเธอ เขาเองก็มองออกว่าเธออยากเรียนให้จบก่อน ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาที่เหมาะสม โอกาสที่เอริคจะได้ขอเรเน่แต่งงาน ก็ไม่ได้คาดหวังหรอกนะว่าร่างบางจะตอบตกลง ?แค่ตั้งหน้าตั้งตารอให้ถึงตอนเย็นไม่ไหวแล้วก็เท่านั้นน่ะสิ…“ยัยขี้เซา”เอริคนอนตะแคงข้างมองหน้าหญิงสาวอันเป็นที่รัก นิ้วเรียวเขี่ยแก้มใสไปมา “อื้ม ตื่นเช้าจังค่ะ ฮ้าวว”ลืมตามามองเอริคแป๊บนึงก็หลับตาหาว“อยากตื่นมามองหน้าคนขี้เซา”“โห ฉันไมาได้ขี้เซาสักหน่อย”แม้จะพูดอย่างนั้นแต่ตาก็ยังไม่ลืม มาเฟียหนุ่มดึงบางเข้ามาก

  • PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก   Special 17

    จับขาเรียววางลงแนบไปกับเตียงนอนสีขาว มือจับมาที่เอวบางพร้อมขยับแก่นกายใหญ่กระแทกแรงๆ มือหนาเลื่อนมาบีบขย้ำหน้าอกใหญ่ “อ๊างง เดินทางมาทั้งวัน อ๊างง ไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ อ๊ะ”ครางไปพร้อมกับแรงกระแทกจากร่างหนา แทบจะพูดไม่เป็นคำ “ให้พี่ทำทั้งวันทั้งคืนยังได้เลยครับ”เอริคก้มมองดูแก่นกายตัวเองที่มันเข้าออก น้ำหวานใสของเรเน่ที่ผสมกับน้ำเชื้อสีขาวเหมือนนมข้นหวานของเขา เป็นภาพที่น่าดูยิ่งนัก ก่อนจะไปถึงปลายทางเส้นชัยทางความรู้สึกที่จะปลดปล่อยออกมา เขาเปลี่ยนลุกขึ้นยืนอุ้มเธอขึ้น เรเน่จับไหล่เขาแน่นกลัวจะตกลงไป “อ๊างง ลึกมากค่ะ” “ลึกๆแบบนี้แหละพี่ชอบ” ยกสะโพกเธอขึ้นแล้วกระแทกลงมาแรงๆทีเดียว ปัก! “อึก อ๊างง”ร่างบางซบลงที่บ่าแกร่งอย่างหมดแรง “อื้ม สุดยอด”กระตุกแก่นกายรีดน้ำรักออก อัดแน่นเข้าไปในตัวเธอ เอริคปลดปล่อยลูกรักนับล้านเขาไปในตัวเธอ ล้นทะลักไหลเยิ้มออกมาผสมกันกับเลือดของเธอเล็กน้อย ไหนบอกจะทำเบาๆไงล่ะ ไปสุดไม่ยั้งแรงเลยนะพ่อหนุ่มมาเฟีย หรือเพราะขนาดห้าสิบแปดของเขานะ… “รีบๆมีตัวน้อยให้พี่นะครับ” จุ๊บ เอริคจูบลงบนปากเล็กเบาๆ เรเน่จูบตอบ ทั้งสองค่อยจูบอย่างละเมียดละไม เสียงด

  • PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก   Special 16

    หลังจากผลักร่างบางนอนลงไปบนเตียงใหญ่ขนาดคิงไซส์แล้วนั้น มาเฟียหนุ่มก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองปลดเปลื้องมันออกทุกชิ้น เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นล่ำสัน ซิกแพคเรียงกันบ่งบอกว่าออกกำลังกายมาอย่างหนัก เรเน่จ้องมองร่างกายกำยำนั้นก็ถึงกับต้องซี้ดปาก ยิ่งได้มองแก่นกายใหญ่ตั้งผงาดยิ่งทำเธอเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย เอริคไม่รอช้าคลานเข่าขึ้นบนเตียง เข้าไปแทรกตรงหว่างขาเรเน่ ดึงขาเธอให้เข้ามาแนบชิดกับตัว เอริคดึงแก่นกายใหญ่ชักขึ้นชักลงสองสามทีก่อนจ่อไปยังช่องทางรัก เขาสอดใส่เข้าไปในตัวเธอช้าๆ พยายามไม่อยากทำรุนแรง “อ่าว์ เหมือนครั้งแรกที่ใส่ หืม” “อื้อ พี่เอริค”ร่างบางครางเสียงกระเส่าเมื่อสัมผัสถึงแก่นกายร้อนเข้ามาในร่างกาย “พี่จะทำช้าๆ เราจะได้ไม่เจ็บ”เอริคก้มลงมาจูบหน้าผากมน โน้มตัวลงมาแก่นกายก็ขยับตามไปด้วย เขาขยับสะโพกเข้าออก เป็นจังหวะ เรเน่ก็ขยับตามไปด้วย “อ๊าส์ เสียวจังค่ะ” พั่บ พั่บ “อื้อ แน่นเหมือนเดิมเลยนะครับ อ่าว์”เอริคครางกระเส่า เขาชอบเหลือเกินเวลาที่ได้เป็นหนึ่งเดียวกับเธอ “อยากให้พี่ขยับแรงขึ้นหรือยังครับ” พั่บๆ พั่บๆ “ขยับแรงๆได้เลยค่ะ” สิ้นเสียงหวานติดแหบพร่าน

  • PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก   Special 15

    “ขอบคุณนะคะที่พี่นึกถึงเพื่อนฉันด้วย” “พี่รู้ไง ว่าเธอรักเพื่อนมากก็คงอยากให้เพื่อนมาเที่ยวด้วย คนเยอะจะได้ไม่เหงา” เขาเป็นประเภทถ้าเป็นเพื่อนหรือคนสนิทจะไม่รู้สึกอึดอัดแต่จะเปิดใจและให้ทุกคนเข้ามาใน คอมฟอร์ท โซน ได้ “เปลี่ยนใส่ชุดบิกินีได้ไหมคะ..” หันมาทำเสียงอ้อน “ตามสบายเลยครับ แต่ใส่เสื้อคลุมด้วยก็ดีนะ” “เย้! ได้ค่ะ ชุดฉันไม่ได้โป๊มากเท่าไหร่” ก่อนจะหยิบชุดออกมาให้เอริคดู เป็นชุดทูพีช ด้านบนเป็นเกาะอกสีขาว ด้านล่างเป็นบิกินีตัวเล็กสีขาวรัดรูปด้านหลังก็อวดโชว์ก้นงอนสวยขาว ทำเอาเอริคแทบกุมขมับเลยก็ว่าได้ “พี่ว่ามันก็ออกจะ..” “ทำไมคะโป๊หรอ ก็มาทะเลทั้งที” “ฮะ ไม่ค่อยโป๊เลยครับ ไม่โป๊…”ขำแห้งไปสิคุณมาเฟียแต่ก็ไม่ได้อยากไปบังคับอะไรเธอหรอก เธออยากทำอยากใส่อะไรแล้วชอบทำแล้วมีความสุขก็ให้เธอทำไป แต่เขาจะคอยดูแลเอง “เดี๋ยวใส่เสื้อคลุมอีกไม่ได้โชว์อะไรหรอก คนเดียวที่ฉันจะโชว์ให้เห็นมีแค่พี่เอริคเท่านั้นแหละ”และส่งสายตายั่วๆ มาให้เขาที่คอยมองดูเธอกำลังแต่งตัว “ถ้าทำแบบนี้ระวังจะไม่ได้ออกไปถ่ายรูปนะ” “ไม่ได้ออกไป แล้วเราจะทำอะไรกันหรอคะ” เธอเหมือนจะไม่สนคำเตือ

  • PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก   Special 14

    “การจดจำรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ มันทำให้คนที่ได้รับ รู้สึกดีมากๆเลยค่ะ” “พี่น่ารักแบบนี้ต้องให้รางวัลนะ” ฟอดด! หอมลงไปที่แก้มเนียนนุ่ม “งั้นเรา… เย็นนี้ไปดินเนอร์กันนะคะ ฉันหาร้านไว้แล้ว” เธอพูดไปก็ลูบแขนคนรักไปด้วย ตอนนี้เธอมีความสุขมากเลย “ครับ? แอบไปหาร้านไว้หรอ” เขาก้มหน้ามาหาพร้อมเอ่ยถาม “ใช่ค่ะ ก็พี่เอาแต่เซอร์ไพรส์ฉันอย่างเดียวเลย ฉันก็อยากจะเซอร์ไพรส์อะไรพี่บ้าง” “น่ารักจริงๆเลยนะเรา” ก้มหน้าลงไปจุ๊บที่ปากบาง จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ “พอแล้วค่ะ” เรเน่พูดพร้อมกับขำที่เอริคจูบปากเธอสามทีเป็นการหยอกล้อ เอริคโอบกอดร่างบางมองวิวทะเล แล้วก็คิดว่าถ้าตอนนี้มีเจ้าตัวน้อยสักสองสามคนมาวิ่งเล่นที่ชายหาดตอนนี้ก็คงดี เขาเลื่อนมือลงมาจับที่หน้าท้องแบนราบ “ทะเลครั้งหน้าพี่จะพาเธอกับลูกมาอีก” “ค่ะ ครั้งหน้าเจ้าตัวน้อยจะได้เล่นน้ำทะเล” “พอมีลูกแล้วพี่จะรักฉันน้อยลงไหมคะ” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เธอถามอย่างนั้นออกไป แต่ก็แค่อยากจะลองถามดู พรึ่บ จับร่างบางหันหน้ามาหา “พี่ไม่มีทางที่จะรักเธอน้อยลง แม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่เคยมีความรู้สึกนั้น มีแต่จะรักเธอมากขึ้นด้วย!”พูดน้ำ

  • PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก   Special 13

    กระบี่ เอริคทำการเซอร์ไพรส์พาเรเน่มาฉลองไกลถึงกระบี่ หลังจากที่เธอเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยไปหมาดๆ โดยเป็นการจัดทริปเล็กๆ จะเรียกว่าเล็กได้ไหมนะ เพราะเขาก็ได้ที่ชวนเพื่อนสนิทของเธอมาด้วย นั่นก็คือ พริมโรสและลูกแก้ว และยังมีกลุ่มเพื่อนมาเฟียของเขามาด้วย รวมไปถึงภรรยาและว่าที่ภรรยาของเพื่อน และคู่ควง?..กับบางคนที่ยังไม่ยอมรับหัวใจตัวเอง… บ้านพักตากอากาศ เอริคลงทุนซื้อบ้านพักตากอากาศติดทะเลเพราะเขาชอบความเป็นส่วนตัว ไม่อยากวุ่นวายกับใคร หรือให้ใครมาวุ่นวาย เขาซื้อบ้านพักตากอากาศสองหลังติดกัน อีกหลังให้เป็นพื้นที่ของเพื่อนๆใช้เป็นพื้นที่ส่วนรวม บ้านพักตากอากาศหลังฝั่งเพื่อนจะมีห้องนอนมากกว่าหลังนี้สามห้องนอน ส่วนราคาที่เสียไปก็ประมาณ8หลัก…ต่อบ้านหนึ่งหลัง แต่จะมีเพื่อนเขาที่นอนบ้านนี้ด้วยเช่นกันก็จะเป็นครอบครัวของเดม่อน ออสการ์ กับฟานนาร์ ใช่นี่เป็นอีกเรื่องที่ไม่ค่อยมีใครรู้คือฟานนาร์ได้เข้ากลุ่มวิอิเม็นซ์ (Vehemence) ก็นั่นแหละไม่ใช่ว่าเปิดรับใครง่ายๆแต่เป็นกลุ่มเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันที่รู้จักกันมาแต่เด็กแค่มีช่วงที่ไม่เข้าใจกัน…แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นเช่นเดิมแล้วหลั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status